วันถัดไป
เช้าตรู่
บูม!
ในกระท่อมที่หลี่ซุนอยู่ กลิ่นอายอันทรงพลังะเิออกมา และกระท่อมทั้งหลังก็สั่นะเื
ในดวงตาของเขา แสงศักดิ์สิทธิ์นั้นสว่างมาก ราวกับสายฟ้าสองลูกพุ่งออกมา ซึ่งสว่างเป็พิเศษ
หลี่ซุนลุกขึ้นยืน
ตอนนี้
เขาเพิ่มรัศมีอันสง่างาม และกลิ่นอายที่ปล่อยออกมาภายนอกทำให้พื้นใต้เท้าของเขาสั่นะเื และมีรอยแตกเล็กๆ
“สมกับเป็ร่างหยางบริสุทธิ์!”
หลี่ซุนเหลือบมองสภาพของตัวเองแล้วกล่าวด้วยอารมณ์
ภายในคืนเดียว เขาได้เปลี่ยนจากร่างมนุษย์เป็ร่างหยางบริสุทธิ์ แม้ว่าระดับจะยังอยู่ที่จุดสูงสุดของระดับกำเนิดปราณ แต่ความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นมากกว่าสองเท่า
“ตัวข้าในปัจจุบัน คาดว่าข้าสามารถเอาชนะตัวตนก่อนหน้านี้ได้อย่างง่ายดาย แม้แต่ระดับจิติญญา ก็อาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า!”
หลี่ซุนคิดเช่นนี้
นี่ยังคงเป็ที่เขาปราศจากสถานะศิษย์ชั้นใน
หากเขาได้ฝึกฝนทักษะการฝึกตนขั้นสูง
คาดว่าความแข็งแกร่งของเขาเองจะต้องได้รับการปรับปรุงอย่างมาก!
“ถึงเวลาที่ต้องไปที่ห้องโถงประเมินเพื่อทำการประเมิน อย่างไรก็ตาม จะเห็นได้ว่าจะหาคนสักสองสามคนที่สามารถลงทุนได้หรือไม่”
มีศิษย์นิกายชั้นนอกของนิกายซวนหยางหลายหมื่นคน
ยังมีคนหลายพันคนที่อยู่ในศิษย์ชั้นใน แม้ว่าจะมีเพียง 1% เท่านั้นที่สามารถลงทุนได้ แต่นั่นก็เป็จำนวนมาก
เมื่อวานเพราะเขาออกไปข้างนอกสายเกินไป เขาจึงได้เจอคนน้อยลง
หากเขาออกไปเร็วกว่าวันนี้ หลี่ซุนรู้สึกว่าเขาอาจจะลงทุนในคนเพิ่มอีกสองสามคนได้
เขาตัดสินใจแล้ว
หลี่ซุนจัดของทันที ดูตัวเอง แล้วเก็บทุกอย่างใส่แหวนเก็บของ แล้วหันหลังจากไป
คราวนี้ออกไป...
เขาจะกลายเป็ศิษย์ชั้นในอย่างแน่นอน และกระท่อมนี้จะไม่กลับมาอีกแน่นอน ดังนั้นเขาที่เป็เ้าของสิ่งของบางอย่างจะนำทั้งหมดติดตัวไปด้วย
ยอดเขาซีเฉิน
เพราะไม่ใช่วันที่เบี้ยเลี้ยงนิกายออก
มันจึงดูเงียบมาก
หลี่ซุนเดินไปตลอดทาง ดวงตาของเขากวาดไปทั่วศิษย์ทุกคนที่เขาพบ
“ลงทุนไม่ได้ ลงทุนไม่ได้... ลงทุนไม่ได้ เกิดอะไรขึ้น?”
หลี่ซุนขมวดคิ้วเล็กน้อย
ระหว่างทางเขาได้พบกับผู้คนหลายร้อยคน แต่แต่ละคนแสดงให้เห็นว่าเขาไม่สามารถลงทุนได้ ซึ่งทำให้เขาสับสนเล็กน้อย
เป็ไปได้ไหมว่า...
โชคของตัวเองหมดเมื่อวานนี้?
