ตอนที่4 :น้ำแห่งความสุข
“คิดว่าข้าขายของปลอมหรือ?” ลั่วฉวนกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง
ปู้หลี่เกอจับจ้องลั่วฉวนพลางพิจารณา จากนั้นจึงส่ายศีรษะ
“แต่ผลลัพธ์ที่ได้นี้ชวนสะพรึงเกินไป มันยากจะเชื่อ!”ปู้หลี่เกอยังอดไม่ได้ที่จะกล่าวคำเช่นนี้ออก
“ของดีย่อมมีมูลค่า ตัวข้าย่อมไม่ถูกหลอกเช่นนี้”
เพื่อให้สำเร็จงานจากระบบ ลั่วฉวนจึงไม่คิดอยากปล่อยลูกค้าดูมีฐานะผู้นี้ไปโดยเปล่า
ด้วยอีกฝ่ายเป็นายน้อยแห่งบ้านขุนนางใต้ ปู้หลี่เกอย่อมมีเงินทองให้ใช้สอยและตัดสินใจด้วยตนเองได้
ปู้หลี่เกอนำขวดโคล่าออกจากชั้นวาง จากนั้นจึงเร่งรีบนำสิบผลึกิญญาวางบนโต๊ะ
ลั่วฉวนพยักหน้ารับ จากนั้นจึงโบกมือ สิบผลึกิญญาหายวับกลางอากาศ
พบเห็นเช่นนี้ ปู้หลี่เกอจึงเกิดความประทับใจต่อลั่วฉวนเพิ่มอีกไม่น้อย อีกฝ่ายอย่างไรก็เป็เ้าของร้านที่น่าสนใจ
“ขอแสดงความยินดีต่อเ้าของร้านที่สำเร็จภารกิจมือใหม่ ท่านได้รับโอกาสสุ่มโชค” ระบบกล่าวคำขึ้นในใจของลั่วฉวน
“ลืมบอกไป โคล่านี้เป็เครื่องดื่ม”
เพราะสำเร็จภารกิจของระบบ ลั่วฉวนจึงค่อนข้างอารมณ์ดีที่จะบอกกล่าวต่ออีกฝ่าย
“เครื่องดื่ม?” ปู้หลี่เกอรับคำอย่างนึกทึ่ง
กับผลลัพธ์เช่นนั้น เพียงบอกให้ดื่มก็ได้แล้วอย่างนั้นหรือ?
ในโลกใบนี้ มันมียาวิเศษมากมาย เ่าั้ต่างเป็ยาน้ำที่ผ่านการปรุงอย่างพิถีพิถัน ทว่าปู้หลี่เกอไม่เคยได้ดื่มอะไรที่มีสรรพคุณชวนสะพรึงเช่นนี้มาก่อน
สำหรับครั้งนี้ ปู้หลี่เกอเพียงรู้สึกว่าเสียเล็กน้อยเพื่อทดลองก็ไม่เสียหายอะไร
“แค่ดื่ม” ลั่วฉวนพยักหน้ารับ “บิดเปิดฝาและดื่มลงไป”
ขณะลั่วฉวนกล่าว เขายังทำท่าทางเปิดฝาขวดโคล่าให้ปู้หลี่เกอเป็การสาธิต
จากนั้นเสียง “ซ่า” จึงดังตาม ลั่วฉวนเปิดขวดโคล่าและดื่มไปครึ่งขวด
พริบตานี้คลื่นความเย็นอันสุขสบายจึงแผ่ขยายจากปากสู่ท้องก่อนจะแผ่ซ่านไปทั้งร่างกาย
โคล่าก็ต้องดื่มตอนที่เย็น!
“แค่นั้น?”
ได้ทราบการสาธิตจากลั่วฉวน ปู้หลี่เกอจึงบิดเปิดฝาขวดโคล่าพร้อมเร่งรีบจิบทดลอง
อย่างไรแล้วโคล่าก็มีอีกนามหนึ่งว่าน้ำดำ ดังนั้นปู้หลี่เกอจึงอดไม่ได้ที่จะคิดว่ารสชาติต้องไม่ดีเป็แน่
“วิเศษ!”
