ธรณีคลั่ง(ใหม่)

    ตอนที่71 มังกรแท้ปพทะมังกรเทียม

        เจ้าตัวที่กำลังพาเขาบินอยู่นั้นได้กรีดร้องคำรามเสียงดังลั่น หูทั้งสองข้างของภูมิมีน้ำสีแดงฉานไหลออก หูของเขาที่ไม่ได้ยินแล้วในตอนนี้แต่เขาก็ไม่ได้สนใจ เพราะสิ่งที่เขาสนใจคือทำให้ตัวเองออกจากเขี้ยวที่ฝั่งลงซีกซ้ายของลำตัวของเขา ภูมิได้ตัดสินใจบิดลำตัวด้วยแรงทั้งหมดที่มีจนเขาก็หลุดออกมาลำตัวบริเวณที่โดยกัดถูกฉีกออกไปทั้งแถบเป็นแผลเหวอะขนาดใหญ่เลือดสดๆ ไหลทะลักออกมาราวกับเขื่อนแตก ภูมิปล่อยให้ตัวเองร่วงลงพื้นพร้อมกับส่งสายตาจ้องมองไปยังสิ่งมีชีวิตที่กัดเขา

       เมื่อเห็นตัวมันชัดๆ เข้าเต็มตาก็ได้ทำให้เขาอึ้งจนแทนจะหยุดหายใจไปเลยทีเดียวนั้นเป็นเพราะเจ้าตัวนี้เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยคาดคิดว่ามันจะมีอยู่บนโลกใบนี้ด้วย

       เจ้าสิ่งนี้นั้นหัวของมันเป็นมีขนาดเท่าๆ กับรถเก๋งคันหนึ่งมีเขาสองอันที่เป็นกระดูกโผล่ยาวชี้ไปด้านหลังตามคอของมัน ลำคอของมันยาวเกือบๆ สามเมตร ทั่วทั้งลำตัวตั้งแต่หัวจนถึงหางของมันถูกปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีน้ำตาลมันวาวราวกับทาน้ำมันเอาไว้ ด้านบนตั้งแต่คอจนถึงหางเป็นเหมือนกระดูกที่ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ ราวกับเกราะและมีกระดูกอีกสองชิ้นที่ไม่ต่างจากเขาของมันบริเวณต้นคอแนบไปตามลำคอ ตัวของมันยางเกือบๆ ยี่สิบเมตรได้ ขาทั้งสี่ช่างดูแข็งแรงมีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ขาคู่หน้าของมันมีขนนกสีขาวติดอยู่ทั้งแถบ อาวุธอีกชิ้นที่แหลมคมสีดำเหมือนถ่านอยู่ตรงปลายนิ้วทั้งยี่สิบสี่นิ้วของขาทั้งสี่ข้าง

       ' มังกร อย่างนั้นหรอเนี่ย ไม่ใช่สิ ไวเวิร์น '

       ภูมิตะโกนก้องในใจดวงตาทั้งสองกะพริบรัวๆ ราวกับว่าจะเช็กให้แน่ใจว่าเป็นเรื่องจริง

       มันที่กำลังพุ่งเข้ามาหาเขาด้วยความรวดเร็วราวกับสายฟ้าแลบทำให้เขาต้องกระโดดหลบจนสุดตัวไปทางด้านซ้าย ของมัน ภูมิที่ร่างกายบาดเจ็บอยู่แล้วนั้นก็ทำให้บาดแผลของเขาฉีกขาดมากขึ้น เขารีบยกโพชั่น รักษาและโพชั่น Hp ขึ้นมาดื่มอย่างรวดเร็วในขณะที่มันได้บินผ่านไป

       ภูมิก็ได้กางปีกแล้วบินไปทางตรงข้ามกับมันอย่างรวดเร็ว ภูมิรีบบินด้วยความเร็วสูงสุดของเขาในทันทีเพราะกลัวว่ามันจะตามเขาได้ทัน

