นิยายรักหวาน.. น่ารัก เพราะรักน่ารัก เขียนโดย สลักกานต์
ตอนที่ ๘
เื่จากอดีต
.
.......อาจารย์เตโชกลับมาที่บ้านพัก เขาเข้าไปที่ห้องหนังสือ เปิดตู้เอกสารที่เก่าคร่ำคร่ารื้อหาอะไรบางอย่างอยู่ .. ชั่วครู่ ใบหน้าเขาก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้น
....... สองมือของเขายกกล่องโลหะเก่าๆใบหนึ่งออกมาจากตู้เอกสาร ครูโชทั้งถือทั้งประคองกล่องนั่นมาวางที่โต๊ะอ่านหนังสือ สายตาเขาจับจ้องที่กล่องโลหะนั่น ..นานาความรู้สึกปรากฏชัดในแววตา .. จนมีหยาดน้ำตารื้นขึ้นที่ขอบดวงตา
....... จากนั้น..ครูโชก็เปิดกล่องโลหะเก่าๆ อย่างทนุถนอม แล้วหยิบปึ๊งเอกสารทั้งหมดออกมาจากกล่องโลหะ
....... ครูโชค่อยๆพลิกเอกสารจากกองเอกสารที่หยิบออกมา .. เขาดูที่ละใบ .. ดูที่จะชุด .. จนพบกระดาษสีดำขนาดเอสี่ปึ๊งหนึ่ง
.......สายตาครูโชปรากฏความหวังวาบวับขึ้น ครูโชหยิบปึ๊งกระดาษเอสี่สีดำมาเปิดดู ที่หน้าแรกของปึ๊งกระดาษสีดำ เขียนด้วยปากการ็อตติ้งหนึกสีชมพูว่า..บทละครเพื่อพิสูจน์รักแท้ เื่ ..
....... โรมิโอนักรักผู้ยิ่งใหญ่ พร้อมกับภาษาอังกฤษว่า.. Romeo the Greatest Lover
....... ภาพในอดีต..แจ่มชัดขึ้นมาในความทรงจำของครูโช ..ทันที..!!
.
.....
.......“นี่ไม้ต้องเขียนบทโรมิโออีกครั้งจริงๆ เหรอนี่?”
.......“ไม่ใช่ไม้คนเดียวซะหน่อย แต่เป็เราสองคนนะ ที่จะช่วยกันเขียน” โชอธิบาย
.......“แต่ไม้.. ” อีกฝ่ายอิดออด
.......“ไม้สัญญากับโชไว้แล้วนะ” โชเสียงแข็งขึ้น “ไม้จะไม่ทำตามสัญญาเหรอ?”
.......“ได้ได้ก็ได้” ไม้จำยอม “แต่ถ้าเขียนแล้ว.. ไม่น่าสนใจ ก็หยุดนะ”
.......“ไม่มีทาง” เตโชยืนยัน “มันจะเป็บทละครที่ดีและสนุกมาก”
....... ไม้มองเตโชราวกับจะถามด้วยสายตาว่า .. มันจะสนุกยังไง? ..ยังไงมันก็โรมิโอกับจูเลียตนั่นแหละ ..
....... เตโชจึงอธิบายให้คนรักฟังว่า.. จากเื่เดิม.. โรมิโอพบจูเลียต ๕ ครั้ง บทละครเื่ใหม่ที่เราจะเขียน จะนำโรมิโอไปพบจูเลียต ๕ รูปแบบ ในการพบกันแต่ละครั้ง รวม ๕ ครั้ง
....... ซึ่งแบบแรก จะเป็จูเลียตA วัย ๑๔.. เป็เด็กสาวที่ไม่รู้จักความรัก .. ไม่เคยมีความรัก .. ที่พอโรมิโอพบหน้าในครั้งแรกและตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้น.. อ้อ.. ทั้งคู่พบกันในงานเต้นรำสวมหน้ากาก
.......แบบที่สอง จะเป็จูเลียตB .. ซึ่งเป็จูเลียตที่เป็ชายรักชาย.. ผู้ที่กำลังมีความรักเบ่งบานเต็มหัวใจ .. โรมิโอพบพบจูเลียตคนนี้เป็ครั้งที่สอง.. จากการปีนไปที่ระเบียงห้องพักของจูเลียต .. โรมิโอสารภาพรักและสัญญาว่าจะรักจูเลียตตลอดไป
