ตอนที่1 โชคดีในโชคร้าย
นาตาชาหญิงสาวอัปลักษณ์สายลับฝืมือฉกาจจากรัสเซียเธอถูกส่งเข้ามาทำงานในประเทศสหรัฐอเมริกาด้วยตำแหน่งเ้าหน้าที่ธุรการธรรมดาของทำเนียบขาวเธอสามารถสืบความลับได้หลายอย่างภายใต้หน้ากากหญิงสาวที่ทุกคนมองข้าม
หญิงสาวมีความลับซึ่งไม่สามารถบอกกับใครได้สุดท้ายเธอถูกคนขององค์กรหักหลังเพราะแรงพิษริษยาในความเก่งกาจด้านสืบข่าวกรอง ทั้งที่เธอเป็คนอัปลักษณ์ที่สุดในองค์กรแต่สุดท้ายก็ต้องสังเวยชีวิตจากความไว้ใจคนใกล้ตัว
ครั้นเกิดใหม่อีกคราเธอตื่นขึ้นมาในร่างของสะใภ้โง่หัวอ่อนแห่งตระกูลหลงอันมั่งคั่งของเมืองหลวงประเทศจีนทว่าสิ่งที่ทำให้เธอตกตะลึงนิ่งอึ้งไปั้แ่วินาทีแรก จนสมองแล่นช้าอย่างไม่รู้ตัวเพราะมีใบหน้าหล่อเหลาปานเทพบุตรของสามีนั่งจ้องมองจากบนรถเข็นไม่วางตา
“ว้าว! ์เมตตาฉันเสียจริงหล่ออะไรเบอร์นี้ ฉันจะดูแลคุณเองที่รัก..........โอ๊ย!”
นาตาชาหรือไช่อิงในชาตินี้ผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียงพลางพึมพำพร้อมเคลื่อนตัวเข้าไปหาชายนั่งบนรถเข็นผู้เป็สามีอย่างมีความสุข พลันถูกองครักษ์ของสามีผลักออกไปให้พ้นหน้าเ้านายหนุ่มเต็มแรงจนทำให้เธอหงายหลังเกือบตกเตียงอย่างไม่ทันระวังตัว
พอตั้งสติได้แล้ว เธอรีบเอี้ยวตัวเหลียวมององครักษ์เข็นรถพาสามีออกไปจากห้องนอนโดยได้ยินเสียงเ็าอันคุ้นหูจากชายหนุ่มผู้เป็สามีออกคำสั่งกับองครักษ์ทั้งสองคนว่า
“อย่าให้เธอเข้าใกล้ฉันอีก! เปลี่ยนเวรเฝ้าประตูห้องให้ดี!”
ไช่อิงยิ้มมุมปากด้วยสายตาวาบวับขณะจ้องมองสามีและองครักษ์เดินจากไปเธอไม่สนใจเสียงตอบรับคำสั่งจากองครักษ์ แต่พยุงตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงพลางพึมพำอย่างมุ่งหมายว่า
“มีสามีหล่อขนาดนี้ ฉันจะถอยได้ไงล่ะลองดูกันสักตั้งเป็ไง”
หญิงสาวสามารถผสานความทรงจำระหว่างร่างใหม่กับจิติญญาเดิมได้อย่างรวดเร็วเพราะมีประสบการณ์เกิดใหม่หลายครั้งแล้วยังสามารถเข้าถึงความทรงจำของร่างใหม่ได้อย่างรวดเร็ว เพราะอะไรนั่นเหรอ
ก็เพราะว่าเธอเกิดใหม่ครั้งนี้เป็ครั้งที่แปดแล้วนั่นซี.....ครั้งที่แปด!!!
