“เอ่อ..ผมไม่กล้าหรอกครับ”
เจมส์เอี้ยวตัวหลบให้เ้านายของเขาเดินผ่านไปเล็กน้อยเมื่อครู่เขาไม่ได้ตั้งใจกวนเ้านายของเขาแต่เพียงแค่คิดว่าเ้านายของเขาถามก็เท่านั้น
“ก็หัดตอบอะไรที่ไม่กวนประสาทบ้างสิวะ”
แจ็คอมยิ้มแกมบ่นคู่หูของเขาเล็กน้อย
“มาหาผมแต่เช้ามีธุระอะไร”
พฤกษ์เดินเข้ามาในห้องรับแขกอย่างสง่าสายตาของเขาไม่ได้ยินดียินร้ายที่เธอมาที่นี่
“...คือ...”
ริชชี่ถอดแว่นกันแดดเหน็บที่คอเสื้อที่แสนกว้างของเธอต่อหน้าเขาและมีสีหน้าที่อ้อนวอนเย้ายวนเชิญชวนเล็กน้อยตามประสาคนเคยๆกันกับชายหนุ่ม
“ไม่พ้นเื่เงิน..”
พฤกษ์ไม่ค่อยอยากจะมองสีหน้าท่าทีของหญิงสาวเท่าไรมาแนวนี้เขาพอจะเดาออกว่าเธอคงจะมาที่นี่ด้วยเื่เงินเป็หลักอยู่แล้วเพราะคนอย่างเธอคงจะไม่ใช่มาเยี่ยมเยียนตามประสาหรอก
“ครั้งนี้ริชขอยืมก่อนก็ได้ค่ะ”
ริชชี่ทิ้งการกระทำที่ยั่วตาอีกฝ่ายทุกอย่างเข้าไปกอดแขนชายหนุ่มเมื่อเขารู้จุดระสงค์ของเธอแล้วเธอก็จะไม่อ้อมค้อมต่อไป
“คุณก็รู้ว่าผมไม่ชอบให้ใครยืมเงินสักเท่าไรถ้ามีอะไรมาแลกเปลี่ยนมันก็จะโอเคกว่า”
ตอนนี้เื่เงินของพฤกษ์มันไม่ได้มีปัญหาแต่ที่เป็ปัญหาของเขาก็คือความ้าตอนนี้มากกว่าในเมื่อเขาทำตัวดีๆแล้วไม่ได้อะไรก็ขอกลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมก็แล้วกัน
30 นาทีต่อมา
ห้องนอนในเรือนเล็ก
ตั้บ..ตั้บ...ตั้บ..ๆ..ๆ.ๆ..ๆ
ความ้าของชายหนุ่มที่พุงสูงบวกกับหญิงสาวที่กำลังกระหายเงินทั้งสองเข้ากันเป็ปี่เป็ขลุ่ยต่างก็ระบายความสุขเสียวซ่านของตัวเองออกมาอย่างไม่อายเสียงครางระงมบวกกับเสียงเตียงที่ดังเล็ดลอดออมาจากในห้องตลอดเวลาไม่มีหยุดมาพักใหญ่แล้ว
“คุณ..พฤกษ์..อร้ายยย...อื้มมม... “
ริชชี่เหงื่อออกซิกร่างของเธอถูกกดแปะอยู่ที่ฝาผนังตัวสั่นคลอนส่งเสียงครางไม่หยุดเพราะชายหนุ่มที่ยืนครอบอยู่ด้านหลังของเธอยังกดแท่งร้อนเข้ามาในช่องทางสวาทของเธออย่างไม่ขาดดูเหมือนจะไม่หมดเรี่ยวแรงง่ายๆอีกด้วย
“อ้าส์...”
