ดั่งหทัยภูผา

"คุณนอนให้สบายเลยนะคะแพรแบ่งเตียงให้คุณเยอะมากเลย" ผ้าแพรที่อยู่ในชุดนอนเสื้อยืดกางเกงขายาวสีชมพูเธอเห็นภูผาพึ่งออกมาจากห้องน้ำหลังจากอาบน้ำเสร็จก็รีบบอกให้ชายหนุ่มได้รู้ว่าเธอจัดการแบ่งที่นอนให้เขาแล้วเตียงเธอใหญ่ขนาดหกฟุตเธอแบ่งให้เขชาเกินครึ่งหวังว่าเขาจะได้นอนสบาย

"เธอนอนแค่นั้นไม่กลัวตกเตียงหรือไง" ภูผามองในส่วนที่นอนของหญิงสาวเขาเห็นว่าส่วนที่เธอนอนน่ะนอนได้แต่คงจะขยับไมได้เป็๞แน่

"ไม่ค่ะแพรนอนไม่ดิ้น" ร่างบางส่ายหัวเบาๆทั้งลงนอนให้เขาดูเพื่อให้เห็นภาพอีกด้วย

" ให้ฉันนอนเตียงเดียวกับเธอไม่ระแวงฉันทำอะไรเธอหรอ" ภูผาเข้ามานั่งพิงหัวเตียงในส่วนพื้นที่ของเขาแถมด้วยพูดลองใจหญิงสาวว่าจะรู้สึกอย่างไรเมื่อได้นอนกับเขา

"ตอนแรกก็กลัวค่ะแต่คิดไปคิดมาแพรรู้ว่าคุณไม่ได้คิดอะไรกับแพรเ๱ื่๵๹ที่เกิดก็เป็๲อุบัติเหตุแพรเลยสบายใจที่จะนอนเตียงเดียวกับคุณค่ะ​หรือว่าคุณระแวงว่าแพรจะทำอะไรคุณหรือป่าวคะ..แพรไปนอนโซฟาก็ได้นะคะคุณจะได้สบายใจ" ร่างบางพุดพรางเตรียมหมอนจะไปนอนที่โซฟาเพราะกลัวว่าเขานั้นจะระแวงเธอ

"ไม่ต้อง​เธอนอนตรงนี้นี่แหละฉันไว้ใจเธอ" ภูผารีบดึงหมอนจากมือของหญิงสาวและวางเอาไว้ใกล้ๆกับหมอนของเขาเพื่อที่เธอจะได้พื้นที่นอนเท่ากันทั้งบอกให้หญิงสาวได้ฟังชัดว่าเขาไว้ใจเธอไม่เช่นนั้นเธอคงจะเกรงใจเขาอยู่มากทั้งที่เขาควรจะเป็๞คนเกรงใจ

"ขอบคุณที่ไว้ใจแพรนะคะ" ผ้าแพรล้มตัวนอนลงด้วยรอยยิ้มเธอสบายใจแล้วที่เขานั้นไว้ใจเธอ

"เธอถูกเลี้ยงมาแบบไหนกัน" ภูผาทิ้งตัวลงนอนยกแขนชันหัวเอาไว้แล้วหันมามองหน้าหวานที่ตอนนี้ไม่ได้มีอะไรแต่งแต้มเขาอยากจะรู้นักว่านิสัยของเธอที่เป็๞แปลกๆแบบนี้ใครเป็๞คนสอนหรือเหมือนใครกันแน่

"น้ากับยายของฉันเลี้ยงแพรมาค่ะแต่แพรก็อธิบายให้คุณฟังไม่ค่อยถูกซะด้วยพรุ่งนี้แพรจะถามวิธีจากยายแล้วก็น้าพิมนะคะเผื่อเอาไว้เลี้ยงลูกของเราด้วย" ร่างบางนอนทำหน้าครุ่นคิดเธอเห็นว่านิสัยของเธอนั้นส่วนมากมีแต่คนชมเธอเองก็อยากจะเลี้ยงลูกให้ได้เหมือนเธอเช่นกัน

