ขอโทษครับ ผมไม่รับเจ้านายประจำ!! #BDSM -มีE-book-

เหนือธราเงยหน้าขึ้นจากกระเป๋าเสื้อผ้าที่ได้จัดเสื้อผ้าเข้าตู้แล้วเรียบร้อย ท่าทีประหม่ากึ่งเขินอายปรากฏชัดยามคนพี่เดินเข้ามาแล้วทอดสายตามองกันด้วยสีหน้ากรุ้มกริ่มก่อนจะหยุดยืนเบื้องหน้าส่งมือมาให้เขาจับเพื่อลุกขึ้นยืน

“ได้มาอยู่ด้วยกันแล้วนะครับ”

“อื้อ! เดี๋ยวครับ”

หลังยืนได้ไม่ทันจะถึงเสี้ยวนาทีใบหน้าน่ารักก็ถูกปลายนิ้วมืองัดขึ้นรับสัมผัสวาบหวาม จิราธิปกดริมฝีปากลงบนกลีบปากบางนุ่มก่อนจะเน้นย้ำสัมผัสจนคนได้รับแทบจะหายใจไม่ทันต้องทุบหลังให้ปล่อย

“น่ารัก”

เหนือธราหน้าแดงกับคำชมและรสจูบ จู่ ๆ พี่จินก็คว้ากันไปจูบแถมยังชมกันซึ่งหน้าแบบนี้บอกเลยว่าหัวใจทำงานหนักมากกก

“แล้วอยู่กับพี่ใส่เสื้อผ้าได้เหรอ”

“พี่จิน?!”

“ฮ่า ๆ พี่ล้อเล่นครับ ดูสิตกใจขนาดนั้นเลยเหรอเรา” เห็นน้องตกใจแล้วยิ่งอยากแกล้ง เขาดึงตัวน้องเข้ามากอดกดริมฝีปากลงบนกลุ่มผมนุ่ม เนี่ยน่ารักแบบนี้จะไม่ให้เขาหลงได้ยังไงล่ะ

“เหนือ หนูเป็นอะไรครับ”

รอยชื้นซึมที่เสื้อตรงอกอุ่น เขาก้มหน้ามองน้อง เจ้าเด็กในอ้อมกอดจู่ ๆ ก็ร้องไห้ขึ้นมาทำเขามึนงงไปหมด

“ผมดีใจ ฮึก ไม่คิดว่าจะมีวันที่ผมจะได้มาอยู่กับพี่แบบนี้”

โถ....เด็กน้อย

“พี่ก็ดีใจที่เหนือยอมมาอยู่กับพี่ครับ ขอบคุณที่ยอมให้พี่ดูแลหนูนะ”

เขาประทับจูบอ่อนหวานลงบนหน้าผากมนของน้อง สัญญากับตัวเองในใจว่าจะดูแลเหนือธราให้ดีที่สุดเท่าที่คน ๆ หนึ่งจะรักและดูแลใครสักคนได้

อาจจะไม่ได้นึกไปถึงเรื่องแต่งงานที่มีผลทางกฎหมาย เพราะยังคงเป็นไปไม่ได้ในประเทศนี้ แต่เขาก็อยากที่จะแต่งงานกับน้อง จัดเป็นพิธีเล็ก ๆ อาจจะเชิญญาติ

อ่า.....

ยังไม่เคยพาน้องไปหาป๊ากับแม่เลย

“เหนือครับ ถ้าวันนี้ว่างเราไปหาป๊ากับแม่พี่กันมั้ย”

“ครับ?”

“ไปหาป๊ากับแม่น่ะ”

“พี่จินไม่เคยพูดถึงป๊ากับแม่เลยนะครับ”

“ก็...แล้วเหนือจะไปหรือเปล่า”

“ไปสิครับ”

เหนือธรามีท่าทีกระตือรือร้นเมื่อผมเอ่ยถึงบุพการีทั้งสอง น้องหมุนตัวไปที่ตู้เสื้อผ้าเพื่อเตรียมตัว เวลานี้เพิ่งจะเป็นช่วงสาย ๆ ผมเลยคิดว่าหากไปหาป๊ากับแม่แล้วจะพาเหนือธราไปทานข้าวแล้วค่อยกลับมานอนพักผ่อนกับน้อง

