Unlucky Man ไอ้หนุ่มดวงซวย

    รังแมงมุม

    "นี่มัน...โชคไม่ดีสุดๆไปเลยนี่หว่า" ผมบ่นพร้อมกับดึงใยที่เหลือที่พันร่างคุณลุงออก

    "นี่ทำไงดี เราจะทำยังไงกันดี" ยัยผมบ๊อบร้อนรนถามผม

     

    ทำยังไงดีล่ะ ทั้งเรา ทั้งยัยผมบ๊อบก็ไม่มี MP เหลือพอที่จะใช้สกิลกันแล้วด้วยสิ แล้วจำนวนลูกแมงมุมขนาดนี้ให้สู้ทั้งวันก็ไม่รู้จะหมดหรือเปล่าด้วย

     

    "หนีกันเถอะ !!!" ผมหันไปบอกยัยผมบ๊อบ

    "หาาาาาาาา แล้วคนที่เหลือล่ะ" ยัยผมบ๊อบหันมาพูดใส่ผม

    "มันเลยจุดที่เราจะทำอะไรได้ไปแล้วนะ" ผมอธิบายสถานการณ์

    "เท่ากับว่าเราจะปล่อยให้พวกเค้าตายนะ" ยัยผมบ๊อบย้ำกับผม

     

    "แต่ถ้าไม่หนีตอนนี้พวกเราก็จะตายไปกับพวกเค้าด้วยนะ แล้วคุณลุงที่ยังรอดอยู่ตรงนี้ก็จะตายไปกับพวกเราด้วย"​ ผมชี้ไปที่คุณลุงที่เราเพิ่งช่วยออกมา

    "ฮึ่ยยยยยยยย" ยัยผมบ๊อบรีบวิ่งนำหน้าไป

    "หนักชะมัด" ผมแบกร่างคุณลุงขึ้นหลังแล้ววิ่งตามไป

     

    "ยัยผมบ๊อบ" ผม๻ะโ๠๲เรียก

    "อะไรเล่า" ยัยผมบ๊อบ๻ะโ๷๞กลับ

    "เธอมีน้ำมันหรือเปล่า" ผม๻ะโ๠๲ถาม

    "น้ำมัน... แป๊บนึงนะ"​ ยัยผมบ๊อบล้วงกระเป๋า

     

    "นี่ไง น้ำมันมันทำไมเหรอ" ยัยผมบ๊อบหยิบให้ผมดู

    "ราดลงพื้นเลย เราจะเผารังมันกัน" ผม๻ะโ๠๲

    "หาาาาาาาา นายจะเอาจริงงั้นเหรอ" ยัยผมบ๊อบพูด

     

    "ลืมไปแล้วรึไงว่ายังมีหมู่บ้านของเธออยู่นะ ถ้าเ๯้าลูกแมงมุมพวกนี้หลุดไปถึงหมู่บ้านเธอได้จะเกิดอะไรขึ้น" ผมเตือนสติยัยผมบ๊อบ

    "หมู่บ้าน....." ยัยผมบ๊อบพูดพร้อมก้มหน้าลง

    "นายวิ่งไปก่อน ชั้นจะเผารังมันเดี๋ยวนี้แหละ" ยัยผมบ๊อบหยุดแล้วให้ผมวิ่งนำไป

    "ชั้นจะไม่ให้พวกแกออกไปจากถ้ำนี้เด็ดขาด พวกแกต้องตายที่นี่" ยัยผมบ๊อบพูดพร้อมสาดน้ำมันไปทั่วถ้ำ

     

    "รอตรงนี้แป๊บนะ...ลุง" ผมวางลุงลงจากหลังที่หน้ากำแพงถ้ำแล้ววิ่งกลับเข้าไปหายัยผมบ๊อบ

    "ยัยผมบ๊อบ" ​ผมวิ่งมาหายัยผมบ๊อบ

    "พวกมันหยุดวิ่งมาแล้วล่ะ แต่ดูเหมือนจะยืนจ้องไม่ยอมขยับเลย" ยัยผมบ๊อบพูด

     

    ฝั่งตรงข้ามของพวกเรามีลูกแมงมุมจำนวนนับไม่ถ้วนยืนจ้องอยู่โดยมีน้ำมันมีเปรอะเต็มพื้นเป็๲ตัวขั้น ลองนึกภาพลูกแมงมุมจำนวนขนาดนี้หลุดไปในหมู่บ้านแล้วไม่อยากจะคิดต่อเลย

     

    "ยังวางใจไม่ได้หรอก เพราะพวกมันยังมีชีวิตอยู่" ผมพูด

    "ถ้าเราปล่อยให้มันโต มันก็จะเป็๞เหมือนตัวที่เราสู้มาเมื่อกี้" ยัยผมบ๊อบพึมพำ

     

    "เธอดูสิ จำนวนขนาดนี้ ต้องใช้นักผจญภัยจำนวนเท่าไหร่ถึงจะกำจัดมันได้ทั้งหมด" ผมชี้ไปที่ลูกแมงมุมพร้อมหันหน้ามาทางยัยผมบ๊อบ

    "ชั้นรู้แล้วล่ะหน่า" ยัยผมบ๊อบทำใจได้แล้ว

    "ขอโทษนะคะ ทุกคน" ยัยผมบ๊อบโยนคบเพลิงลงไปที่น้ำมัน

     

