ตอนพิเศษ 3 (จุดเริ่มต้น !)
.
.
.
วันที่ซอลมีโดนอุ้มไปห้องพยาบาล
.
.
กรี๊ดดดดด มีคนโดนลูกบาสอัดหน้า
.
“แย่ละ !” ซองฮุนรีบวิ่งไปดูผู้หญิงที่นอนอยู่ตรงขอบสนาม
.
ทุกคนกำลังใทำอะไรไม่ถูก มีแต่ซองฮุนเท่านั้นที่วิ่งมารีบอุ้มซอลมีไปห้องพยาบาล
จะเป็อะไรมากรึเปล่านะ ครูห้องพยาบาลก็ไม่อยู่ซะด้วย
.
“คีบอม ช่วยไปเรียกครูมาหน่อย” คีบอมผู้ที่วิ่งตามมาติดๆ ก็รีบวิ่งไปตามครูมาให้
.
“น่าสงสารเืออกเยอะเลย”
ซองฮุนหยิบกระดาษมาซับเืที่จมูกให้ก่อน รุ่นน้องคนนี้ คนที่เราเห็นบ่อยๆ ที่สวนหลังโรงเรียนนี่นา
.
“เกิดอะไรกันขึ้น” ครูวิ่งเข้ามาตามหลังคีบอมด้วยความใ พร้อมกับเพื่อนๆของซอลมีก็มากันด้วย
.
“ไม่น่าเป็อะไรมากแล้วล่ะ ครูเช็ดเืและทำแผลให้แล้ว คงจะใเลยสลบไปมากกว่า แต่ก็ต้องตามเช็กอาการดูระยะนึง ครูไม่แน่ใจว่าล้มลงไปหัวกระทบกระเทือนมากไหม ถึงจะเห็นว่าแค่โนๆ แต่เราไม่สามารถรู้อาการด้านในได้เลย”
.
“ฝากพวกเธอดูเพื่อนด้วยนะ มีอะไรผิดปกติให้รีบเรียกครู”
.
“ครับ ค่ะ”
คีบอมเห็นเพื่อนๆซอลมีมาดูอาการกันเยอะแล้ว เลยออกไปยืนรออยู่หน้าห้องแทน
.
ซองฮุนเล่าเหตุการทั้งหมดให้ ยูจอง ฮองมิน และ มิเรฟัง
.
“ขอบคุณรุ่นพี่มากนะคะ ที่พาซอลมีมาห้องพยาบาล”
.
พวกเราไปซื้อนมกับขนมนานไปหน่อย เลยมาช้า ซอลมีนั่งอยู่คนเดียวไม่ทันระวัง ถ้าพวกเราอยู่คงไม่เกิดเื่แบบนี้ T_T
.
“พี่ไม่ได้ช่วยอะไรมาหรอก คีบอมเป็คนไปตามครูมาหน่ะ และพี่ตังหากที่ต้องขอโทษแทนทีมนักบอลด้วย” ซอนฮุนทำหน้าเสียใจ
.
.
“บ้ามันอุบัติเหตุ” ยูจองปลอบใจ
“ว้ายยย ! ขนมกับนมที่ซื้อมาฝากซอลมีไม่รู้ไปทิ้งไว้ที่ไหนนนน” มิเรร้องเสียงแหลมด้วยความใ
.
ในระหว่างที่เพื่อนๆ ของซอลมีคุยกันวุ่นวาย
.
“งั้นเดียวพี่แวะมาใหม่นะ” พี่ซองฮุนเอ่ยขึ้น
.
.
แล้วซองฮุนก็ไปซื้อนมกับขนม ฝากเพื่อนร่วมห้องที่ยืนอยู่หน้าห้องเรียน ให้วางไว้ที่โต๊ะของซอลมีให้ แต่ซอลมีเข้าใจผิดว่าคีบอมเป็คนซื้อมาฝาก
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
☆ จากใจผู้เขียน ☆
แวะมาทักทายเช่นเคยค่า ถ้าเป็คุณผู้อ่านล่ะคะ ทีมใครดี ระหว่าง ทีมคีบอม กับ ทีมรุ่นพี่
ชอบใครเชียร์ใคร ก็อย่าลืมแวะมาเม้นเม้ามอยให้เป็กำลังใจผู้เขียนเยอะๆ นะคะ รักคนอ่านทุกคนค่า ♡