ภรรยาของหนุ่มยัน

"ถึงจะไม่มีทางเลือกอื่น...แต่ก็ต้องคิดหาทางออกไว้ก่อนสิ"เทเซียสพูด ซินมองนิ่งๆ "พี่ขอเถอะนะ อย่าทำแบบนี้อีก"

พูดจบ...เทเซียสค่อยประกบริมฝีบางกับซิน ซินหลับตาลงอย่างช้าๆ เทเซียสค่อยๆสอดแทรกลิ้นสากเข้าไปในโพลงปากของคนตัวเล็ก ก่อนที่จะอุ้มเขาขึ้นมาให้นั่งบนตักตนเอง

เทเซียสจูบเขาอย่างเนิบนาบและนุ่มนวล ซินค่อยๆคล้อยตามและจูบตอบ สองมือจับไหล่ของเทเซียสไว้กันตก เทเซียสยกมือขึ้นจับเอวคอดของซินไว้กันตกเช่นกัน

"อื๊ออ~..."ซินหลุดครางออกมาเบาๆในลำคอก่อนที่จะค่อยๆนอนลงโดยที่ทั้งสองยังคงจูบกันอยู่ สักพักซินค่อยๆผละจูบออก ทั้งสองต่างหอบหายใจกันเล็กน้อย

ซินนอนลงบนอกของเทเซียส เทเซียสกอดซินไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง อีกข้างหนึ่งยกขึ้นลูบศีรษะซินเบาๆอย่างอ่อนโยน

"ผมขอโทษ"ซินพูดออกมาด้วยความรู้สึกผิด

"ไม่เป็นไร ยังไงเรื่องก็ผ่านมาแล้ว แต่ถ้าเกิดเรื่องแบบนี้อีกอย่าคิดที่จะเอาตัวเองเข้าแลกก็แล้วกัน"เทเซียสพูดกลับแล้วค่อยๆลุกนั่งอีกครั้ง

"ครับ"ซินตอบโดยที่กอดเทเซียสไว้ เทเซียสเอื้อมมือไปหยิบบางอย่างมาจากในลิ้นชักโต๊ะข้างหัวเตียง โดยที่กอดซินประคองไว้กันตกด้วย เมื่อได้สิ่งที่ต้องการแล้วเขาจึงค่อยๆขยับมานั่งกลางเตียง

"ตัวเล็ก..."เทเซียสเรียกพร้อมกับจับมือข้างขวาของซิน ซินมองนิ่งๆ "ถือว่าเป็นการหมั้นไว้ก่อนนะ"เทเซียสพูดพร้อมกับสวมแหวนสีเงินวงหนึ่งให้ที่นิ้วนางข้างขวา

"พะ...พี่เซียส..."ซินเรียกด้วยความตกใจเล็กน้อย เพราะไม่คิดว่าเทเซียสจะทำถึงขนาดนี้ สายตาจ้องมองแหวนที่นิ้วของตนเอง

"ไว้เรียนจบแล้วเรามาแต่งงานกันนะ"เทเซียสพูดไม่เชิงเป็นการพูดขอ เต่เหมือนกับว่าพูดเพื่อให้ซินเตรียมตัวและเตรียมใจ

"ขอบคุณนะครับ!"ซินพูดแล้วกอดเทเซียสทันที น้ำสีใสเริ่มไหลออกมาจากดวงตาเนื่องจากดีใจอย่างมาก "ขอบคุณๆๆๆ"

"ครับ"เทเซียสตอบพร้อมกับยิ้มออกมาแล้วกอดซินไว้

"แล้วแหวนพี่ล่ะ?"ซินผละกอดออกแล้วถาม มือบางยกขึ้นปาดน้ำตาบนใบหน้าออกลวกๆ

"อยู่ในกล่องอ่ะ"เทเซียสตอบพร้อมกับส่งสายตาไปทางกล่องแหวนข้างๆตนเอง ซินถือวิสาสะหยิบออกมาแล้วค่อยๆสวมให้เทเซียสที่นิ้วนางข้างขวาเช่นกัน

