หลังจากรับประทานอาหารมื้อค่ำ เขาชวนมนต์ตรามาดูหนังในห้องโฮมเทียร์เตอร์ มันคือการจำลองโรงหนังมาไว้ที่นี่ แต่ลดขนาดลงนั่นเอง จอแอลอีดีขนาดใหญ่บ๊ะเริ่มเทิ่มติดฝาผนัง ลำโพงเซอร์ราวด์รอบทิศ มีทั้งเก้าอี้ชมภาพยนต์แบบนั่งและแบบนอนดู แล้วแต่เลือก ทั้งสองนั่งเคียงกันระหว่างกลางของหน้าจอ
“ อยากดูเื่อะไร ? ”เขาถามขึ้น ในมือมีรีโมทร์ที่สามารถกดหารายการภาพยนต์ที่บันทึกไว้ได้
“ อยากดูเื่ที่คุณเล่นอ่ะ ”
“ โอ๊ยย! ไม่ได้..เขิน ”เขาะโลั่นอย่างกับถูกฆ้อนทุบหัว มนต์ตราหัวเราะ
“ อะไรกันคุณ เป็ดาราภาษาอะไรกันเนี่ยมาเขินคนดู ”
“ ไม่รู้ล่ะ..เอาเื่อื่นเถอะ หนังฝรั่งก็แล้วกัน ” เขาว่าพร้อมทั้งรันหาในโหมดภาพยนต์
“ เออ! นี่กึนซอง คุณจะพาฉันไปสกีร์รีสอร์ตเมื่อไหร่ล่ะ ? ระหว่างที่เขากำลังเลือกหนังมนต์ตราถามขึ้น
“ เมื่อคุณพร้อม ” เขาตอบโดยไม่มองหน้า
“ คืองี๊นะ..แหม ! ฉันเกรงใจจังเลย ”เธอพูดอ่อยๆพร้อมกับบิดมือทั้งสองข้างที่กุมกันอยู่ เหมือนนักเรียนกำลังพูดอยู่ต่อหน้าครูใหญ่
“ อะไร ? ” เขาเงยหน้าขึ้นถาม พร้อมกับจ้องเป๋ง..แล้วทำไมฉันจะต้องทำเป็กลัวเขาขนาดนี้เนี่ยฉันไม่ได้ทำผิดอะไรสักหน่อย หญิงสาวคิดในใจ
“ เอ่อ..คือว่า..เพื่อนๆฉันจะบินมาเยี่ยมน่ะ ฉันเลยอยากพาไปเที่ยวด้วย ไม่รู้คุณจะลำบากใจหรือป่าว ? ”หญิงสาวลอบผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอกที่พูดออกมาได้
“ เอาสิ..ไปหลายๆคนสนุกดี เพื่อนๆคุณมากันกี่คนล่ะผมจะได้ให้คุณแม่บ้านจัดห้องเตรียมไว้ให้ ”
“ ฉันไม่รบกวนคุณหรอกจะหาโรงแรมให้เค้าเอง ”หล่อนรีบปฏิเสธ ขืนให้พักที่นี่พวกมันจะได้รู้น่ะสิว่า เธออยู่บ้านเดียวกับเคป็อปตัวพ่อ โลกแตกล่ะคราวนี้ กึนซองหนอกึนซองแค่นี้ก็คิดไม่ทัน
“ บ้านเราใหญ่โตมโหฬารห้องหับก็มีมากมาย จะไปพักโรงแรมทำไม ? ”
“ คือ..อ่า.า.า.สมาร์ทมาด้วย ฉันเกรงว่าคุณจะไม่ชอบขี้หน้าเขา”
“ นี่..ผมโตแล้วนะ แยกแยะออกว่าอะไรเป็อะไร คุณไปติวเด็กของคุณให้ดีเหอะ ว่าควรมีมารยาทที่ดีงามกับผม อย่าคิดมาแย่งชิงของๆผม ” ประโยคสุดท้ายนี้เขาพูดเบาๆ
“ ห๊า..อะไรน๊ะ ?