พฤกษ์หลับตาปี๋กัดฟันกรอดด้วยความเสียวแรงที่เขามีอยู่ในตอนนี้มีเท่าไรเขาใส่ไม่เคยยั้ง
“ยังแรงไม่ตกเหมือนเดิมเลยนะคะ”
ริชชี่ถึงจะมีเจ็บบ้างแต่ความเสียวซ่านที่มันมีมากกว่าเธอจึงพูดเอาใจเขาอยู่เรื่อยๆ
“อย่าพูดมากก..อ้าส์”
พฤกษ์จับหญิงสาวลากมานอนกับพื้นในท่าหันหลังเหมือนเดิมเขายกสะโพกมนของเธอขึ้นด้วยมือแกร่งพร้อมอัดแท่งร้อนของเขาเข้าไปอย่างไม่รีรอ
“อร้ายยย..อื้อ...อ้ะ.ๆๆๆ”
แรงบดเบียดตัวตนที่มันมหึมาของชายหนุ่มทำเอาแม่นางแบบสาวแทบร้องไม่มีเสียงเพราะตอนนี้ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะทำเร็วและแรงขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า
“นายเรานี่หลังอาหารเช้าเลยหรอวะ”
เจมส์ยืนเฝ้าหน้าบ้านกับแจ็คเขาได้ยินเสียงที่เล็ดลอดออกมาด้านในแล้วถึงกับต้องส่ายหัวไม่อยากคิดสภาพหญิงสาวตอนออกมาเลย
“แกว่าเราต้องซื้อเตียงให้นายใหม่ป่าววะ”
แจ็คเองที่ทนฟังอยู่นานไม่ค่อยได้ยินเสียงเตียงแล้วคาดว่าตอนนี้เตียงอาจจะพังไปแล้วก็เป็ได้
“ไม่รู้ไปตายอดตายอยากมาจากไหน”
เจมส์ไม่รู้ว่าเ้านายของเขาจะอารมณ์รุนแรงได้ถึงเพียงนี้
“ก็นายเล่นหยุดเื่ผู้หญิงมาั้แ่ชอบคุณพิมแล้วนี่หว่า”
แจ็คเข้าใจหัวอกเ้านายของเขาดีคนที่เคยๆเร่องนี้อยู่ไม่ขาดกลับหยุดไปพักใหญ่เมื่อคิดว่าตัวเองเจอรักแท้แต่กลับโดนหักหลังเมื่อมาถึงวันนี้เ้านายของเขาคงไม่อยากเปลี่ยนอะไรที่ไม่ใช่ตัวเองแล้ว
“ให้นายคลายเครียดบ้างก็ดีเหมือนกัน”
เจมส์พยักหน้าเห็นด้วยกับที่แจ็คพูดและก็เห็นใจเ้านายของเขาเช่นกัน
ชั่วโมงต่อมา
“พวกนายถ้าเธอใส่เสื้อผ้าเสร็จพาเธอไปส่งที่บ้านด้วย”
พฤกษ์เดินออกมาจากเรือนเล็กด้วยอาการล้าเล็กน้อยตอนนี้ตัวของเขาเปียกไปทั้งตัวอยากอาบน้ำเต็มทีหน้าที่ที่จะจัดการตรงนี้ก็ทิ้งให้เป็หน้าที่ของลูกน้องของเขาทั้งสองคนก็แล้วกัน
“ครับนาย..”
สองหนุ่มคนสนิก้มหัวรับคำสั่งของเ้านายอย่างรู้งาน
“อืมมม...ฉันไปอาบน้ำก่อน”
“ดูสภาพนายเหงื่อท่วมขนาดนี้คนข้างในจะเป็ยังไงวะ”
หลังจากที่เ้านายหนุ่มของพวกเขาเดินไปแล้วเจมส์เองไม่อยากคิดถึงคนข้างในเลยว่าจะมีสภาพเป็แบบไหน
“ไม่ตายก็ดีแล้วล่ะ”
แจ็คทำท่าขนลุกขนพองเมื่อนึกสภาพคนที่อยู่ข้างใน
“พวกนายไปส่งฉันด้วย...”
ริชชี่เดินขาขวิดออกมาอย่างซมซานตอนนี้เธอแทบไม่มีเรี่ยวแรงที่จะพูดด้วยซ้ำไม่รู้ว่าชายหนุ่มไปเอาเรี่ยวแรงจากไหนนักหนาเงินที่ได้มาเธอไม่รู้ว่าจะคุ้มกับค่าตัวของเธอหรือป่าวเลย
“ครับ..เอ่อ..ไหวมั้ยครับ”
เจมส์ต้องรีบไปรับหญิงาวเอาไว้ก่อนที่เธอจะล้มลง
“โอเคๆ..ฉันโอเค”
ริชชี่พยักหน้าบอกลูกน้องชายหนุ่มว่าเธอโอเคยังไหวขอแค่ให้พวกเขาพาเธอไปส่งบ้านก็พอ
“แจ็คไปเอารถมาเดี๋ยวฉันจะดูเธอก่อน”
เจมส์จำต้องสั่งแจ็คให้รีบไปเอารถออกมาก่อนที่หญิงสาวจะมาเป็อะไรที่นี่
“เออๆ...นายนะนายทำซะหมดสภาพเลย”
แจ็ควิ่งไปบ่นไปที่เ้านายของเขาทำอีกฝ่ายซะไม่เหลือดีเสียเลย
ชั่วโมงต่อมา
“โชคดีนะครับคุณริชชี่”
สองหนุ่มส่งริชชี่ที่หน้าคอนโดของเธอเสร็จพวกเขาก็หันหัวรถกลับทันที
“เฮ้ย..แจ็คเราไปสนุกกันต่อดีกว่าว่ะ..นายส่งข้อความมาว่าวันนี้ให้เราไปหาความสุขได้หนึ่งวัน”
.......................................................................
904
