“ ยอร์ช ฉันรู้สึกไม่ดีเลย พวกเขาว่ายังไงบ้าง ”
ฮาโมนี่รอฟังคำตอบจากยอร์ชที่กำลังไลฟ์สด เธออยากรู้ว่าผู้ที่เคยเข้าสู่อเวคเคนโซนจะให้คำตอบเกี่ยวกับท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยเมฆสีดำว่าเช่นไร
“ หลายคนบอกว่าเป็แค่ฝนตกธรรมดา ”
“ นายแน่ใจนะ ทำไมฉันรู้สึกว่ามันจะไม่ธรรมดา เ้าหน้าที่ว่ายังไง ”
“ ฉันไม่เห็นข้อความของเ้าหน้าที่เลย ”
ยอร์ชพยายามกวาดตามองหาข้อความจากเ้าหน้าที่ เขามองไม่เห็นข้อความจึงพูดออกกล้องมุ่งเป้าไปยังสมาคมฮันเตอร์ เขา้าความคิดเห็นเร่งด่วน สถานการณ์ในตอนนี้ไม่ใช่การทดสอบเพื่อเอาคะแนน มันเป็การเผชิญหน้ากับสิ่งที่ไม่รู้จักเพื่อเอาชีวิตรอด เขาจึงอยากได้ความเห็นของคนที่สามารถทำให้รอดตายได้
กล้องหนึ่งตัวหันขึ้นไปบนท้องฟ้า กล้องอีกตัวส่ายไปรอบๆ กล้องตัวสุดท้ายถ่ายหน้าของเขาให้ผู้คนเห็นสีหน้าที่กำลังแสดงในตอนนี้
“ พวกเขาตอบมาแล้ว เ้าหน้าที่บอกว่ามันคือฝนทั่วไปไม่ต้องกลัว ”
ยอร์ชร้องะโบอกเพื่อนในทีม คนที่กำลังดูถ่ายทอดสดล้วนแล้วใที่ยอร์ชะโหน้ากล้อง
ภาพที่พวกเขาเห็นในตอนนี้แสดงถึงความวิตกไม่น้อย ยอร์ชกำลังร้องหน้ากล้องโดยมีลมพายุพัดทรายผ่านร่างของเขาไปจนได้ยินเสียงเม็ดทรายกระทบตัว
ทันใดนั้นเองฝนได้ร่วงตกลงมาจากท้องฟ้า เม็ดฝนที่ร่วงตกลงมาเป็สีดำ ผู้คนที่เคยเอาชีวิตรอดจากพื้นที่อเวคเคนโซนล้วนแล้วอึ้งงัน พวกเขาไม่เคยเห็นฝนเม็ดสีดำราวกับหมึกมาก่อน
เม็ดฝนที่ััร่างของยอร์ชค่อยๆย้อมเขาให้กลายเป็สีดำ เมื่อกล้องหันไปยังเด็กอีก 4 ที่กำลังใช้มือบังฝน ร่างของพวกเขากลายเป็สีดำเช่นเดียวกัน
เม็ดทรายสีเหลืองรอบๆเริ่มกลายเป็สีดำราวกับว่าทุกอย่างตกสู่ความมืดมิด
“ เ้าหน้าที่ครับ มันยังปกติอยู่หรือเปล่า ทำไมผมไม่เคยได้ยินว่ามีฝนสีดำแบบนี้เลย มันปกติจริงๆใช่ไหมครับช่วยตอบผมที! ”
เสียงร้องของยอร์ชทำให้ผู้คนที่กำลังมองดูถ่ายทอดสดวิตกไม่แพ้กัน ราวกับว่าพวกเขากำลังยืนอยู่ท่ามกลางฝนสีดำที่ไม่รู้ว่ามันคือสิ่งใด
“ ยอร์ช เต้นท์กำลังละลาย! ” ฮาโมนี่ร้องะโบอกยอร์ชให้รีบเก็บเต้นท์เข้าไปในรูปถ่าย มันกลับช้าเกินไป เต้นท์ถูกเจาะทะลุทั้งหลังราวกับว่ามีกรดความเข้มข้นสูงราดลงไป
อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่รู้สึกแสบร้อนเลยสักนิด ชุดเกราะที่สวมใส่อยู่บนร่างยังคงปกติ แต่แล้วเสื้อผ้าที่สวมใส่มาจากโลกเริ่มสลาย เหลือไว้เพียงชุดเกราะแมงป่องที่พวกเขาสวมใส่เอาไว้เพียงเท่านั้น
“ มันกำลังละลายสิ่งที่ไม่ใช่ไอเทม ” หว่องร้องะโบอกทุกคนเกี่ยวกับสิ่งที่เขาเห็น ซินดี้กลับพูดแทรก ฝนไม่ได้ทำลายแค่สิ่งที่พวกเขาสวมใส่เข้ามาในอเวคเคนโซน
“ ไม่ มันทำลายทุกอย่าง ฉันเห็นผิวของชุดเกราะกำลังละลายเหมือนน้ำแข็งถูกความร้อน ยอร์ช ช่วยสร้างที่หลบฝนให้เราที ไม่งั้นเราได้สูญเสียอาวุธชุดเกราะแน่! ”
ยอร์ชปิดระบบไลฟ์ชั่วคราว จากนั้นเขาจึงใช้สกิลแคปเชอร์สร้างอุโมงใต้พื้นทราย เมื่อทุกคนหลบเข้าไปด้านใน ฝนสีดำที่ติดอยู่ตามลำตัวกลับหายไปราวกับว่าไม่เคยััมันมาก่อน ยอร์ชจึงถ่ายทอดสดอีกครั้งทำให้คนดูที่ยังอยู่ในช่องมองเห็นเขา
“ ทุกคน ฝนนี้มันประหลาดมาก มันละลายชุดเกราะที่เราสวม ดีที่เราขุดหลุมได้ทัน ไม่อย่างนั้นคงถูกละลายชุดเกราะไปทั้งหมดแน่ ดูสิ หลังจากที่ผมหลบเข้ามาในรู ฝนที่ติดอยู่ตามตัวก็หายไปทันที ราวกับว่าถ้าหาที่หลบทันฝนก็ไม่สามารถทำอะไรได้”
เปรี้ยงเปรี้ยง เปรี้ยงเปรี้ยง!