“ หมายความว่าถิ่นผมก็ควรให้ผมเป็ใหญ่getยัง ”
“ แต่ประโยคสุดท้ายเมื่อกี๊ มันไม่ได้แปลว่ายังงี๊นี่นะ ”
“ อย่ามาเถียงเ้าของภาษาอย่างผม ”เขาว่าให้หน้าตาเฉย มนต์ตรายัง งงๆอยู่
คืนนั้นเลยไม่ได้ดูหนังเพราะมัวแต่ถกเถียงกันเื่ที่เที่ยว ที่พัก ที่กิน แล้วก็สรุปว่ามนต์ตราเถียงกึนซองไม่ทัน เดี๋ยวนี้ทำไมเขาพูดมากนักก็ไม่รู้ ก็เลยต้องเป็ไปตามแพลนของเขา
สองหนุ่มสาวยืนรอเพื่อนๆที่จะมาจากเมืองไทย ทันทีที่สองสาวกับหนึ่งหนุ่ม หรือ สองหนุ่มกับหนึ่งสาวโผล่ออกมาจากพื้นที่ผู้โดยสารขาออก มนต์ตราก็ะโโลดเต้าะโโหวกเหวก เป็ภาพที่พระเอกเกาหลีไม่เคยเห็น..ยังกะเด็กๆ..เขาว่า
“ เฮ้ยๆ..ทางนี้ ทางนี้ ไอ้หล่อ ไอ้แมง ไอ้มัท วู้ๆ ทางนี้ ” ทั้งสี่คนกอดกันพัลวันส่งเสียงทักทายกันเจี๊ยวจ๊าว กึนซองกอดอกยืนมอง เมื่อทั้งสี่คลายความตื่นเต้นดีใจที่ได้เจอกัน มนต์ตราจึงหันไปทางชายหนุ่มแดนโสม พร้อมทั้งแนะนำเพื่อนๆ
“ มัท แมง หล่อ นี่กึนซองนะ จำเขาได้มั๊ย ? ”ชายหนุ่มรู้ว่าหญิงสาวพูดไม่เต็มปากกลัวว่าจะหลุดโกหกออกมา จึงตรงเข้าช่วยโดยการสวมกอดสองสาว สองสาวเป็ปลื้มมากที่พระเอกคนดังอุตส่าห์มาต้อนรับด้วย แต่นายหล่อออกจะไม่ชอบใจและงงเล็กน้อยที่ทำไมต้องเอาไอ้หมอนี่มาด้วย
“ เมื่อตอนที่ผมไปเมืองไทยคุณพ่อของคุณต้อนรับผมดีมากๆ ขอให้ผมตอบแทนน้ำใจของท่านบ้างนะคุณสมาร์ท ” สองสาวฟังภาษาเกาหลีไม่เข้าใจ มนต์ตราจึงแปลให้ สองนางจึงบางอ้อว่า ทำไมกึนซองถึงโผล่มาในรายการนี้ด้วย เพื่อนชายของมนต์ตราก็พอจะเข้าใจ แต่..ทำไมมันไม่เข้าใจ..ว๊ะ? มันเหมือนมีอะไรบางๆกั้นอยู่
สองสาวทักทายชายหนุ่มรูปงามด้วยภาษาเกาหลีที่แอบไปเรียนมาพอกล้อมแกล้มั้แ่สมาร์ทบอกว่าจะพาไปเที่ยวเกาหลี จริงๆแล้วเขาแอบอ้างเอาชื่อสองสาวมาบังหน้าทำเป็อยากมาดูสารทุกข์สุขดิบของมนต์ตรา โดยเขายินดีออกค่าใช้จ่ายทั้งหมด
“ หล่อ..นี่กึนซอง..แต่สองคนนี่เคยรู้จักกันแล้วนี่นะ” สมาร์ทส่งมือไปััทักทายกับเคป็อบคนดัง เมื่อยืนประจันหน้ากันนายหล่อดูด้อยไปทันทีด้วยส่วนสูง ความขาว ความหล่อ เอ !เขาเรียกอะไรน๊า..อ่อ..บารมี บารมีมันช่างแตกต่างกันเหลือเกิน