รถยนต์หยุดลงที่ร้านขายดอกไม้ ผมเดินลงไปพร้อมกับเหนือธรา น้องไม่ได้เอ่ยถามอะไรจนกระทั่งผมได้ช่อดอกไม้มาสองช่อใหญ่ น้องก็ช่วยผมถือเอาไว้ ตาเรียวรีดูสนใจช่อดอกไม้ในมือ

“พี่จินครับ”

น้องเอ่ยเรียกผมเมื่อเห็นรถยนต์เลี้ยวเข้ามายังบริเวณวัดแถบชานเมือง เจ้าตัวขยับตัวยุกยิกจนกระทั่งผมจอดรถในลานจอดแล้วเอ่ยเรียกน้องให้ลงมา

“เหนือครับ ลงมาสิ”

ช่อดอกไม้ในอ้อมแขนของผมกับน้องคนละช่อนั้นทั้งบอบบางและสวยงามในคราวเดียวกัน ผมพาน้องเดินมายังที่บรรจุอัฐิของป๊าและแม่ เหนือธราเงยหน้ามองผมแล้วก้มมองป้ายรูปภาพตรงหน้า

“นี่ป๊ากับแม่พี่ครับ ท่านเสียไปได้หลายปีแล้วล่ะ”

“สวัสดีครับคุณป๊า คุณแม่”

น้องเอ่ยทักทายแม้รู้ดีว่าบุพการีของผมจะโต้ตอบกลับมาไม่ได้ เจ้าเด็กขบเม้มริมฝีปากเอาไว้ไม่เอ่ยอะไรต่อ

“นี่เหนือครับ น้องเป็นแฟนผม ผมขอโทษที่ไม่เคยพาน้องมาแนะนำนะครับ ป๊ากับแม่ไม่ต้องห่วงแล้วนะครับ ตอนนี้ผมมีคนที่ผมรักแล้ว”

“ผมก็รักพี่จินครับ ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ ผมเองก็จะรักและดูแลพี่จินเหมือนกับที่พี่เขาสัญญาว่าจะดูแลผม”

สายลมหอบหนึ่งพัดผ่านร่างของทั้งคู่คล้ายเป็นสัญญาณตอบรับว่ารับรู้ความตั้งใจของคนทั้งคู่แล้ว

“กลับกันเถอะ เหนืออยากไปไหนอีกมั้ย”

“ไม่ครับ เราซื้ออะไรไปทานที่บ้านเถอะพี่จิน”

“ตามใจครับ”

พอผมตอบตกลงน้องก็ยิ้มรับแล้วฮัมเพลงคลอไปกับเสียงเพลงในรถ จนกระทั่งแวะซื้ออาหารเย็นและอาหารสดอื่น ๆ เสร็จก็วิ่งฉิวเข้าบ้าน

นี่แหละเขาถึงบอกว่าเด็กน่ะพลังงานเยอะเหลือล้น

นอกจากจะพลังงานเหลือล้นแล้วเจ้าตัวยังเป็นเด็กร้ายกาจอีกด้วย

หลังทานข้าวเสร็จแล้วนั่งซุกซบดูทีวีกันสักพักผมคงเผลอหลับไปเพราะความง่วงงุนจนกระทั่งตื่นมานั่งบนโซฟาแล้วพบว่า ข้อมือทั้งสองข้างของเขานั้นถูกพันธนาการด้วยปลอกหนังรัดข้อมือรวมไปถึงข้อเท้าทั้งสองก็ด้วย

เจ้าเหนือ ไอ้เด็กแสบ!!

“เหนือทำอะไรกับพี่ครับ”
“อุ๊ย!”

