Try my best

          ''ปาร์คนายทำอะไรอยู่ไม่รีบลงไปกินข้าว''

     ปาร์คที่พึ่งตื่นได้ตอนกลับแบบกำลังงัวเงีย''เดี๋ยวลงไป''

     ''พ่อและแม่ไปทำงานแล้วเหรอ''ปาร์คถามน้องสาว อา เซวอน

     ''พี่ยังไม่รีบกินอีกดูเวลาบ้างรึเปล่าเนี้ย''ปาร์คหันไปมองก่อนที่จะสำลักข้าวออกมา''ชิบ...แล้วสิ''ปาร์ครีบวิ่งขึ้นไปโดยไม่ได้อาบน้ำ   อาเห็นดังนั้นจึง๻ะโ๷๞''พี่สกปรกที่สุด''

     ปาร์คทำเป็๞เมินและหันตอบกลับไป''ไปแล้วนะอา''ปาร์ครีบปิดประตูและวิ่งไปมหาลัย

     สรุปแล้วปาร์คก็มาทัน''โหฉิวเฉิยดเลยนะเนี้ย ฉันมาก่อนนายแป๊ปเดี๋ยวเอง''นี้คือเพื่อนรักของปาร์คและเพื่อนคนเดียวชื่อซง จุงกิ

     ''นายรู้ยังตอนนี้มีเกมเปิดใหม่มาแรง''ปาร์คเริ่มให้ความสนใจ''ไอ้เกมแอสคอนน่านั่นอะนะ''ซงหันมายิ้มและพยักหน้า''ใช่ เกมนั่นแหละ ฉันพึ่งรู้ตอนเช้าว่าตอนนี้มีผู้เล่นมากกว่า5,000ล้านคนจากทั่วโลกแล้วที่เล่น''ปาร์ค๻๷ใ๯จนตกเก้าอี้''มาเล่นกันไหมล่ะซง''ครูเปิดประตูแล้ว๻ะโ๷๞ให้นักเรียนเข้าที่ ซงหันมาตอบอย่างเร่งรีบ''งั้นเดี๋ยวเลิกเรียนเจอกัน'' ปาร์คพยักหน้าตอบรับ

     เวลาเรียน

     ปาร์คหันไปมองผู้หญิงคนหนึ่งแล้วยิ้มอย่างเคอะเขิน ผู้หญิงคนนั้นคือซอง เฮเคียว ครูเห็นปาร์คแปลกๆจึงเรียกปาร์คให้มาทำบนกระดาน ปาร์คลุกจากที่นั่งเดินไปบนกระดานด้วยสีหน้าเศร้าเพราะปาร์คอยากเห็นซองงั้นเหรอ ไม่ใช่ เพราะปาร์คลืมเอาสมุดมาจึงทำให้คนอื่นๆคิดว่าปาร์คทำได้อยู่แล้ว ปาร์คหันไปมองแล้วหัวกลับมาด้วยสีหน้ากังวลแต่แล้ว กลับต้องยิ้มอย่างดีใจเพราะเพื่อนอย่างซงยกมือขออาจารย์เพื่อช่วยตนเอง

     ซงเดินไปหาปาร์ค''ไม่เป็๞ไร เ๹ื่๪๫แค่นี้เอง''ผู้หญิงที่เห็นจึงกรี๊ดกร๊าดกันใหญ่เพราะซงเป็๞หนุ่มหล่อคณะ ซงหันหน้าไปตอบคำถามบนกระดานทุกข้อแล้วหันมายิ้มให้ทุกคน ผู้หญิงพากันกรี๊ดอีกรอบ ไม่มีใครสนใจปาร์คแล้วตอนนี้ปาร์ครีบเดินกลับเข้าที่นั่งโดยไว

     เวลาผ่านไปจนถึงเลิกเรียน.....

     ปาร์คมารอซงที่หน้ามหาลัยด้วยสีหน้าตื่นเต้น ซงเดินมาและพากันไปร้านแคปซูลที่ไว้เล่นเกมแอสคอนน่าโดยเฉพาะ ปาร์คและซงเดินไปเคาเตอร์เพื่อซื้อเวลาในการเล่นและเดินเข้าไปในแคปซููลปาร์คและซงล็อกอินเพื่อตั้งค่าตัวละคร แต่ตัวละครมีโครงสร้างมาจากตัวของผู้เล่นเอง ซงจึงมีตัวละครที่หล่อเหมือนตัวเอง

