ปีกแห่งสายน้ำ

เอรินยืนอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ รู้สึกถึงความเงียบที่ปกคลุมรอบตัว แม้จะมีเสียงน้ำไหลและเสียงลมพัดเบา ๆ แต่ความเงียบนี้กลับทำให้เธอรู้สึกอึดอัด ราวกับว่ามีสิ่งที่กำลังเฝ้าจับตาดูเธออยู่ ความรู้สึกนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

เธอลองพยายามใช้พลังธาตุน้ำของตัวเองเพื่อสงบจิตใจ แต่ว่าพลังที่เคยไหลลื่นเหมือนสายน้ำกลับขัดข้องเหมือนถูกบางสิ่งกดทับไว้ ร่างของเอรินสั่นเล็กน้อย เธอพยายามระงับความตื่นตระหนกในใจให้สงบ ก่อนที่จะตัดสินใจเดินเข้าไปในป่า

"ทำไม...ทำไมถึงรู้สึกแบบนี้..." เอรินพูดกับตัวเองเบาๆ ขณะก้าวเข้าสู่ป่าลึก ความมืดในป่าไม่ได้ทำให้เธอหวาดกลัว แต่ความรู้สึกเหมือนมีสิ่งลึกลับอยู่ในนั้นทำให้เธอไม่อาจขจัดความกังวลได้

ไม่นานนัก เสียงกระซิบเบา ๆ เริ่มดังขึ้นจากทิศทางลึกเข้าไปในป่า ราวกับมีเสียงของผู้คนหลายคนที่พูดกันเบาๆ มันไม่ใช่เสียงของสัตว์หรือแม้กระทั่งธรรมชาติ แต่มันเหมือนเสียงจากสิ่งที่ไม่มีตัวตน

"เอริน... คุณคือผู้ที่ต้องปลดปล่อย..." เสียงนั้นกล่าวเบาๆ จนแทบไม่ได้ยิน แต่เพียงแค่เสียงนี้ก็ทำให้เอรินหยุดเดิน ร่างของเธอขนลุกอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน

เอรินหันไปมองทิศทางของเสียง ข้างหน้ามีเงาดำเคลื่อนไหวในความมืด เหมือนเงาของใครบางคนที่กำลังรอเธออยู่

"ไปเถอะ... คุณไม่มีทางเลือก" เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้หนักแน่นและชัดเจนมากขึ้น เอรินไม่รู้ว่าเสียงนั้นมาจากไหน แต่เธอรู้สึกว่าไม่สามารถหันหลังกลับได้

ด้วยความกลัวและความสงสัยที่ผสมกัน เอรินตัดสินใจเดินตามเสียงนั้นไปในที่สุด เสียงกระซิบนั้นนำทางเธอลึกเข้าไปในป่า จนกระทั่งเธอมาถึงบริเวณที่มีแสงจาง ๆ ส่องผ่านพืชพันธุ์สูงใหญ่

ตรงหน้าของเธอปรากฏอาคารโบราณที่ดูเหมือนถูกทิ้งร้างมานาน รอยบากและสลักต่าง ๆ บนผนังของมันบอกให้รู้ว่าเป็๲สถานที่ที่ไม่ธรรมดา มันเป็๲ประตูสู่บางสิ่งที่ยิ่งใหญ่ แต่ในขณะเดียวกันก็เต็มไปด้วยอันตราย

"ที่นี่...คือที่ที่ทุกอย่างเริ่มต้น" เสียงกระซิบดังขึ้นอีกครั้ง

เอรินกลืนน้ำลายลงคอ เธอรู้ว่าเธอได้มาถึงจุดที่ไม่มีทางหวนกลับแล้ว การตัดสินใจของเธอในตอนนี้จะเป็๲การเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งที่เคยรู้จัก

เธอจึงยื่นมือไปยังประตูโบราณที่ถูกปิดผนึกไว้ และทันทีที่มือของเธอ๼ั๬๶ั๼มัน ความรู้สึกเหมือนกับคลื่นน้ำที่ปะทะร่างกายเต็มแรง พลังบางอย่างหลั่งไหลเข้าสู่ตัวเธอ เหมือนกับว่าน้ำในแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์กำลังวิ่งวนเข้ามาในร่างของเธอเอง

ทันใดนั้น ประตูโบราณก็เปิดออก ด้วยเสียงกรอบแกรบที่ทำให้หัวใจของเอรินเต้นแรง เธอเงยหน้าขึ้นและเห็นดวงตาอันแหลมคมของดราก้อนโบราณที่รออยู่ภายใน

มันกำลังรอเธอ...