หลังจากเมื่อวานที่ขวัญได้ซื้อเนื้อหมูมาฉลองกับครอบครัวเนื่องในโอกาสที่ถูกหวยทุกคนในครอบครัวก็พากันยิ้มแย้มดีใจที่ได้กินเพราะโดยปกติ
กว่าจะได้กินเนื้อหมูเนื้อไก่ก็จะเป็่เวลาที่มีคนพากันมาทำบุญทอดกฐินที่วัดเมื่อขวัญได้มองเห็นใบหน้าที่มีความสุขของทุกคน
โดยเฉพาะน้องทั้งสี่ของตัวเองแล้วเธอก็ยิ่งอยากจะทำให้ครอบครัวมีฐานะดีขึ้น
แม่นวลนั้นั้แ่ที่ถูกหวยแกก็มองขวัญเหมือนลูกสาวของตัวเองไปแล้วเพราะขวัญให้โชคแกนั่นเอง เผื่องวดต่อไปจะรับทรัพย์แบบนี้อีก
เช้าวันนี้ที่วัดค่อนข้างคึกคักเพราะมีแต่คนหิ้วของไปทำบุญที่วัดจนทำให้หลวงตาเ้าอาวาสแปลกใจหลวงตาท่านชราภาพมากแล้วเดินไม่ค่อยไหว จึงไม่ได้ออกมารับบิณฑบาตจากชาวบ้าน
“วันนี้วันอะไรเหรอทำไมมีคนมาทำบุญเยอะจัง เพิ่งจะผ่านการทำบุญใหญ่มาเมื่อไม่กี่วันก่อนไม่ใช่เหรอ”หลวงตาเอ่ยถามกับเ้าแกละลูกศิษย์วัด ที่คอยมาดูแลตน
“เขาถูกหวยกันจ๊ะหลวงตาคนที่มีโชคเขาบอกว่าถ้าซื้อหวยแล้วถูกจะต้องมาทำบุญ เพื่อเป็การสั่งสมเอาไว้แล้วแบ่งบุญที่ได้ให้กับคนที่นำโชคมาให้ด้วย คนก็เลยแห่กันมาจ๊ะเห็นว่าทุ่งบ้านเหนือถูกกันแทบจะยกทุ่งเลย” เ้าแกละพูดไปขณะบีบนวดให้หลวงตาไปด้วย
“เออๆดีเหมือนกันคนบ้านเราจะได้รู้จักทำบุญแต่ตอนเขารับพรต้องเตือนสติถึงการเล่นหวยบ้าง
ไม่ใช่ครั้งต่อไปเผลอทุ่มไปหมดตัวทีนี้หน้าจะได้แห้งกันบ้างหล่ะ"หลวงตาพูดขึ้นขณะที่ตัวเองก็เตรียมที่จะลุกไปทางศาลาเพื่อที่จะได้ให้ศีลให้พรคนมาทำบุญ
“อ้าวยายแช่มยิ้มจนเหงือกไม่แห้งไปแล้วเหรอเห็นยิ้มั้แ่เมื่อวานจนตอนนี้” ชาวบ้านที่ถูกหวยเหมือนกันเอ่ยแซว
“แหมๆ สู ก็ใช่ย่อยเมื่อไหร่ละยิ้มจนน้ำหมากกระจายหมดแล้วเหมือนกันแหละ นานๆ ได้รับทรัพย์ทั้งทีก็ขอยิ้มสักหน่อยจะเป็ไรไปโน่นๆ คนให้โชคพวกเรามาแล้วโว้ย ฮ่าฮ่า” ยายแช่มก็พูดโต้ไปพอเห็นกลุ่มของขวัญเดินมา ยายแช่มก็ะโบอกพวกชาวบ้านคนอื่นๆ ไปด้วย
ทุกคนก็ต่างหันมามองทางขวัญเป็ตาเดียวขวัญก็ได้แต่ยิ้มรับแบบแห้งๆ ได้แต่คิดในใจว่าถ้าเ้ามือรู้เราจะโดนจัดการไม่หนอ
“สวัสดีจ๊ะ ลุงๆป้าๆ วันนี้มาทำบุญกันเยอะเนอะ” ขวัญก็ยกมือไหว้ทุกคน“เราไปเตรียมของกันบนศาลาเถอะจ๊ะ” พูดจบเธอก็รีบเดินนำหน้าทุกคนไปอย่างไว
เมื่อขึ้นมาบนศาลาแล้วเตรียมของเสร็จเรียบร้อยพระก็พร้อมแล้ว หลังจากพระฉันเสร็จทุกคนก็รอเพื่อที่จะกรวดน้ำและรับพรอีกครั้งพระก็สวดบทต่างๆ ตามลำดับเสร็จ หลวงตาท่านก็เรียกทุกคนให้อยู่ก่อน