ลูกศิษย์อีกคนที่เดินผ่านหลี่ซุน คำว่า “ลงทุนไม่ได้” ยังคงแสดงอยู่บนหัวของอีกฝ่าย
“ดูเหมือนว่าการลงทุนในลักษณะนี้ขึ้นอยู่กับโชคชะตาด้วย”
หลี่ซุนส่ายหน้าและถอนหายใจ ถอนสายตาออกไป
เขาเงยหน้าขึ้นและมองไปข้างหน้า ห้องโถงประเมินอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว และเขาต้องพักมันไว้สักพักในการหาคนที่สามารถลงทุนได้ สิ่งที่สำคัญที่สุดในขณะนี้คือการเป็ศิษย์ชั้นในก่อน
เขาเดินเข้าไปในห้องโถงประเมิน
เพิ่งเข้ามา
หนึ่งในนั้นคือศิษย์ชั้นในในชุดขาว นั่งอยู่หลังโต๊ะ เหลือบมองหลี่ซุน และกล่าวอย่างเฉยเมย
“มาทดสอบหรือ?”
ในนิกายชั้นนอก หลี่ซุนมีชื่อเสียงอย่างมาก
แต่ในนิกายชั้นใน
ที่จะตรงไปตรงมา
มีคนไม่มากที่เคยได้ยินชื่อของหลี่ซุน ท้ายที่สุดแล้ว เขาไม่ใช่ศิษย์ชั้นใน และผู้คนจะไม่รู้จักเขามากเกินไปเหมือนศิษย์นิกายชั้นนอก
“อืม”
หลี่ซุนพยักหน้า
“ถ้าอย่างนั้นศิษย์น้อง มากับข้า”
ศิษย์ชุดขาวยืนขึ้นทักทายหลี่ซุน และเดินไปทางด้านหลังของห้องโถงใหญ่
หลี่ซุนตามไป
ทั้งสองมาถึงห้องลับทีละคน
หลังจากเข้าไปในห้องลับ ศิษย์ชุดขาวก็หยิบหินสีเทาออกมาแล้ววางไว้ในมือของหลี่ซุน แล้วกล่าวว่า “ใช้พลังทั้งหมดของเ้า กำหินก้อนนี้ไว้แล้วดูว่ามันจะได้สีอะไร”
“จำไว้ว่า ระดับหลอมกายนั้นเป็สีขาว และระดับกำเนิดปราณนั้นเป็สีน้ำเงิน”
“หากเ้าไม่อยู่ในระดับกำเนิดปราณ เ้าจะยังคงไม่สามารถทำให้หินเปล่งแสงสีน้ำเงินได้”
ในประโยคสุดท้ายความหมายชัดเจนมาก ระดับหลอมกายไม่สามารถทำให้หินปล่อยแสงสีน้ำเงินออกมาได้ ซึ่งพิสูจน์ได้ว่าระดับไม่ตรงกับความแข็งแกร่งและไม่สามารถกลายเป็ศิษย์ชั้นในได้
เพราะ
ศิษย์ชั้นในทุกคนต้องลงจากูเาเพื่อทำภารกิจ
เมื่อศิษย์ชั้นในลงมาจากูเา พวกเขาจะเป็ตัวแทนของนิกายซวนหยางเมื่อพวกเขาออกไป ในกรณีที่ศิษย์ชั้นในพ่ายแพ้โดยผู้อื่นในระดับหลอมกาย นิกายซวนหยางจะต้องอับอาย
“เ้าจำได้ไหม?”
ศิษย์ชุดขาวถามอีกครั้ง
“อืม”
หลี่ซุนพยักหน้า
“ถ้าอย่างนั้นมาเริ่มกันเลย”
หลังกล่าว
ศิษย์ชุดขาวยืนอยู่ข้างๆ ด้วยสายตาที่น่าสนใจ มองดูทุกการเคลื่อนไหวของหลี่ซุน
หลี่ซุนสูดหายใจเข้าลึกๆ และมองดูหินในมือของเขา เขายังอยากรู้อยากเห็นเล็กน้อย เขาได้รับร่างหยางบริสุทธิ์ และเขายังความแข็งแกร่งของจุดสูงสุดของระดับกำเนิดปราณอีกด้วย
เขาไม่รู้ว่าจะทำให้หินก้อนนี้เปล่งประกายได้อย่างไร?