นั่นคือความลับซึ่งเธอไม่คิดบอกใครเพราะมันน่าเหลือเชื่อเกินไปทั้งยังเป็ไพ่ลับอันสำคัญของตนเองอีกด้วย
ไช่อิงเตรียมตัวจะลุกจากเตียงพลันต้องกระแทกตัวลงนั่งเหมือนเดิมเธอเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงเพราะตระหนักได้อย่างชัดเจนว่าภายในร่างกายมีความผิดปกติบางอย่างเกิดขึ้น
จากนั้นเธอคลำตำแหน่งทัดดอกไม้ซึ่งอยู่เหนือใบหูซ้ายอย่างระมัดระวังพลางถอนหายใจด้วยความโล่งอกเพราะการาเ็กำลังสมานตัวอย่างรวดเร็วซึ่งอาจเป็สาเหตุการเสียชีวิตของร่างเก่าแล้วจับข้อมือเพื่อตรวจสอบชีพจรตนเองอย่างละเอียดทั้งสองข้างพลางเบิกตากว้างด้วยความโมโหอย่างถึงขีดสุด แล้วพึมพำออกมาด้วยความโกรธแค้นว่า
“หน็อยแน่! ใครกันที่กล้าวางยาฉัน ที่แท้ร่างเก่าอาจไม่ได้ตายเพราะถูกองครักษ์ทำร้ายแต่มีคนวางยาฉัน มันเป็ใครกันแน่?!”
ไช่อิงเค้นเสียงกล่าวด้วยความขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเธอรู้สึกโมโหเป็อย่างยิ่งที่พบว่ามีคนตั้งใจทำร้ายตนเอง ทั้งอาจเป็การยืมมือสังหารจากองครักษ์และสามีเพื่อหวังผลบางอย่าง
หญิงสาวตระหนักได้อย่างชัดเจนว่าผู้คนในครอบครัวหลงต่างรู้ดีว่าชายหนุ่มผู้เป็สามีรังเกียจและเกลียดชังเธอมากที่สุดเพราะเธอแต่งงานกับเขาโดยปราศจากความรักต่อกันแต่เป็เพราะเขาขัดคำสั่งของผู้เป็อาหรือผู้ปกครองในปัจจุบันไม่ได้
ประการสำคัญเธอเองก็ต้องมาแต่งงานกับเขาเพราะน้องสาวไม่ยินยอมแต่งกับคนพิการเพื่อใช้หนี้เงินยืมซึ่งเกิดจากการติดพนันของพ่อฉะนั้นภาระความรับผิดชอบของครอบครัวจึงตกมาอยู่ที่เธอในฐานะลูกสาวคนโตของบ้านในบัดดล
“ฉันต้องออกไปหายาขับพิษก่อนไม่งั้นเดี๋ยวจะซวยมากกว่านี้ เอาไงดี เรี่ยวแรงฉันก็แทบไม่เหลือแล้ว”
หญิงสาวประคองตัวเองเดินไปรินน้ำดื่มเพื่อดับกระหายและช่วยทำให้พิษเจือจางได้เล็กน้อยเธอตระหนักได้อย่างชัดเจนว่าตนถูกพิษสลายกำลังซึ่งเป็สูตรพิษร้ายแรงพอควร โดยมักใช้ในกลุ่มชายหนุ่มเสเพลผู้ชื่นชอบท่องเที่ยวยังสถานบันเทิงยามราตรี
พิษสลายกำลังเป็ที่นิยมในหมู่นักเที่ยวราตรีเพราะไม่เพียงทำให้เรี่ยวแรงหดหายไปทั้งเมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้งยังลบความทรงจำบางส่วนออกไปด้วย ฉะนั้นจึงเป็พิษที่ชื่นชอบสำหรับชายหรือหญิงผู้มีเจตนา้าทำมิดีมิร้ายกับฝ่ายตรงข้ามได้ชะงัดนัก
