บทนำ
สังคมตราหน้าหล่อนว่าเป็ ‘ผู้หญิงสองผัว!’
เลอดาวไม่เคยคิดว่าอดีตจะกลายเป็ตราบาปที่กัดกินหัวใจเธอมายาวนานถึงเพียงนี้ ความผิดพลาดในการเลือกคนรักที่จะฝากชีวิตจนถึงขั้นแต่งงานสองครั้งสองคราวนั้น ไม่ต่างจากรอยมลทินที่หล่อนถูกผู้ชายเห็นแก่ตัวทั้งสองคนนั้นยัดโยนเข้าใส่ ผลพวงจากการแต่งงานทั้งสองครั้งนั้นนอกจากจะกัดกินหัวใจหล่อนจนบอบช้ำยากแก่การเยียวยา มันยังกลายเป็เครื่องประจานตัวให้หล่อนตกเป็ขี้ปากของพวกชอบนินทาไม่รู้จบ จนถึงวันนี้การแต่งงานครั้งแรกจะผ่านมาแล้วถึงห้าปี ปากหอยปากปูทั้งหลายก็ยังกล่าวชังหล่อนลับหลังเสมอ ทำไมจะไม่รู้ แต่หล่อนก็ไม่สามารถปิดปากใครได้ สุดท้ายจึงเลือกที่จะอยู่เฉย ปล่อยให้คนพวกนั้นว่าร้ายโดยไม่มีทางแก้ตัว
เหมือนเช่นวันนี้...
เลอดาวรู้ว่าผู้หญิงที่ยืนจับกลุ่มพวกนั้นกำลังนินทาหล่อนสนุกปาก สังเกตได้จากสายตาที่พร้อมเพรียงกันเหยียดมองหล่อนั้แ่ศีรษะจรดปลายเท้า แต่หล่อนก็ยังก้าวไปข้างหน้าตามโถงทางเดินกว้างด้วยความมาดมั่น มีปานสีซึ่งเป็ผู้ช่วยส่วนตัวที่เปรียบเสมือนมือขวาและเพื่อนสนิทเดินตามหลังมาติดๆ กัน
“พี่ดาวแน่ใจนะฮ้า ว่าจะเข้าไปในงานจริงๆ”
ปานสีซึ่งมีบุคลิกตุ้งติ้งตามแบบฉบับเพศที่สามกระเดียดไปทางกึ่งหญิงกึ่งชายเอ่ยทักขณะเดินก้นบิด มีท่าทางลังเลเล็กน้อย สายตามอง ‘ช่อดอกไม้’ ในมือของเลอดาวสลับกับเบื้องหน้าที่เป็เวทีกลางลานห้างสรรพสินค้าชั้นนำ ซึ่งตอนนี้ได้ยินเสียงพิธีกรบนเวทีกำลังคุยอย่างออกรสอยู่ไม่ไกลนัก
เลอดาวหยุดฉับ ปรายตามองผู้ซักถามขณะที่คางยังเชิดสูงและตอบด้วยเสียงฉะฉาน “พี่มั่นใจนะปาน ว่าการมาแสดงความยินดีกับเ้าของงานในวันนี้ อาจทำให้เกิดความไม่พอใจ แต่พี่ก็ไม่อยากนิ่งเฉย ยอมให้ฝั่งโน้นมาระรานพี่อยู่ฝ่ายเดียว”
“ปานคิดว่าจะกลายเป็ต่อความยาวสาวความยืดน่ะสิฮ้า”
“พี่ก็แค่จะเอาช่อดอกไม้มาแสดงความยินดี” หล่อนเหลือบตามองมายังดอกไม้ช่อพิเศษในมือ
“แต่ฝั่งโน้นเขาอาจจะมองว่าพี่ดาวจงใจมางานนี้เพื่อยั่วโมโหก็ได้นี่ฮ้า”
มุมปากของเลอดาวยกขึ้นเพียงเล็กน้อย ขณะที่ดวงตาอันคมกริบซึ่งเขียนอายไลเนอร์มาจนเฉี่ยวแสดงความเรียบเฉย ยากแก่การอ่านความคิด
“ไม่มีใครห้ามความคิดของคนอื่นได้หรอก และพี่ก็ไม่สนใจด้วยว่าคนอื่นจะมองยังไง เพราะเรารู้อยู่แก่ใจว่าเรากำลังทำอะไร และคนอย่างพี่ทำซึ่งหน้า ไม่ลอบกัดลับหลัง”
เมื่อถึงถ้อยคำสุดท้าย กลีบปากสีแดงสดของเลอดาวก็เหยียดกว้างขึ้น เหยียดเพราะนึกถึงงานเปิดตัวลิปสติกรุ่นใหม่ที่บริษัทเครื่องสำอางของหล่อนจัดขึ้นเมื่อสัปดาห์ก่อน ของขวัญชิ้นหนึ่งที่หล่อนได้รับจากคู่แข่งทางธุรกิจ มันทำให้หล่อนเจ็บใจยิ่งนักเพราะมันคือ ‘สินค้าหมดอายุ’
ในกระเช้าใบนั้นบรรจุนมกล่องที่หมดอายุเกินกว่าครึ่งปี!