แฟนติ๊งต่างของเขาทำไมต้องไปบอกไอ้พระเอกเกาหลีคนนี้มาเพื่อดับเขาด้วยวะ เขารู้สึกผิดหวังและพ่ายแพ้ยังไงไม่รู้ หนุ่มอินดี้เห็นหน้าตาของเขาซีดเผือดจึงส่งยิ้มให้ เขาเข้าใจถ้าเขาเป็นายหล่อ เขาก็คงรู้สึกเช่นนี้เหมือนกัน
“ เอ้อ ! เดี๋ยวขนสัมภาระไปขึ้นรถแล้วก็จะมุ่งหน้าสู่สกีร์รีสอร์ตเลย เห็นกึนซองบอกว่าหิมะกำลังสวย สาวๆอยากหัดเล่นสกีร์ก็ได้นะ ”มนต์ตราร้องบอก
“ จริงเหรอ..ดีจังเลย ชั้นจะแอ๊คท่าถ่ายรูปสวยๆไปลงไอจีอวดแฟนหนุ่มของฉัน ”สาวประเภทสองวี๊ดว๊าย สามสาวคุยกันเอะอะมะเทิ่งสนุกสนาน ก็คงเหลือแต่หนุ่มหล่อสองคน ทำไงได้ก็ต้องเดินคู่กันไปพูดคุยแก้เขินกันไป กึนซองนั้นดูสุภาพปกติ เขาจึงลอบสังเกตุดูแฟนติ๊งต่างของตัวเองก็พบว่าคนนี้ยิ่งปกติใหญ่ ไม่มีทีท่าแสดงอาการให้จับได้ว่ามีอะไรลึกซึ้งกับหนุ่มแดนกิมจิเลย เขารู้สึกเบาใจไปได้ขั้นหนึ่ง แต่..ทำไมมาด้วยกันนี่สิ มารับที่สนามบินก็น่าจะพอแล้ว ยังจะตามมาเที่ยวด้วยอีก..ทำไม?ทำไม? ทำไม? เครื่องหมายคำถามขึ้นเต็นหน้านายหล่อเลยทีเดียว
กึนซองจองโรงแรมหรูไว้ให้ ห้องซุปเปอร์สวีทขนาดใหญ่ให้สามสาวพักด้วยกัน เขาไม่รู้ว่าแมงเม้าท์ยังไม่ได้แปลงเพศแต่ก็ไม่ได้เป็ปัญหาสำหรับสาวแท้สองนางเลย ส่วนเขาและสมาร์ทพักห้องสวีทที่มีขนาดเล็กกว่าคนละห้อง
“ โอ้ย.ย.ย ห้องหรูจังเลยมนต์ ”มัทนาเอ่ยขึ้นพร้อมทั้งทิ้งตัวลงบนเตียงหนานุ่ม ขอบใจเคป็อบคนดังที่เอื้อเฟื้อสถานที่ ”
“ หล่อน่าดูเลย หล่อโคตรๆเลยอ่ะ ยิ่งมองใกล้ๆผิวงี๊ ยังกะงาช้าง เนียน เฟร่อ.อ.อ.อ ”สาวประเภทสองทำท่าตาลอยเอามือจิกที่นอน
“ ทำไมเขามากับแกได้ล่ะมนต์ ”ในที่สุดคำถามที่หญิงสาวกลัวที่สุดก็ถูกเอ่ยมาจนได้จากหมอจิตเวชที่เชี่ยวชาญในการอ่านพฤติกรรมคน
“ เื่มันยาว ชั้นรู้แกจะตอบยังงี๊ ”เพื่อนสาวประเภทสองเห็นทีท่าที่อึกๆอักๆของเธอจึงเข้าช่วยขัดตราทัพให้บรรยากาศดีขึ้น
“ มันใช่เวลาที่จะมากดดันมันรึป่าววะมึง ? แมงเม้าท์พูดขึ้นลอยๆแต่ก็หมายถึงมัทนาโดยตรง
