บทที่ 27 การกลั่นยาเม็ด
“ไอ้หนู กล้ามาหาเื่ที่เฟยอวี่กรุ๊ป แกตายแน่!” เหลียนหานจ้องมองเฉินอวี่ด้วยสายตาอาฆาต
ในตอนนั้นเอง รปภ. ที่นอนกองอยู่กับพื้นก็พยุงตัวลุกขึ้นอย่างยากลำบาก ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธแค้น ดวงตาลุกโชนเป็ไฟ
เขาสบถออกมาอย่างเ็า “ไอ้หนู ที่นี่คือบริษัทที่มีตระกูลถังเป็เื้ั แกกล้าตีพวกเรา ก็เท่ากับตบหน้าตระกูลถัง เตรียมตัวไปกินข้าวแดงในคุกได้เลย!”
ย้อนกลับไปตอนเริ่มก่อตั้งเฟยอวี่กรุ๊ป เนื่องจากมีการควบรวมบริษัทของตระกูลฉินและตระกูลหลินอย่างดุดัน
ทำให้มีคนอยากลองดีเพื่อหยั่งเชิงดูรากฐานของกลุ่มบริษัท
บางคนส่งสายลับเข้ามา บางคนส่งคนมาป่วนในที่ลับ
ทว่าจุดจบของสายลับและพวกก่อความไม่สงบเ่าั้ล้วนน่าสยดสยอง
เพราะคนของตระกูลถังออกหน้าเอง และเปิดฉากาการค้ากับผู้อยู่เื้ัคนนั้นโดยตรง จนแม้แต่บริษัทพันธมิตรหลายแห่งยอมจ่ายค่าปรับผิดสัญญาเพื่อตัดความสัมพันธ์กับฝั่งนั้น
สุดท้าย เมื่อขาดการสนับสนุนจากทุกฝ่าย บริษัทของผู้อยู่เื้ัคนนั้นก็ล่มสลายและประกาศล้มละลายไปในที่สุด
เหลียนหานหัวเราะเยาะ “กล้ามาป่วนที่เฟยอวี่กรุ๊ป ฉันจะบอกอะไรให้นะ แฟนฉันเป็ถึงหัวหน้าแผนกของที่นี่ เชื่อไหมว่าฉันพูดแค่คำเดียว ก็ส่งแกไปลงนรกได้แล้ว!”
“แต่ถ้าตอนนี้แกยอมคุกเข่าโขกหัวให้ฉันสักร้อยครั้ง บางทีฉันอาจจะอารมณ์ดี ไม่รายงานเื่นี้ไปถึงตระกูลถัง แค่หักมือแกข้างเดียวแล้วปล่อยไปก็ได้นะ”
เหลียนหานหัวเราะเยาะไม่หยุด เธอมองเฉินอวี่ราวกับมองซากศพสุนัขตัวหนึ่ง
ทันใดนั้น รปภ. อีกกว่าสี่สิบห้าสิบคนก็กรูเข้ามาในห้องโถง พร้อมกับหัวหน้าแผนกที่ชื่อหลัวจวินซึ่งเป็แฟนหนุ่มของเหลียนหานที่เดินตรงเข้ามา
“เกิดอะไรขึ้น?” หลัวจวินเอ่ยถามด้วยความฉงน
เหลียนหานรีบถลาเข้าไปออดอ้อนแฟนหนุ่มทันที
“หลัวจวิน หมอนี่มาถึงก็อาละวาด แถมยังทำร้าย รปภ. จนาเ็ คุณต้องจัดการเขาให้หนักเลยนะ!”
“หัวหน้าหลัว ก็ไอ้หมอนี่แหละครับ ผมเตือนดี ๆ ไม่ฟัง ดึงดันจะก่อเื่ให้ได้ ดูสิครับ มันต่อยผมจนเืกบปากเลย” รปภ. ชี้ไปที่คราบเืมุมปากด้วยความแค้น
“ไอ้หนู ในเมื่อแกกล้ามาป่วนในเฟยอวี่กรุ๊ป ฉันคงต้องให้ตำรวจมาจัดการ...”
ยังไม่ทันขาดคำ เฉินอวี่ก็หันหน้ากลับมาประจันหน้ากับทุกคน
วินัยนั้นเอง รูม่านตาของหลัวจวินหดเกร็ง เขาผลักเหลียนหานออกทันที แล้วรีบก้าวเข้าไปตรงหน้าเฉินอวี่ พร้อมกับก้มตัวโค้งคำนับ 90 องศาอย่างนอบน้อมที่สุด!