เจ้าเด็กส่งเสียงฉงนทำหน้าตาตื่น ยัง ยังไม่พอเจ้าตัวยังอยู่ในชุดกระโปรงเทนนิสสีขาวสะอาดตาและเสื้อครอปสีดำตัวสั้น นี่อย่าบอกนะว่าวางแผนเอาไว้แล้ว

แสบ แสบมาก

“แด๊ดดี้”

หึ เจ้าเด็กแสบที่บัดนี้อยู่ในชุดกระโปรงน่ารักเดินเข้ามาหาเขาพร้อมกับหย่อนสะโพกกลมกลึงลงบนตัก ใบหน้าน่ารักโน้มเข้ามาใกล้ใบหน้าของผมก่อนที่จะอ้าปากขบเม้มไปตามกรอบใบหน้าสร้างความวาบหวามให้เจ้าของตัก

“ใครสั่งใครสอนให้หนูดื้อกับแด๊ดแบบนี้ครับ”
เอ่ยเสียงดุทั้ง ๆ ที่เขาเองก็เริ่มมีอารมณ์ร่วมจากความชื้นแฉะบริเวณใบหูทั้งสอง ก่อนจะหลุดครางต่ำในลำคอเมื่อริมฝีปากนุ่มหยุ่นแตะแผ่วตรงปลายคางคมสันของตน

“วันนี้แด๊ดเป็นของเล่นหนู”

“เหรอครับ”

ร่างสูงกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ เจ้าเด็กนี่ช่างเลือกอุปกรณ์มาพันธนาการเขาเก่งก็จริง แต่ทว่าอุปกรณ์ในตู้ที่เจ้าตัวหยิบมานั้นมีความพิเศษตรงที่มันเป็นอุปกรณ์ที่ค่อนข้างเก่า เจ้าตัวคงไม่ทันสังเกตว่าเขาแทบไม่หยิบอุปกรณ์จากในตู้ฝั่งขวาของห้องมาใช้เลย จิราธิปเลือกสรรอุปกรณ์เซตใหม่หลังจากที่รับเหนือธราเข้ามาดูแลเป็นทาสในปกครองแล้ว อุปกรณ์ที่ใช้กับเจ้าตัวนั้นส่วนใหญ่อยู่ในตู้ฝั่งซ้ายของประตู และเขายังไม่มีเวลาเก็บกวาดพวกของเก่าเก็บเหล่านั้นทิ้ง และใช่ จิราธิปสำรวจสายโซ่ที่คล้องเกี่ยวกับตัวปลอกข้อมือหนังแล้วพบว่ามันค่อนข้างบางและคิดว่ากระชากด้วยแรงของเขาไม่กี่ครั้งก็คงขาด

แต่เหนือธราคงจะไม่รู้

เอาเป็นว่าเขาจะเล่นกับเด็กดื้อหน่อยก็แล้วกัน

“อ๊ะ...แด๊ด”

เจ้าตัวขาวร่อนสะโพกบนตักเขา ท่าทางนุ่มนิ่มเขินอายแต่พยายามจะทำตัวเป็นเด็กร่านร้อนนั้นส่งผลให้จิราธิปนึกเอ็นดู

ฟอด

“ด..แด๊ด”

มือและเท้าถูกพันธนาการแต่ริมฝีปากและใบหน้าของเขาไม่ได้ถูกจองจำไปด้วย ดังนั้นเขาจึงกลับมารังแกร่างขาวบนตักด้วยการไล่หอมและขบเม้มไปตามพวงแก้มกลมและลำคอขาวจนผู้ถูกกระทำร้องเสียงหลงไม่คิดว่าจะโดนเอาคืนด้วยวิธีนี้ ร่องรอยสีกุหลาบแตะแต้มลงบนลาดไหล่ส่งผลให้เหนือธราตัวอ่อนยวบ

“ไหน ใครจะรังแกแด๊ดนะครับ”
เอ่ยเย้าเสียงนุ่ม มองร่างขาวเหนืออาณัติด้วยดวงตาพราวระยับ ตื่นขึ้นมาก็มีเด็กซนมาให้รังแกจะไม่ให้เขาอิ่มอกอิ่มใจได้อย่างไร

“อื้ม จะไปไหนครับ” จิราธิปยกแขนทั้งสองข้างขึ้นแล้วสวมกอดเจ้าเด็กจากทางศีรษะไม่ให้ถอยหนีส่งผลให้เหนือธราถูกวงแขนแข็งแกร่งกักกอดเอาไว้จะดิ้นหนีก็หนีไม่ได้หากแด๊ดดี้ไม่ยกแขนขึ้นปล่อยเขาออก เพราะติดสายรัดข้อมือทั้งสอง ทำให้ตัวเขาต้องติดบ่วงพันธนการนี้ไปด้วย

