ปราบมองยังดร.ชโลธรผู้งดงามเขายิ้มออกแลเดินเข้าหานาง “ คุณคือดร.ชโลธร “ ชายหนุ่มเอ่ย
นางมองยังชายหนุ่มแล้วพ่นลมหายใจออกมาอย่างแรง ในหัวสมองของนางนั้นคล้ายยังมิค่อยพอใจสักเท่าใดกับชายหนุ่ม แต่ก็คงต้องยอมเพราะชายหนุ่มเก่งกาจเกินความคาดหมายของนาง
“ ปราบสินะ “ ดร.ชโลธรเอ่ย
“ ครับ “ เขาพยักหน้า
“ นายรู้รึไม่ว่าชั้นคือใคร “ นางเอ่ย
ชายหนุ่มส่ายหน้า
“ ชั้นเป็นักวิจัยชื่อดังของศูนย์ขอนแก่น การที่ชั้นมาที่นี่ก็ย่อมหมายความว่าที่นี่มีสิ่งที่ชั้น้า “ นางเอ่ย
“ อืม “ ปราบพยักหน้า
นางมองยังชายหนุ่มที่มิยอมพูดอะไร แลเดินจากไป
“ อะไรกัน “ ชายหนุ่มพึมพำ
เขากวาดตามองทั่ว แลเดินไปยังรถกระเช้าแลเข้าไปนั่งในกระเช้าแล้วให้คนยกขึ้นสูงแล้วคงค้างไว้
ระหว่างที่เฝ้ายามเขาได้ทำการฝึกฝนไปในตัว เพราะว่าดาราที่แปดของเขาใกล้จะเต็มแล้วเขาจึงไม่อยากพลาดโอกาสเช่นนี้
ปราบพักการฝึกแลกวาดสายตามองทั่วพร้อมกับปลดปล่อยเจตจำนงออกเป็ระยะ
อสูรมากมายที่รายล้อมครั้นเคลื่อนเข้าใกล้อย่างกล้าๆกลัวแต่เมื่อพบเจอกับเจตจำนงที่แข็งกล้าพวกมันพลันวิ่งหนีหางจุกตูด
ชายหนุ่มมองยังเหล่านักล่าที่จับตัวเป็กลุ่มแลอยู่ในอาการที่หวาดกลัวต่อชายหนุ่ม
ปราบได้แต่ถอนหายใจออกอย่างแรง ก่อนนี้พวกนี้มักมองเขาเป็ไก่อ่อน ชอบที่จะเยาะเย้ยและถากถาง มาเวลานี้พวกเขากลับกลัวชายหนุ่มจนหัวหด มิกล้าแม้นจะหายใจ
ชายหนุ่มละสายตาจากกล่มนักล่า แลมองยังก้นกลมของหญิงสาวที่ส่ายไหวไปมา
“ อือ “ ชายหนุ่มพลันสะท้านเมื่อจ้าวโลกของเขาเกิดความรู้สึก
“ เอ๋ “
“ นี่เป็ครั้งแรกที่มันเกิดความรู้สึกกับหญิงสาว “ เขาพึมพำ
“ จะว่าไป ดร.มายด์ก็สวยทั้งหุ่นยังดี “ เขาพูดในใจ
ดร.ชโลธรพลันรู้สึกว่ามีใครกำลังแอบมองนางเร่งหยัดร่างตรงแลกวาดตามองทั่ว
ครั้นมองยังชายหนุ่มที่อยู่บนกระเช้า นางยิ่งมิพอใจ “ ฮื่อห์ “ นางถอนหายใจออกอย่างแรง
“ กลับไปชั้นจะรายงานว่าคนของสำนักสิบสี่แอบมองก้นชั้น “ นางพึมพำ
ปราบได้แต่ส่ายหน้ากับหญิงสาวผู้นี้เพราะเอะอะอะไรก็จะรายงานอย่างเดียว
“ คงต้องหาทางแก้เผ็ดนางให้ได้ “ เขาพึมพำ
ระหว่างที่ทุกอย่างกำลังดำเนินไป
ชายหนุ่มเปิดเปลือกตาขึ้น แลมองเข้าไปในป่า “ อัลตรอนรายงาน “ เขาเอ่ย
“ เ้านายเวลานี้มีอสูรระดับสองสูงสุดหลายตัวกำลังเคลื่อนเข้ามาอย่างช้าๆ “ อัลตรอนเอ่ย
“ อืม “ ปราบพยักหน้า
เขาทะยานร่างลงจากกระเช้าแลตรงไปยังดร.ชโลธร