ไช่อิงดื่มน้ำเข้าไปจนเกือบหมดเหยือกเธอรู้สึกสดชื่นขึ้นเล็กน้อยทว่าเริ่มรู้สึกตาพร่ามัวเพราะฤทธิ์เสริมของพิษซึ่งจะทำให้นอนหลับพร้อมลบความทรงจำบางส่วนไปด้วยกำลังออกฤทธิ์ขึ้นมาแทน
“แย่ละ! ฉันต้องรีบไป!จะชักช้าอีกไม่ได้!ไปทางประตูหลังบ้านแล้วกัน”
หญิงสาวพึมพำอย่างกังวลใจเธอไม่สนใจเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ แต่ใส่ชุดเหมือนหญิงแก่คราวป้าซึ่งเป็เสื้อสตรีลายดอกสีเขียวอ่อนแขนยาวกรอมข้อมือปิดคอมิดชิดสวมทับด้วยกระโปรงทรงเอยาวคลุมเข่าและยังมีรองเท้าหนังหุ้มส้นสีดำเรียบร้อยในชุดเดิม
เธอประคองตัวเดินออกจากห้องนอนตนเองซึ่งเป็ห้องแฝดอยู่ติดกับห้องนอนของสามีโดยห้องนอนของเธอและเขาอยู่ชั้นล่างของคฤหาสน์หลังใหญ่เนื่องด้วยเขามีความพิการและมีความประสงค์้าพักอยู่ชั้นล่างเอง จึงกลายเป็เื่ดีสำหรับเธอในเวลานี้เพราะไม่ต้องเสี่ยงเดินลงบันไดให้ตกลงมาคอหักเสียชีวิต
เธอพยายามเดินลัดเลาะเพื่ออาศัยตัวบ้านประคองไปยังทิศทางประตูเล็กหลังบ้านซึ่งถูกใช้เป็เส้นทางเชื่อมระหว่างคฤหาสน์กับบ้านพักของบรรดาคนรับใช้ เธอรู้จักเส้นทางลับออกสู่ซอยแคบเพื่อขึ้นสู่ถนนใหญ่อีกฝั่งได้พลางฝืนร่างกายมุ่งหน้าเดินไปด้วยความยากลำบาก
หญิงสาวสามารถเดินผ่านซอยแคบสู่ถนนใหญ่ได้สำเร็จทว่าตาเธอพร่ามัวมากขึ้นเช่นกัน จนต้องสะบัดหน้าแรง ๆหลายครั้งเพื่อเรียกสติให้กลับคืนมากระนั้นเธอไม่สามารถฝืนต้านพิษซึ่งกำลังออกฤทธิ์ให้นอนหลับได้เธอได้ยินเสียงสุดท้ายเป็เสียงล้อรถเบรกดังลั่น ก่อนล้มลงหมดสติไปอย่างไม่รู้ตัวทันใด
..........
ไช่อิงฟื้นสติขึ้นมาในสถานที่ไม่คุ้นตาเธอกระพริบตาปรับสภาพการมองเห็นเพราะสายตาต้องแสงไฟในห้องเข้าพอดีพลางทะลึ่งพรวดลุกขึ้นนั่งเพราะจำได้ว่าตนเพิ่งจะเกิดใหม่ไม่นานนัก
พลันได้ยินเสียงเปิดประตูห้องพักคนป่วยเข้ามาแล้วมีชายหนุ่มหน้าตาดีซึ่งความหล่อเหลาของเขาทะลุหน้ากากอนามัยออกมา เขามีท่าทางเป็มิตรในชุดเสื้อเชิ้ตกางเกงยีนสวมคลุมทับด้วยเสื้อกาวน์คล้ายแพทย์ทั่วไป
“ฟื้นแล้วเหรอครับผมให้ยาถอนพิษไปแล้ว คุณโชคร้ายจริง ๆ ที่ได้รับพิษสลายกำลังเข้าไป”
ไป๋เจ๋อกล่าวทักทายไช่อิงอย่างเป็มิตรด้วยรอยยิ้มน้อยๆ ที่ไม่เห็นแม้แต่ฟันเพราะถูกซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากอนามัย ทว่าการแสดงออกอันใจเย็นทำให้ผู้คนเข้าใจได้ทันทีว่าตนเป็ผู้ประกอบอาชีพแพทย์
