"เมื่อกี้พูดบ้าอะไรออกมา" ปลายฟ้าถามเขาทันทีเมื่อออกมาด้านนอก
"ก็พูดความจริงไง"
"เราเป็นแฟนกันตอนไหน"ปลายฟ้าถาม
"เดี๋ยวนะผมไม่ได้บอกว่าเราเป็นแฟนกัน"
"แล้วที่พูดตอนอยู่ข้างในล่ะ" ปลายฟ้าถามด้วยน้ำเสียงที่เริ่มเหวี่ยง
"พูดว่าคนรักของผม หมายถึงผมรักคุณไง"
ปลายฟ้าถึงกับเงียบไปเมื่อได้ยินคำบอกรักจากปากของเขาภายในใจของเธอเต้นแรงจนแทบจะผิดจังหวะ
มือของเธอเริ่มชุ่มไปด้วยเหงื่อทั้งสองข้าง
ใบหน้าของเธอเริ่มแดงจากความเขิลอาย
"เดินทางกลับวันนี้แล้วใช่มั้ย" เขาถามเธอขึ้นมาเมื่อเห็นว่าเธอเงียบไป
"ใช่" เธอตอบพร้อมกับพยักหน้า
"กลับพร้อมผมนะ"
"ทำไม"
"ผมเป็นห่วง"
"ทำไมต้องห่วงตอนมาก็ไม่ได้มาพร้อมกันสักหน่อย"
"ตามผมมาผมจะให้คุณดูบางอย่าง" เขาจับมือเธอเให้เดินมากับเขา
ห้องทำงานของภูผา
"พามาในห้องนี้ทำไม" เธอถามเมื่อเข้ามาถึงภายในห้อง
ภูผาไม่ตอบอะไรแต่กลับเดินไปหยิบไอแพดที่วางอยู่บนโต๊ะมาเปิดให้เธอดู
เมื่อเธอดูจนจบก็ยื่นไอแพดคืนให้กับเขาสีหน้าของเธอเริ่มเปลี่ยนไป
"ไม่ต้องห่วงหรอกมันจะไม่ครั้งที่สองแน่นอน"
"ยังไงก็อยากให้กลับด้วยกันกับผม"
"ไม่" ปลายฟ้าปฏิเสธเสียงแข็งก่อนจะเดินออกไปจากห้องทำงานของเขา
ปลายฟ้าเดินกลับมาหาเพื่อนๆของเธอที่โต๊ะอาหารด้วยสีหน้าที่ครุ่นคิด
"แกไปไหนมา" เพื่อนของเธอถามทันทีที่เธอกลับมาถึงโต๊ะ
"คุยธุระนิดหน่อยไม่มีอะไรหรอก"
ปลายฟ้าไม่ยอมเล่าเรื่องคลิปวิดิโอนั้นให้เพื่อนๆของเธอฟังเพราะรู้นิสัยของพวกหล่อนดีว่าหากรู้ต้องไม่ยอมจบเรื่องนี้ง่ายๆอย่างแน่นอน