สมบัติทิพย์บน์ชั้นฟ้านี่
แปลก!!!
หากสิ่งใดมิได้เกิดด้วยบุญของบุคคลอื่นแล้วไซร้ อันบุคคลอื่นจะมาร่วมใช้สอยด้วยนั้นหากระทำได้ไม่
สิ้นคำขอขององค์อัมรินทราธิราช เสียงประตูวิมานได้เปิดออกทันที เสียงบรรเลงเพลงพิณที่ไพเราะเพราะพริ้งเทพ กลีบดอกไม้ทิพย์ร่วงหล่นมาจากเบื้องบนกระจายไปทั่วทั้งวิมานส่งผลให้เกิดบรรยากาศที่น่าอภิรมณ์ยิ่งนัก เหล่านกการะเวกส่งเสียงร้องกันอย่างไพเราะ หากใครได้ฟังเป็ต้องสะกดจิตไว้กับเสียงของมีนทันใด
เมื่อประตูเปิดออก เหล่านางฟ้า นาง์หรือนางรำทั้งหลายจำนวนสิบตนได้ร่ายรำออกมาจากด้านในออกมาสู่ลานกว้างด้านนอกของวิมาน ทุกองค์ต่างแต่งกายงดงาม เอวองค์ส่วนสัดช่างพอดีไม่ใหญ่ ไม่น้อยจนเกิดไป ใบหน้าที่ยิ้มแย้มบ่งบอกถึงความสุขที่ได้ร่ายรำในครั้งนี้
การแสดงของพวกนาง สะกดใจของเหล่าเทพ เทวดาทั้งหลายได้อย่างจัง ทุกองค์ไม่สามารถละสายตาจากพวกนางไปได้เลย เสียงพิณบรรเลงยิ่งเข้ากับท่วงท่าในการร่ายรำของพวกนาง ทั้งสองสิ่งนี้ ยิ่งสร้างบรรยากาศสุดรื่นเริงบันเทิงใจนัก
เมื่อสิ้นเสียงพิณและการร่ายรำของพวกนางก็จบลงพอดีเช่นกัน เทพทุกองค์ เทวดาทุกตน ต่างพากันสรรเสริญยินดี ชื่นชมในความงาม ความสวยงามในการร่ายรำ ทุกอย่างดูลงตัวไปหมด
หลังจากที่การร่ายรำจบลง พวกนางจึงแยกออกไปยืนด้านข้างซ้ายขวา เปิดช่องตรงกลางซึ่งมีลาดพระบาทสีแดงปูพรหมอยู่แล้ว
บัดนั้น จึงมีองค์เทพองค์หนึ่งเดินก้าวออกมาจากประตูวิมาน ท่านนั้นดูสง่าผ่าเผยยิ่ง ทรวดทรงยิ่งงามเกินเหล่าเทพองค์ใด ดวงเนตรดูเคร่งขรึมแต่อ่อนโอนบ่งบอกถึงความมีเมตตาและสถิตยุติธรรม นอกนี้ยังมองดูเหมือนดวงเนตรของท่านทรงมีอำนาจสามารถสะกดทุกคนให้อยู่ภายใต้คำสั่งได้ในทันที ชุดอาภรณ์ที่ท่านสวยใส่ ล้วยงดงามตระการตาหาใดเสมอเหมือน สร้อยสังวาลย์สีแดงที่ห้อยคล้องคออยู่นั้นยิ่งส่งให้ท่านดูดีมีสง่า รองพระบาททำจากแก้วเจ็ดประการ แสงแพรวพราวเป็ระยับ มงกุฎยิ่งไม่ต้องพูดถึง สวยงามเลิศหรู ตัวมงกุฎเองทำจากแก้วล้ำค่า รอบ ๆ มงกุฏประดับไปด้วยแก้วเจ็ดประการถึงเก้าเม็ดด้วยกัน ทุกอย่างส่งเสริมให้ท่านดูว่ามากด้วยบุญบารมีและฤทธาทั้งปวง
เทพบุตรองค์ใหม่แสดงสีหน้ายิ้มแย้มสดใส กล่าวต้อนรับผู้เป็ใหญ่กว่าเทวดาทั้งปวง
“ข้าแต่ท่านท้าวจอมเทพ ข้าขอเชิญท่านและเหล่าเทพยดาผู้ประเสริฐทั้งหลายเข้ามาชื่นชมวิมานของข้าน้อยได้พะยะค่ะ” เขาได้ตอบจอมเทพไป ทำเอาท่านจอมเทพและเหล่าเทวะทั้งหลายแสดงอาการปิติอย่างเห็นได้ชัด ทั้งหมดต่างพากันทะยอยเข้าชื่นชมวิมานอันแสนวิเศษนี้ทันที
น่าแปลกยิ่งนัก!!!!