“ ดร.พวกมันกำลังเข้ามา อสูรระดับสองสูงสุดหลายตัว ผมว่าเราเก็บของเตรียมอพยพ “ ปราบเอ่ย
นางมองยังชายหนุ่มที่แสดงใบหน้าขึงขึงแล้วพยักหน้า
“ แค่เก็บของ “ นางเอ่ย
“ เตรียมอพยพด้วย “ ปราบเอ่ย
“ นายกลัวพวกมันรึ “ ดร.ชโลธรเอ่ย
“ ผมบอกตามตรง ผมยังไม่เคยประมือกับอสูรระดับสองสูงสุด ผมจึงยังมิรู้สถานะของผมว่าอยู่ในระดับใด “ ชายหนุ่มเอ่ย
“ อืม “ นางพยักหน้า
“ เก็บของ แล้วเตรียมพร้อมอพยพ “ ดร.ชโลธรเอ่ย
เหล่านักล่าทั้งหลายต่างเร่งเข้ามาช่วยเก็บข้าวของอย่างรวดเร็ว
ปราบนำเอาปืนดัดแปลงกระบอกใหม่ออกมา ปืนลูกซองปั๊มอัตโนมัติของเขาถูกพี่สาวของเขาดัดแปลงเพื่อให้ใส่ะุขนาดสามสิบม.ม.ได้
ชายหนุ่มพลิกปืนประดิษฐ์กระบอกใหม่ไปมาแลพยักหน้าช้าๆ “ น่าเสียดายบรรจุะุได้น้อยเพียงหกนัด “ เขาพึมพำ
“ แต่มันชดเชยด้วยการเคลื่อนที่ได้เร็วขึ้น แลกระชับคล่องแคล่วขึ้นกว่าเดิม “ เขาพึมพำ
ชายหนุ่มชักเอ็มหนึ่งเก้าหนึ่งหนึ่งขึ้นมาแลตรวจสอบ มันถูกดัดแปลงให้ใส่ะุขนาดจุดห้าศูนย์ได้แปดนัด ลำกล้องถูกขยายให้ใหญ่ขึ้นเพื่อรองรับะุที่ใหญ่ขึ้น เขายังสงสัยว่าทำไมพี่สาวของเขาไม่ให้เดสเสิร์ทอีเกิ้ลจุดห้าศูนย์ให้เขา
“ เดี๋ยวๆๆ เดสเสิร์ทอีเกิ้ลมันใหญ่เทอะทะ ลำกล้องก็ยาว ไม่เหมาะสมสำหรับพกพาและใช้ในภารกิจ “ เขาพึมพำ
“ ขอบคุณพี่พีม “ เขาพึมพำ
ชายหนุ่มจัดแต่งชุดรบของเขาจนแล้วเสร็จ แลทะยานร่างขึ้นสูง เขากวาดตามองทั่วแลพยักหน้าช้าๆ
ชายหนุ่มทะยานร่างลงยังพื้น
“ ดร.ชโลธร ผมจะออกไปชะลอพวกมันไว้ คุณก็เตรียมพร้อมเมื่อผมสัญญาณ “ ปราบเอ่ย
“ อืม “ นางพยักหน้า
ชายหนุ่มยิ้มให้แก่นางแล้วทะยานร่างจากไป
“ รึจะชวนเขามาบำเพ็ญคู่ดีนะ “ นางพึมพำ
ดร.ชโลธรก็เป็จอมยุทธหญิงเช่นกันแต่นางกลับมิชอบการไล่ล่า นางชื่นชอบด้านงานวิจัย ทั้งเวลานี้นางติดคอขวดมานานนัก นางสร้างดาราได้ครบเก้าดารานานแล้ว แต่นางไม่สามารถควบรวมดาราได้ นางจึงติดอยู่ที่ขั้นแรกเริ่มมานาน
นางเคยคิดอยู่ว่าจะหาชายหนุ่มสักคนมาบำเพ็ญคู่ แต่ก็กลัวว่าชายหนุ่มคนนั้นจะผ่านมาแล้ว แล้วนางจะเสียหายอย่างหนัก
“ หวังว่าเขาบริสุทธิ์อยู่นะ “ นางพูดในใจ
นางมองยังชายหนุ่มวาดกระบี่ไปมาเพื่อใช้ขับไล่อสูรั์หลายตัว ท่วงท่าที่ห้าวหาญของเขาทำเอานางยิ้มกริ่ม ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขายามจริงจังมันได้กระชากจิตใจของนางแทบขาดวิ่น