“น... เหนือไม่แกล้งแล้ว แด๊ดปล่อยก่อนได้มั้ยครับ ผมจะไขกุญแจให้”

ร่างสูงหรี่ตามองร่างในอ้อมแขนก่อนจะหัวเราะหึ ๆ ในลำคอ เขาส่ายหน้าไม่ยินยอมจนได้รับค้อนวงเบ้อเร่อมาแทน

“หนูอยากให้แด๊ดเป็นของเล่นไม่ใช่เหรอครับ ตอนนี้แด๊ดก็กำลังเป็นของเล่นให้หนูอยู่นี่ไง อ้อ เป็นเบาะรองนั่งให้ด้วย”

ม...ไม่จริง ตอนนี้เหนือธราโดนคนเจ้าเล่ห์กว่ากำลังกลั่นแกล้ง เขาไม่น่าตกหลุมที่ตัวเองขุดดักเอาไว้เลยแท้ ๆ คิดว่าจะชนะแด๊ดดี้ได้ แต่กลับกลายเป็นว่าเขากำลังตกเป็นของเล่นของอีกฝ่ายมากกว่า

“เหวออออ แด๊ด!”

ร่างสูงกอดกระชับเอวบางเอาไว้แล้วโน้มตัวไปด้านหน้าส่งผลให้เหนือธราหงายหลังแต่ก็ไม่ได้ตกกระแทกกับพื้นเพราะจิราธิปแข็งแรงมากพอที่จะใช้ท่อนแขนรองรับแผ่นหลังกักให้ร่างบางนั้นไม่หล่นร่วงลงไป แต่ร่างแน่งน้อยก็ใจหายใจคว่ำรีบใช้แขนเกี่ยวคอแด๊ดดี้เอาไว้แน่น ตาหลับปี๋จนไม่รับรู้ว่าจิราธิปเอนกลับมานั่งพิงหลังเข้ากับเบาะโซฟาแล้ว

“กลัวตกเหรอ”

“หนูแค่ตกใจ” ใบหน้าน่ารักวางเกยไหล่ของแด๊ดดี้เอ่ยคำพูดคำจาออดอ้อนคล้ายรู้ความดื้อซนของตัวเอง “หนูไว้ใจแด๊ด”

“ช่างออดอ้อนนะครับ ไหนรอบนี้หนูจะเล่นอะไรแด๊ดคะ”

คำลงท้ายแสนหวานส่งผลให้ใบหน้าของเหนือธราขึ้นสี เขาเขินอายกับคำ ๆ นั้น ยิ่งส่งให้ร่างแน่งน้อยขึ้นสีแดงกล่ำชวนมอง

“อื้อออ”

เชิดใบหน้าขึ้นเมื่อฝ่ามือร้อนที่ยังถูกพันธนาการวางแหมะลงบนสะโพกอิ่มแล้วเคล้นคลึงหนักหน่วงผ่านกระโปรงสั้น มันชวนให้วูบวาบในท้อง

“ทำไมชอบยั่วแด๊ดนัก”

“หนูไม่ได้ยั่ว”

“อ๋อ แต่งตัวมายั่วแด๊ดขนาดนี้ยังบอกว่าเปล่า สงสัยแด๊ดต้องทบทวนบทเรียนการเป็นเด็กดีให้ใหม่แล้วมั้ง”

มือหนากางออกขยำสลับบีบเคล้นก้อนเนื้อกลมนุ่มนิ่มทั้งสองข้างผ่านชั้นในตัวขาวก่อนจะแกล้งลากนิ้วผ่านรอยแยกของก้อนกลมปัดป่ายสลับถูไถช่องทางที่อ่อนไหวง่ายจนรู้สึกถึงส่วนอ่อนไหวกลางกายของร่างเหนืออาณัติที่เริ่มดุนดันเข้ากับกางเกงของเขา

“นั่งตักแด๊ดแล้วมีอารมณ์เหรอคะ”

“แด๊ดอย่าถู มันเสียว”

“ร่าน หน้าไม่อายจริง ๆ”