“เอาหล่ะญาติโยมทั้งหลายที่มาทำบุญในวันนี้อาตมาได้ยินมาว่าพวกโยมถูกหวยเลยมาทำบุญกันเหรอ” หลวงตาพูดไปด้วยมองหน้าทุกคนไปด้วยเหล่าชาวบ้านก็พยักหน้ารับ
“การจะเล่นหวยนะมันไม่ผิดหรอกแต่พวกโยมก็จะต้องมีสติกันให้มาก ไม่ใช่เห็นว่าคราวนี้ถูกคราวหน้าทุ่มเยอะเกิดไม่ถูกพวกโยมจะทำอย่างไรกัน
ที่อาตมาพูดก็เพราะเป็ห่วงกลัวว่าจะขาดสติกัน จำไว้นะพวกโยมทำอะไรก็จงทำแต่พอดี อย่าให้ความโลภมาบังตาอาตมาก็จะพูดแค่นี้แหละเก็บไปคิดกันด้วยนะ” หลังจากหลวงตาพูดจบเหล่าชาวบ้านก็กล่าวสาธุ พร้อมกัน
“โยมขวัญโยมรับหน้าที่อะไรมาแล้วก็จงมีสติให้มากนะ หมั่นสวดมนต์แผ่เมตตาแล้วทำสมาธิด้วยหล่ะจะได้มีกำลังมาก รวมถึงพวกที่ตามมาคอยช่วยโยมด้วย
ส่วนเื่บางเื่ก็ปล่อยให้เป็เื่ของบุพเพนะถูกแล้วเผื่อมันจะเกิดการเปลี่ยนแปลงที่เอ็งไม่รู้ก็ได้”หลังหลวงตาพูดจบท่านก็ลุกกลับกุฏิโดยมีเ้าแกละคอยพยุง
ทุกคนในครอบครัวก็ต่างพากันงุนงงและหันหน้ามาทางขวัญอย่างพร้อมเพรียง ขวัญจึงได้แต่ยิ้มรับ แล้วบอกว่าถ้ามีเื่อะไรตนจะบอกแต่ตอนนี้กลับบ้านกันเถอะ เพราะขวัญก็มีเื่ที่อยากจะปรึกษากับทุกคนเหมือนกัน
ขวัญได้นั่งคิดนอนคิดมาหลายวันแล้วว่าจะบอกเื่ที่ตัวเองมีสินค้าที่จะนำมาขายได้ แต่จะไม่บอกว่ามีไม่จำกัดแล้วมีเงื่อนไขคือห้ามทำเื่ที่ไม่ดีโดยเด็ดขาด หากมีการละเมิดของทุกอย่างจะหายไป
ฉะนั้นจำไว้แค่ว่าทำดีให้มากนั้นดีที่สุดขวัญคิดว่าจะบอกครอบครัวแบบนี้ เพราะในชนบทเื่เชื่อโชคลางมาอันดับหนึ่งอยู่แล้วและเื่นี้ต้องห้ามบอกคนอื่นโดยเด็ดขาด
เื่นี้ก็ย้ำไว้ก่อนแต่ขวัญไม่กลัวเท่าไหร่เพราะ001 ได้บอกมาว่าถ้าใครคิดที่จะพูดออกมาก็จะจำไม่ได้ทันทีจะนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก
แต่เท่าที่ 001 ตรวจสอบตอนนี้ทุกคนในครอบครัวไว้ใจได้ใช่แล้วความสามารถของระบบเพิ่มขึ้นแล้วดีจริงๆ
เมื่อทุกคนมาพร้อมกันแล้วยกเว้นน้องๆที่ยังเล็กทั้งสามคนส่วนเ้าเพชรโตแล้วขวัญก็เลยคิดจะบอกด้วยและยังต้องปรึกษาเื่ที่ทางที่ได้มาอีกว่าจะทำอะไร
คนที่อยู่ ณ.ตอนนี้ก็มี ปู่ทูล ย่ามี พ่อทวนแม่นวล เพชรที่ขวัญจะบอกแม่นวลด้วยก็เพราะอยากให้แม่นวลก็คิดว่าตนเป็ครอบครัวเดียวกัน ไม่แบ่งแยกลูกใครแม่ใคร เพราะตอนแกแต่งเข้ามาใหม่ๆแกก็ยังเลี้ยงขวัญกับเพชรเหมือนกัน
“ขวัญจะเริ่มพูดแล้วนะ ถ้าใครมีข้อสงสัยให้ขวัญพูดให้จบก่อนนะจ๊ะ”ขวัญจึงเริ่มเล่าว่าตอนที่ตนหมดสติไปตอนเป็ลมนั้นตนได้ไปพบกับหญิงชรา