แต่แล้วเมื่อโคล่าเข้าปาก ดวงตาปู้หลี่เกอจึงเบิกกว้าง
ฟองอากาศกำลังะเิภายในปากของเขา ความเย็นได้แผ่ซ่านกระจายทั่วร่างกายผ่านลำคอ ปู้หลี่เกออดไม่ได้ที่จะสะท้านไปทั้งกาย
“โคล่างั้นหรือ เหตุใดอร่อยได้เพียงนี้กัน? ทำไมข้าไม่เคยดื่มน้ำวิเศษเช่นนี้มาก่อน!”
ใบหน้าปู้หลี่เกอเผยความตื่นตะลึงไม่รู้จบ กระทั่งดวงตายังเผยซึ่งความหลงใหล
กับนายน้อยแห่งบ้านตระกูลขุนนางใต้ หากวันนี้ไม่มาเยือนตรอกอันไกลห่างเช่นนี้ ก็เกรงว่าทั้งชีวิตอาจไม่ได้รู้จักกับโคล่า เครื่องดื่มเช่นนี้ถึงกับมีในโลกด้วยอย่างนั้นหรือ?
ลั่วฉวนเผยยิ้มภายใน นี่จึงเป็อำนาจของน้ำแห่งความสุขที่ทำผู้คนอ้วนท้วนอย่างแทบจะเสพติดกันในอีกโลก นับประสาอะไรกับคนที่เพิ่งได้ลิ้มรสเป็ครั้งแรก?
“ร่างกายเรา? แล้วอาการาเ็...”
ปู้หลี่เกอค่อยได้ตระหนักถึงความเปลี่ยนแปลงภายในร่าง ใบหน้าจึงต้องแปรเปลี่ยนไปอีกครั้งหนึ่ง
ด้วยฐานะบุตรแห่งขุนนางใต้ ปู้หลี่เกอถูกลอบสังหารเมื่อหลายเดือนก่อน แม้รักษาชีวิตรอด ทว่าาแที่ได้รับจากเหตุการณ์นั้นยากรักษา!
เหตุการณ์ครั้งนั้นทำขุนนางใต้โกรธเกรี้ยว เมื่อกลับถึงนครจิ่วเหยา เขาจึงออกสืบหาคนร้ายอยู่เต็มสัปดาห์ ทว่าผลลัพธ์คือไม่อาจพบเจอตัวคนก่อการ
แต่แล้วหลังจากได้ดื่มโคล่าเข้าไป อาการาเ็อันดำมืดที่ยากรักษากลับเลือนหายในพริบตา เช่นนี้จึงเป็การเปิดขอบฟ้าใหม่แก่ปู้หลี่เกอ ราวกับตัวเขาได้รับรู้เื่ราวเหนือความคาดคิดเข้าให้แล้ว
“โคล่า เมื่อดื่มเข้าไปแล้วจะช่วยรักษาอาการาเ็ไม่ถึงตายทั้งหมด” ลั่วฉวนพูดกล่าวถึงสรรพคุณของโคล่าด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“เกินคาดนัก ถึงกับเป็เื่จริง...” เสียงถอนหายใจดังออก ปู้หลี่เกอไม่อาจปิดซ่อนความแตกตื่น
เดิมเขาคิด ว่าสรรพคุณของโคล่าที่ได้รับมันเกินเลยไปมาก
ทุกอาการาเ็ที่ไม่ถึงชีวิตจะรักษาหายในทันทีเกรงว่าจะมีแต่ยาระดับสูงสุดจึงสามารถทำได้ และแม้ทำได้ก็ไม่มีทางได้ผลลัพธ์ทัดเทียมกันนี้ แต่แล้วราคาที่อีกฝ่ายเสนอขายกลับเป็เพียงสิบผลึกิญญา?
......
9K