.......แบบที่สาม จะเป็จูเลียตC .. จูเลียตวัยสาวที่สมหวังในความรัก.. โรมิโอพบจูเลียตC ในงานแต่งงานของทั้งคู่ที่อบอวลไปด้วยความรัก.. และจะเป็จูเลียตที่ไปคุยกับบาดหลวงเื่กินยานอนหลับให้ดูเหมือนตาย
.......แบบที่สี่ จะเป็จูเลียตD .. หรือจูเลียตที่เพิ่งสูญเสียญาติผู้เป็ที่รักไป.. จึงโศกเศร้าเสียใจ .. เมื่อพบโรมิโอคนฆ่าญาติของเธอ .. ทั้งความรัก .. ทั้งความเสียใจ.. ประดังประเดจนเธอไม่รู้จะทำอย่างไร .. โรมิโอพบจูเลียตD เพื่อบอกรัก.. เป็ของกันและกัน .. และลารักจากกัน .. ที่ห้องนอนจูเลียต
.......แบบที่ห้า แบบสุดท้าย จะเป็จูเลียตE .. คือจูเลียตที่ยินดีตายเพื่อความรัก.. โรมิโอพบจูเลียตE นอนนิ่งในสุสาน .. โรมิโอคร่ำครวญ..โศกเศร้าถึงคนรักที่จากไป .. จนดื่มยาพิษ .. จูเลียตE จึงฟื้นมาพบหน้าโรมิโอตายไปต่อหน้า.. เธอจึงฆ่าตัวตายตามโรมิโอไป
....... และ.. ฉากสุดท้าย โรมิโอจะพบจูเลียตทั้ง ๕ พร้อมๆ กัน ..แล้วโรมิโอจะต้องเลือกว่า.. จูเลียตคนไหน .. คือคนที่เขารักที่สุด หรือเขาจะไม่เลือกใครเลย เพราทั้งหมดนานแค่.. หลง..!!
.......“น่าสนแฮะ” ไม้สารภาพเมื่อฟังสิ่งที่เตโชเล่าจบลง
.......“บอกแล้วว่าไม่มีทางน่าเบื่อหรอก”
.......“แฟนใครน้า.. เก่งจัง” พูดจบไม้ก็โอบกอดเตโชไว้ในอ้อมแขน
.......เตโชยิ้มอย่างมีความสุขในอ้อมแขนของคนรัก
.....
.
....... มายด์หลานชายครูโชเดินผ่านมา เขาเห็นเตโชกำลังยิ้มพิมพ์ใจอยู่พอดี มายด์เดินเข้ามาทักทาย และดูเอกสารที่อยู่ในมือเตโช “โห.. ที่ลายมือพ่อไม้ใช่ไหมครับ อาโช”
.......ครูโชพยักหน้ารับคำหลานชาย “สวยมากใช่ไหล่ะ”
....... “ครับ” มายด์อ่านที่หน้าแรกของเอกสาร ก็เห็นว่าเป็บทละครที่อาโชเคยพูดถึงก็ตาโต “อาโชจะทำละครเื่เหรอครับ?”
.......“อยากดูไหมล่ะ” ครูโชไม่ได้ตอบคำถามหลานชาย แต่คำพูดเขาก็ทำให้มายด์เข้าใจได้ว่า.. เขาจะทำละครเื่นี้
.......“มายด์อยากดูทุกอย่างที่อาโชทำ อยากเห็นทุกอย่างที่พ่อไม้เขียนไว้ครับ”
.......“อาจะทำให้ดูนะ” ครูโชพูดพร้อมกับโอบกอดหลานชายสุดที่รักไว้แนบอก เขาเป็ตัวแทนที่แสนดีของไม้..ชายเดียวที่เตโชรัก
.
....... อัมพุนั่งนิ่งๆอยู่ริมหน้าต่างห้องพักโดยมิได้เปิดไฟ เขาปล่อยให้สายลมแ่เบาพัดผ่านใบหน้าไปอย่างละมุน ในหัวเขาคิดอะไรเสียมากมายจนไม่ได้ยินเสียงทยุตเปิดประตูห้องพักเข้ามา
.......ทยุตเข้ามาในห้องพัก พร้อมกับเปิดไฟให้ทั้งห้องสว่างใสว
....... อั้มใ สะดุ้งสุดตัว!!
.......ทยุตเห็นเพื่อนสะดุ้ง ก็สะดุ้งตามไปด้วย.. !!
.......“เป็อะไรของมึง” ทยุตถาม “สะดุ้งอะไร”
....... “ก็..คิดอะไรเพลินๆ อยู่ๆ ไฟก็ติดก็ในี่” อั้มแก้ตัวพลางหลบตาเพื่อนรัก “เอ่อ.. ” อั้มพูดอย่างยากเย็น “แล้ว.. มึงหายไปไหนทั้งวันทั้งคืน”
....... “อ๋อ.. คืองี้” แล้วทยุตก็เริ่มเล่าเื่ั้แ่เมื่อวาน..