ที่สำคัญในการ์ดที่แนบกระเช้าเขียนด้วยลายมือค่อนข้างหวัด อ่านแล้วควันออกหูว่า ‘เหมาะสำหรับคนที่นมหมดอายุ’
แม้จะไม่บอกกล่าวว่าผู้ส่งมาให้เป็ใคร แต่หล่อนก็ปักใจเชื่อว่าคงไม่มีใครที่คิดร้ายกับหล่อนได้เท่ากับผู้หญิงคนนั้นอีกแล้ว พลันนั้นหล่อนก็ก้าวฉับๆ ด้วยความมาดมั่นไปหยุดยืนอยู่ข้างเวที จับจ้องมองไปยังผู้หญิงวัยปลายคนที่กำลังให้พิธีกรสัมภาษณ์บนเวที
เธอผู้นั้นรู้ตัวแล้วว่าหล่อนมาเยือน!
ทุกสายตาของคนในงานทั้งแขกกิตติมศักดิ์ที่นั่งอยู่แถวหน้า คุณหญิงคุณนายต่างหันกระบังผมเข้าหากันเพื่อจะป้องปากกระซิบ พวกไฮโซคนดังสะกิดแขนกันยิก อีกทั้งสายตาโลมเลียจากผู้ชายที่ตัณหากลับล้วนต่างมองมาที่หล่อนเป็ตาเดียว
จะกระไรเสียอีกเล่า...
ก็ตอนนี้หล่อนสวมชุดเดรสสั้นสีแดงกุหลาบเผยให้เห็น่ขาเรียวยาวและปลีน่องอันผุดผ่อง ่บนเปิดเปลือยไหล่มีเพียงสายเส้นเล็กคล้องรอบคอ ผมที่ดัดจนฟูนั้นถูกรวบไว้หลวมๆ ปล่อยปอยผมระข้างแก้ม มีเครื่องประดับน้อยชิ้นเพียงแค่ต่างหูและกำไล แต่สองชิ้นนี้ก็เป็เพชรแท้น้ำงามส่องประกายระยับ ทว่าทั้งเนื้อทั้งตัวทั่วสรรพางค์กายนั้น สิ่งที่ทุกคนสะดุดตาก็คงจะหนีไม่พ้นเกาะอก่บนที่จงใจผ่ากว้างจนอกอวบอิ่มนั้นแทบทะลักล้น มองเห็นเนียนเนื้อขาวผ่องเป็ยองใย
หล่อนแต่งกายเช่นนี้เพื่อจะตอบโต้กลายๆ ว่าสรีระของหล่อนนั้นยังเต่งตึง อายุเพียงยี่สิบหกของหล่อนกำลังอยู่ในวัยสาวที่เรียกว่าดอกไม้บานส่งกลิ่นหอมรัญจวน
ที่สำคัญ ‘จุดขาย’ ของหล่อนยังไม่หมดอายุ!
แต่เรือนร่างอันชวนมองของหล่อนก็หาใช่จุดสนใจเพียงอย่างเดียว เพราะดอกไม้ที่ถืออยู่ในมือช่อนั้นไม่ใช่ดอกไม้ทั่วไป แต่มันคือช่อบูเก้กุหลาบที่สัปดาห์ก่อนมันยังเป็สีแดงสด แต่เวลานี้กุหลาบทั้งช่อมันเริ่มเฉา กลีบดอกจากแดงก็เปลี่ยนเป็สีน้ำตาลไหม้ทั้งแห้งทั้งกรอบ แสดงถึงความร่วงโรยของดอกไม้ที่ผ่านไปตามเวลา
หล่อนจงใจนำมามอบให้กับผู้หญิงคนนั้น!
“ปานคอยดูนะ อีกไม่ถึงสิบนาที งานนี้จะต้องล่มไม่เป็ท่า”
พูดยังไม่ทันขาดคำ เ้าของร่างอวบอิ่มเ้าเนื้อซึ่งมีอายุใกล้จะห้าสิบ อยู่ในชุดปิดบนปิดล่าง เห็นั้แ่ลำคอไปจนถึงศีรษะ ่แขนก็ปิดจนถึงข้อศอก ่ขาก็เลยหัวเข่าไปกว่าคืบ บ่งบอกรสนิยมว่าสวยแบบ ‘คนมีอายุ’ กำลังก้าวลงจากเวทีด้วยสีหน้ากึ่งบึ้งกึ่งฉิว ตรงแน่วมายังจุดที่หล่อนยืนอยู่ราวกับพายุ
“พี่ดาวฮ้า...คุณรุ่งเธอเดินมาทางนี้แล้วฮ่ะ”
con...
167