       ภูมิได้หันหลังกลับมามองว่าเจ้าญาติห่างๆ ของมังกรตัวนั้น ก็ได้บินตามเขามาหรือไม่ แล้วเขาก็ต้องหลบออกด้านข้างอย่างรวดเร็ว เมื่อมันได้อ้าปากอันใหญ่โตจะงับเขาแล้ว ภูมินั้นได้คิดว่าตัวเองหลับพ้นแล้วแต่ไม่ใช่เลยเมื่อปีกที่เหมือนปีกนกสีขาวราวกับหิมะของมันได้ฟาดตบเขาใส่ร่างของเขาจนร่วงลงกระแทกพื้นดินบริเวณเชิงเขาจนเป็นหลุมลึก

       เจ้ามังกรดำ ตัวนั้นได้บินลงมาจอดตรงพื้นดินใกล้ๆ เขาแล้วมันก็ได้พุ่นลมหายใจออกจากจมูกอย่างแรงจนขวานหอกนั้นกระเด็นหลุดไปปักพื้นข้างๆ หลุม ซึ่งภูมินั้นกำลังคลานออกมา มันได้ยืนนิ่งๆ จ้องมองมาที่ภูมิที่กำลังขึ้นมาจากหลุมทั้งตัว ภูมิก็ได้จับไปที่ขวานอันใหญ่ของเขาที่ปักอยู่ เขาได้ถือมันด้วยแขนทั้งสองข้าง สายตาที่เหมือนคนที่กำลังจะยอมตายได้จ้องมองไปยังมังกรตัวนั้น

       เขาได้ก้าวเดินเข้าหามันช้าๆ พร้อมกับร่างที่บาดเจ็บหนัก แต่ทันใดนั้นเองก็ได้มีมังกรอีกตัว ซึ่งตัวนี้เป็นมังกรจริงๆ ไม่ใช่ไวเวิร์นบินพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วแล้วก็ได้พ่นน้ำแข็งที่เป็นแท่งแหลมคมเข้าใส่มังกรตัวสีน้ำตาลที่อยู่บนพื้น แท่งน้ำแข็งที่เหมือนหอกได้เสียบเข้าที่ตัวมันจนลากร่างของมันไถลไปไกล พื้นที่มันได้ยืนอยู่กลายเป็นทุ่งน้ำแข็งอย่างรวดเร็ว น้ำแข็งพวกนั้นได้เสียงเข้าที่ตัวมันจนเลือดสีแดงเหมือนดอกเข็มอาบย้อยจามลำตัวแต่เพียงไม่นานเลือดเหล่านั้นก็ได้กลายเป็นน้ำแข็ง

       มังกรตัวที่มาใหม่นั้นมีรูปร่างเป็นมังกรทางฝั่งยุโรป มีร่างกายผอมเพรียวเรียวบางแต่กลับดูจะแข็งแรงมากกว่าตัวสีน้ำตาล มันมีเกล็ดสีฟ้ากับน้ำทะเลที่สะท้อนแสงระยิบระยับ พร้อมกับปีกค้างคาวอันใหญ่สีขาวสะอาดตาบนหลัง และกลางหลังตั้งแต่หัวจนถึงปลายหางของมันมีกระดูกแหลมๆ โผล่ออกมาพร้อมกับพังผืดที่ยึดติดพวกมันอยู่ ปลายหางที่เรียบเนียนมีปลายที่เหมือนหัวลูกศรอันใหญ่ประดับอยู่ บริเวณคอของมันมีเงี่ยงที่คลายครีบปลาทั้งสองข้าง ชาทั้งสีตรงด้านหลังขาก็ประดับไปด้วยครีบปลาเช่นเดียวกันแผงหลัง หัวของมันมีเขาที่เหมือนเขาควายที่มีสีดำแต่มันกลับชี้ไปข้างหน้าราวกับจะแทงทุกอย่างให้ทะลุด้วยเขาอันนั้น และบนหัวและคอของมันประดับไปด้วยขนสีดำเงาเหมือนผมคนที่อ่อนนุ่มลอยตามลม ภูมิได้แต่ยืนจ้องมอง มันได้พุ่งเข้าหาไวเวิร์นสีน้ำตาลที่กำลังถูกน้ำแข็งเกาะขาทั้งสี่ข้างของมันเอาไว้ เล็บสีไข่มุกจับเข้าที่หลังของมังกรตัวแรกแล้วบินขึ้นไปบนท้องฟ้าแล้ววงกลับลงมาด้วยความเร็วสูง