"รักนะครับ!"ซินกอดเทเซียสอีกครั้งแล้วพูดออกมา

"พี่ก็รักตัวเล็กเหมือนกัน"เทเซียสตอบกลับ "นี่อย่าร้องสิ"เทเซียสพูดพร้อมกับผละกอดออก ก่อนจะค่อยๆเช็ดน้ำตาบนใบหน้าของซินออกให้

"ผมไม่ได้ร้อง น้ำตามันไหลออกมาเอง"ซินตอบและเช็ดน้ำตาออกอีกครั้ง

"หึ!"เทเซียสแค่นหัวเราะออกมาในลำคอเบาๆ มือหนายกขึ้นลูบศีรษะซินเบาๆอย่างเอ็นดู "จะกลับบ้านเลยไหม? พร้อมที่จะโดนบ่นรึยัง?"เทเซียสถามแบบติดตลกออกมา

"เพราะงี้หรอพี่ถึงพาผมมาที่นี่ก่อน?"ซินตอบกลับด้วยคำถาม

"ใช่ พึ่งกลับมาเหนื่อยๆพี่ไม่อยากให้ซินโดนบ่น แล้วพี่จะให้แหวนกับซินด้วย"เทเซียสตอบ

"อ๋อครับ ขอบคุณนะ"ซินตอบกลับพร้อมกับส่งยิ้ม เทเซียสส่งยิ้มแล้วพยักหน้ารับ

"จะอาบน้ำก่อนกลับไหม?"เทเซียสถามอีกครั้ง

"ไม่เป็นไรครับ กลับเลยดีกว่า"ซินตอบแล้วลุกขึ้น เทเซียสจึงลุกตาม ก่อนที่ทั้งสองจะออกไปพร้อมกัน จากนั้นเทเซียสค่อยๆขับรถพาซินกลับบ้าน ซินใจเย็นเต้นแรงเล็กน้อยเพราะไม่รู้ว่าจะโดนตะวันว่าอะไรบ้าง

"เดี๋ยวพี่จะอยู่ด้วยนะ"เทเซียสพูดแล้วจับมือซินไว้เมื่อมาจอดที่หน้าบ้านซินแล้ว ซินหันมองแล้วพยักหน้ารับ จากนั้นทั้งสองคนก้าวฝีเท้าลงจากรถแล้วเข้าไปในบ้านพร้อมกัน

"แม่สวัสดีครับพ่อสวัสดีครับ"เทเซียสพูดพร้อมกับยกมือขึ้นไหว้ พ่อและแม่ของซินจึงพยักหน้ารับ ซินยกมือขึ้นไหว้เช่นกัน

"พี่ซาร์กับพี่ตะวันอยู่ไหนครับ?"ซินพูดถาม

"อยู่ในห้องนั่งเล่นจ่ะ"แม่ของซินตอบ ซินพยักหน้ารับก่อนจะเดินไป เทเซียสเดินตามไปเช่นกัน

"ไง มีอะไรจะพูดรึเปล่า?"เมื่อซินเดินเข้ามา ตะวันพูดถามทันที ส่วนซาร์นั่งอยู่ข้างๆตะวัน

"พี่เล่าให้พี่ตะวันฟังแล้วหรอ?"ซินถาม

"ตะวันถามพี่เองอ่ะ"ซาร์ตอบ ซินจึงพยักหน้ารับก่อนจะเดินไปนั่งที่ข้างๆ เทเซียสเดินตามไปนั่งข้างๆซิน

"คือ...ผม..."

"เราพึ่งคุยกันไปไม่ใช่หรอ? ทำไมถึงยังคิดแบบนั้นอีก?"ตะวันถามด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง เพราะเขาไม่อยากให้ซินรู้สึกผิดไปมากกว่านี้ด้วย

"ก็ตอนนั้นผมทำอะไรไม่ถูกแล้วจริงๆนี่ครับ"ซินตอบ

"เราโตแล้วนะซิน เรื่องแบบนี้ควรหาทางออกก่อน รอก่อน ไม่ใช่รีบขนาดนั้น"ตะวันพูดเชิงคำสอน ซินพยักหน้ารับเบาๆ "แล้วทานอะไรมารึยัง?"