“คารวะท่านประธาน!”
บรรยากาศทั่วทั้งโถงเงียบกริบราวกับป่าช้า!
ใบหน้าของทุกคนแข็งค้างไปตาม ๆ กัน โดยเฉพาะเหลียนหานและ รปภ. คนนั้นที่แสดงอาการสยดสยองจนถึงขีดสุด
ก่อนหน้านี้หลัวจวินมองไม่เห็นหน้าเฉินอวี่ชัด ๆ จึงนึกว่าเป็แค่พวกมาก่อเื่ทั่วไป แต่พอได้เห็นใบหน้าตรงหน้า เขาก็จำได้ทันทีว่าชายคนนี้คือใคร
เพราะใบหน้านี้คือฝันร้ายที่เขาไม่มีวันลืมเลือนไปตลอดชีวิต
ในอดีต เขาเคยเป็หัวหน้าแผนกที่ถังซื่อกรุ๊ปและพอมีชื่อเสียงอยู่บ้าง จึงได้รับเชิญไปงานแต่งงานของตระกูลฉินและหลิน และในคืนนั้นเอง เขาได้เห็นเงาร่างของเฉินอวี่ที่ดูราวกับเทพมาร
เพียงสะบัดมือ ก็สังหารคนไปสามคน
หนำซ้ำยังแสดงท่าทีเรียบเฉยเ็า คนระดับที่แม้แต่ผู้าุโของตระกูลถังยังให้ความสำคัญเท่าเทียมกัน หัวหน้าแผนกกระจอก ๆ อย่างเขามีสิทธิ์อะไรไปสู้ด้วย?
การที่ไม่ถูกฆ่าตายก็นับว่าบรรพบุรุษคุ้มครอง
เมื่อเห็นหลัวจวินโค้งคำนับ จากความมึนงงในตอนแรกของฝูงชน ก็กลายเป็ความตื่นตะลึง!
ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า ชายหนุ่มท่าทางธรรมดา สวมเสื้อผ้าราคาไม่กี่ร้อยบาทตรงหน้านี้ จะเป็ถึงประธานบริหารของเฟยอวี่กรุ๊ป!
โดยเฉพาะเหลียนหานและ รปภ. ที่เมื่อครู่เยาะเย้ยเฉินอวี่ไว้มากที่สุด พออีกฝ่ายกลายเป็ประธานบริษัท ทั้งคู่ก็ใจนทำอะไรไม่ถูก
เหลียนหานนึกถึงตอนที่เฉินอวี่บอกว่าจะไล่เธอออก ตอนนั้นเธอคิดว่าเขาแค่ขี้โม้แต่ไม่นึกเลยว่าเขามีอำนาจทำได้จริง ๆ
วินาทีนั้นขาของเธออ่อนแรง ล้มทรุดลงกับพื้น ร้องไห้ฟูมฟายราวกับสูญเสียพ่อแม่
หลังจากนั้น เมื่อหลัวจวินสอบถามคนในเหตุการณ์และตรวจสอบกล้องวงจรปิด ก็พบว่าต้นเหตุทั้งหมดมาจากความผิดของเหลียนหาน
“ลากตัวสองคนนี้ออกไป และห้ามรับเข้าทำงานที่นี่อีกตลอดชีวิต” หลัวจวินชี้ไปที่เหลียนหานและ รปภ. ด้วยน้ำเสียงเ็า
ทั้งคู่หน้าซีดเผือดทันทีที่ได้ยิน
“ท่านประธาน ฉันผิดไปแล้ว อย่าไล่ฉันออกเลยนะ!” เหลียนหานคุกเข่าอ้อนวอน
เพราะสวัสดิการของเฟยอวี่กรุ๊ปดีมาก เงินเดือนเพียงห้าเดือนก็เท่ากับรายได้ทั้งปีของเธอในที่เก่า แถมแฟนยังเป็หัวหน้าแผนก ทำให้เธอเคยชินกับการใช้อำนาจบาตรใหญ่ที่นี่ หากต้องออกไปข้างนอก เธอจะไปหาโอกาสแบบนี้ได้จากไหน
รปภ. เองก็คุกเข่าร้องขอชีวิตเช่นกัน
เมื่อเห็นภาพนี้ แม้หลัวจวินอยากจะช่วยแฟนสาว แต่เขาก็จนปัญญา
