<อิงฟ้า>
"น้องๆหลัก5คนพี่ๆนักข่าวขอสัมภาษณ์หน่อยนะ ใครสะดวกเชิญที่หน้าโปสเตอร์ใหญ่เลยนะ"
ฉันหันไปมองหน้ามีนเขาพยักหน้าเป็นเชิงว่าเออไปก็ไป ง่ายดี ฮ่าๆๆ ฉันก็ควรจะไปกับเขานั้นแหละเขาคงไม่ถามอะไรฉันหรอกคงแค่ให้ฉันไปยืนยิ้มเฉยๆละมั่ง
ฉันเดินตามมีนออกไปด้านหน้าโปสเตอร์ใหญ่ มีนักข่าวเยอะมากรอทำข่าวอยู่
"น้องมีนกับน้องอิงฟ้าพี่ๆขอถ่ายรูปน้องสองคนคู่กันหน่อยค่ะ"
ฉันเดินไปยืนคู่กับมีนก่อนจะโพสท่าคู่กันกับเขา โคตรเหนื่อยเลยจริงๆ จำตอนที่ป๋าธีมถูกนักข่าวรุมได้ป่ะฉันว่าเขาคงจะไม่ชอบมากๆเลยแหละอึดอัดเหมือนที่ฉันเป็นอยู่ตอนนี้อ่ะ แต่ก็นะนี่แค่ดาราหน้าใหม่ที่ไม่ได้มีใครให้ความสนใจมากมาย กับป๋าที่คนสนใจตลอดเวลาคงจะเหนื่อยจริงๆ
"สวยมากเลยค่ะ ว่าแต่น้องอิงฟ้าได้รับบทนี้ได้ยังไงคะ?"
พี่นักข่าวคนหนึ่งยื่นไมค์มาสัมภาษณ์ฉัน ฉันยิ้มให้กับทุกคนก่อนจะตอบกลับไป
"คือตอนแรกอิงฟ้ามาคัดบทอีกบทหนึ่งค่ะ แต่พอดีผู้กำกับเห็นว่าหนูเหมาะกับบทนี้ก็เลยให้หนูมารับบทนี้แทนค่ะซึ่งเป็นบทที่หนูชอบมากค่ะและจะทำให้เต็มที่ "
พี่ๆนักข่าวพยักหน้ายิ้มๆก่อนจะถามต่อ
"แล้วร่วมงานกับน้องมีนเป็นยังไงบ้างคะ อยู่ในกองถ่ายน้องมีนน่ารักมั้ย"
ฉันหันไปมองเขาแล้วยิ้มขำ มีนรีบทำหน้างอนๆพี่ๆนักข่าวทันที
"โธ่พี่ๆถามแบบนี้เหมือนกันว่าผมจะไปวุ่นวายในกองแบบนั้นแหละ ผมคนน่ารักน้าาา "
"ก็น้องเอ็กตร้าบอกมาแบบนั้นนี่นา"
"นั้นไงเล่ามีคนเม้าท์ผมนี่เอง ฮ่าๆๆ"
แล้วการสัมภาษณ์ก็ครึกครื้นกันเพราะมีนเป็นคนขี้เล่นนั้นแหละทำให้นักข่าวสนใจเขาเป็นพิเศษ
"ก็แล้วมันจริงมั้ยละคะไหนน้องอิงฟ้าบอกพวกพี่ๆสิคะว่ามันจริงอย่างที่น้องเอ็กตร้าพูดมั้ย?"