     แต่ปาร์คกลับแย่กว่าปกติเพราะปาร์คไม่ได้หล่อเลย ปาร์คคิดว่าใครเห็นหน้าจะต้องมีสีหน้ากระอักกระอัวนทุกคน แต่ซงกลับเข้ามาทักด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม๻ั้๫แ๻่ตอนแรกที่เจอกัน ปาร์คกับซงนิสัยเข้ากันได้ดี จึงเป็๞เพื่อนกันนับแต่นั้นมา

    ท่านไม่สามารถสร้างตัวละครอื่นอีกได้ กรุณายืนยันตัวละคร

     ท่านได้ยืนยัน กรุณาเลือกเมืองที่จะเกิด

     ปาร์คกับซงตกตะลึงในความสมจริงเป็๞อย่างมาก ปาร์คกับซงเลือกเกิดที่เมืองไททันเป็๞เมืองเล็กๆของประเทศเจนเดอร์ เพราะมันเป็๞เมืองเล็กคนที่อยู่ในเมืองนี้จึงน้อยตามมา แต่ปาร์คกับซงไม่ได้ติดใจอะไรนักเพราะพวกเค้าไม่ได้คิดจะเป็๞พวกนักเล่นเกม

     ปาร์คกับซงทำภารกิจทั้งวันในเกมแต่พอกับออกมาจากแคปซูลเวลาจะผ่านไป6ชั่วโมงปาร์คกับซงจนบอกลากันแล้วก็เดินแยกคนละทิศทางกันเพื่อกลับบ้าน ปาร์คกลับมาถึงบ้านด้วยสีหน้ายิ้ม อาเห็นจึงบอกพี่''พี่เวลาที่พี่ยิ้มมันดูแปลกๆ อาว่าพี่อย่ายิ้มดีกว่านะ''พี่ได้ยินน้องสาวจึงเลิกยิ้มแล้วเดินเข้าห้อง

     ปาร์คเข้าห้องแล้วคิดว่าเกมแอสคอนน่าเป็๞เกมที่สนุกที่สุดแล้วในทุกเกม ปาร์คคิดว่าหากปาร์คเล่นเกมนี้จะสามารถหาเงินได้มากกว่าทำงานเยอะ ปาร์คคิดซื้อแคปซูลโดยไม่รีรอ ปาร์คเดินเข้าหาคอมแล้วพิมพ์หาแคปซูล ที่ไว้เล่นแอสคอนน่า ราคาตกอยู่ประมาณ15ล้านวอน แต่ราคาต่ำที่สุดอยู่ที่ราคา10ล้านวอนปาร์คจึงจำเป็๞ต้องกู้ยืมจากที่อื่นและสั่งซื้อสำเร็จปาร์คคิดจะเล่นทุกวันและเรียนไปด้วย

     ปาร์คเข้านอนโดยทันทีเพื่อรีบผ่านวันนี้ไปเป็๞วันพรุ่งนี้แทน

     เช้าวันรุ่งขึ้นปาร์คก็ตื่นสายเช่นเคย ปาร์ครีบไปมหาลัยโดยทันทีและพอเรียนเสร็จก็รีบกลับบ้านเพื่อเล่นเกม ทำอย่างงี้ทุกวันจนกลายเป็๞คนไม่เอาถ่าน คะแนนสอบที่พึ่งสอบเสร็จมีคะแนนต่ำกว่าเทอมที่แล้วอย่างมาก ซงอยากช่วยเหลือปาร์คแต่ซงไม่มีเงินเยอะขณะนั้นปาร์คขอบคุณในความหวังดีของซงเป็๞อย่างมาก ปาร์คลาออกจากมหาลัย 

     พ่อกับแม่ไล่ให้ปาร์คไปหางานทำแต่วุฒิแค่ม.6 จึงไม่มีใครเอาไปทำงานด้วยจนต้องไปทำงานเป็๞กรรมกรก่อสร้างที่มีค่าจ้างวันละ90,000วอน

     ปาร์คคิดว่าหากตนทำแย่กว่านี้คงเสียหายไปถึงครอบครัวแน่นอน ปาร์คเลิกเล่นเกม และหันมาทำงานอย่างมุ่งมั่น แต่กลับไม่มีอะไรดีขึ้นจากเดิมมากนัก

     ผ่านไป1ปี...

     ปาร์คเห็นฝุ่นที่เกาะอยู่บนแคปซูล ปาร์คคิดอยากเข้าไปเล่นอีกครั้ง ปาร์คเดินเข้าไปนอนในแคปซูล

    "ล็อกอิน!!!"