ประธานบริษัทมาเยือนเป็ครั้งแรก แต่กลับถูกแฟนสาวของเขาขัดขวาง แถมเกือบจะถูกไล่ออกเสียเอง หากเขาขืนออกตัวช่วยเหลียนหาน มีหวังจะทำให้ท่านประธานไม่พอใจ และตัวเขาเองนั่นแหละที่จะถูกไล่ออกไปด้วย
แฟนเสียไปหาใหม่ได้ แต่บริษัทที่สวัสดิการดีขนาดนี้ หาไม่ได้ง่าย ๆ อีกแล้ว
เมื่อต้องชั่งน้ำหนักระหว่างผลประโยชน์และโทษแล้ว หลัวจวินก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องตัดใจทิ้งเหลียนหาน
เฉินอวี่ก้มมองคนทั้งสองด้วยสายตาเรียบเฉย ราวกับมองมดปลวก
"ทำผิดก็ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ทำ"
สิ้นคำพูดของเขา ทั้งเหลียนหานและ รปภ. ต่างก็หมดเรี่ยวแรงล้มฟุบลง หัวใจเต็มไปด้วยความสิ้นหวังประหนึ่งสูญเสียญาติผู้ใหญ่
"ฉันขอประกาศให้ทุกคนทราบ ชายผู้นี้คือคุณเฉินอวี่ ประธานบริษัทเฟยอวี่กรุ๊ปของเรา พวกเ้าทุกคนจงจำชื่อท่านประธานไว้ให้ดี!" หลัวจวินหันไปประกาศกับพนักงานรอบ ๆ "หากเกิดเื่พรรค์นี้ขึ้นอีก พวกแกก็เตรียมเก็บข้าวของไสหัวออกไปได้เลย!"
พูดจบ หลัวจวินก็หันมาโค้งคำนับเฉินอวี่อย่างนอบน้อม "ท่านประธานครับ ตอนนี้ประธานบริหารถังรั่วเซวียนรออยู่ที่ห้องทำงาน้า เราขึ้นไปคุยข้างบนกันเถอะครับ"
ณ ห้องทำงานชั้นบนสุดของเฟยอวี่กรุ๊ป ถังรั่วเซวียนลงมือรินน้ำชาให้เฉินอวี่ด้วยตัวเอง
"เฉินอวี่ ฉันต้องขอโทษจริง ๆ นะที่นายมาครั้งแรกก็ต้องเจอเื่แบบนี้ เป็ความบกพร่องของฉันเอง"
เฉินอวี่จิบชาหอมกรุ่นเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ "สมุนไพรที่ฉันสั่งให้เตรียมไว้ ตอนนี้พร้อมหรือยัง?"
ถังรั่วเซวียนรู้สึกไม่พอใจลึก ๆ ในใจ 'นี่นายมาที่นี่เพื่อคุยเื่งานอย่างเดียวเลยเหรอ? มีสาวสวยระดับนี้อยู่ตรงหน้า ไม่คิดจะชวนคุยเื่อื่นบ้างหรือไง? บ้างานชะมัด เป็พวกท่อนไม้จริง ๆ'
แม้ในใจจะคิดเช่นนั้น แต่เธอก็ไม่ได้แสดงออกมา แย้มยิ้มบาง ๆ แล้วตอบว่า "เตรียมไว้พร้อมหมดแล้วล่ะ เดี๋ยวฉันให้คนยกขึ้นมาให้ชุดหนึ่ง"
ว่าแล้ว ถังรั่วเซวียนก็โทรศัพท์สั่งการให้พนักงานนำสมุนไพรจากโกดังขึ้นมาส่ง
ไม่นานนัก ก็มีคนประคองถาดสมุนไพรพร้อมกับเตาเหล็กใบหนึ่งเดินเข้ามา
เฉินอวี่เหลือบมองแวบหนึ่ง "แม้เตาปรุงยาใบนี้จะคุณภาพต่ำไปนิด แต่ก็พอถูไถไปได้"
เขาเริ่มลงมือตามความทรงจำในสมอง นำสมุนไพรทั้งหมดโยนลงไปในเตาเหล็กราวกับไม่ได้ใส่ใจ จากนั้นก็เริ่มจุดไฟเพื่อเข้าสู่กระบวนการปรุงยา
