ราชันย์ราชบัลลังก์เลือด

ลั่วเทียนเดินไปใกล้กับทางเข้าเมืองทะยานฟ้า และส่งจิตสัมผัสไปตรวจค้นหาวิธีการเข้าเมือง ซึ่งก็พบว่าจำเป็นจะต้องใช้เหรียญทองหนึ่งเหรียญต่อคนในการเข้าโดยผ่านทหารตรวจคนเข้าเมือง
ลั่วเทียนเก็บจิตสัมผัสตัวเองกลับมาพร้อมคิดกับตัวเองว่า ไม่ว่าจะเป็นสถานที่ไหน ๆ วิธีการเข้าเมืองก็ไม่แตกต่างกันมากนัก ลั่วเทียนอยากที่จะใช้วิธีการเข้าเมืองแบบปกติกับผู้ฝึกยุทธทั่วไป เลยไม่ใช้วิธีการเปิดมิติเข้าไปในเมือง
เรื่องของเหรียญที่ใช้ในโลกเบื้องล่าง แบ่งออกเป็น
100 เหรียญเงิน = 1 เหรียญทอง
100 เหรียญทอง = 1 ผลึกพลังงาน
100 ผลึกพลังงาน = 1 ผลึกวิญญาน
100 ผลึกวิญญาน = 1 ผลึกราชันย์
ลั่วเทียนต่อแถวรอเข้าเมืองโดยใช้วิธีปกติแบบคนทั่วไป แต่ในขณะนั้นก็ได้ยินเสียงรถมาที่ควบม้านำทางรถลากตรงมาทางเข้าเมืองทะยานฟ้าพร้อมตะโกนเสียงดังว่า "หลีกทางเดี๋ยวนี้ น้อยน้อยจากตระกูลหลงต้องการผ่านเข้าประตูเมืองทะยานฟ้า"
เมื่อลั่วเทียนได้ยินดังนั้น สีหน้าของเขาก็คลึ้มลงทันที ลั่วเทียนพูดออกไปว่า "ข้านายน้อยลั่วเทียนไม่สนในว่าเจ้าจะเป็นนายน้อยจากที่ไหนจงทำตามระเบียบการเข้าเมืองทะยานฟ้าซะ"
หัวหน้าทหารตรวจรับเข้าเมืองที่อยู่ในขั้นเซียนปฐพีได้ยินเสียงดังขึ้นก็ออกมาดูเหตุการณ์ทันที หัวหน้าทหารยังไม่ทันได้กล่าวอะไร นายน้อยจากตระกูลหลงก็เดินออกมาจากเกวียนรถลาก พร้อมพูดกับลั่วเทียน
"เจ้าคงไม่อยากมีชีวิตลืมตาดูโลกอีกต่อไปแล้วใช่ไหม" องค์รักษ์ข้าจัดการมันซะ ทำให้มันจำไม่มีวันลืม
องค์รักษ์จากตระกูลหลงทั้งหมดยี่สิบนายที่มีระดับพลังอยู่ที่ดาราประสาน และมีหนึ่งคนที่อยู่ระดับเซียนปฐพีปล่อยพลังงานแรงดันวิญญานกดลั่วเทียน แต่ยังไม่ทันได้มีไรเกิดขึ้น
ลั่วเทียนก็ดึงสิ่งของจากมหาสมบัติเทพออกมา มันมีลักษณะเป็นแจกันโบราณสีเขียว เมื่อลั่วเทียนเปิดจุกกลุ่มควันสีดำก็ลอยออกมาจากแจกันทันที
"จัดการซะ"
กลุ่มควันสีดำพุ่งเข้าไปปกคลุมคนจากตระกูลหลงจนไม่สามารถมองเหตุการณ์อะไรได้เลย ชั่วพริบตา ควันสีดำลอยกลับเข้าไปในแจกันโบราณ ลั่วเทียนปิดจุกแจกัน
และเบื้องหน้าของเขาก็มีแต่ความว่างเปล่า คนจากตระกูลหลงหายไปแล้ว
เทียนหลงที่ตอนนี้เป็นพ่อบ้านของนายน้อยลั่วเทียนก็ยิ้มขึ้นมาทันที แต่หัวหน้าทหารกลับอ้าปากค้างพร้อมเหงื่อที่ไหลโชก ไม่ใช่เฉพาะหัวหน้าทหาร ผู้ที่ในระแวกนั้นต่างมีอาการเดียวกัน
ลั่วเทียนกล่าวกับตัวเองว่า "ข้าคงจะเข้าเมืองด้วยวิธีการปกติไม่ได้จริง ๆ เฮ้อ.." ลั่วเทียนถอนหายใจ และเดินไปตรงหัวหน้าทหาร พร้อมกับนำผลึกวิญญานหนึ่งก้อนโยนไปที่ทหารคนนั้น ลั่วเทียนกล่าวว่า " นี่เป็นค่าผ่านเข้าเมืองและก็อย่าลืมจัดแจงปิดเรื่องนี้ไว้ด้วย ผลึกวิญญานก้อนนี้คงจะทำให้เจ้าสบายไปตลอดชีวิต แต่มันก็จะนำพาซึ่งความโกลาหลเช่นกัน"
ลั่วเทียนเข้าเมืองพร้อมกับพ่อบ้านเทียนหลงเข้าไปยังเมืองได้ซักพัก หัวหน้าทหารก็รู้สึกตัวขึ้นมาทันที มันเหมือนตัวเองยืนอยู่เป็นเวลานานมาก ๆ
พร้อมกับสั่งลูกน้องให้ปิดเรื่องนี้ และจัดการสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่
หลังจากจัดการเสร็จแล้วหัวหน้าทหารก็รีบเข้าไปในเมือง เช่นกัน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 6 นายน้อยตระกูลหลง

นิยายแนะนำ

ราชันย์ราชบัลลังก์เลือด

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 6 นายน้อยตระกูลหลง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้