ตอนที่ 11 เตรียมตัวเข้าป่าขึ้นเขา
วันต่อมา
ฟางเหมยเข้าเรือนครัวทำกับข้าวตามปกติของทุกวัน หลังจากเสร็จเเล้วนางก็ไปรดนํ้าปุ๋ยหมักในวงตาข่าย เมื่อทำทุกอย่างเสร็จสิ้นก็ได้มานั่งพักยังเเคร่ไม้หน้าบ้าน นางเพิ่งได้สังเกตเห็นว่าผิวของตัวเองดำคล้ำขึ้นและผู้เป็เเม่ได้เดินมาหานางพอดี จึงได้เอ่ยถามออกไป
"ท่านเเม่ ท่านว่าผิวของข้ามันดูดำคล้ำขึ้นหรือไม่" ฟางเหมยพูดกับผู้เป็เเม่ที่ได้เดินมานั่งกับนางข้างๆ พร้อมกับยกเเขนทั้งสองข้างยื่นออกไป
"ไหนขอข้าดูหน่อยซิ...ก็มีบ้างนิดหน่อย แต่ก็มิได้น่าเกียจอันใด อย่าเป็กังวลไป ก็เ้าไปสวนเเล้วไม่หาผ้าคลุมใส่ไป อยู่กลางเเดดจัดยังไงผิวก็ต้องดำคล้ำขึ้นอยู่เเล้วเพราะว่าเ้าเป็คนผิวขาวมาก" ผู้เป็เเม่มองไปยังเเขนของนางเเล้วจึงเอ่ยตอบไป
"สงสัยข้าต้องเข้าป่าไปหาสมุนไพรมาพอกบำรุงผิวเเล้วล่ะท่านเเม่"
"เ้าเป็หญิงจะเข้าป่าคนเดียวมิได้หรอก มันอันตรายรอบตัวไม่ว่าจะเป็พวกสัตว์ดุร้ายหรือพวกคนที่อาจจะทำมิดีมิร้ายเ้าเอาได้ เเต่ถ้าเ้าอยากไปจริงๆ ก็ต้องชวนพ่อเ้าหรือจางเหว่ยไปด้วย เเล้วพวกสมุนไพรมันก็มักจะขึ้นอยู่บนเขาโน้น"
ฟางเหมยนั่งคุยกับผู้เป็เเม่ได้สักพัก ซีห่าวก็ได้เดินมาพร้อมกับตะกร้าบนหลังที่มีกล้วยเครือใหญ่มาด้วย
"สวัสดีท่านเเม่ พอดีว่ากล้วยในสวนมันออกมาเยอะ ท่านเเม่ของข้าเลยให้เอามาเเบ่งปันบ้านท่านได้กิน" ซีห่าวโค้งตัวก้มลงให้เจียวซิ่งและยกเครือกล้วยจากตะกร้าวางลงยังเเคร่
"สวัสดีเ้าค่ะท่านพี่ซีห่าว" ฟางเหมยยิ้มให้ซีห่าวพร้อมกับโค้งตัวก้มลงเป็การทำความเคารพ
"ขอบใจเ้ามากซีห่าว ฝากขอบคุณท่านเเม่ของเ้าด้วย มีพวกผลไม้มาแบ่งปันครอบครัวของข้าตลอด"
"ข้ายินดีท่านเเม่ ของก็อยู่ในสวนมิได้ซื้อได้หาจากที่ไหน มีเยอะก็เเบ่งปันกันกิน"
"กินน้ำกินท่าเสียก่อนท่านพี่ เดินทางมาเหนื่อยๆ" ฟางเหมยเดินไปหยิบขันเเล้วตักนํ้ามายื่นให้แก่ซีห่าว
"ขอบใจมากฟางเหมย" ซีห่าวรับขันนํ้ามาจากฟางเหมยก่อนจะยกขึ้นดื่ม
"เเล้วนี่จะกลับเลยหรือเปล่า อยู่กินข้าวกินปลาด้วยกันก่อนเถิด"
"ขอบคุณมากท่านเเม่ที่ชวนข้า เเต่คงไม่ดีกว่า เพราะข้าจะเข้าป่าเเละขึ้นเขา"
"จริงหรือท่านพี่ ข้ากำลังอยากไปอยู่พอดี ให้ข้าไปด้วยนะเ้าคะ" ฟางเหมยฉีกยิ้มทันทีเมื่อได้ยินที่ชายหนุ่มเอ่ยออกมา นางจึงเข้าไปจับต้นเเขนทั้งสองข้างของซีห่าวเเล้วเขย่าเพื่อจะขอเขาไปด้วย
"ฟางเหมยสำรวมหน่อยสิลูก เ้าเป็หญิงนะ ควรมีกิริยามารยาทที่เรียบร้อยกว่านี้" ผู้เป็เเม่ทำหน้าขึงขังใส่ฟางเหมย
"ขอโทษเ้าค่ะท่านเเม่"
"ขอโทษเ้าค่ะท่านพี่"
ฟางเหมยรีบเอามือออกจากต้นเเขนของซีห่าวทันที พร้อมกับหันไปขอโทษผู้เป็เเม่กับซีห่าว