บูม!
่เวลาถัดไป
จู่ๆ นิ้วทั้งห้าของหลี่ซุนก็ออกแรง และชุดคลุมก็พองตัวไปพร้อมกับมัน กลิ่นอายจุดสูงสุดของระดับกำเนิดปราณเหมือนกับการะเิของูเาไฟ กวาดทั่วห้องลับทั้งหมดไปในทันที
ฟูม!
สีน้ำเงินเข้มดุจท้องทะเลส่องสว่างทั่วทั้งห้อง
แต่แสงก็อยู่ได้ไม่นาน
ปัง!
บูม!
เสียงสองเสียงที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงดังเกือบจะพร้อมกัน
“หืม?”
หลี่ซุนส่งเสียงพึมพำเบาๆ และมีความสับสนในดวงตาของเขา เขามองดูผงในมือแล้วรู้สึกเขินอายเล็กน้อย เขาไม่เคยคาดหวังว่าเขาจะใช้พลังมากเกินไป
ทันใดนั้นหินก็ถูกบดขยี้
“ศิษย์พี่ นี่... เอ่อ ศิษย์พี่ ทำไมท่านถึงคุกเข่าลงกับพื้นล่ะ?”
หลี่ซุนหันกลับมาและกำลังจะอธิบายว่าเขาไม่ได้ตั้งใจ แต่เมื่อเขาหันกลับมา แต่ทันใดนั้นก็พบว่าศิษย์ชุดขาวเพิ่งคุกเข่าลงบนพื้นด้วยเหตุผลบางอย่าง
“ศิษย์พี่...ท่านสิเป็ศิษย์พี่ ข้าขอร้องท่าน...เก็บแรงกดดันของท่านได้ไหม?”
ศิษย์ชุดขาวคุกเข่าลงบนพื้น ร่างกายของเขาชาไปทั้งตัว
เขาจินตนาการไม่ออกจริงๆ ว่าอีกฝ่ายเป็คนแบบไหนจึงจะสามารถประเมินได้หลังจากฝ่าทะลุระดับกำเนิดปราณและยึดมันไว้จนถึงจุดสูงสุดของระดับกำเนิดปราณ
ทันทีที่พลังจุดสูงสุดของระดับกำเนิดปราณออกมา เขาก็แทบจะฉี่ราด
ต้องรู้ก่อนนะว่า
เขาอยู่ในขั้นต้นของระดับกำเนิดปราณ!
อีกฝ่ายอยู่ในจุดสูงสุดของระดับกำเนิดปราณแล้ว และที่สำคัญกว่านั้น แรงกดดันที่หลี่ซุนมีต่อเขาไม่ใช่แรงกดดันจากจุดสูงสุดของระดับกำเนิดปราณธรรมดา
ศิษย์ชุดขาวรู้สึกว่าใน่เวลาหนึ่ง แรงกดดันที่หลี่ซุนมีต่อเขานั้นไม่น้อยไปกว่าแรงกดดันของเหล่าศิษย์ในระดับจิติญญา
ศิษย์พี่ที่อยู่ตรงหน้าเขาเป็ะแบบไหน?
อีกฝ่ายไม่้าทักษะการฝึกตนของศิษย์ชั้นในหรือ?
เพียงแค่อาศัยทักษะการฝึกตนของระดะบหลอมกาย ฝึกตนจนถึงจุดสูงสุดของระดับกำเนิดปราณ?
“งั้น...เอ่อ...ขอโทษนะศิษย์น้อง”
หลี่ซุนเก็บแรงกดดัน ยื่นมือออกมาช่วยอีกฝ่ายลุกขึ้นแล้วถามว่า “ตอนนี้หินแตกแล้ว ข้าต้องทดสอบอีกครั้งหรือไม่”
“ศิษย์พี่ ท่านล้อเล่นเก่งมาก ด้วยความแข็งแกร่งของท่าน ทำไมท่านต้องกำหินต่อด้วย?”
ศิษย์ชุดขาวบีบเค้นรอยยิ้มด้วยความยากลำบากและกล่าวต่อว่า “เราสามารถไปยังรายการถัดไปได้”
จบบทที่ 11
724
