ภารกิจพิชิตสามี
บทที่ 6 รับภารกิจ
หลังจากนักพเนจรสาวครุ่นคิด ถึงเื่เล่าที่เคยได้ยินมา นางก็ฉุกคิดถึงเื่ราวเื่หนึ่ง แต่นางไม่แน่ใจว่าภารกิจนี้จะได้รับรางวัลเป็อะไร เพราะภารกิจนี้อยู่นอกเหนือสิ่งที่นางรู้ ดังนั้นนางจึงเอ่ยขึ้นว่า
“แม่นาง ข้ามีภารกิจหนึ่งที่จะมอบให้ท่าน ภารกิจอยู่ไม่ไกลจากจุดนี้ แต่ข้าไม่สามารถบอกได้ว่าของรางวัลมันคือสิ่งใด ท่านสนใจภารกิจนี้หรือไม่”
ซูฉีที่ได้ยินว่ามีภารกิจให้ทำและอยู่ไม่ไกลจากที่นี่ก็เอ่ยขึ้นว่า
“เป็ภารกิจแบบไหนหรือ?”
"ข้าเคยได้ยินเื่เล่าขานถึงหญิงชรานามว่า ชี่จือ ที่อยู่ในป่าเถาวัลย์แดง นาง้าให้ใครสักคนช่วยทำบางอย่าง ท่านยินดีรับภารกิจนี้หรือไม่เ้าค่ะ"
"ป่าเถาวัลย์แดงอยู่ที่ไหน?"
"อยู่ทางทิศใต้ของเมือง ไม่มีสัตว์ดุร้าย ข้าคิดว่าท่านน่าจะเดินทางผ่านไปจนพบหญิงชราได้อย่างสบายๆ เลย"
“ทำภารกิจแล้วจะได้เงินหรือของกินหรือเปล่า?”
“ข้าไม่แน่ใจ เพราะนี่เป็เพียงสิ่งที่ข้าได้ยินมาเมื่อนานมาแล้ว และข้าเองก็ไม่รู้ว่าจะได้สิ่งใดตอบแทน”
ซูฉีหยุดคิดนิดหนึ่ง ไหนๆ เธอก็มีแผนจะเดินทางเข้าป่าอยู่แล้ว อีกทั้งหญิงสาวผู้นี้ก็บอกว่าที่นั่นไม่มีสัตว์อันตราย หากเธอเดินทางไปทางนั้นก็คงไม่มีปัญหาอะไร ดังนั้นเธอจึงเอ่ยตอบว่า
"ข้ายินดีรับภารกิจนี้ ขอบคุณท่านมากจริงๆ"
ซูฉีพูดและพยักหน้ารับ หากป่าแห่งนั้นไม่มีอันตรายเธอก็ยินดีจะเข้าไปเพื่อทำภารกิจ อีกทั้งยังอาจหาอาหารแปลกใหม่ได้จากในป่าอีกด้วย เมื่อเห็นเช่นนั้นนักพเนจรสาวก็ขอตัวจากไป นางเดินไปทางเหนือของเมือง ทางนั้นซูฉีเคยเดินสำรวจแล้วรอบหนึ่งพบว่าป่าด้านเหนือของเมืองค่อนข้างมืดและน่ากลัว ดังนั้นซูฉีจึงหยุดความคิดที่จะขอตามหญิงสาวเพื่อออกจากเมือง
----------------------------
ณ โรงพยาบาล
"สวัสดีเ้าค่ะท่านผู้ชม วันนี้เราจะพามารู้จักกับผู้เล่นที่กำลังมีชื่อเสียงในเกมวังัอยู่ในขณะนี้กันนะเ้าคะ"
เสียงหญิงสาวสวมชุดจีนโบราณเอ่ยขึ้น การจะถ่ายวิดีโอหรือเื่ราวภายในเกมได้จะต้องขออนุญาตบริษัทเกมก่อน เนื่องจากทางผู้สร้าง้าให้เกมมีความสมจริงมากที่สุด ทุกอย่างที่เป็เทคโนโลยีจะต้องอยู่ในจุดที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น วันนี้โยว สาวสวยพิธีกรจาก PPM TV มาสัมภาษณ์ผู้เล่นที่กำลังเป็กระแสได้รับความนิยมในเกมวังัในขณะนี้
"นั่นไงเ้าคะ เป้าหมายของเรา ตามโยวไปทำความรู้จักกับพวกเขากันเลยดีกว่า"
โยวพาช่างกล้องคนหนึ่งเดินตามเธอเข้าไปหากลุ่มคนที่เป็เป้าหมายการสัมภาษณ์ในวันนี้