ชายหนุ่มเป็หลานชายคนเดียวของตระกูลไป๋แห่งเมืองหลวงซึ่งเป็หนึ่งในห้าตระกูลอันทรงพลังและมีอิทธิพลของจีน เขากำลังขับรถซีดานหรูยี่ห้อบีเอ็มดับเบิลยูไปทำธุระให้ปู่ทว่าต้องเบรกรถกะทันหันเพราะมีร่างของหญิงสาวโผล่พรวดออกมาจากซอยแคบอย่างไม่ทันระวัง
เขาจอดรถแล้วรีบลงไปตรวจสอบอาการาเ็ของเธอด้วยความกังวลใจแต่กลับพบว่าเธอไม่ได้รับาเ็ใดเพราะตนเบรกรถยนต์ทันพอดี กระนั้นเขาตรวจพบสิ่งผิดปกติได้จากการตรวจจับชีพจรซึ่งมั่นใจเป็อย่างยิ่งว่าเธอได้รับพิษสลายกำลังอันเป็ที่นิยมอยู่ในขณะนี้
ชายหนุ่มไม่สามารถปล่อยเธอไว้เพียงลำพังบนถนนได้เพราะกวาดตาสำรวจแล้วพบว่าเธอเดินทางมาเพียงลำพังทั้งไม่รู้จะสอบถามใคร จึงอุ้มนำตัวเธอไปนอนอยู่เบาะหลังรถยนต์แล้วขับพามารักษาตัวยังโรงพยาบาลแพทย์แผนจีนซึ่งเป็หนึ่งในธุรกิจของตระกูลไป๋
“ขอบคุณมากค่ะคุณหมอว่าแต่ค่ารักษาเท่าไรหรือคะ อย่าคิดแพงมากนะคะ เดี๋ยวฉันไม่มีเงินจ่าย”
ไช่อิงยิ้มกว้างด้วยความยินดีที่ได้รับการถอนพิษออกไปแล้วทว่าวินาทีถัดมาเธอนึกถึงปัญหาใหญ่ขึ้นมาได้ จึงรีบบอกเขาออกไปตามตรงอย่างไม่รู้สึกอับอายแต่อย่างใด
เธอไม่กล้ากล่าวโอ้อวดออกไปว่าตนเป็ถึงสะใภ้สามแห่งตระกูลหลงในทันทีเพราะยังไม่รู้ว่าเขาเป็ใครทั้งเธอยังไม่เคยมีโอกาสร่วมงานเลี้ยงของบรรดาชนชั้นสูงสักครั้งเนื่องด้วยเธอมาจากตระกูลเล็ก ๆ อันต่ำต้อยซึ่งเป็คนละชนชั้นกับครอบครัวสามี
ไป๋เจ๋อเลิกคิ้วเล็กน้อยด้วยความสนใจเขาพบว่าหญิงสาวตรงหน้ากล่าวออกมาอย่างเป็ธรรมชาติโดยไม่รู้สึกเขินอายต่อความเป็จริงพลางรู้สึกประทับใจในตัวเธอมากขึ้นจากท่าทีแสดงความจริงใจ
เขาตระหนักได้อย่างชัดเจนว่าเธอเป็ผู้หญิงสวยคนหนึ่งใบหน้ารูปไข่ ผิวขาวใสเนียนละเอียด ผมยาวตรงสีดำสนิท จมูกโด่งเชิดพองาม ทว่าการแต่งกายคล้ายหญิงสูงวัยของเธอทำให้กลายเป็หญิงวัยกลางคนในทันใดทั้งยังไม่แต่งหน้าทาปากดั่งสตรีคนอื่น ยิ่งทำให้เธอกลายเป็ผู้หญิงธรรมดาในสายตาคนทั่วไป
เขาส่งเสียงกระแอมไอเพื่อปรับอารมณ์ความรู้สึกของตนก่อนตอบเธอตามจริงว่า
“อันที่จริงคุณอาจจะไม่ต้องจ่ายเต็มก็ได้พอดีผมพามาโรงพยาบาลแพทย์แผนจีนไป๋หู่ ที่นี่สามารถยื่นเื่ขอความอนุเคราะห์ได้คุณสามารถจ่ายเท่าที่มี แล้วที่เหลือจะขออนุเคราะห์หรือจะติดไว้ก่อนแล้วค่อยมาจ่ายวันหลังก็ได้ครับ”
ไป๋เจ๋อรู้สึกได้ว่าตนอยากสนทนากับเธออย่างไม่รู้สึกเบื่อหน่ายจึงตอบตามจริงเพราะไม่อยากทำให้เธอต้องรู้สึกหนักใจ
ไช่อิงตาโตเป็ประกายด้วยความตื่นเต้นยินดีเธอไม่คาดคิดว่าการเกิดใหม่รอบที่แปดนี้จะได้พบกับคนใจดีมีเมตตาซึ่งช่วยแก้ไขปัญหาเบื้องต้นให้เธอได้ทันทีจึงรีบกล่าวขอบคุณเขาอย่างมีมารยาทว่า