"ฉันว่าฉันเลี้ยงลูกในวิธีของฉันจะดีกว่า"  ภูผาถึงกับต้องพูดตัดบทขึ้นมาก่อนหากให้ลูกนั้นเป็๞เหมือนแม่เขาคงต้องห่วงมากเป็๞แน่

"อืม...แพรคิดว่าเลี้ยงแบบวิธีของแพรกับของคุณคนละครึ่งดีกว่านะคะ" ผ้าแพรหันมายิ้มให้ชายหนุ่มที่สีหน้าดูเหมือนจะคิดหนักอะไรอยู่ในใจ

"เฮ้อ.." วันนี้เขาคิดว่ายังไม่คุยรายละเอียดลงลึกเ๹ื่๪๫นี้จะดีกว่าเลยทำได้แค่ถอนหายใจเบาๆแล้วล้มตัวลงนอนหงายคิดว่าอนาคตจะพูดกับเธออย่างไรให้เข้าใจดีว่าการที่ลูกเป็๞เหมือนเธอจะถูกเอาเปรียบได้ง่าย

"เป็๲อะไรคะ..คุณภูร้อนหรือว่าอะไรคะ..​เดี๋ยวแพรไปเร่งพัดลมให้ค่ะขอโทษนะคะที่บ้านแพรไม่มีแอคุณเลยดูลำบากเลย" เมื่อเสียงหายใจของชายหนุ่มถอนออกมาเฮือกใหญ่ความไม่สบายใจก็เกิดขึ้นกับหญิงสาวทันทีเพราะคิดว่าที่นี่อาจจะร้อนเกินไปสำหรับเขา

"ป่าวอากาศที่นี่เย็นสบายดีอยู่แล้วฉันจะนอนแล้วเธอก็นอนเถอะ" มือหนายกขึ้นปรามหญิงสาวไม่ให้ลุกขึ้นที่นี่เย็นกว่าแอที่บ้านของเขาเสียอีกเขาไม่ได้มีปัญหาอะไรเลยเพียงแค่คิดอะไรไม่ตกก็เท่านั้น

สามวันต่อมา

บ้านริมน้ำ

หลังจากที่ภูผาพาผ้าแพรบินมาที่กรุงเทพ๻ั้๫แ๻่เช้านี้เมื่อมาถึงสายทองก็พาหลานสะใภ้ของเธอนั้นเดินรอบบ้านแนะนำว่าอะไรอยู่ตรงไหนอย่างไรและที่นี่เค้าใช้ชีวิตกันแบบไหนเพื่อให้หลานสะใภ้ของเธอได้ลองค่อยๆปรับดู

“เป็๲ยังไงบ้างพออยู่ได้หรือป่าว” เมื่ออธิบายถึงชีวิตการเป็๲อยู่เรียบร้อยแล้วสายทองก็พาผ้าแพรมานั่งกันที่หลังบ้านเพราะวิวริมแม่น้ำตอนเย็นมันทำให้ผ่อนคลาย

“ได้ค่ะแพรอยู่ที่ไหนก็ได้ค่ะคุณย่าแค่ไม่อึดอัดใจก็พอ” ผ้าแพรรู้สึกชอบที่นี่อยู่เหมือนกันแม้จะไม่เหมือนบ้านเธอแต่ความร่มรื่นที่นี่ทำให้เธอค่อนข้างผ่อนคลายเมื่อมาถึงเธอเองเป็๞คนอยู่ง่ายกินง่ายหากที่ที่นั้นต้อนรับเธอ

........................................

ปวดหัวเ๱ื่๵๹วิธีเลี้ยงลูกไปอี้กกกกก

ขอฝากเพจนิดนึงนะคะ เพจของไรท์ชื่อ prayfa นิยายรักโรแมนติก

อาจจะมีบางเ๹ื่๪๫ไปลงฟรีในเพจ หรือแจ้งข่าวสารการลงนิยายในแอพ ฝากรีดที่ชื่นชอบผลงานของไรท์ติดตามกันด้วยนะคะ