บ่ายแก่ๆ...
แสงแดดจัดจ้านสาดส่างลงมาใสู่เา ทำให้อุณหภูมิรอบกายร้อนรุ่มมากกว่าเดิมหลายเท่าเนื่องจากอยู่บนที่สูง หญิงสาวร่างระหงเดินออกมาจากห้องพร้อมกับกล้องและสมุดจดบันทึกคู่ใจ สายตาของไอ้เฒ่าเ้าของสถานที่ต่างจ้องมองบั้นท้ายกลมงอนและพวงนมขนาดใหญ่ตาเป็มัน ชาวบ้านระแวกนั้นไม่รู้ว่าเธอเป็ใคร หญิงสาวจากเมืองใหญ่ทำไมถึงได้แต่งตัวราวกับอยู่ริมชายหาดเช่นนี้!
บรื้นนน...
“สวัสดีครับ คุณหนู”
“สบายดีนะคะ…ลุงเพิ่ม”
“ขึ้นรถก่อนครับ”
รถกระบะคันเก่ามอซอราวกับเศษเหล็ก สีเคลือบตามตัวรถซีดเสียวแถมยังขึ้นสนิมไปเกือบครึ่ง ไม่ต่างอะไรจากชายคนขับเท่าไหร่หนัก ไอ้เพิ่มตัวสูงชัน แต่ใบหน้าของมันไม่ต่างจากโจรป่า อายุห้าสิบห้าทำให้หนวดเคราตามใบหน้ามีสีขาวผุดแซมเป็่ๆ ิัดำกร้านจากการตากแดดตากลมมาทั้งชีวิต กลิ่นกายที่ไม่เคยชโลมน้ำหอมระงับกลิ่นลอยมาตามลมเมื่อเข้าใกล้
ลิเดียจำกลิ่นอันดิบเถื่อนนี้ได้ดี...
ปลายจมูกน้อยๆของคุณหนูเผลอยื่นไปดมฟุดฟุดราวกับคิดถึงกลิ่นนี้มานาน!
“ว่าแต่ คุณท่านอนุญาตหรือครับ ที่คุณหนูมาที่นี่”
“คุณพ่อคุณแม่…ไม่รู้ค่ะว่าหนูจะมาทำวิจัยที่สวนยางของลุงเพิ่ม”
“ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้วล่ะครับ”
เสียงทุ้มต่ำตอบกลับด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์
ไอ้เพิ่มเดินมาเปิดประตูรถกระบะให้ลูกเ้านายเก่า ก่อนที่ร่างระหงจะเดินนวยนาดเข้าไปนั่งด้านในโดยไม่มีความรังเกียจใดๆทั้งสิ้น รถกระบะขับเคลื่อนจากลานหน้ารีสอร์ทไปยังสวนยางใต้ตีนเขา บรรยากาศอันว่างเปล่าและความเงียบงันของธรรมชาติทำให้คุณหนูเสียววูบไปทั่วท้องน้อย
ดวงตากลมโตสลับมองทางระหว่างมองใบหน้าหยาบโลนนั้น ริมฝีปากหนาด้านๆของชายรุ่นพ่อมันทำให้จุกเนื้อใต้เสื้อสายเดี่ยวนูนเด่นขึ้นมาเป็ตุ่มไตอย่างเลี่ยงไม่ได้!
“พอญาติพี่น้องผมรู้ว่าคุณหนูจะมา พวกเขาก็เตรียมข้าวปลาอาหารไว้ต้อนรับเยอะเลยครับ”
“จริงหรอคะ”
“อย่าถือสาเลยนะครับ แค่ของบ้านๆ ไม่ได้หรูหราอะไร”
“ลิเดียไม่ถือสาอะไรหรอกค่ะ เกรงใจเสียอีก”
กลิ่นหอมละมุนของคุณหนูโชยดับกลิ่นสาปสนิมไปจนหมด
ไอ้เพิ่มจับพวงมาลัยบังคับรถพลางกับชำเลืองมองเต้านมลูกใหญ่ที่กระเด้งกระดอนตามทางลูกรัง ปกติแล้วมันไม่เคยเห็นคุณหนูใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นเช่นนี้เลยสักครั้ง อาจเป็เพราะภาพลักษณ์สังคมสูงศักดิ์ในเมืองกรุงทำให้เธอไม่เป็ตัวของตัวเองเลยก็ได้ หลังจากที่ได้หายออกมาจากภาพมายาทั้งหลาย หญิงสาวก็ได้กลายเป็คนอื่นในแบบที่เธอชื่นชอบเต็มสตรีม!
“ถึงแล้วครับ”
“ญาติเยอะจริงๆด้วย”
เสียงหวานกล่าวออกมา ก่อนจะเดินนวยนาดลงมาจากรถด้วยรอยยิ้มกระชากใจ หากแต่เสื้อผ้าที่คุณหนูสวมใส่มันทำให้คนงานในสวนยางตาค้างกันเป็แถว เส้นผมยาวสลวยปลิวไปตามสายลม สะโพกผายกลมงอนโยกเยกไปมาระหว่างเดิน ไม่มีผู้หญิงในหมู่บ้านคนใดจะมีเรียวขาขาวๆได้เท่าเธอคนนี้ เต้าเนื้อขนาดใหญ่ไร้บรากระเพื่อมเป็คลื่นระหว่างทรวงนมจนเห็นสรีระทุกอย่างชัดแจ๋ว เอวคอกิ๋วสามารถใช้มือจับเพียงสองข้างก็กำรอบแล้ว!
“สวัสดีค่ะทุกคน หนูชื่อลิเดียนะคะ จะมาศึกษาการทำสวนยางกับทุกคนตลอดทั้งเดือนเลยค่ะ”
“…..”
“เห้ย คุณหนูพูดไม่ได้ยินกันหรอวะ”
“เอ่ออ ส..สวัสดีครับ คุณหนู”
“เรียกลิเดียเถอะค่ะ อย่าเรียกคุณหนูเลย”
พวกลุงคนงานชายฉกรรจ์ตลึงงันกับหญิงสาวตรงหน้า เธอสวยยิ่งกว่าดาราที่พวกมันเคยเห็น มิหนำซ้ำรูปร่างเว้าโค้งใต้เสื้อผ้ารัดแน่นยังทำให้กางเกงเก่าๆตุงแน่นกันเป็แถว พวกมันไม่คิดว่าคุณหนูคนเก่าของไอ้เพิ่มจะเย้ายวนได้ถึงเพียงนี้ ถ้าเกิดว่าได้เห็นรูปเธอก่อนสักนิดคงจะแต่งตัวให้ดีกว่านี้เป็แน่!
1K
![[จบ] การหวนคืนสู่ยุค 70 ของเศรษฐีนีผู้มั่งคั่งร่ำรวย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1674644090_84927031.webp)