"ยังครับ"ซินตอบ

"พี่ทำกับข้าวไว้แล้ว ไปทานข้าวแล้วไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าไป"ตะวันพูดสั่ง ซินจึงพยักหน้ารับก่อนจะลุกไป เทเซียสลุกไปตามด้วย

"งั้นพี่กลับก่อนนะ"เทเซียสพูด

"อยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนสิครับ"ซินพูดแล้วมองด้วยสีหน้าออดอ้อนเล็กน้อย เทเซียสจึงพยักหน้ายอมก่อนที่ทั้งสองจะนั่งทานข้าวด้วยกัน

+++++++++++++++++++++++++++++++

"จะไปนั่งเล่นที่ห้องผมก่อนไหมครับ?"ซินถามด้วยสีหน้าเรียบนิ่งเมื่อทั้งสองทานข้าวกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว

"ไป"เทเซียสตอบกลับทันทีอย่างไว จากนั้นซินเดินนำไปที่ห้องของตนเองทันที

"ตามสบายเลยนะ ผมขออาบน้ำก่อน"ซินพูดบอก เทเซียสพยักหน้ารับก่อนที่ซินจะเดินไปเข้าห้องน้ำพร้อมกับผ้าขนหนูและเสื้อผ้าของตนเอง เพื่อที่จะอาบน้ำชำระล้างร่างกาย

เทเซียสนั่งเล่นโทรศัพท์รออยู่ที่เตียงนอนของซิน ยิ่งได้ยินเสียงน้ำที่กระทบกับพื้นดังเล็ดลอดออกมาเบาๆ หัวใจเริ่มสั่นรัวเล็กน้อย พยายามควบคุมสมองไม่ให้ไปจินตนาการคิดสภาพตอนที่ซินยืนอาบน้ำอยู่

"นี่กูโรคจิตขนาดนี้เลยหรอวะ!?"เทเซียสสบถว่าตนเองเบาๆ พร้อมกับเล่นโทรศัพท์ไปด้วยเพื่อเลี่ยงไม่ให้สนใจซินที่กำลังอาบน้ำอยู่

สักพักหนึ่งซินอาบน้ำจนเสร็จเรียบร้อย เขาเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดธรรมดา กางเกงขาสั้นสีดำและเสื้อยืดสีขาว

"เอ่อออ...ขอโทษที่ให้รอนานนะครับ"เทเซียสหันมองทันทีเมื่อซินพูดแล้วเดินมานั่งข้างๆเขา

"ไม่หรอก เป็นพี่พี่อาบนานกว่านี้อีก"เทเซียสตอบพร้อมกับวางโทรศัพท์ตนเองลง "ตัวเล็กของพี่ไม่ร่าเริงเลย"เทเซียสมองแล้วพูดก่อนจะกอดซินไว้

"เหนื่อยตายเลยสิครับร่าเริงตลอด"ซินตอบแบบติดตลกออกมา

"พี่ตะวันเขาบ่นก็คงเพราะว่าเขาห่วงตัวเล็กจริงๆแหละ ที่พี่บ่นพี่ก็รักนะ...และไม่อยากเสียตัวเล็กไปด้วย เพราะพี่เกือบเสียตัวเล็กไปแล้วครั้งหนึ่ง"เทเซียสพูด เพราะเขาพอจะรู้สาเหตุอยู่แล้วว่าทำไมซินถึงเงียบผิดปกติ

"ผมรู้..."ซินตอบกลับ "ปล่อยก่อนได้ไหมครับ? ผมจะเป่าผมให้แห้ง"ซินพูดขอ เทเซียสผละกอดออกทันที

"ไดร์เป่าผมอยู่ไหน? เดี๋ยวพี่เป่าผมให้"เทเซียสถาม

"ลิ้นชักล่างสุดอ่ะครับ"ซินตอบ เทเซียสจึงเปิดลิ้นชักตู้ข้างหัวเตียงแล้วหยิบไดร์เป่าผมสีดำออกมา เขาเสียบปลั๊กแล้วเริ่มเป่าผมซินให้แห้ง