โลกใบใหม่ที่นางได้มาอยู่ผู้หญิงจะต้องสำรวมกิริยาทำตัวให้เรียบร้อยทุกอย่างต่อหน้าผู้ชาย เเตกต่างจากโลกที่นางจากมามากนัก เพราะที่นั่นผู้หญิงค่อนข้างจะเป็ใหญ่ มีสิทธิเท่าเทียมกับผู้ชายทุกอย่าง สามารถถูกเนื้อต้องตัวใกล้ชิดกันได้ปกติไม่มีผิดผีเเบบที่นี่
"ข้าไม่ถือหรอกท่านเเม่ จงให้นางเป็ตัวของตัวเองเถิด" ซีห่าวหันไปยิ้มให้เเก่เจียวซิ่ง
"เ้าต้องหัดกำราบนางเสียบ้างซีห่าว จะต้องเเต่งงานกันอีกไม่นานนี้เเล้ว"
"ข้ามิได้ทำอะไรผิดเสียหน่อยท่านเเม่"
"เื่อื่นข้าตามใจเ้าได้ทุกอย่างนะฟางเหมย เเต่เื่กิริยามารยาทที่ดีถือเป็สิ่งที่ผู้หญิงควรปฏิบัติตนให้เหมาะสม"
"เอาล่ะท่านเเม่หยุดตำหนินางเสียเถิด งั้นข้าขอท่านเเม่พาฟางเหมยไปด้วยนะ ข้าให้คำมั่นจะดูเเลนางอย่างดี"
"ถ้าไปกับเ้าข้าก็วางใจ ไปเถิดข้าอนุญาติ"
"ดูแลตัวเองดีๆ ด้วยล่ะฟางเหมย ถ้าเ้าเหนื่อยก็จงพักอย่าฝืนเดินต่อไป เดี๋ยวจะเป็ลมเป็เเล้งเอาได้จะลำบากซีห่าวเอา" ผู้เป็เเม่หันไปพูดกับซีห่าวก่อนจะหันมาพูดกับฟางเหมย
"เ้าค่ะ ท่านเเม่ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวนี้ร่างกายข้าเเข็งเเรงขึ้นกว่าเก่ามากแล้ว ข้าจะดูเเลตัวเองให้ดี"
"งั้นข้าขอตัวก่อนนะ" ผู้เป็เเม่เมื่อพูดจบก็หมุนตัวเดินออกไป
ฟางเหมยได้เดินนำซีห่าวไปยังหลังบ้านนางหยิบตะกร้ามาสะพายบนหลังไว้ ส่วนซีห่าวก็ได้หยิบขวานไปด้วย
"ช้าก่อน ท่านพี่จะเอาพลั่วไปด้วยหรือไม่"
"จะถือไปให้หนักทำไม เเค่ขวานเล่มเดียวก็เพียงพอแล้วล่ะ"
"แล้วท่านพี่จะเข้าป่าขึ้นเข้าไปหาอะไรหรือเ้าค่ะ"
"ข้าจะไปล่าสัตว์เอาเนื้อไว้มากิน"
"เเล้วทำไมท่านพี่ไม่ซื้อเอาล่ะเ้าค่ะ ข้าเห็นร้านข้างๆ ของท่านพี่ก็มีพวกเนื้อสัตว์ขายอยู่"
"เ้านี่ถามเก่งเอาเสียจริง ก็อะไรที่พอจะหาได้ข้าก็จะไม่ซื้อหรอก เงินก็เก็บไว้ใช้ยามจำเป็ เเล้วเ้าล่ะจะไปหาสิ่งใด"
"ข้าอยากเข้าไปหาพวกสมุนไพร"
"นี่เ้าพร้อมแล้วใช่ไหม เราจะได้ออกเดินทางกัน"
"พร้อมแล้วเ้าค่ะ ไปกันเถิด"
"ช้าก่อน..."
"อะไรหรือเ้าคะ"
"เ้าจงไปเอาผ้าคลุมมาด้วยเถิด ข้าเกรงว่าเเดดมันจะเเรง ส่วนข้าจะไปตักน้ำใส่กระบอกไม้ไผ่เอาไว้กินระหว่างทาง" ซีห่าวมองตามฟางเหมยไปด้วยความเอ็นดู
"ข้าลืมไปเลย รอข้าก่อนนะเ้าคะ" ฟางเหมยรีบสาวท้าวเข้าไปหยิบผ้าคลุมออกมา
ซีห่าวหยิบกระบอกไม้ไผ่ที่เอาไว้ใส่นั้ามาสองอัน เเล้วเดินไปตักนํ้าจากโอ่งมาใส่ในกระบอกไม้ไผ่จากนั้นก็นำมาใส่ไว้ยังตะกร้าที่อยู่บนหลังของเขา
^____________________^

กระบอกใส่นั้าทำจากไม้ไผ่
^____________________^
สวัสดีจ้า เค้ามือใหม่จริงๆ มันอาจจะดูไม่ค่อยสนุกโดนใจนักอ่านซักเท่าไหร่ เเต่ตะวันรัตน์จะพยายามพัฒนาฝืมือให้ดีขึ้นเรื่อยๆ น้าาาา
ถ้าอ่านกันเเล้วเค้าขอให้ช่วยติชมมาหน่อยน้าาา เพราะมือใหม่จริงๆ อาจมีจุดบกพร่องอะไรจะได้เเก้ไขต่อไป