ถึงแม้เทวดาทั้งหลายจะเข้าไปสักเพียงใด พื่นที่ก็ไม่ได้แคบเลยสักนิด
พื้นที่กลับกว้างเพียงพอกับจำนวนเทวดาเ่าั้ เมื่อเข้ามามาก พื่นที่ก็ขยายออกไปได้มากเช่นกันสร้างความแปลกประหลาดแก่เทวดาและนางฟ้ายิ่ง จึงมีคำถามเกิดขึันในใจของเหล่าเทวดาเ่าั้ องค์อินทร์เห็นดังจึงอยากจะประกาศคุณงามความดีของเทวดาอุบัติใหม่นี้จึงร้องออกไป
“นี่แนะท่านเทพบุตรผู้มีอานุภาพมาก ท่านมีวรรณะงดงาม ส่องสว่างไปทั่วทุกทิศเหมือนดั่งดาวประกายพรึก เมื่อเธอเกิดเป็มนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้ จึงได้สำเร็จเป็เทพบุตรผู้มีฤทธิ์ เพราะบุญอะไรเธอจึงมีอานุภาพรุ่งเรือง และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้” องค์อินทราธิราชตรัสถามอย่างชื่นชมโสมนัส องค์เทพที่อุบัติใหม่ได้ยินจึงหันมาถามต่อว่า
“ท่านทรงลืมไปแล้วรึอย่างไร ข้าพระองค์ได้ปฏิบัติตามท่าน บัญญัติเจ็ดประการที่จะทำให้เราเป็พระอินทราธิราชได้ บัดนี้ข้าพระองค์ได้ปฏิบัติตามแล้ว เมื้อสิ้นจากโลกมนุษย์แล้ว จึงมาจุติเป็อุปัจติเทพ ณ บัดนี้” เทพบุตรท่านนั้นตอบอย่างภาคภูมิใจในผลบุญที่ได้ทำไว้
“จริงสิ เป็เช่นนั้น บัดนี้ เราก็ใกล้หมดวาระแห่งทิพย์แล้ว ท่านอุบัติได้ทันเวลาจริงๆ” ท่านกล่าวตอบอย่างยินดี และทอดพระเนตรไปที่เทพบุตรองค์ใหม่อย่างชื่นชม
ภายในวันนั้น เหล่าปวงเทพและนางฟ้านาง์ต่างพากันท่องเที่ยวในวิมานทั้งวันก็ยังไม่ทั่วถึงเลยจริง ๆ
--------------------------------------------------------
ย้อนหลังกลับไปไม่นาน
ณ หมู่บ้านแห่งหนึ่งในชนบทห่างไกลความเจริญ หมู่บ้านนี้มีชื่อว่า หมู่บ้านห้วยแร่ ที่นี่มีธรรมชาติต่าง ๆ ช่างงดงามนัก รอบ ๆ หมู่บ้านทีี่นี่มีต้นไม้ใหญ่น้อยมากมาย บรรยากาศร่มรื่นเย็นสบาย เหมาะแก่การพักผ่อนและอยู่อาศัยเป็ที่สุด
แต่!!!!
