ทะลุมิติไปเป็นภรรยาพ่อค้าผลไม้ (อ่านฟรีจนจบ)

    ตอนที่ 11 เตรียมตัวเข้าป่าขึ้นเขา

    ​

    ตอนที่ 11 เตรียมตัวเข้าป่าขึ้นเขา


    วันต่อมา


    ฟางเหมยเข้าเรือนครัวทำกับข้าวตามปกติของทุกวัน หลังจากเสร็จเเล้วนางก็ไปรดนํ้าปุ๋ยหมักในวงตาข่าย เมื่อทำทุกอย่างเสร็จสิ้นก็ได้มานั่งพักยังเเคร่ไม้หน้าบ้าน นางเพิ่งได้สังเกตเห็นว่าผิวของตัวเองดำคล้ำขึ้นและผู้เป็๞เเม่ได้เดินมาหานางพอดี จึงได้เอ่ยถามออกไป


    "ท่านเเม่ ท่านว่าผิวของข้ามันดูดำคล้ำขึ้นหรือไม่" ฟางเหมยพูดกับผู้เป็๞เเม่ที่ได้เดินมานั่งกับนางข้างๆ พร้อมกับยกเเขนทั้งสองข้างยื่นออกไป


    "ไหนขอข้าดูหน่อยซิ...ก็มีบ้างนิดหน่อย แต่ก็มิได้น่าเกียจอันใด อย่าเป็๞กังวลไป ก็เ๯้าไปสวนเเล้วไม่หาผ้าคลุมใส่ไป อยู่กลางเเดดจัดยังไงผิวก็ต้องดำคล้ำขึ้นอยู่เเล้วเพราะว่าเ๯้าเป็๞คนผิวขาวมาก" ผู้เป็๞เเม่มองไปยังเเขนของนางเเล้วจึงเอ่ยตอบไป


    "สงสัยข้าต้องเข้าป่าไปหาสมุนไพรมาพอกบำรุงผิวเเล้วล่ะท่านเเม่"


    "เ๯้าเป็๞หญิงจะเข้าป่าคนเดียวมิได้หรอก มันอันตรายรอบตัวไม่ว่าจะเป็๞พวกสัตว์ดุร้ายหรือพวกคนที่อาจจะทำมิดีมิร้ายเ๯้าเอาได้ เเต่ถ้าเ๯้าอยากไปจริงๆ ก็ต้องชวนพ่อเ๯้าหรือจางเหว่ยไปด้วย เเล้วพวกสมุนไพรมันก็มักจะขึ้นอยู่บนเขาโน้น"


    ฟางเหมยนั่งคุยกับผู้เป็๞เเม่ได้สักพัก ซีห่าวก็ได้เดินมาพร้อมกับตะกร้าบนหลังที่มีกล้วยเครือใหญ่มาด้วย


    "สวัสดีท่านเเม่ พอดีว่ากล้วยในสวนมันออกมาเยอะ ท่านเเม่ของข้าเลยให้เอามาเเบ่งปันบ้านท่านได้กิน" ซีห่าวโค้งตัวก้มลงให้เจียวซิ่งและยกเครือกล้วยจากตะกร้าวางลงยังเเคร่


    "สวัสดีเ๯้าค่ะท่านพี่ซีห่าว" ฟางเหมยยิ้มให้ซีห่าวพร้อมกับโค้งตัวก้มลงเป็๞การทำความเคารพ


    "ขอบใจเ๯้ามากซีห่าว ฝากขอบคุณท่านเเม่ของเ๯้าด้วย มีพวกผลไม้มาแบ่งปันครอบครัวของข้าตลอด"


    "ข้ายินดีท่านเเม่ ของก็อยู่ในสวนมิได้ซื้อได้หาจากที่ไหน มีเยอะก็เเบ่งปันกันกิน"


    "กินน้ำกินท่าเสียก่อนท่านพี่ เดินทางมาเหนื่อยๆ" ฟางเหมยเดินไปหยิบขันเเล้วตักนํ้ามายื่นให้แก่ซีห่าว


    "ขอบใจมากฟางเหมย" ซีห่าวรับขันนํ้ามาจากฟางเหมยก่อนจะยกขึ้นดื่ม


    "เเล้วนี่จะกลับเลยหรือเปล่า อยู่กินข้าวกินปลาด้วยกันก่อนเถิด"


    "ขอบคุณมากท่านเเม่ที่ชวนข้า เเต่คงไม่ดีกว่า เพราะข้าจะเข้าป่าเเละขึ้นเขา"


    "จริงหรือท่านพี่ ข้ากำลังอยากไปอยู่พอดี ให้ข้าไปด้วยนะเ๯้าคะ" ฟางเหมยฉีกยิ้มทันทีเมื่อได้ยินที่ชายหนุ่มเอ่ยออกมา นางจึงเข้าไปจับต้นเเขนทั้งสองข้างของซีห่าวเเล้วเขย่าเพื่อจะขอเขาไปด้วย


    "ฟางเหมยสำรวมหน่อยสิลูก เ๯้าเป็๞หญิงนะ ควรมีกิริยามารยาทที่เรียบร้อยกว่านี้" ผู้เป็๞เเม่ทำหน้าขึงขังใส่ฟางเหมย


    "ขอโทษเ๯้าค่ะท่านเเม่"


    "ขอโทษเ๯้าค่ะท่านพี่"


    ฟางเหมยรีบเอามือออกจากต้นเเขนของซีห่าวทันที พร้อมกับหันไปขอโทษผู้เป็๞เเม่กับซีห่าว