“ อย่าตายนะ “ นางพูดในใจ
ชายหนุ่มใช้เวลาอยู่ราวสิบนาทีในการหยั่งเชิงกับอสูรทั้งหลายก่อนที่มันจะล่าถอยกลับไป
เขากวาดตามองอีกครั้ง
“ มาแล้วของจริง “ ชายหนุ่มพึมพำ
ลิงเผือกเดินเข้ามาอย่างเชื่องช้า พร้อมกับมองชายหนุ่มด้วยดวงตาสีชาดที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว
“ อสูรระดับสองแรกเริ่ม “ เขาพึมพำ
“ หวังว่าจะเอาอยู่ “ ปราบพึมพำ
“ โฮกกก “ มันร้องคำรามลั่นก่อนที่จะะเิพลังเหวี่ยงหมัดออกสุดแรง
“ ย้ากก “ ปราบร้องะโออกสุดเสียงแลเหวี่ยงหมัดชกออกสุดแรง
“ ครืนน “ ผืนพาราทั่วอาณาพลันสั่นไหวอย่างรุนแรง
“ อือ “ เหล่านักล่าพลันสะท้านทั่วกายา
“ พลังของทั้งคู่มากมายยิ่งนัก “
“ ปราบผู้นี้แข็งแกร่งเกินมนุษย์แล้ว “
“ เขาฝึกเช่นใดนะ “
เหล่านักวิจัยต่างมองจ้องยังชายหนุ่มเป็ตาเดียว
“ พลั่ก “ สองหมัดเข้าปะทะสุดแรง
“ กร้อบบ “ เสียงกระดูกหักสะบั้น
ชายหนุ่มเหยียดร่างถอยออกหลายก้าว
“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า “ เหล่านักล่าของทั้งสองเขตพลันะเิเสียงหัวเราะลั่น พร้อมกับะโด่าทอ
“ อ่อค “ ลิงเผือกกระอักเืออกกองโตแลหงายหลังล้มตึง
“ ถุด “ ชายหนุ่มบ้วนเืที่กลบปากทิ้ง แลชักมีดสั้นออกมาแล้วทำการแล่เนื้อของลิงเผือกอย่างรวดเร็ว
เขาทำการแยกชิ้นส่วนของลิงเผือกอย่างชำนาญทำเอาผู้คนสงสัยว่าชายหนุ่มทำเช่นนี้มากเพียงใด
ปราบเก็บชิ้นส่วนของลิงเผือกลงไปแลทะยานร่างกลับมา
ดร.ชโลธรเดินเข้าหาแลใช้ผ้าเช็ดหน้าของนางเช็ดใบหน้าของเขา
ชายหนุ่มให้งุนงงยิ่ง
“ มิใช่ว่านางอยากร่วมบำเพ็ญคู่รึ “ เขาพูดในใจ
เมื่อทุกอย่างกลับสู่ปกติทุกคนได้แยกย้ายเข้าสู่หน้าที่ของตน
ชายหนุ่มนั่งครุ่นคิดอย่างหนักว่าอสูรระดับสองสูงสุดเ่าั้เหตุใดจึงล่าถอยไปเช่นนั้น แลปล่อยให้ไอ้ลิงเผือกเข้ามาแทน
“ มันเกิดอะไรขึ้น “ เขาพึมพำ
“ อัลตรอนประวัติของที่นี่เป็เช่นใด “ ปราบเอ่ย
“ เ้านาย ดินแดนแถบนี้ยังไม่มีงานวิจัยเป็ชิ้นเป็อัน “ อัลตรอนเอ่ย
“ อืม “ ปราบพยักหน้าช้าๆ
“ หวังว่าสิ่งที่พวกนางกำลังทำคืองานวิจัยของที่นี่ “ เขาพึมพำ
ชายหนุ่มมองยังหญิงสาวที่เดินออกจากแคปซูลนอนของนางด้วยชุดกางเกงขาสั้นแลเสื้อแขนกุด
กางเกงขาสั้นของนางนั้นมันล่อแหลมยิ่งนักเพราะมันสั้นจนเกือบเห็นแก้มก้น ทั้งเสื้อแขนกุดของนางอีกที่เว้าลึกจนเห็นร่องอก ที่สำคัญจุกแหลมที่โผล่พ้นออกมาช่างเป็เจตนาที่ยั่วยวนอย่างแท้จริง