บทที่ 24 ความรักช่างเข้าใจยาก
ในที่สุดผมยุ่งเหยิงน่ารำคาญของเซี่ยเสี่ยวเล่ยก็ถูกตัดทิ้ง กลายเป็ผมบ็อบประบ่า โทนี่ดัดลอนแบบสบายๆ เข้ากับรูปหน้าของเธอ หน้าม้าหนาๆถูกตัดเป็หน้าม้าซีทรูสุดฮิต โทนี่ยังเลือกสีผมสีน้ำตาลประกายเทาที่เข้ากับสีผิวและไม่ดูเชยให้กับเซี่ยเสี่ยวเล่ยด้วย
"เพอร์เฟ็กต์!" โทนี่มองเซี่ยเสี่ยวเล่ยที่แปลงโฉมเสร็จ ในที่สุดเขาก็รู้สึกดีขึ้น มองยัยจิ้งจอกน้อยที่ตอนนี้กลายเป็สาวสวยสุดแซ่บด้วยความพอใจ
"สุดยอดไปเลยอาจารย์โทนี่ของฉัน" เซี่ยเสี่ยวเล่ยยืนอยู่หน้ากระจก มองตัวเองในนั้น รู้สึกพอใจสุดๆ!
สมกับเป็ช่างแต่งหน้าทำผมระดับท็อปของโลกใบนี้ ฝีมือไม่ธรรมดาจริงๆ!
โชคดีที่เ้าของร่างเดิมมีใบหน้าสวยคมเป็ทุนเดิม ตอนนี้พอเปลี่ยนลุค ไข่มุกก็เปล่งประกายเสียที
แม้แต่เฉินลั่วลั่วที่อยู่ข้างๆก็ยังตะลึง ตอนแรกเธอกำลังคุยกับผู้ชายคนนั้นอยู่ พอหันมาเห็นเซี่ยเสี่ยวเล่ยก็อ้าปากค้างด้วยความใ
"เสี่ยวเล่ย เธอดูเหมือนดาราเลย!" เฉินลั่วลั่วรู้สึกเหมือนโดนแสงจากสาวสวยตรงหน้าส่องจนตาพร่า
"ฮี่ๆ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยยิ้มอย่างซุกซน "สวยไหมลั่วลั่ว"
"สวยมากๆ! สวยกว่าเมื่อก่อนเป็ร้อยเท่า!" เฉินลั่วลั่วตื่นเต้นจนตัวโยน "เสี่ยวเล่ยต่อไปแต่งแบบนี้ตลอดนะ!"
"อื้มๆ!" เซี่ยเสี่ยวเล่ยพยักหน้า "ฉันก็ว่าแบบนี้สวยดี!"
แบบนี้ถึงจะเรียกว่าดึงเอาความสวยของเ้าของร่างเดิมออกมาได้อย่างแท้จริง
“สุดยอดไปเลยโฮสต์จ๋าาาาา~” แม้แต่ระบบ 666 ก็ยังทึ่งกับการแปลงโฉมครั้งนี้ “แต่ว่า…เสื้อผ้าในตู้ของเ้าของร่างเดิมคุณจะใส่มันจริงๆ เหรอ”
“ไม่มีทาง" เซี่ยเสี่ยวเล่ยตอบ "บ่ายนี้ยังมีเวลา ฉันจะตีสนิทกับนางเอกแล้วไปช้อปปิ้งซื้อเสื้อผ้า!"
"ก่อนหน้านั้น…" ระบบ 666 เตือนเธอ "ฉันว่าคุณควรไปจัดการกับผู้ชายที่ยืนตะลึงมองคุณอยู่ตรงนั้นก่อนดีกว่านะ"
อ๋อ…มันหมายถึงผู้ชายที่นางเอกพามา คนที่โดนแฟนสาวสวมเขา แถมยังเป็คนที่เคยมาจีบเ้าของร่างเดิมนั่นน่ะนะ?
จำได้ว่าในนิยายบรรยายถึงเขาแค่ไม่กี่ประโยค แค่เอ่ยถึงเฉยๆ ไม่ได้ออกมาปรากฏตัว ไม่มีบทพูดอะไรทั้งนั้น
ถ้าระบบ 666 ไม่เตือน เซี่ยเสี่ยวเล่ยคงลืมเขาไปแล้ว
ไม่คิดเลยว่าตัวละครที่ไม่ได้มีแม้แต่บทพูดจะโผล่มาเร็วขนาดนี้ แถมยังมาพร้อมกับนางเอก? สงสัยเป็เพราะปรากกฏการณ์ผีเสื้อปีกหงิกอีกแล้วสินะ
"นี่ใครเหรอ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยทำเป็ไม่รู้จัก แล้วหันไปถามเฉินลั่วลั่ว
"เขาชื่อหยวนเฉิน" เฉินลั่วลั่วแนะนำ "เขาเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันกับพวกเรา คณะนิเทศศาสตร์ปี 3 จริงๆ แล้วเราต้องเรียกเขาว่ารุ่นพี่"
ในระหว่างที่รอเซี่ยเสี่ยวเล่ยดัดและทำสีผม เฉินลั่วลั่วก็ทำให้หยวนเฉินหายเศร้าและได้คุยกับเขาหลายเื่แล้ว
"สวัสดีค่ะรุ่นพี่" เซี่ยเสี่ยวเล่ยยิ้มทักทาย
เป็รุ่นพี่เหรอเนี่ย ดูไม่ออกเลย
"สวัสดีครับ" หยวนเฉินทักทายเธออย่างเขินอาย
ดูท่าคงเป็ผู้ชายประเภทขี้อายเรียบร้อย แถมยังหน้าตาดี ตัวก็สูง ทุกอย่างดูดีหมด ทำไมเ้าของร่างเดิมถึงมองไม่เห็นหัวผู้ชายที่มีศักยภาพขนาดนี้กันนะ?
ทำไมถึงเอาแต่หลงใหลคลั่งไคล้เหลียงเฉิน? พุ่งเข้าชนกำแพงไม่ยอมหันหลังกลับ??
ความรักช่างเข้าใจยากแท้
"รุ่นพี่มาทำอะไรที่นี่คะ?" เซี่ยเสี่ยวเล่ยรีบถามสิ่งที่เธออยากรู้
เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก ก็เลยอยากรู้ว่าทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้ออกมาปรากฏตัวเร็วขนาดนี้ แถมยังมาในสภาพที่ไม่ต่างจากซอมบี้ด้วย