.......“คือวานนี้น่ะ.. กูเดินเรื่อยเปื่อยจากห้องเรียนไปจนถึงห้องชมรมโรมิโอ แต่ห้องชมรมฯ ยังปิดอยู่ กูเลยเดินเลยไปข้างๆ ห้อง กะจะไปนั่งที่ม้าหินที่พวกเราชอบนั่งกันนั่นแหละ พอไปถึง .. ก็เห็น ..ต้นน้ำนั่งอยู่ที่ม้าหินคนเดียว” ทยุตเกริ่นเื่ให้เพื่อนรักฟัง
....... ต้นน้ำนั่งเหม่อมองไปอย่างไร้จุดหมาย ที่ร่องแก้ม.. เหมือนจะมีร่องรอยน้ำตาที่แห้งผากจนเป็คราบ แต่ก็ยังมี.. น้ำตาที่กำลังไหลรินทาบทับรอยเดิม โดยที่เ้าตัวไม่สนใจจะทำอะไรเลย
....... ทยุตเดินเข้าไปหา
....... ต้นน้ำมองทยุต
....... ทยุตเข้าไปนั่งข้างต้นน้ำ ทั้งพูดคุยทั้งปลอบใจคนที่เขาชอบ โดยมิได้ซักถามเื่ราวที่เขาเสียใจ “ไม่เป็ไรนะ เราแค่อยากให้ต้นน้ำรู้ว่า เราอยู่ข้างๆ เสมอ”
....... ต้นน้ำที่น้ำตานองหน้าก็.. โผเข้ากอดชายคนที่พยายามทำตัวเป็แฟนของเธอ พร้อมกับร้องไห้ออกมาอย่างหมดอาย
....... “ไม่เป็ไรนะไม่เป็ไร” ทยุตปลอบคนรัก .. ประคองกอดต้นน้ำไว้ในอ้อมแขน.. พลางใช้มือบรรจงลูบที่แผ่นหลังอย่างแ่เบา
.
.......“ต้นน้ำเสียใจเื่อะไรวะ” อั้มถามขึ้น เมื่อเขาเห็นทยุตนิ่งไป
....... “แรกๆต้นน้ำเอาแต่ร้องไห้ ไม่ยอมพูดอะไรเลย จนกูถามว่าอยากไปไหน? ต้นน้ำจึงบอกว่า.. บ้าน ..ต้นน้ำอยากไปอยู่กับแม่ กูเลยให้ต้นน้ำซ้อนมอเตอร์ไซค์ไปที่บ้านของต้นน้ำ ถึงได้รู้ว่า.. พ่อของต้นน้ำล้มละลายเพราะถูกโกง และพ่อต้นน้ำก็หายตัวไป ไม่รู้เป็ตายยังไง ไม่มีใครติดต่อได้ ทั้งต้นน้ำทั้งแม่ก็ทำอะไรไม่ถูก ได้แต่กอดกันร้องไห้เสียใจ กูเลยค้างคืนเป็เพื่อนทั้งแม่ทั้งลูกที่บ้านต้นน้ำ”
.......อัมพุได้แต่พยักหน้ารับรู้ แม้เขาจะรู้สึกเห็นใจต้นน้ำมาก แต่เขาก็ยังไม่กล้าพอที่จะเล่าเื่ราวของเขากับต้นน้ำให้เพื่อนรักฟัง
.
.......ฝุ่นดินมารอพบอาจารย์เตโชแต่เช้า เธอไหว้สวัสดีครูโชทันทีที่เห็นหน้า แล้วเธอก็ก้มหน้านิ่ง ครูโชเห็นหน้า..เห็นอาการฝุ่นดินก็พอจะเดาเื่ราวได้ ครูโชจึงให้ฝุ่นดินเข้าไปในห้องพักครู และเริ่มถามว่า.. มีอะไร?
....... ฝุ่นดินสารภาพกับครูว่า “ฝุ่นไม่เคยรู้สึกอะไรแบบที่ซ้อมเมื่อวานเลยนะคะครู”
....... ครูโชพยักหน้ารับคำแล้วบอกให้ฝุ่นดินเล่าต่อ
....... “ฝุ่นรู้สึกว่า..เค้ารักฝุ่น .. เอ่อ .. ไม่ใช่ค่ะ .. โรมิโอรักจูเลียตมากเหลือเกินค่ะ .. มากจนฝุ่น.. เอ่อ .. จูเลียตค่ะ .. จูเลียตอยากจูบกับโรมิโอเหลือเกิน ฝุ่นจึงได้ทำอย่างนั้น”
....... ครูโชฟังนิ่ง
....... “ฝุ่นแสดงผิดหรือเปล่าคะ”
....... “ไม่หรอก” ครูโชตอบลูกศิษย์
....... “แต่ฝุ่นจูบอั้ม.. เอ่อ .. จูบโดยไม่ได้คิดว่าจะจูบนะคะ”
.
๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙ จบตอนที่๘ ๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙
2K
