ตอนที่ 5
สมาคมนักผจญภัยสมาคมที่มีสาขากระจัดกระจายอยู่ทั่วทวีปถือได้ว่าเป็กลุ่มกองกำลังชั้นนำโดยปกติจะทำหน้าที่ออกเควสให้กับเหล่านักผจญภัยไม่ว่าจะเป็การกำจัดมอนเสตอร์หรือคุ้มกันคาราวานและหาพวกสมุนไพร พวกเขาจะไม่ยุ่งในาระหว่างอาณาจักรเป็อันขาดถ้าเข้าไปยุ่งเกี่ยวจะถูกตัดออกจาการเป็นักผจญภัย
“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””
ทางด้านของหนุ่มแว่น
“กินๆๆๆๆๆ”
หนุมแว่นหยิบชิ้นส่วนมอนสเตอร์ที่ฆ่าได้ขึ้นมากินอย่างเอร็ดอร่อย
[สกิลจะกละ]
[คัดลอกความสามารถของสิ่งที่กิน]
“ในบรรดาหายนะทั้ง 4เราจะต้องแข็งแกร่งที่สุดเป็แน่หลังจากที่เราคัดลอกความสามารถพวกมอนเสตอร์ในป่านี้หมดแล้วก็ออกไปเดินทางคัดลอกความสามารถของมนุษย์ต่อเลยแล้วกัน”
ถึงจะไม่ใช่ผู้กล้าก็ไม่เป็ไร
ขอแค่เป็ตัวเอกก็พอ
ถ้าเราแข็งแกร่งเพียงพอจะไม่มีใครแกล้งเราได้อีก
ใช่จะไม่มีใครแกล้งเราได้อีก!!
.
.
.
ทางด้านของซีโร่....
“โอ้เย้....ว้ากกกกกก”
“ตัดเข้าปายยยยยยยยยยยยยยย”
ตัวเขากำลังก้มหน้าก้มตาตัดไม้ทำลายป่าอยู่
ถ้าจะส็กับศัตรูจำนวนมากด้วยตัวคนเดียวล่ะก็เห็นทีคงต้องสร้างอาวุธแห่งยุคสมัยขึ้นมา
ปืน!!
หึหึ ตอนแรกก็ว่าจะใช้เหล็กสร้างอยู่ล่ะนะ
แต่....พูดไปแล้วเื่มันเศร้านอกจากรังก็อบบลินนั่นแล้วเราก็ยังไม่เจอชุมชนของสิ่งมีชีวิตเลยแม้แต่น้อย
นี่คงเป็ดังที่นักปราชญ์กล่าวไว้.....
หลงป่า!!
เอาล่ะไอ้เื่หลงป่าเอาไว้ข้างหลังก่อน มาพูดถึงเื่ปัญหาวัสดุก่อน
ในเมื่อไม่มีเหล็กงั้นก็ต้องใช้ไม้แทนด้วย[สลักวงจรเวท] เราจะสามารถสร้างวัสดุทดแทนขึ้นมาได้
นี่จึงเป็เหตุผลที่ทำให้ตัวเขากำลังนั่ง...เอ้ยยืนตัดต้นไม้อย่างแข็งขันอยู่
โครงการตัดไม้ทำลายป่าเริ่มด้ายยยยยยยย
นี่ตูจะโดนจับไหมเนี่ย??
ซีโร่เช็ดเหงื่อบนหน้าผากที่ไม่มีอยู่จริงแม้แต่น้อย
ด้วยร่างกายที่ผสานเข้ากับชิ้นส่วนผลึกแห่งความโกลาหลทำให้ร่างกายเขาแข็งแกร่งเป็อย่างมากการออกแรงแค่เล็กน้อยอย่างการตัดไม้ไม่มีทางทำให้เขาเหนื่อยอย่างแน่นอนรวมถึงอาการเจ็บป่วยต่างๆด้วย
.
.
15 นาทีต่อมา...
เอาล่ะเสร็จแล้ว
ซีโร่มองไปยังกองไม้ที่เขาตัดด้วยความลำบากอย่างภาคภูมิใจ
ถึงเวลาประดิดประดอยแล้วววว
จะว่าของพวกปืนมันสร้างไงว่ะ??
ช่างเถอะสร้างรูปทรงให้เหมือนๆก็พอที่เหลือก็สลักความสามารถลงก็น่าจะเรียบร้อย
มั้ง??
1 ชม.ต่อมา.....
“สำเร็จโว้ยยยยยยยยยยยยยย”
นี่สินะความรู้สึกเวลานั่งอ่านหนังสือเรียนกว่า1ชม.โดยไม่หยุดพัก
ช่างทรมาณราวกับโดนเตะออกจากเครื่องบินให้ร่วงลงพื้นกลางท้องฟ้าก็ว่าได้
ดังที่นักปราชญ์กล่าวไว้
ี้เีวันนี้ สบายวันนี้!!
เอาล่ะถึงเวลาจบอารมณ์นักกวีแต่เพียงเท่านี้
ซีโร่หยิบปืนกลที่ทำจากไม้ขึ้นมา
ด้วยปืนกลนี่เราจะไร้เทียมทาน!!
แน่นอนว่านอกจากตัวปืนยังมีะุที่เราทำขึ้นมาเป็พิเศษอีกด้วย
หึหึ.....ฮ่าๆๆๆๆๆ...วะฮ่าๆๆๆๆ
แค่กๆๆสงสัยหัวเราะมากไป