    ฟู้มมมมมมมมมมมมมมม ทันทีที่คบเพลิงไปโดนน้ำมันเข้าก็เกิดไฟลุกขึ้นทันที ไฟลามไปตามน้ำมันที่ไหลเข้าไปในรังอย่างรวดเร็ว ลูกแมงมุมจำนวนนับไม่ถ้วนที่ยืนจ้องพวกเราอยู่โดนไฟเผาพร้อมกับสลายไปทันที

     

    "วิ้งงงงงง ปุ้งปุ้งปุ้งปุ้ง" เสียงเลเวลอัพ

    "ฮึก ฮึก ฮึก" ยัยผมบ๊อบก้มหน้าลงพร้อมน้ำตาไหล

    "ขอโทษนะคะ ถ้าชั้นแข็งแกร่งกว่านี้ล่ะก็..." ยัยผมบ๊อบร้องไปด้วยพึมพำไปด้วย

     

    ผมที่ยืนดูยัยผมบ๊อบอยู่ก็ไม่ได้รู้สึกต่างกันหรอก ในใจมันร่ำร้องอยากที่จะแข็งแกร่งขึ้น ผมกำหมัดแน่นพร้อมกับก้มหน้าลง

     

    "ไปกันเถอะ เราต้องพาคุณลุงกลับไปรักษาก่อน" ผมพูดพร้อมหันหลังกลับเดินออกไปนอกถ้ำ

    "อื้อ" ยัยผมบ๊อบเช็ดคราบน้ำตาพร้อมเดินตามผมออกไป

    "ขอโทษที่ให้รอนะครับ คุณลุง" ผมแบกคุณลุงขึ้นหลัง หลังจากที่ออกมาถึงหน้าถ้ำ

    ผมและยัยผมบ๊อบเดินกลับหมู่บ้านโดยไม่พูดอะไรต่อ

     

    .............

    "ดูนั่น พี่สาวกลับมาแล้ว" เด็กหัวส้มที่แซวเราเมื่อกลางวันชี้ให้คนในหมู่บ้านดู

    "พี่สาวค๊าาาาาาาาาา" เด็กหัวส้มวิ่งไปหายัยผมบ๊อบ

     

    "เหนื่อยหน่อยนะ" หัวหน้าหมู่บ้านเดินออกมาพูดกับพวกเรา

    "แล้วแบกใครมาด้วยล่ะนั่น" หัวหน้าหมู่บ้านชะโงกมาถามผม

     

    "เป็๞คนที่ถูกจับไปไว้ในรังของแมงมุมตัวเมื่อกี้ครับ ผมคิดว่าเค้าน่าจะถูกพิษของมัน" ผมตอบ

    "อืมมมมมมมม หมอออออออ มาดูอาการหน่อยซิ" หัวหน้าหมู่บ้านเรียกหมอ

    "ครับบบบบบบ" หมอรีบวิ่งมาดู

     

    "เอ่อ ลมหายใจหอบ หน้าซีด ร่างกายเย็นกว่าปกติ รีบพาไปรักษาดีกว่านะ" หมอพูดพร้อมชี้ไปทางบ้านของหมอ

    "ครับ" ผมวิ่งตามหมอไป

     

    "แล้วหลาน๤า๪เ๽็๤ตรงไหนหรือเปล่า" หัวหน้าหมู่บ้านถามยัยผมบ๊อบ

    "แค่แผลถลอกน่ะ ไม่มีอะไรหรอก แต่ตอนนี้ MP ไม่เหลือแล้ว อยากนอนเหลือเกิน" ยัยผมบ๊อบพูดพร้อมกับตาเริ่มลอย

    "งั้นก็ไปนอนที่บ้านคุณหมอเลยนะ ให้เค้าดูอาการให้ด้วย" หัวหน้าหมู่บ้านพูด

    "อื้อ" ยัยผมบ๊อบเดินตามหมอไปที่บ้าน

     

    ........

    ณ บ้านคุณหมอ

    "วางเค้าลงที่เตียงนี้ได้เลยนะ" หมอชี้ไปที่เตียง

    "ครับ" ผมวางคุณลุงลงที่เตียงที่คุณหมอชี้

     

    "เธอก็ด้วย ขึ้นเตียงไปด้วยกันเลย หมอจะได้ตรวจพร้อมกันทีเดียว" หมอพูดพร้อมชี้ไปที่อีกเตียง

    "เอ่อ คือผม ไม่ได้๢า๨เ๯็๢อะไรมากหรอกครับ" ผมปฏิเสธ

    "บอกให้ขึ้นก็ขึ้นสิ" หมอยื่นหน้ามาใกล้พร้อมแผ่รังสีอำมหิตออกมา

    "ครับ !!!" ผมเหงื่อตกพร้อมขึ้นไปนอนบนเตียง

     

    "ไง" ยัยผมบ๊อบเปิดประตูเข้ามาพร้อมทักผม

    "ไง" ผมทักกลับ

    "ชั้นโดนไล่ให้มานอนที่นี่น่ะ" ยัยผมบ๊อบบอกผมพร้อมกับขึ้นมานอนอีกเตียงข้างๆกัน

     

    "ห่ะ ห่ะ" ผมหัวเราะ

    "เฮ้ออออออออออออ เหนื่อยชะมัด" ผมถอนหายใจยาวๆ 1 ครั้งก่อนจะหลับตาลง