แกน่าจะเป็เทพแกได้มามอบสิ่งของหลายอย่างให้ขวัญของเหล่านี้สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้ตามแต่ขวัญ้าเลย
แต่มีข้อแม้ว่าขวัญต้องทำหน้าที่พิเศษบางอย่างแล้วยายคนนั้นแกก็ส่งผู้ช่วยมาให้ขวัญด้วยในคืนนั้น ส่วนข้าวของจะอยู่ในมิติที่ผูกกับจิติญญาของขวัญ ไม่มีใครมาเอาไปได้เมื่อขวัญพูดจบ แล้วมองหน้าทุกคน
“เนื้อหมูออกมา1กิโล น่องไก่ใหญ่ออกมาครึ่งกิโล น้ำวิเศษออกมา 1 ขวดเล็ก" ขวัญจึงเรียกของเหล่านี้ออกมาเพื่อให้ทุกคนได้เห็น
ตอนนี้ขวัญมองหน้าทุกคนอีกครั้งเห็นทุกคนอ้าปากตาค้างกันไปแล้วขวัญจึงยื่นขวดน้ำวิเศษให้เพชรเพื่อให้เอาน้ำไปผสมเทในโอ่งทั้งหมด ทั้งในบ้านนอกบ้านแล้วตักใส่ขันมาให้ทุกคนดื่มด้วย
“เทไม่ต้องเยอะนะเพชร ต่อโอ่งก็กะเอาแค่หยดก็พอ”เพชรก็พยักหน้ารับอย่างงงไม่ใช่เขาไม่ใแต่พี่ขวัญจะเป็ใครก็คือพี่สาวของเขาอยู่ดี
“เหวอขวัญอย่างนี้เอ็งก็ไม่ใช่คนแล้วใช่ไหม เอ็งก็เป็เทพด้วยเหรอไม่อย่างนั้นเอ็งจะบอกหวยเเม่นและเสกของออกมาได้ยังไงกัน”เสียงที่เอ่ยออกมาคือเสียงแม่นวลนั่นเอง แกก็ยังคงใอยู่ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกกลัวอะไรเพราะขวัญก็คงจะทำเพื่อครอบครัวไม่อย่างนั้นเื่แบบนี้คงไม่เอามาบอกใครหรอก
“เอ็งก็อย่าเอ็ดเสียงดังไป ไม่กลัวใครมาได้ยินหรือไงเดี๋ยวเ้าขวัญมันจะเดือดร้อนเอา”เสียงแหบๆ ของปู่เอ่ยสำทับ เราก็ทำเหมือนปกติกันนี่แหละ
แกก็ใแต่แกเห็นโลกมามากจนอายุปูนนี้แล้วถ้าไม่ตั้งสติให้ดีแล้วจะเป็ที่พึ่งให้ลูกหลานได้อยู่เหรอ
“ฉันก็เป็คนนี่แหละจ๊ะไม่ใช่เทพ แล้วถ้าบางครั้งเห็นฉันพูดอะไรคนเดียวก็ไม่ต้องสนใจนะจ๊ะ มันเกี่ยวกับหน้าที่ของฉันด้วยจ๊ะ”ทุกคนต่างมองหน้ากันไปมาอีกครั้งพร้อมคิดว่าเื่ของเทพละมั้งแต่ทุกคนก็ยังคงพยักหน้ารับ
“พี่ขวัญจ๊ะน้องเอาน้ำมาแล้วจ๊ะ”เพชรใส่น้ำไว้เต็มขันใบใหญ่นั้นและข้างๆ ก็เตรียมขันเล็กมาให้ทุกคนด้วยเพราะเขาคิดว่าพี่ขวัญน่าจะเตรียมให้ทุกคนดื่ม
น้องๆ ทั้งสามก็เดินตามเพชรมาด้วยทั้งๆที่ปากและมือยังเปรอะเปื้อนไปด้วยช็อคโกแลต ทุกคนเห็นแล้วก็ได้แต่ส่ายหัว
“กล้าทำไมเอ็งไม่พาน้องล้างปากล้างไม้ล้างมือห๊ะ มันน่าตีนะเอ็งนี่” แม่นวลเห็นแบบนี้ก็เอ็ดเ้ากล้าเสียงดังพร้อมทำหน้าเอือมระอา
“กล้ากับพวกน้องเสียดายจ๊ะว่าจะเลียให้หมดก่อนค่อยไปล้าง” กล้าพูดออกมาอย่างอายๆเขาคิดในใจขนมอะไรไม่รู้อร่อยชะมัดจะรีบล้างมือก็เสียดาย
“ไปล้างเถอะกล้าพาน้องไปด้วย พี่ยังมีให้อีกเยอะเลย แต่ต้องเป็เด็กดีกันนะ ใครดื้อไม่เชื่อฟังพี่จะไม่ให้กินอีก”