เสียงฟ้าร้องยังคงดังขึ้นเช่นเดิม ยอร์ชไม่รู้สึกสบายใจเลยแม้จะหลบอยู่ในสถานที่ที่คิดว่าปลอดภัยแล้วก็ตาม ฟ้าที่กำลังร้องเสียงดังทำให้เขารู้สึกว่ามันจะต้องมีเหตุการณ์แปลกประหลาดเกิดขึ้นอีก
นับว่าโชคดีที่แมงป่องหนีหาย พวกเขาจึงไม่ถูกพวกมันโจมตีภายในรูที่ขุดขึ้น
ขณะที่เขามองฝนและมองดูข้อความจากคนราว 510 ที่เข้ามาชม ตัวเลขผู้เข้าชมทางฝั่งมนุษย์ต่างดาวได้เพิ่มขึ้นเป็ 1
ติ๊ง!
ข้อความแยกออกเป็สองหน้าจอเพื่อให้ง่ายต่อการดูว่าข้อความใดส่งมาจากโลกข้อความใดส่งมาจากมนุษย์ต่างดาว เสียงแจ้งเตือนเมื่อครู่มาจากมนุษย์ต่างดาวยอร์ชจึงกดเข้าไปดูพบว่ามนุษย์ต่างดาวตัวเดิมเข้ามาคุยกับเขา
[ หากเ้าสามารถรอดชีวิตจากสิ่งนี้ไปได้ ข้าจะส่งเหรียญให้เ้า 100 เหรียญ ]
หัวใจของยอร์ชเต้นระรัว การพนันกับมนุษย์ต่างดาวแต่ละครั้งมีความเสี่ยงไม่น้อย ครั้งนี้มันเป็ฝ่ายพนันกับเขายอร์ชจึงคุยกับมัน ซึ่งเขาไม่ได้หยุดส่งภาพไปที่โลกเพราะการคุยของเขายังเป็ภาษามนุษย์ ทุกคนที่กำลังดูถ่ายทอดสดรู้เพียงแค่ว่าเขากำลังคุยกับใครคนหนึ่งอยู่เท่านั้น
“ ผมไม่รู้ว่าตอนนี้กำลังเผชิญหน้ากับอะไร คุณรู้ใช่ไหมว่าสิ่งนี้คืออะไรจึงได้กล้าพนันกับผมแบบนี้ ”
[ ข้ารู้ มันเป็สิ่งที่พบได้บ่อยในดวงดาวของข้า ดูเหมือนว่าสิ่งที่เ้าเจอจะเป็ระดับที่อ่อนที่สุด ]
“ บอกผมได้ไหมมันคืออะไร ผมไม่มีข้อมูลของมันเลย ”
[ ฮ่าๆๆ มันจะไปสนุกหรือหากข้าบอกเ้าว่ามันคืออะไร อย่างที่ข้าพูดไป ถ้าเ้าเอาชีวิตรอดจากมันได้ ข้าจะให้เ้า 100 เหรียญ ]
ใบหน้าของยอร์ชแสดงท่าทางกระวนกระวาย ผู้ชมทางโลกไม่รู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น ใครบางคนที่คุยกับยอร์ชเกี่ยวกับการพนันส่งเหรียญทำให้พวกเขารู้ว่ามีบางอย่างกำลังมา แต่ไม่มีใครในช่องแชตอธิบายทุกคนจึงแสดงความสงสัยเช่นเดียวกันทั้งหมด
ขณะที่ยอร์ชกำลังหวาดวิตก ยอร์ชเห็นข้อความหนึ่งถูกพิมพ์เป็ภาษาจีน เขากลับเข้าใจมันได้จากความสามารถของระบบไลฟ์สตรีม
“ ช่วยอธิบายเพิ่มเติมหน่อยได้ไหม เงาแห่งความตายมันคืออะไร ”
ผู้ชมแสดงความสงสัย พวกเขาไม่รู้เลยว่าเงาแห่งความตายคืออะไร หลายคนในที่นี่ไม่เคยออกจากเมืองเพื่อเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ จึงไม่มีความรู้เกี่ยวกับมัน