เสียงทุ้มเอ่ยถ้อยคำถากถางจนริมฝีปากอิ่มเบะลงแต่ความรู้สึกกลับสวนทางกันเพราะโดนดูถูกทำให้เกิดความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจแต่ก็แปรเปลี่ยนมาเป็นความปรารถนาที่จิตใจร่ำร้องหา ต่อว่า ดุด่า และลงโทษให้ร่างกายและจิตใจนี้จดจำไว้ซึ่งความรู้สึกของการตกเป็นเบี้ยล่างและถูกจองจำรวมไปถึงการลงทัณฑ์ที่แด๊ดดี้มอบให้กับเด็กดื้อเช่นเขา

“ยืนขึ้นครับ”

เหนือธราถูกสั่งให้ยืนขึ้นแต่ตอนนี้แข้งขากำลังอ่อนแรง ใบหน้าชื้นเหงื่อที่ถูกเร้าอารมณ์สะบัดส่ายไปมาอย่างขัดคำสั่ง

“ไม่ครับ”

ถ้อยคำปฏิเสธส่งผลให้จิราธิปหยุดมือที่รังแกก้อนเนื้อนุ่มก่อนจะออกแรงกระชากสายโซ่อยู่สองสามครั้งในที่สุดสายโซ่ก็ขาดสะบั้นออกจากกัน

“ท้าทายแบบนี้เตรียมใจรับบทลงโทษเอาไว้แล้วใช่มั้ยครับเด็กดื้อ”

เอวบางถูกล็อกเอาไว้ด้วยท่อนแขนเพียงข้างเดียว จิราธิปใช้มืออีกข้างกระชากร่างของเหนือธราให้เข้ามาแนบชิดจนไม่เหลือระยะห่างก่อนจะเลื่อนมือลงไปที่กระโปรงถลกขึ้นจนมันเห็นชั้นในตัวขาว เพียงเสี้ยววินาทีชั้นในตัวเล็กก็ถูกจิราธิปบังคับถอดออกจนหลุดลงไปที่ข้อเท้า เขาทำทุกอย่างรวดเร็ว เด็กตัวขาวบนตักได้แต่ตกตะลึงกับการปลดพันธนาการด้วยตัวเองของแด๊ดดี้แถมยังปลดชั้นในเขาออกจากเรียวขาได้อย่างรวดเร็วอีกด้วย

“จะคิดเอาชนะแด๊ดยังเร็วไปครับหนู”

ไม่พูดเปล่าร่างขาวที่นั่งอยู่บนตักถูกพลิกให้นอนหงายบนตักแกร่ง จิราธิปจับข้อมือของเหนือธรารวบไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียวแล้วตลบชายกระโปรงขึ้นไปกองที่หน้าท้องขาวก่อนจะก้มมองส่วนสงวนที่กำลังแข็งตัวอย่างน่ารัก ปลายนิ้วจิ้มลงบนส่วนปลายแล้วถูไถจนมันเริ่มฉ่ำเยิ้ม

“อ้าขากว้าง ๆ ครับ”

ถ้อยคำสั่งจากน้ำเสียงราบเรียบส่งผลให้เหนือธราลมหายใจติดขัด อาการต่อต้านในช่วงแรก ๆ เริ่มหายไปหลงเหลือเพียงอาการเขินอายยามเมื่อเรียวขาสองข้างค่อย ๆ ขยับอ้าออกกว้างตามคำสั่งเท่านั้น

“ตั้งขาขึ้น”

อาการร้อนวูบวาบทั่วใบหน้ากลับมาอีกครั้ง เมื่อคำสั่งใหม่ยิ่งทำให้เหนือธราแสนอับอาย การอยู่ในสถานะทาสกับชูก้าร์เบบี๋นั้นต่างกันเล็กน้อยในความรู้สึกของเขา และสถานะอย่างหลังมักให้ความรู้สึกเขินอายได้มากกว่า ก็ลองมาทำตัวอายในตอนที่เป็นทาสดูสิ แด๊ดดี้ได้ฟาดเขาก้นลายนอนหงายไม่ได้หลายวันแน่

“อ้าปาก”

เจ้าเด็กทำตามคำสั่งนั้นอย่างเชื่อฟัง จิราธิปส่งนิ้วเข้าปากเจ้าเด็กเอ่ยสั่งอีกประโยค