ยาที่เขา้าจะปรุงมีชื่อว่ายาหยวนหยางซึ่งสำหรับตัวเขาแล้วมันไม่มีประโยชน์อะไรเลย
ทว่ามันกลับมีคุณประโยชน์มหาศาลสำหรับเหล่าชายหนุ่มที่มีปัญหาเื่สมรรถภาพทางเพศ
ยานี้สามารถช่วยกระตุ้นการไหลเวียนของเืให้สูบฉีดได้ดียิ่งขึ้น ส่งผลให้แข็งแกร่งกว่าที่เคยเป็มา และทำให้ชีวิตคู่มีความสุขสมบูรณ์
เหตุผลหลักที่เขาเลือกปรุงยาหยวนหยาง ก็เพื่อเปิดตลาดและรวบรวมทรัพยากร
บนเส้นทางแห่งการบำเพ็ญเพียร ‘ความมั่งคั่งและทรัพยากร’ คือสิ่งที่สำคัญที่สุด เมื่อมีเงินทอง เขาก็จะสามารถหาซื้อทรัพยากรอื่น ๆ มาช่วยในการฝึกตนได้มากขึ้น
นอกจากนี้ เขายังมีความปรารถนาส่วนตัวที่อยากให้ครอบครัวได้อยู่อย่างสุขสบาย เมื่อถึงเวลานั้น เขาจะได้อธิบายเื่การคฤหาสน์หรูให้พ่อแม่ฟังได้ง่ายขึ้น
ภาพในชาติก่อนยังคงติดตา พ่อแม่ของเขาต้องยอมกู้หนี้ยืมสินนอกระบบเพื่อหาทางรักษาเขา จนทำให้ทั้งสองต้องกลายเป็คนกวาดถนนเพื่อประทังชีวิต และยังทำให้ชีวิตของน้องสาวต้องพังพินาศ
ในชาตินี้ เขาตั้งปณิธานว่าจะต้องทำให้ครอบครัวมีชีวิตที่ดีกว่าเดิม เพื่อเป็การชดเชยความเสียใจและความเ็ปที่ยังคงตามหลอกหลอนเขามาจากอดีตชาติ
ถังรั่วเซวียนที่นั่งมองเฉินอวี่ปรุงยาเริ่มรู้สึกเบื่อหน่าย เธอจึงเผลอหลับไปในห้องทำงานนั้นเอง
หนึ่งชั่วโมงต่อมา เฉินอวี่เปิดฝาเตาเหล็กออก ภายในปรากฏเม็ดยาที่มีลักษณะกลมมนเป็ประกายเงางามกว่าสิบเม็ด พร้อมกับกลิ่นหอมเข้มข้นที่ขจรขจายไปทั่วห้อง
"ได้แค่ระดับ 'สุดยอด' เองเหรอเนี่ย เตาเหล็กนี่ห่วยจริง ๆ" เฉินอวี่มองเม็ดยาในมือด้วยความไม่พอใจ
หากคำพูดนี้ของเฉินอวี่หลุดไปถึงหูของเหล่านักปรุงยาอาชีพ พวกเขาคงกระอักเืตายด้วยความริษยาเป็แน่
เกรดของตัวยานั้นแบ่งออกเป็: ระดับต่ำ ระดับกลาง ระดับสูง ระดับสุดยอด และระดับไร้ที่ติ
นักปรุงยาบางคนใช้เวลาทั้งชีวิตยังไม่สามารถปรุงยาให้ได้ระดับสุดยอดได้ทั้งเตา หรือแม้แต่ระดับสูงก็ยังไม่แน่ว่าจะทำได้สำเร็จสักครั้ง แต่เฉินอวี่กลับยังไม่พอใจกับผลลัพธ์นี้ แล้วจะให้นักปรุงยาคนอื่นเอาหน้าไปไว้ที่ไหน?
ในขณะนั้น กลิ่นหอมที่อบอวลไปทั่วก็ได้ปลุกถังรั่วเซวียนให้ตื่นขึ้นจากอาการง่วงเหงาหาวนอน
46
![[จบ] ทะลุมิติมาเป็นคุณหนูใหญ่กลับต้องมาเลี้ยงน้องจนได้ดีแถมต้องเลี้ยงลูกอีกต่างหาก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1675322658_64484632.webp)