ขณะที่รอให้คนที่ใช้ภาษาจีนอธิบาย ยอร์ชก็พบเข้ากับข้อความส่วนตัวที่ถูกส่งมาเป็ภาษาจีน มันบอกให้เขาเตรียมตัวต่อสู้ ทุกคนที่ดูไลฟ์สดต่างก็ได้ยินเสียงร้องะโของยอร์ชดังขึ้นพร้อมๆกัน
“ ทุกคน เตรียมพร้อม สิ่งที่น่ากลัวกำลังมา! ” ฮาโมนี่จับหอกพลางหันมองยอร์ชเพื่อขอคำอธิบาย เพื่อนในทีมทั้งหมดอยากรู้ว่ายอร์ชได้ข้อมูลอะไร ไม่ใช่เพียงแค่เพื่อนร่วมทีม ผู้คนที่กำลังดูถ่ายทอดสดล้วนแล้วอยากรู้เช่นเดียวกัน ยอร์ชจึงอธิบายให้ทุกคนฟังหลังจากชาวจีนแบ่งปันข้อมูล
“ คนที่บอกฉันเรียกมันว่า ฝนแห่งความตาย ฝนพวกนี้จะสร้างมอนสเตอร์ที่ถูกฆ่าตายให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง ยิ่งสังหารมาก ก็ยิ่งต่อสู้กับพวกมันมาก ”
ฮาโมนี่ใ เธอไม่เคยได้ยินสิ่งนี้มาก่อน ข้อมูลมอนสเตอร์ในอเวคเคนโซนถูกทำความเข้าใจก่อนจะเข้ามา เหตุการณ์ประหลาดหลายอย่างก็เช่นกัน เธอที่รู้หลายอย่างจึงกล้าวางแผน แต่ไม่คิดว่าแผนของเธอกำลังจะสร้างปัญหาให้พวกเขาเพราะ 4 วันที่ผ่านมานี้ฆ่ามอนสเตอร์ไปเป็จำนวนมาก หากเทียบกับคนอื่นที่น่าจะพึ่งเข้าสู่ทะเลทราย พวกเขาอาจจะยังฆ่าแมงป่องได้ไม่ถึง 10 ตัวเลยด้วยซ้ำ
“ ไม่มีวิธีขัดขวางฝนเลยเหรอ ยอร์ช สกิลของนายทำอะไรกับฝนได้หรือเปล่า ”
ทุกคนลุ้นไปพร้อมกัน แม้จะไม่รู้ว่าสกิลของยอร์ชทำอะไรได้บ้าง การที่ฮาโมนี่และเพื่อนทั้งกลุ่มให้ความหวังกับยอร์ช สกิลของเขาจะต้องมีประโยชน์อย่างแน่นอน
“ ฉันไม่รู้ แต่มันคงทำอะไรไม่ได้มากเพราะขนาดของท้องฟ้ากว้างมากเกินไป ”
ยอร์ชประเมินแล้วว่าการเก็บเมฆเอาไว้ในรูปถ่ายไม่ได้ช่วยอะไร เขาสามารถเก็บเมฆได้เพียง 1,000 ลูกบาศก์เมตรเท่านั้น เมื่อเทียบกับเมฆบนท้องฟ้าแล้วมันมีมากมายมหาศาล ต่อให้เขาจะเก็บฝนที่ร่วงตกลงมารอบๆได้ก็ตาม ฝนกลุ่มใหม่ที่ตกลงมาทำให้ความพยายามในการเก็บฝนของเขาสูญเปล่า ทางออกเดียวในตอนนี้คือการต่อสู้กับมอนสเตอร์
“ ทุกคน ฝนหยุดแล้ว! ” ซินดี้มองไปบนฟ้า เธอมีสายตาดีกว่าทุกคนในกลุ่มจึงเห็นความเบาบางของเม็ดฝนที่ลดจำนวนลง
เพียงแต่ว่าพวกเขาไม่ได้ดีใจเลย เนื่องจากว่าตอนนี้ฝนที่ตกลงสู่พื้นทรายกำลังรวมตัวกัน ทุกคนจึงรู้ว่ามอนสเตอร์แมงป่องที่ฆ่าไปกำลังจะกลับมาแล้ว
“ วิ่ง วิ่งไปเขตถัดไป!!! ”