“จ๊ะพี่ ไปแก้วก้อยล้างมือ” เมื่อกล้าได้ยินว่ามีอีกเขาจึงรีบปฏิบัติตามที่พี่สาวสั่งทันที
“น้ำที่ขวัญจะให้ทุกคนดื่มเป็น้ำวิเศษที่จะทำให้ทุกคนแข็งแรงขึ้น ขวัญได้ให้เพชรไปใส่ไว้ทุกโอ่งแล้วไม่ว่าจะกินจะอาบหรือใช้เื่อะไรในบ้านก็ใช้ได้เหมือนปกติไม่ต้องกลัวหมดนะจ๊ะทุกคนลองดื่มดูจ๊ะจะได้รู้ถ้ามีกลิ่นอะไรแปลกแสดงว่ามันเป็สารพิษตกค้างในร่างกายที่น้ำขับออกมาจ๊ะ”ตอนนี้ไม่ว่าขวัญจะพูดอะไรทุกคนก็เชื่อไปหมดแล้ว
“เพชรเื่ที่ดินข้างศาลร้างน้องอยากจะทำอะไรไหมลองบอกพี่ดู”
“เพชรไม่รู้จ๊ะ เพราะที่ตรงนั้นใครๆก็บอกว่าปลูกอะไรไม่ขึ้นแต่ดินตรงนั้นมันก็แล้งจริงๆ พี่จะเอาไปทำไรก็ทำเถอะจ๊ะ”เพชรพูดพร้อมกับเกาหัวไปด้วยก็เขาไม่รู้จะเอามาทำไรนี่
“งั้นพี่จะแบ่งมาปลูกผักและผลไม้นะ พี่ว่าจะทำการเกษตรแบบผสมนะเลี้ยงสัตว์ไปด้วยแต่อาจต้องซื้อเพิ่มคงไม่มีใครขายแพงหรอกมั้งเพราะที่ตรงนั้นก็ไม่เห็นมีใครทำอะไรได้เลย”
“การเกษตรแบบผสมของเอ็งคืออะไรหรือแล้วเอ็งจะปลูกขึ้นเหรอปู่ว่าเอ็งไปซื้อที่ตรงอื่นดีไหม”
“ปู่ไม่ต้องกลัวหนูมีน้ำวิเศษที่ตรงไหนปลูกไม่ขึ้นขวัญคนนี้จะทำให้ดูจ๊ะ แต่เราต้องบอกคนอื่นว่าเรามีสูตรลับอาจจะต้องทำปุ๋ยขึ้นมาแล้วผสมดูจ๊ะ” ขวัญยื่นมือตบอกตัวเองแสดงความมั่นใจ
ถึงทุกคนจะมีความรู้น้อยแต่ก็ไม่ได้โง่ทุกคนต่างก็เข้าใจความหมายของเ้าขวัญ ต่างคนต่างก็อยู่ในความคิดของตนเองขวัญคิดว่าตอนนี้เราพอมีทุนค้าขายแล้วขวัญอยากจะเอาเนื้อสัตว์ที่อยู่ในมิติออกมาขายจึงได้เอ่ยถามผู้ใหญ่ที่อยู่ในบ้านทุกคนในตอนนี้
“แถวบ้านเรามีโรงเชือดอยู่ตรงไหนไหมจ๊ะเผื่อมีคนถามเราจะได้มีข้ออ้างได้ว่าเราไปรับมาแบ่งขายอีกต่อหนึ่งจ๊ะหลังจากขายในหมู่บ้านแล้ว เราก็ขี่รถเร่ขายเอาแค่เฉพาะแถวหมู่บ้านใกล้เราไปก่อนทุกคนเห็นว่าดีไหม”
ทุกคนที่ได้ฟังก็ย่อมเห็นดีด้วยอยู่แล้วทุกคนต่างพากันคิดว่าต่อไปนี้ขวัญพูดอะไรก็เชื่อไว้ก่อนดีกว่าชีวิตของครอบครัวจะได้มีแต่เจริญรุ่งเื่
ถ้าไม่คิดจะเชื่อเทพประจำบ้านแล้วจะไปเชื่อใครได้อีก ส่วนน้องตัวเล็กทั้งหลายก็คิดว่าเชื่อพี่ขวัญแล้วจะมีขนมกินแล้วไหนจะเนื้ออีกดีจริงๆ หลังจากคุยกันเสร็จเรียบร้อยแล้วทุกคนก็พากันแยกย้าย
สำหรับขวัญนั้นคิดว่าการบอกความจริงในบางเื่ก็ดีเหมือนกันเพราะบางอย่างเราก็ไม่สามารถที่จะทำอะไรด้วยตัวคนเดียวได้ทั้งหมดและที่สำคัญทุกคนต่างก็เป็คนในครอบครัวเดียวกัน