"จริงค่ะ ฮ่าๆๆ"
"อ่าวรุมผมเฉย น้อยใจแล้วนะ"
จากนั้นพวกเขาก็ถามอะไรอีกนิดหน่อยถ่ายรูปรวมแล้วก็ปล่อยพวกเราไป ฉันเดินไปหยิบกระเป๋าเพราะตอนนี้ป๋าธีมมารอที่ลานจอดแล้ว
"ผู้กำกับค่ะไม่มีอะไรหนูขอตัวก่อนนะคะ"
"เชิญเลยจ้าตามสบายๆ เจอกันพรุ่งนี้"
ฉันยกมือบอกลาเขาก่อนจะหันหลังเดินออกไป พี่เอ็กตร้าเดินมาขวางทางฉันไว้ก่อน
"รีบกลับไปไหนกัน ไปทานข้าวด้วยกันก่อนสิมีนก็ไป"
ฉันยิ้มแห้งๆไปได้ที่ไหนกันสามีรอพาไปทานข้าวอยู่ที่รถนะ
"คืนวันนี้มีนัดแล้วค่ะ แหะๆเค้าขอโทษน้า ไว้ไปกัน วันหลังเนาะ"
ฉันเอ่ยเสียงอ่อนเสียงหวานเผื่อเขาจะเห็นใจแล้วปล่อยฉันไป มีคนเดินมากอดคอฉันไว้ฉันรีบเด้งตัวหลบแทบไม่ทัน
"อะไรเนี้ยจับนิดจับหน่อยหวงตัวชะมัด"
"ไม่ใช่ๆคือมันตกใจนี่นา นึกว่าอะไรตกใส่หลัง ขนลุกไปหมดแล้ว"
ฉันทำท่าทางขนลุกก่อนจะโบกมือลาพวกเขาสองคนไม่ใช่ตกใจอะไรหรอก ป๋าธีมไม่ชอบให้ผู้ชายทำเหมือนสนิทสนมกับฉัน มันเป็นกฎของเราสองคนถ้าฉันยังจะทำงานในวงการนี้
"รอดตัวไปนะนึกว่ากลัวแฟนมาเห็นซะอีก อิงฟ้าของเราคงไม่แอบไปมีแฟนใช่มั้ย"
งื้อออ ให้ตอบว่าไงอ่ะตอบว่ามีก็จะซักไซร้ว่าเป็นใคร ทำอะไร อยู่ที่ไหน เบื่อคำถามพวกนี้มากและถ้าคนหนึ่งรู้มันจะรู้หลายๆคนไง
"ไม่มี้ไม่มี ไปแล้วนะเจอกันๆ"
"อ้าวอิงฟ้าเทกันเฉย นานๆจะได้ไปทานข้าวด้วยกันนะเห้ย!!!"
ฉันหันหลังแล้วตะโกนกลับไป
"วันหลังจะไปด้วยนะ บายยยยย"
.
.
"แฮ่กๆๆๆๆๆ"
ฉันวิ่งมาชั้นล่างอย่างเหนื่อยหอบ หันซ้ายหันขวาเจอพี่เจมส์ยืนยิ้มให้อยู่ตรงทางออก ฉันโบกมือให้เขาแล้วรีบวิ่งตามเขาไปทันที
"พี่ธีมมานานยังคะพี่เจมส์"
"ซักพักแล้วครับ นายหญิงรีบไปเถอะครับป๋าจะพานายหญิงไปทานข้าว"
ฉันรีบวิ่งไปขึ้นรถประตูถูกปิดลงหันมาหาสามีที่ตอนนี้ยิ้มหวานให้ฉันอยู่ ฉันสวมกอดเขาแน่น มันเป็นวิธีการแสดงความรักในแบบของฉันไงกอดทุกครั้งที่เจอกัน คิดถึงเขาชะมัด
"เหนื่อยมั้ย?"
"เหนื่อยสุดๆเลยค่ะ ขออ้อนป๋าแปปหนึ่งได้มั้ยคะ"
เขาสวมกอดฉันแน่นอบอุ่นเหลือเกินแค่สัมผัสของคนตรงหน้าคนนี้ ฉันเงยหน้ามองเขายิ้มๆ พี่ธีมลูบผมฉันแล้วก็โน้มหน้าลงมาจูบหน้าผากฉันอย่างแผ่วเบา
"หิวยังพี่จะพาไปทานข้าว"
"หิวแล้วค่ะ หิวมากกก ไปกัน"
"ออกรถเลยดรีม"
.
.