“เลียครับ”

เสียงฉ่ำแฉะของน้ำลายกับนิ้วที่อยู่ในปากดังขึ้นทั่วบริเวณห้องนั่งเล่น เหนือธราดูดเลียจนเรียวนิ้วฉ่ำวาวเคลือบไปด้วยน้ำสีใสก่อนร่างสูงจะถอนนิ้วออกมาแล้วเลื่อนลงไปแตะที่รอยจีบปิดสนิทเขาถูไถเบา ๆ ก่อนจะแกล้งกดรอบ ๆ ปากทางและค่อย ๆ ดันนิ้วเข้าไป

“อึก”

แม้จะมีน้ำลายคอยช่วยแต่มันก็ยังคงฝืดเคืองยามเมื่อข้อนิ้วแรกผลุบหายเข้าไปทักทายกับโพรงอ่อนนุ่ม

“เด็กดื้ออยากให้แด๊ดใช้เจลช่วยมั้ยครับ”

“อ...อยากครับ มันขัด ๆ”

“ลุกขึ้นมาปลดปลอกข้อเท้าให้แด๊ดก่อน”

เหนือธราที่สมองอื้ออึงลุกขึ้นหลังจิราธิปถอนนิ้วออก เขาทำตามอย่างว่าง่ายจนกระทั่งคำสั่งล่าสุดก็ทำตามโดยไม่มีการต่อต้าน

“นั่งรอแด๊ดอยู่ตรงนี้ ถ้ากลับมาแล้วไม่เจอ เราได้เห็นดีกัน”

คำขู่ส่งผลให้ใบหน้าน่ารักกดลงหงึกหงักเหนือธรานั่งรออย่างว่าง่ายจวบจนกระทั่งร่างสูงเดินกลับมาพร้อมกระเป๋าอุปกรณ์ในมือ เขานั่งลงที่โซฟาอีกครั้งแล้วออกคำสั่งเช่นเคย

“นอนหงายบนตักแด๊ดแบบเมื่อกี้ครับ”

ตักแกร่งรองรับเจ้าตัวนุ่มอีกครั้ง เหนือธราจัดท่าทางตามเดิมเรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากแด๊ดดี้ให้มีกำลังใจทำตามคำสั่ง

“แด๊ดครับ ม...ไม่—”

แกร๊ก!

CB600 ถูกครอบลงบนแก่นกายของเหนือธราแล้วล็อคเอาไว้ส่งผลให้คนที่อ้าปากจะประท้วงอ้าปากพะงาบ ๆ ด้วยยังมีความผิดติดตัวเลยไม่กล้าจะพยศมากและต้องข่มอารมณ์ความเสียดเสียวเอาไว้อีกครั้งเมื่อไข่สั่นไร้สายสีชมพูถูกราดรดด้วยเจลหล่อลื่นจนชุ่มแล้วสวมเครื่องป้องกันก่อนจะดุนดันเข้าไปในช่องทางแล้วเปิดสั่น

“บทลงโทษของเด็กดื้อ ค่อยเอาทั้งหมดออกตอนจะเข้านอนละกันนะครับ”

ชั้นในสีขาวถูกนำกลับมาสวมเข้าที่เดิม ก้นนุ่มถูกตบเบา ๆ เป็นเชิงให้ลุกจากตัก แล้วจิราธิปก็หายเข้าไปทำงานเอกสารในห้องทำงานปล่อยให้เหนือธราต้องอดทนกับอาการเสียวที่เสร็จไม่ได้เพราะข้างหน้าถูกล็อคไว้ด้วยCB600

หงุดหงิด งุ่นง่านไปหมด

ฮือ แด๊ดดี้ใจร้าย ใจร้ายที่สุด!!

Talk: แวะเอา 50% แรกมาก่อนค่ะ ขอเคลียร์อีก 50% หลังให้ได้ดั่งใจอีกสักนิดแล้วจะลงให้ครบค่าา ฝากเอ็นดูน้องเหนือกับนายท่านที่ #นายท่านของเหนือ ด้วยนะคะ

1 Comment = 100 กำลังใจค่าาาาาา