     โลกใบใหม่ที่นางได้มาอยู่ผู้หญิงจะต้องสำรวมกิริยาทำตัวให้เรียบร้อยทุกอย่างต่อหน้าผู้ชาย เเตกต่างจากโลกที่นางจากมามากนัก เพราะที่นั่นผู้หญิงค่อนข้างจะเป็๞ใหญ่ มีสิทธิเท่าเทียมกับผู้ชายทุกอย่าง สามารถถูกเนื้อต้องตัวใกล้ชิดกันได้ปกติไม่มีผิดผีเเบบที่นี่ 


    "ข้าไม่ถือหรอกท่านเเม่ จงให้นางเป็๞ตัวของตัวเองเถิด" ซีห่าวหันไปยิ้มให้เเก่เจียวซิ่ง


    "เ๯้าต้องหัดกำราบนางเสียบ้างซีห่าว จะต้องเเต่งงานกันอีกไม่นานนี้เเล้ว"


    "ข้ามิได้ทำอะไรผิดเสียหน่อยท่านเเม่"


    "เ๹ื่๪๫อื่นข้าตามใจเ๯้าได้ทุกอย่างนะฟางเหมย เเต่เ๹ื่๪๫กิริยามารยาทที่ดีถือเป็๞สิ่งที่ผู้หญิงควรปฏิบัติตนให้เหมาะสม"


    "เอาล่ะท่านเเม่หยุดตำหนินางเสียเถิด งั้นข้าขอท่านเเม่พาฟางเหมยไปด้วยนะ ข้าให้คำมั่นจะดูเเลนางอย่างดี"


    "ถ้าไปกับเ๯้าข้าก็วางใจ ไปเถิดข้าอนุญาติ"


    "ดูแลตัวเองดีๆ ด้วยล่ะฟางเหมย ถ้าเ๯้าเหนื่อยก็จงพักอย่าฝืนเดินต่อไป เดี๋ยวจะเป็๞ลมเป็๞เเล้งเอาได้จะลำบากซีห่าวเอา" ผู้เป็๞เเม่หันไปพูดกับซีห่าวก่อนจะหันมาพูดกับฟางเหมย


    "เ๯้าค่ะ ท่านเเม่ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวนี้ร่างกายข้าเเข็งเเรงขึ้นกว่าเก่ามากแล้ว ข้าจะดูเเลตัวเองให้ดี"


    "งั้นข้าขอตัวก่อนนะ" ผู้เป็๞เเม่เมื่อพูดจบก็หมุนตัวเดินออกไป


    ฟางเหมยได้เดินนำซีห่าวไปยังหลังบ้านนางหยิบตะกร้ามาสะพายบนหลังไว้ ส่วนซีห่าวก็ได้หยิบขวานไปด้วย


    "ช้าก่อน ท่านพี่จะเอาพลั่วไปด้วยหรือไม่"


    "จะถือไปให้หนักทำไม เเค่ขวานเล่มเดียวก็เพียงพอแล้วล่ะ"


    "แล้วท่านพี่จะเข้าป่าขึ้นเข้าไปหาอะไรหรือเ๯้าค่ะ"


    "ข้าจะไปล่าสัตว์เอาเนื้อไว้มากิน"


    "เเล้วทำไมท่านพี่ไม่ซื้อเอาล่ะเ๯้าค่ะ ข้าเห็นร้านข้างๆ ของท่านพี่ก็มีพวกเนื้อสัตว์ขายอยู่"


    "เ๯้านี่ถามเก่งเอาเสียจริง ก็อะไรที่พอจะหาได้ข้าก็จะไม่ซื้อหรอก เงินก็เก็บไว้ใช้ยามจำเป็๞ เเล้วเ๯้าล่ะจะไปหาสิ่งใด"


    "ข้าอยากเข้าไปหาพวกสมุนไพร"


    "นี่เ๯้าพร้อมแล้วใช่ไหม เราจะได้ออกเดินทางกัน"


    "พร้อมแล้วเ๯้าค่ะ ไปกันเถิด"


    "ช้าก่อน..."


    "อะไรหรือเ๯้าคะ"


    "เ๯้าจงไปเอาผ้าคลุมมาด้วยเถิด ข้าเกรงว่าเเดดมันจะเเรง ส่วนข้าจะไปตักน้ำใส่กระบอกไม้ไผ่เอาไว้กินระหว่างทาง" ซีห่าวมองตามฟางเหมยไปด้วยความเอ็นดู


    "ข้าลืมไปเลย รอข้าก่อนนะเ๯้าคะ" ฟางเหมยรีบสาวท้าวเข้าไปหยิบผ้าคลุมออกมา


    ซีห่าวหยิบกระบอกไม้ไผ่ที่เอาไว้ใส่นั้ามาสองอัน เเล้วเดินไปตักนํ้าจากโอ่งมาใส่ในกระบอกไม้ไผ่จากนั้นก็นำมาใส่ไว้ยังตะกร้าที่อยู่บนหลังของเขา


    ^____________________^




               กระบอกใส่นั้าทำจากไม้ไผ่


    ^____________________^


    สวัสดีจ้า เค้ามือใหม่จริงๆ มันอาจจะดูไม่ค่อยสนุกโดนใจนักอ่านซักเท่าไหร่ เเต่ตะวันรัตน์จะพยายามพัฒนาฝืมือให้ดีขึ้นเรื่อยๆ น้าาาา


    ถ้าอ่านกันเเล้วเค้าขอให้ช่วยติชมมาหน่อยน้าาา เพราะมือใหม่จริงๆ อาจมีจุดบกพร่องอะไรจะได้เเก้ไขต่อไป


    ​