“ นั่นน่ะสิ ”มนต์ตราเห็นด้วย
“ สองหนุ่มนั่นไม่ค่อยคุยกันวางเชิงกันยังไงไม่รู้ ”มัทนาชวนคุย
“ สมกับเป็หมอโรคจิตเลยเื่สังเกตุพฤติกรรมคนละก้อยกไว้ให้ ” เเมงเม้าท์กระทุ้ง..มันไม่มีเื่ก็อย่าให้มันมีเื่เลยว๊ะแมง..มนต์ตรานึกค่อนในใจ
“ คืนนี้มีคอนเสริตท์ที่ฮอล์ข้างล่างนะ กึนซองเขารับเป็แขกรับเชิญพิเศษให้พวกเราจะไปชมกันมั๊ย หรือว่าเพลียอยากพักผ่อน”คนมีความผิดติดตัวซาวด์เสียงเพื่อน
“ อ๋อ ! มันแน่อยู่แล้วล่ะอีน้อง ปี้จะเต้นให้ฮอล์ะเิระเบ้อเลย”
“ มากไป มากไป มึงกลัวชาวกิมจิเค้าจะจำมึงไม่ได้รึไง ยังไงๆก็ไว้หน้ากูกับไอ้มนต์ด้วยนะ ” มัทนาปรามขึ้น
หลังรับประทานอาหารมื้อค่ำ ทั้งหมดชายหนึ่งหญิงสามก็เข้าไปหาที่นั่งในฮอล์ เพียงแค่ทั้งสี่คนผ่านประตูเข้าไป พนักงานก็โค้งให้สวยงามแล้วนำไปนั่งชั้นพิเศษหน้าสุด
“ ฝีมือกึนซองแฟนชั้นอีกแล้วเหรอนี่ ”กระเทยจุ๊ปาก เสียงสมาร์ทถอนใจไม่สบอารมณ์ อะไรๆก็กึนซองทุกอย่างมันเนรมิตให้หมด มนต์ตราคบกับมันมานานแค่ไหนเปลี่ยนใจหรือยัง เขาเฝ้าคำนึงครุ่นคิด ถ้าความคิดนี้ล่วงรู้ไปถึงหูหมอมนต์ เธอคงจ้องตาเป๋งแล้วบอกว่า..ใจกูไม่เคยเปลี่ยนเพราะกูไม่เคยมีใครอยู่ในใจ..เท่านี้ไอ้หล่อก็หน้าหงายอีกตามเคย
ขณะคอนเสิร์ตกำลังจะเริ่มก็มีสาวสวยเปรี้ยวเฉี่ยวแสบตานางหนึ่งเดินตามพนักงานและตรงมาที่คนไทยทั้งสี่นั่งอยู่ นายหล่อนั้นตกตะลึงมองค้างเลยทีเดียวกับเสื้อผ้าที่ค่อนข้างโป๊ของหล่อน มนต์ตรามองตาม หล่อนได้ที่นั่งแถวเดียวกันหมายเลขบัตรของหล่อนต่อจากสมาร์ท
“ Hi..คุณฮันนา ”มนต์ตราเอ่ยทักเพราะจำได้ ลีฮันนาหันมาทำตาโต แปลกใจ ตอนแรกจะยิ้มเหยียดส่งให้แต่เพราะที่ติดกับหล่อนเป็ชายหนุ่มมาดดีแต่งกายเนี๊ยบนั่งคู่กับมนต์ตราอยู่จึงเปลี่ยนเป็ยิ้มหวานทักทายเสียงใสราวกับสนิทมาแรมปี มนต์ตราจึงแนะนำให้รู้จักกับเพื่อนๆของหล่อน ลีฮันนายิ่งยิ้มกว้างมากขึ้นเมื่อรู้ว่าสมาร์ทเป็ถึงลูกชายบอสใหญ่ที่เคยนำกึนซองไปออกคอนเสร์ตที่เมืองไทยซึ่งแสดงว่าร่ำรวยไม่ใช่เล่น ยิ่งพูดคุยกับเขาได้โดยไม่ต้องใช้ภาษาอังกฤษที่ลีฮันนาไม่ค่อยถนัด เธอยิ่งให้ความเป็กันเองมากขึ้น เธอจึงเหมาคุยกับนายหล่อคนเดียว