"สวัสดีเ้าค่ะ ข้าน้อยโยวจาก PPM TV ขอรบกวนเวลาสักครู่นะเ้าคะ"
"เชิญเ้าค่ะ"
"ก่อนอื่นขอให้ทุกท่านช่วยแนะนำตัวกันก่อนนะเ้าคะ"
"ข้าน้อยกุ้ยช่าย ส่วนนี่ท่านเชอรี่ ท่านวัค ท่านแวนแน็ต และท่านคัน พวกเราคือกลุ่มนักแสดงรับจ้างทั่วสารทิศเ้าค่ะ"
เสียงโทรทัศน์ดังขึ้นในห้องผู้ป่วย คุณนายซูเปิดประตูเข้ามาวางผลไม้บนโต๊ะ ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นว่า
"ดูอะไรอยู่คะคุณ"
"ดูไปเรื่อยแหละ เกมนี่ใช่ไหมที่ลูกเขยเราชอบเล่น"
คุณนายซูหยุดชะงักนิดหนึ่งก่อนจะเอ่ยถามขึ้นว่า
"ใช่ค่ะ มีอะไรหรือคะ"
"เปล่าหรอก เกมมันน่าสนใจดีนะ ได้ใช้ชีวิตแบบโบราณ แถมอยากเป็อะไรก็ได้ด้วย มิน่าคนถึงชอบเกมนี้กัน คุณว่าเราลองเข้าไปเล่นกันดีไหม"
“เอาสิคะ”
คุณนายซูพูดตอบ
"สงสัยผมดูรายการนี้มากไป เมื่อคืนผมฝันว่าลูกเรากำลังหลงป่าด้วยนะ ตลกจริงๆ"
คุณนายซูได้แต่หัวเราะออกมา เมื่อคืนนี้ลูกสาวโทรมาเล่าให้ฟังถึงเื่ที่เข้าไปเล่นเกมเดียวกับลูกเขย ดูเหมือนลูกสาวจะเข้ากันได้ดีกับลูกเขยสินะ หลังจากคิดอะไรอยู่พักหนึ่ง เมื่อได้สติกลับมาเธอก็บอกสามีขึ้นว่า
"คุณหมอบอกว่าพรุ่งนี้คุณจะออกจากโรงพยาบาลได้แล้วนะคะ"
"งั้นหรอ ดีจัง ผมจะได้ลองเข้าเกมนี้ดูสักที"
"ไว้กลับบ้านแล้ว ฉันจะหาเครื่องเล่นเกมมาเล่นด้วยกันนะคะ"
การให้สามีของเธอได้เข้าไปพักผ่อนในเกมบ้างก็ดี จากที่เธอได้ยินมา เกมวังัไม่ใช่เกมที่ใช้ความรุนแรงอะไรมากนัก เป็เกมที่สามารถทำได้ทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็เข้าไปท่องเที่ยว เข้าไปทำา หรือแม้เข้าไปหารายได้ หากไม่ได้อยากแข่งขันไต่เต้าขึ้นสู่ที่สูง เกมนี้เป็เกมที่มีไว้สำหรับพักผ่อนเป็อย่างดี สามีของเธอและตัวเธอเป็ข้าราชการปลดเกษียณแล้ว ทำให้ทั้งคู่มีเวลาว่าง ดังนั้นคุณนายซูคิดว่าหากหาอะไรให้สามีกับตัวเธอทำก็ดีเหมือนกัน การเข้าไปท่องเที่ยวพักผ่อนคลายในเกมถือเป็ตัวเลือกที่ดี
วันรุ่งขึ้น
หลังกลับจากโรงพยาบาล เธอได้สั่งซื้อเครื่องเล่นเกมวังัมาสองเครื่อง เครื่องหนึ่งสำหรับสามีส่วนอีกเครื่องหนึ่งสำหรับตัวเธอเอง
"ยินดีต้อนรับนักเดินทางเข้าสู่เกมวังั โปรดตั้งนามในเกมของท่านขอรับ"
ซูคุนพ่อของซูฉีที่ได้ยินคำถามก็ยืนคิดนิดหนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า
"เตียบ่อกี้"
"นามนี้มีผู้ใช้ในระบบเกินหนึ่งร้อยท่าน โปรดเลือกนามใหม่"
"ก๊วยเจ๋ง"
"นามนี้มีผู้ใช้ในระบบเกินหนึ่งร้อยท่าน โปรดเลือกนามใหม่"