       " ตูม "

        ร่างสีน้ำตาลขนาดใหญ่แต่เล็กกว่ามังกรที่ใช้น้ำแข็งอยู่เกือบสองเท่ากระแทกพื้นดินอย่างแรงจนฝุ่นควันคละคลุมเต็มไปหมด เมื่อสายลมเบาๆ พัดผ่านเขาฝุนผงออกไปเขาก็ได้เห็นมังกรสีน้ำตาลตัวใหญ่นอนแน่นิ่งอยู่ในหลุม มังกรสีขาวก้าวเดินด้วยขาสี่ข้าง มันเข้าเดินไปเรื่อยๆ เมื่อมากถึงก็ได้ใช้ฟันอันแหลมคมกัดเข้าที่คอของมันแล้วกระชากจนขาดออก เลือดพุ่งกระฉูดออกมาราวกับน้ำพุ ทุกอย่างเกิดขึ้นราวกับสายฟ้าฟาด พอภูมิรู้สึกตัวอีกทีเจ้าตัวสีน้ำตาลก็ได้ตายไปแล้ว

        จากนั้นร่างกายอันใหญ่โตมโหฬารของมันก็ได้หายไปอย่างไร้ร่องรอยราวกับว่าไม่เคยมีมันมาก่อน ภูมิที่ยืนมองการต่อสู้และการปรากฏตัวของมังกรอีกตัวนั้นทำให้เขาไม่รู้ตัวเลยว่าได้ถูกมังกรตัวสีขาวพุ่งเข้ามากัดร่างของเขาเสียแล้ว เขามารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่กำลังบินอยู่บนท้องฟ้าและในปากมังกรอีกครั้ง

       เขาพยายามใช้หอกในมือแทงเข้าที่คอของมันด้วยความยากลำบากเพราะสองแขนของเขานี้ก็อยู่ในปากอันใหญ่โตของมัน บินมาได้สักพักมันก็ได้พาเขาดิ่งลงพื้นอย่างรวดเร็ว แต่ตรงจุดที่หนึ่งคนหนึ่งมังกรลงไปนั้นมันไม่ใช้ดิน แต่กลับเป็นทะเลสาบแห่งหนึ่ง

       ภูมิเมื่อลงมาในน้ำ เขาก็ต้องแปลงประหลาดใจเมื่อเขาได้รับฟองอากาศทรงกลมครอบหัวเอาไว้ และเขาก็ต้องแปลกประหลาดใจเมื่อรู้สึกไม่ได้ถึงความเจ็บปวดที่ได้ ถึงเขาจะงุนงงกับการกระทำของมันแต่เขาก็ยังคงนิ่งเงียบ

       พวกเขาทั้งสองได้ดำดิ่งลงมาจนถึงพื้นดิน ซึ่งเขาคาดว่าน่าจะลึกหลายกิโลเมตรแล้วมังกรตัวนั้นก็ได้พาภูมิมุดเข้าไปในถ้ำหินใต้น้ำที่สลับซับซ้อนก่อนที่จะไปโผล่ยังโถงถ้ำใต้น้ำแห่งหนึ่ง ที่ด้านในนั้นเต็มไปด้วยปะการังเล็กๆ ขนาดเท่านิ้วก้อยแตกกิ่งก้านไม่ต่างจากกิ่งไม้ทั่วไปแต่ไม่มีใบเหมือนต้นไม้ มันได้เกาะอยู่ตามผนังหินชื้นๆ ทั้งโถงแห่งนี้พร้อมทั้งเรื่องแสงสีเขียวอ่อนๆ ราวหลอดไปตามบ้านเรือนสาดไปทั่วทุกที่จนเขาที่สามารถมองเห็นทั่วทุกพื้นที่ด้วยตาเปล่า