@ร้านอาหาร
<ป๋าธีม>
"ของชอบหนูทั้งนั้นเลย ทานให้หมดด้วยนะ"
ผมเอ่ยยิ้มๆก่อนจะตักกุ้ง ตักปูใส่จานให้อิงฟ้า ดูก็รู้ว่าเหนื่อยมากดูจากคลิปสัมภาษณ์ที่นักข่าวช่องอื่นเอาลง แล้วก็ช่องผมที่ส่งมาทางกรุ๊ปไลน์ แต่ผมไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ที่เด็กที่ชื่อมีนทำเหมือนสนิทสนมเกินงามกับภรรยาผม
"พี่ธีมทำไมทำหน้าเหมือนคิดอะไรอ่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ"
อิงฟ้าถามผมพร้อมกับยื่นมือมาแตะหน้าผากผม
"จะว่าไม่สบายมีไข้ตัวก็ไม่ร้อนนี่นา หรือว่าที่บริษัทมีเรื่องเครียดคะ"
ผมส่ายหน้ายิ้มๆ
"ไม่มีหรอกก็แค่ไม่ชอบใจเด็กที่ชื่อมีน ทำตัวสนิทสนมเมียเกินงาม"
ผมยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยนั้นทำให้เมียผมยิ้มแหะๆออกมาทันที
"หนูพยายามไม่ให้ถูกตัวแล้วนะแต่อยู่ๆเขาก็กระโดดมากอดคอหนูเองอ่ะ หนูกระโดดหนีแทบไม่ทันแหนะ"
ผมมองอิงฟ้าด้วยใบหน้าที่ตึงขึ้นทันทีเมื่อได้ยินว่าเด็กคนนั้นถึงขนาดกอดคอเมียผม
"นี่ถึงขั้นกอดคอเลยเหรอ มันจะมากไปละนะ!!!"
อิงฟ้ามองผมอ้าปากค้างทันที
"อ่าวนึกว่าป๋าหมายถึงเรื่องนี้"
"พี่เพิ่งจะรู้เมื่อกี้นี้แหละ"
อิงฟ้าถึงจะเอามือตบหัวตัวเองเบาๆ อารมณ์แบบอ่าวนี่ฉันหลุดปากไปเหรอ เหอะ!! คิดจะปิดบังผัวตัวเองหรือไงกัน
"โอ๋ๆไม่เอานะไม่หน้างอสิค่ะ หนูเบี่ยงตัวหลบทันหรอกน่า "
อิงฟ้ายื่นมือมาบีบแก้มผมทั้งสองข้างเพื่อให้ผมฉีกยิ้มกว้าง ผมยิ้มไม่ออกอ่ะจริงๆไม่ชอบใจเลยที่ใครมาทำตัวสนิทสนมกับเมียอ่ะ ไม่ชอบจริงๆ
"ไม่รู้แหละถ้ามีอีกครั้งพี่จะทำให้หมอนั้นหมดอนาคตในวงการบันเทิงเลยคอยดู"
"หึงโหดอ่ะน่ากลัว ขนลุกอ่ะ"
อิงฟ้าทำท่าทางขนลุกใส่ผมก่อนจะหยิบน้ำขึ้นมาดื่มแล้วเหลือบสายตามองผม
"มองอะไรเด็กดื้อ อย่าให้รู้นะว่าไปยืนให้ใครจับมือจับตัวอ่ะ พี่ทำจริงนะ"
อิงฟ้าวางแก้วน้ำแล้วลุกขึ้นมากอดคอผมแน่นจากทางด้านหลัง เอาคางซุกมาตรงซอกคอผมแล้วเอ่ยออกมาเสียงหวาน
"รู้แล้วค้าบบบ จะระวังตัวเองค้าบบบ ป๋าธีมคนนี้ทำไมหึงโหดแบบนี้เนี้ย เห็นนิ่งๆแบบนี้แอบร้ายเหมือนกันนะเนี้ยเราอ่ะ"
"ก็ร้ายเฉพาะกับคนที่มายุ่งกับเมียไง เข้าใจป่ะ"
"เข้าใจค้าบบบ เข้าใจแล้ววว จุ๊บๆ ไม่งอนแล้วนะยิ้มๆๆๆๆ"
"ชิ!! ยิ้มก็ได้"
282