ชื่อไหนๆก็มีคนใช้ไปแล้ว เขาก็แค่อยากมีชื่อเหมือนจอมยุทธในหนังจีนชื่อดังเท่านั้นเอง ซูคุนได้แต่บ่นในใจ งั้นก็
"ก๋วยจั๊บ"
"ท่าน้าใช้นามว่าก๋วยจั๊บใช่หรือไม่ขอรับ"
ทีชื่อแบบนี้ใช้ได้ทันทีเชียวนะ เอาเถอะจะชื่อไหนก็ไม่อาจขัดขวางการเป็จอมยุทธของเขาได้ เขาจึงตอบไปว่า
"ใช่"
"ด้านหลังคือกระจกของท่าน ท่านสามารถปรับแต่งตัวละครได้ตามใจชอบ หากท่านพอใจแล้ว ขอให้แจ้งข้าน้อยได้เลยขอรับ"
เมื่อได้ฟังคำแนะนำของชายหนุ่ม ซูคุนก็เริ่มปรับแต่งตัวละครของเขา เอิ่ม ผมขาวไปนิด ตาตี่ไปหน่อย จมูกโด่งอีกนิดก็แล้วกัน หลังปรับแต่งจนหนุ่มขึ้นและหล่อขึ้นมากกว่าเดิมแล้ว เขาก็พอใจและเอ่ยขึ้นว่า
"เรียบร้อย"
"ท่านสามารถเลือกชุดเริ่มต้นได้จากตู้เสื้อผ้านี้ หากถูกใจชุดไหน ท่านสามารถหยิบมาให้ข้าน้อยได้เลยขอรับ"
ซูคุน มองตามชุดในตู้เสื้อผ้า เกมนี้ทำออกมาได้ดีจริงๆ สมัยเด็กเขาเองก็เคยมีความฝันว่าอยากเป็จอมยุทธ ดังนั้นเขาจึงเลือกชุดที่ดูเข้ากับการเป็จอมยุทธมากที่สุดมาชุดหนึ่งแล้วส่งให้ชายหนุ่มชุดจีนโบราณ หลังจากติดตั้งทุกอย่างเรียบร้อย ชายหนุ่มก็เอ่ยถามขึ้นอีกว่า
"ไม่ทราบว่าท่านมีเมืองที่้าเริ่มต้นแล้วหรือยังขอรับ"
เมื่อมาถึงคำถามนี้ ซูคุนก็เริ่มคิดหนัก เนื่องจากเขาและภรรยาเข้าเกมมาพร้อมกัน การจะเริ่มต้นควรจะเริ่มต้นที่เมืองเดียวกัน ดังนั้นเขาจึงขอออกจากเกมไปรอภรรยาของเขา เพื่อถามเธอว่าเธอเลือกเริ่มต้นที่เมืองใด
ผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมง ภรรยาของเขาก็ออกจากเกม ซูคุนได้แต่สงสัยว่าภรรยาต้องเริ่มเกมไปนานแล้วแน่ๆ แต่คำตอบที่ได้รับคือ
"คุณคะ ฉันจะใช้ชื่อในเกมว่าอะไรดีคะ??"
...
ย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน
"ยินดีต้อนรับนักเดินทางเข้าสู่เกมวังั โปรดตั้งนามในเกมของท่านเ้าค่ะ"
เสียงหญิงสาวชุดจีนโบราณตัวละครแนะนำเกมเบื้องต้นเอ่ยถามคุณนายซู คุณนายซูที่ได้ยินก็นิ่งคิดไปนิดหนึ่งก่อนจะเอ่ยถามว่า
"ถ้าตั้งชื่อแล้วเปลี่ยนได้ไหมจ๊ะ"
"หากตั้งนามของท่านแล้วจะไม่สามารถเปลี่ยนได้เ้าค่ะ"
"งั้นขอคิดก่อนนะจ๊ะ"
"ตามสบายเ้าค่ะ"
หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง หญิงสาวชุดจีนโบราณเอ่ยถามขึ้นอีกครั้งว่า
"ท่านเลือกนามได้หรือยังเ้าคะ"
"ฉันขอคิดอีกสักครู่นะ"
"..."
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป...
"ขอไปคิดก่อน เดี๋ยวค่อยกลับมาใหม่นะ"
จะให้ตั้งชื่อทั้งที ต้องคิดให้ดีๆเสียก่อน
"..."