เมื่อคอนเสิร์ตเริ่ม การสนทนาจึงยุติลง เมื่อถึงคิวของคิมกึนซองออกโชว์ก็มีพนักงานนำดอกไม้ช่อใหญ่มาส่งให้ลีฮันนาคงมีการเตรียมไว้ล่วงหน้าแล้วตามประสาคนเ้ายศเ้าอย่าง ลีฮันนายิ้มเก้อๆกับนายหล่อเหมือนกลัวจะรู้ว่าเธอมีความสัมพันธ์กับหนุ่มอินดี้ลึกซึ้งแค่ไหน จึงแสร้งทำเป็ส่งช่อดอกไม้นั้นให้มนต์ตรา
“ ด็อดเตอร์ ยูควรจะนำช่อดอกไม้นี้ไปมอบให้กึนซองนะ ”
“ ฮ๊ะ..ฉันเหรอ ? มนต์ตราเอานิ้วชี้ไปที่ตัวเองด้วยท่าทาง..งงๆ สมาร์ทจึงเบี่ยงขา เพื่อให้คู่หมายของเขาออก
“ เฮ้อ..ยัยบ้าเอ๊ย..นางคิดอะไรของนางเนี่ย ”มนต์ตราแอบค่อนอยู่ในใจ แต่ก็ยอมออกจากที่นั่งมาแต่โดยดี เธอหอบดอกไม่ช่อใหญ่นั้นไปยืนชิดขอบเวที เธอชูช่อดอกไม้ขึ้นบังหน้าตัวเองไว้ จังหวะหนึ่งกึนซองมองมาเห็นเข้าจึงนั่งลงค้อมรับ แล้วก้มลงหอมแก้มแฟนคลับของเขาโดยไม่รู้ว่านี่คือมนต์ตรา เสียงมนต์ตราร้องเฮ้ย! เขาผงะใ
“ อ้าว ! ยูเองเหรอ ” มนต์ตรายกมือขึ้นถูแก้ม ถูๆๆ กึนซองหัวเราะชอบใจ เธอเดินหน้าแดงกล่ำกลับเข้าที่เดิม ก่อนจะผ่านลีฮันนาจึงกัดฟันกรอดๆพูดขึ้นว่า
“ ดูแฟนคุณทำกับฉันสิ ”ลีฮันนาตบมือหัวเราะชอบใจ
“ กึนซองเป็แฟนคุณเหรอ ”เธอคิดว่านายหล่อถามเพราะหึง แต่คำตอบที่เขา้าก็คือ..ใช่ค่ะ เพราะถ้าใช่เขาก็จะเบาใจได้ว่ากึนซองไม่ใช่คู่แข่งของเขา แต่ลีฮันนาตอบว่า
“ ป๊าว.ว.ว ฉันก็แค่แฟนคลับเขาเท่านั้นเอง ต้องโน่นแฟนตัวจริงเขาละ ”นางชี้นิ้วไปที่มนต์ตรา คนถูกชี้ใจเต้นระทึกไม่รู้ว่าสองคนกระซิบกระซาบอะไรกัน นางบอกนายหล่อหรือยังว่าเธออยู่บ้านเดียวกับกึนซอง อย่าบอกนะลีฮันนาี้เีอธิบาย..เธอนึกภาวนาในใจ
คอนเสิร์ตเลิกทุกคนต่างแยกย้ายกัน ลีฮันนาต้องเดินทางกลับโซลทันทีเพราะมีงานรออยู่พรุ่งนี้ สมาร์ทเดินไปส่งที่รถนางเดินคล้องแขนไปอย่างสนิทสนม ั้แ่คอนเสิร์ทเลิกมนต์ตรายังไม่ได้พบกับกึนซองเลย เขาอาจติดอยู่กับแฟนๆของเขาที่ส่วนใหญ่ดั้นด้นมาจากโซลเพื่อมาชมการแสดง
11K
