อย่าดุหนูนัก... เดี๋ยวจะรักซะให้เข็ด

    บทที่ 15: ข้าวกล่องสื่อรักจากแม่ครัวจำเป็น

     บทที่ 15: ข้าวกล่องสื่อรักจากแม่ครัวจำเป็น"หมูไหม้! ไข่แตก! ข้าวแฉะ! โอ๊ยยย... ชีวิต!"เสียงโวยวายดังลั่นห้องครัวหอพักตั้งแต่ตีสี่ครึ่ง สภาพฉันตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับแม่มดที่กำลังปรุงยาพิษ หน้าตามอมแมมไปด้วยเขม่าควัน ผมเผ้าชี้ฟู ใช่แล้วค่ะ... วันนี้ฉันต...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 2.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