ใช้เวลาสักพักหนึ่งก็เสร็จเรียบร้อย เทเซียสเดินไปเก็บของให้ซิน จากนั้นเขามานั่งกอดซินไว้จากทางข้างหลังอย่างหวงแหน

"แหวนนี้พี่ไปซื้อตั้งแต่ตอนไหนหรอครับ?"ซินถามพร้อมกับจับมือของเทเซียสด้วย

"ตั้งนานแล้วล่ะ จำไม่ได้แล้วว่าวันไหน"เทเซียสตอบ ซินพยักหน้ารับเบาๆก่อนจะเอาแก้มทาบบนหลังมือของเทเซียส แล้วจูบเบาๆลงบนฝ่ามือของเขาด้วย

"คิดไว้รึยังว่าอยากจะจัดงานแต่งแบบไหน?"เทเซียสถามพร้อมกับจูบเบาๆบนซอกคอขาว

"ยะ...ยังครับ"ซินตอบด้วยน้ำเสียงติดขัดเล็กน้อย

"อืม..."เทเซียสตอบรับในลำคอแค่นั้น โดยที่ริมฝีปากดูดเบาๆบนต้นคอจนเกิดรอยแดงอ่อนๆ ร่างกายของซินเริ่มอ่อนระทวยลงเรื่อยๆ

"พี่...พี่เซียส..."ซินเรียกแล้วพยายามจะหลบไม่ให้เทเซียสทิ้งรอยจนเห็นเด่นชัด

"หืมม?"เทเซียสขานรับในลำคอ มือหนาเริ่มล้วงเข้าใต้เสื้อของซิน

"อย่า...เดี๋ยวเห็นรอยชัด"ซินพูดพร้อมกับหลบออกและพยายามผลักเทเซียสออกด้วย แต่ครั้งนี้เทเซียสยอมหยุดอย่างง่ายดาย เขากอดซินไว้เหมือนกับกลัวว่าซินจะหนีหายไป

"อย่าลืมคิดเรื่องงานแต่งไว้ด้วยนะ คิดไว้ตั้งแต่เนิ่นๆพอถึงเวลาจะได้ไม่ต้องมาลำบากคิดเยอะ"เทเซียสพูดสั่ง

"ค้าบ~"ซินตอบรับเสียงหวาน "อยากแต่งกับผมขนาดนั้นเลยหรอ?"ซินถามกลับ

"อื้ม ถ้าแต่งได้ตั้งแต่ตอนนี้เลยคงจะดีมาก"เทเซียสตอบแบบติดตลกออกมา แต่แอบแฝงไปด้วยความจริงจัง

"อดทนรอไปก่อนนะครับ"ซินตอบกลับขำๆ เทเซียสยิ้มออกมาเล็กน้อย

"รักนะครับไอ้ดื้อของพี่"เทเซียสพูดแล้วกระชับกอดแน่นขึ้นอีกนิด

"รักเหมือนกันครับ"ซินตอบกลับเสียงหวาน รู้สึกตื้นตันในใจไม่คิดว่าเทเซียสจะยอมทำอะไรขนาดนี้กับตนเอง

ถ้าหากซินวิ่งหนีไปตั้งแต่ตอนที่เทเซียสขอคบ...ทั้งสองคนคงจะไม่ได้มาอยู่ในจุดนี้ด้วยกัน

????????????????The end????????????????

จบแล้วค่าา ใครที่ติดตามและรออ่านจนถึงตอนจบก็ต้องขอกราบขอบพระคุณอย่างสูงนะคะ ขอบคุณที่หลงเข้ามาอ่านค่ะ

ติดตามเรื่องอื่นๆและเรื่องต่อจากเรื่องนี้ที่เป็นคู่ของพี่ชายของซินได้ที่ ReadAWrite นะคะ

มีอะไรอยากแนะนำหรือให้ปรับปรุงแก้ไขตรงไหนส่วนไหนสามารถบอกได้เลยนะคะ????????????