บรรยากาศตอนนี้สิช่างน่าเศร้านัก บุคคลสำคัญของหมู่บ้านได้จากไปอย่างไม่มีหวนกลับ เขาช่างเป็คนดีเหลือเกิน นอกจากจะเป็ผู้นำหมู่บ้านแล้ว ยังคอยช่วยเหลือทุกคนในหมู่บ้านให้อยู่ดีกินดี มีความสุขกันถ้วนหน้า หากเขาทราบว่าคนใดมีความทุกข์ใด ๆ ้าความช่วยเหลือ เขาจะไม่นิ่งดูดาย ยื่นมือเข้าช่วยเหลือทันที ทั้งหมดนี้จึงทำให้ขาวบ้านทุกคนในหมู่บ้านให้ความรักและเคารพเขา ยกย่องในความดีของเขา ต่างตกลงปลงใจยกให้ท่านเป็ผู้นำหมู่บ้านเพื่อที่จะได้คอยขจัดปัดเป่าความทุกข์หรือปัณหาต่าง ๆ ได้
ในเื่ความดีของเขาที่เด่นชัดที่สุดคือการกตัญญูกตเวที เลี้ยงดูบิดามารดา ถึงแม้ว่าบิดาของเขาจะจากไปนานแล้ว แต่เขาก็ยังรักและคิดถึงเสมอ พ่อของเขาสอนว่าให้เป็คนดี มีความเมตตากรุณา
ที่สำคัญต้องรู้บุญคุณคนซึ่งเรียกว่ากตัญญูและต้องตอบแทนบุญคุณท่านนั้นด้วยเมื่อมีโอกาสเรียกว่ากตเวที เขามีครบ สิ่งเหล่านี้จึงทำให้เขาได้รับเลือกให้เป็ผู้นำหมู่บ้านต่อจากพ่อของเขา
ที่ผ่านมาทุกวัน เหตุการณ์ในหมู่บ้านก็ปกติดี ไม่เคยมีเหตุการณ์ใดที่เป็เื่ร้ายแรงมาก่อน วันนั้น ทุกคนก็ใช้ชีวิตตามปกติคือ หนุ่ม ๆ ที่ร่างกายแข็งแรงก็ไปทำไร่ไถ่นาในพื้นที่บ้านตนเองหรือพื้นที่ใกล้เคียง คนแก่ คนชราและเด็ก ๆ ก็อยู่บ้านตามประสา ทุกคนก็ใช้ชีวิตปกติสุขแบบนี้มาหลายปีแล้ว
แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
กลุ่มควันดำพวยพุ่งมาจากทางท้ายหมู่บ้านอย่างรวดเร็ว ไม่นานกลุ่มควันดำนี้ก็ครอบคลุมทั้งหมู่บ้าน ชายหนุ่มคนนี้กำลังดูแลแม่อยู่ตามปกติ วันนี้ก็เช่นกัน เขากำลังหาข้าวให้ท่านแม่ทานตามปกติ เมื่อทุกคนในหมู่บ้านต่างเอะอะเสียงดังเนื่องจากใในกลุ่มควันที่เกิดขึ้น เขาจึงรีบออกมาดูที่นอกบ้าน ก็ทราบว่ามีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น เขาไม่ทราบแหล่งที่มาจึงต้องสติให้มั่น ะโบอกชาวบ้านว่าอย่าได้ใ เดี๋ยวเขาจะแก้ไขเอง ทุกคนต่างจึงพากันได้สติ มีหญิงสาวคนหนึ่งบ้านอยู่ใกล้ ๆ ชายหนุ่มคนนี้ เดินเข้ามา
“พี่ มันเกิดอะไรขึ้น” หญิงสาวสวยนางนั้นดูสติมั่นคงดี
“พี่เองก้อไม่รู้เหมือนกัน แต่เดี๋ยงคงรู้แหละ” เขาตอบหญิงสาวคนนั้นไปอย่างปลอบประโลมทั้ง ๆ ที่เขาเองก็ยังไม่รู้ว่าจะแก้ไขอย่างไร
ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังคุยกับหญิงสาวอยู่ด้านนอก ภายในบ้านของเขานั้น บังเกิดกลุ่มควันที่รวมตัวกันเป็รูปร่างคล้ายมนุษย์ผู้ชาย การรวมตัวของควันนี้อยู่ในสายตาของท่านแม่ของชายหนุ่มตลอดเวลา แต่ดูนางจะไม่มีความเกรงกลัวกลุ่มควันนี้แม้แต่น้อย ประหนึ่งเหมือนคุ้นเคยหรือเคยพบเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อนแล้ว
“ท่านมาแล้วรึ มาเลย มาเอาชีวิตข้าไป ข้าพร้อมแล้ว” หญิงชราผู้เป็มารดาของชายหนุ่มได้พูดขึ้นหลังจากได้พบควันประหลาดนั่น
“ข้ามาตามสัญญาที่เ้าให้ไว้กับข้าเมื่อยี่สิบปีก่อน ที่เ้าขอร้องให้ข้าช่วยชีวิตลูกชายคนเดียวของเ้าไว้” เงาควันนั้นเปล่งเสียงออกมา