“ขอบคุณคุณหมอมากเค่ะว่าแต่คุณหมอชื่ออะไรเหรอคะ เผื่อมีโอกาสตอบแทน ฉันจะได้ทำคุกกี้มาขอบคุณฉันทำอาหารเก่งมากเลยนะคะ”
หญิงสาวไม่ลืมสอบถามชื่อของเขาไว้เธอคิดจะหาโอกาสทำคุกกี้เพื่อนำมาตอบแทนความใจดีของเขาซึ่งเป็อีกหนึ่งทักษะอันโดดเด่นจากการเกิดใหม่ในชาติที่ห้าโดยเธอเป็ถึงแชมป์เชฟกระทะทองนานาชาติซึ่งสามารถปรุงอาหารได้หลากหลายทั่วโลก
ไป๋เจ๋อรู้สึกหัวใจเต้นแรงทันใดเมื่อได้เห็นรอยยิ้มกว้างจากเธอทั้งได้ยินถึงคำกล่าวโอ้อวดแสดงทักษะซึ่งเขาใฝ่ฝันหาหญิงสาวผู้มีคุณสมบัติอันเหมาะสมของการเป็ภรรยาในอนาคตเขายิ้มกว้างกว่าเดิมภายใต้หน้ากาก ทว่าด้วยอาการตาหยีอย่างเห็นได้ชัดทำให้ไช่อิงหัวเราะเบา ๆ ทันที
ชายหนุ่มตอบเธอด้วยความเขินอายเป็ครั้งแรกโดยหัวใจยังคงเต้นแรงอยู่เหมือนเดิมว่า
“งั้นก็ขอบคุณล่วงหน้าแล้วกันผมชื่อไป๋เจ๋อ เรียกว่าหมอไป๋ก็ได้ครับถ้ารู้สึกสดชื่นดีแล้วก็ไปติดต่อชำระเงินได้ที่ห้องการเงินด้านหน้านะครับ”
ชายหนุ่มรีบบอกชื่อด้วยความกระตือรือร้นเขารู้สึกว่าการเกิดอุบัติเหตุในตอนสายนั้นกล่าวได้ว่าเป็โชคดีมากกว่าโชคร้ายสำหรับตน พลางภาวนาขอให้เธอกลับมาหาตนอีกครั้งเขากำลังชั่งใจว่าควรจะขอเบอร์โทรจากเธอดีหรือไม่
“ได้เลยค่ะคุณหมอไป๋ว่าแต่คุณหมอมีเบอร์โทร หรือไอดีวีแชตไหมคะ เผื่อวันไหนฉันทำคุกกี้แล้วจะเอามาให้ค่ะ”
ไช่อิงยิ้มกว้างมากกว่าเดิมด้วยความยินดีเธอรู้สึกได้ว่าเกิดใหม่คราวนี้ทำให้ตนมีเพื่อนชายน่ารักเพิ่มอีกหนึ่งคนขณะที่คนอื่นในตระกูลหลงยังไม่มีใครดีกับเธอสักคนทุกคนล้วนแต่หลอกใช้เพราะเห็นว่าเธอโง่หัวอ่อนกันทั้งนั้น
เธอขอเบอร์โทรฉันแล้ว! ฝันนายเป็จริงเสียที!
ไป๋เจ๋อหัวใจเต้นแรงมากกว่าเดิมเขารู้สึกยินดีที่เธอคิดจะสานสัมพันธ์กับตนต่อทั้งที่เขาไม่แน่ใจต่อการคิดจะคบหากับเธอพอเห็นเธอเป็ฝ่ายเริ่มก่อนจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแลกเบอร์โทรและไอดีวีแชตไว้สื่อสารระหว่างกันในทันใด
เมื่อแลกเปลี่ยนข้อมูลช่องทางการติดต่อระหว่างกันเสร็จเรียบร้อยชายหนุ่มให้คำแนะนำแก่หญิงสาวอีกครั้งในการปฏิบัติตัวเพื่อไม่ให้รับพิษสลายกำลังเข้าไปอีก
หญิงสาวกล่าวรับคำแนะนำด้วยความใส่ใจทั้งที่เธอรับรู้เื่เหล่านี้เป็อย่างดีทว่าเธอไม่กล้าขัดเจตนาอันดีจากเขา จึงยินยอมให้เขากล่าวแนะนำยาวเหยียดอย่างใจเย็น
904