“ข้าก็มิได้บ่ายเบี่ยงประการใด ขอเชิญท่านมาเอาชีวิตข้าไปได้เลย ข้าพร้อมแล้ว”หญิงชรายังยืนกรานคำเดิม
“ได้ ข้าต้องเอาแน่” เงานั้นได้ยกมือขวาขึ้นและยื่นไปทางหญิงชราคนนั้น
แต่ยังไม่ทันที่จะเกิดสิ่งใดต่อไป
“หยุดก่อนท่านพญามารผู้มีเมตตา” เสียงนั้นมาห้ามไว้ เป็เสียงของชายหนุ่มผู้เป็ลูกชายของหญิงชราคนนั้นนั่นเอง เขามองไปที่กลุ่มควันทีหนึ่ง มองไปที่แม่ของเขาทีหนึ่ง จึงตัดสินใจพูดว่า
“มาเอาชีวิตข้าไปแทนเถอะ” เขาเข้ามาคุกเข่าขอร้องท่านผู้มีอำนาจตนนั้น คำพูดนั้นทำเอาแม่ของเขาใทันที ร้องห้าม
"อย่านะลูก แม่แก่แล้ว คงอยู่ได้ไม่นาน ลูกต้องอยู่ดูแลหมู่บ้านนี้ต่อไป เ้าจะตายไม่ได้นะ " นางร้องห้ามเสียงหลง เมื่อทั้งสองแม่ลูกต่าง้าจะตาย ต่างแย่งกันที่จะตาย ทำให้พญาอสูรตัดสินใจไม่ถูก ถึงเขาจะเป็อสูร แต่ก็มีสัจจะ ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น
แต่ที่น่าแปลกใจคือ พญามารได้เพ่งเล็งแค่มารดาของเขาเท่านั้น คนอื่นจะไม่สามารถมองเห็นเขาได้แต่ทำไมชายหนุ่มคนนี้ถึงได้รู้ว่าเขายืนอยู่ตรงนี้
“นี่ นี่เ้า มองเห็นข้าได้อย่างไร” พญามารตนนั้นแปลกใจ
“ท่านช่วยข้าไว้ ข้าย่อมมีพลังของท่านอยู่ด้วย ข้าจึงมองเห็นท่านได้” เขาตอบไปซึ่งคำตอบนี้ถึงทำให้พญาอสูรเข้าใจ เขาลืมข้อนี้ไปเสียสนิท
“อือ เป็เช่นนี้เอง” พญามารรำพึงออกมาเบา ๆ
“ถ้าเป็เช่นนั้น เ้าอย่าคิดว่าเ้ามีพลังของข้าแล้วข้าจะไม่ทำอะไรเ้าและแม่ของเ้านะ สัญญษต้องเป็สัญญา วันนี้ข้าต้องเอาชีวิตมารดาเ้าไปเป็บริวารของข้าให้จงได้” พญามารพูดเสียงดังสะท้าน
“ได้ ข้ามิได้เรียกร้องสิ่งใด เพียงแต่ข้าขอร้องท่านให้ปล่อยแม่ข้าไปแล้วมาเอาชีวิตข้าแทน ข้าขอร้องท่านล่ะ” ชายหนุ่มก้มลงกราบท่านพญามารตนนั้นถึงสามครั้ง
“ไม่ได้ มันไม่อยู่ในสัญญา ถึงข้าจะเป็ปีศาจแต่ก็ยังยึดมั่นคำสัญญาเป็ที่ยิ่ง และอีกอย่างข้าไม่ชอบผู้ชาย มันไม่ค่อยเชื่อฟังข้า” พญามารไม่ยอม
“ข้าขอร้องท่านล่ะ ความจริงข้าควรตายไปเมื่อยี่สิบปีที่แล้วด้วยซ้ำ” ชายหนุ่มก้มกราบอีกหลายครั้ง ทำให้มารดาของเขาต้องหลั่งน้ำตาออกมา
“เ้าอย่าโง่เลย ลูกข้า ข้าแก่แล้ว อีกไม่นานก้อตาย อยู่ไปก็อไม่มีประโยชน์สิ่งใด แต่เ้ายังหนุ่มและยังเป็หัวหน้าหมู่บ้านอีก ถ้าเ้าตาย พวกเขาจะอยู่อย่างไร” มารดาร้องไห้ไปพร้อมกับให้เหตุผลแก่เขาแต่ดูเหมือนเขาจะไม่ยอมฟัง
“ไม่นะ ข้าทนเห็นแม่ข้าตายไปต่อหน้าต่อตาไม่ได้ ท่าน ได้โปรดเถอะมาเอาชีวิตข้าไปแทนเถิด” เขาไม่ยอมจริง ๆ
“ไม่ได้ ข้าตัดสินใจแล้ว” พญามารพูดจบจึงยกฝ่ามือขวาขึ้น บังเกิดแสงสีดำเข้มสนิทพวยพุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขา พุ่งไปยังร่างมารดาของชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว
แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝัน
ชายหนุ่มผู้ที่กำลังคุกเข่าอยู่นั่นกลับลุกขึ้นและวิ่งมาขวางอย่างรวดเร็ว สุดที่พญามารจะยั้งมือได้ แสงสีดำนั้นได้พุ่งใส่ร่างของเขาอย่างเต็มที่ ทำให้เขาถึงกับมีเลือดออกตามทวารทั้งเก้าในทันที
3K
