เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่หนึ่งร้อยเจ็ดสิบสองบทนำเล่มสาม ร้อนวิชา

มีตำนานเล่าขานถึงเด็กหนุ่มที่ได้สำเร็จวิชาอาคมต่างๆมาจากรพะอาจารย์ของตนเอง

ได้มีการร้อนวิชาเอาวิชาอาคมของตนเองนั้นไปกลั่นแกล้งคนอื่นๆต่างๆนานา

เช่นปลอมเป็น จระเข้ขู่ชาวบ้านให้กลัวหรือแกล้งโดนตัดหัวแต่ที่จริงยังมีชีวิตอยู่

เป็นแนวคิดของการ “ร้อนวิชา”เช่นมีวิชาก็อยากจะแสดงฝีมือให้โลกรู้หรือใช้ในการปั่นป่วนชาวบ้านเป็นปัญหาแก่สังคมต่อไป

แทนที่จะเอาวิชาสุดยอดที่ตนเองมีเหล่านั้นไปใช้แก้ปัญหาในสังคมและส่งผลกระทบต่อคนในวงกว้างแทนที่จะไปเล่นสนุกแต่เพียงอย่างเดียว

มีการเล่นมุกว่า

เดธโน้ต สมุดยมทูตนั้นที่สามารถสังหารใครก็ได้ที่เขียนชื่อลงไป

หากไปอยู่ในอเมริกา เนิร์ดได้ไปคงพยายามเอาไปใช้สังหารบูลลี่คนที่กลั่นแกล้งตนเองและยกระดับคุณภาพชีวิตในโรงเรียนของตนเองให้ดีขึ้นหรือพยายามจะเข้าหาเชียร์ลีดเดอส์

โชคดีที่สมุดยมทูตไปอยู่ในมือของไลท์เด็กมัธยมปลายชาวญี่ปุ่น

ที่พอไปอยู่ในมือของเขาเขาก็ใช้มันเพื่อการเป็นพระเจ้าของโลกใหม่แทนที่จะใช้มันในวงแคบๆอย่างโรงเรียนมัธยมปลาย

แม้เราจะมีพลังความสามารถแบบเดียวกัน

แต่หากแนวความคิดของเราต่างกัน..ผลกระทบก็จะแตกต่างกันไปด้วย

นี่คือความแตกต่างของยอดเพชรเกล็ดมังกรแดงและไอ้เจิด

สำหรับยอดเพชรหรือคนร้อนวิชาเด็กหนุ่มต่างๆก็ต้องการเปรียบมวย แข่งดี เพื่อสร้างชื่อของตนเอง

ให้ชื่อของยอดเพชร เกล็ดมังกรแดงโด่งดังกระฉ่อนจากตำบลนี้ไปจนถึงพระนครให้ได้!!!

ซึ่งสำหรับเจิดแล้วมองว่าเป็นเรื่องไร้สาระ

หากเรามีวิชาเรียกฝนเรียกหมอกอย่างที่มหาโจรพวกนี้มี

แต่เอาไปเรียกฝนเรียกหมอกเพื่อให้นายฮ้อยหรือคาวบอยของภูมิภาคนี้ที่จะเอาควายไปขายที่ตลาดควาย

ได้เดินทางอย่างยากลำบากและคอยจังหวะที่เมฆหมอกลงและฝนตก

ทำการปล้นควายจากนายฮ้อย

แทนที่จะเอาไปเรียกฝนให้กับประเทศอิสราเอลหรือประเทศที่ขาดแคลนฝนและน้ำ

เราก็จะสามารถทำเงินได้หลายล้านโดยไม่มีความจำเป็นที่จะต้องยิงกระสุนสู้กับนายฮ้อยที่มีวิทยาอาคมเช่นกันแม้แต่นัดเดียว

แต่พวกเขาก็ไม่ทำ

เพราะพวกเขาพอใจในการที่จะปล้นนายฮ้อยหรือบ้านกำนันต่างๆมากกว่าแทนที่จะเอาวิชาเรียกฝนไปขายให้กับต่างประเทศ

อาจจะเพราะพวกเขาไม่ค่อยเข้าใจ Geopolitics ภูมิรัฐศาสตร์

ที่อาจจะมองว่าโลกภายนอกประเทศไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเขา

ประเทศเราอยู่โดดเดี่ยวบนโลกใบนี้

อย่างมากที่ปรากฎในความคิดของผู้คนคือพระนครที่เป็นแหล่งรวมของความเจริญสูงสุดของประเทศนี้

แต่ประเทศอื่นๆนอกเหนือจากประเทศเราไม่ปรากฏตัวตนอยู่ในสมองของพวกเขา

ดังนั้น ยอดเพชรเกล็ดมังกรแดงจึงมองว่าการมีชื่อเสียงเลื่องลือกระฉ่อนในตำบลไปจนถึงพระนครนั้นคือเป้าหมายสูงสุดของเขาแล้ว

ต่างกับเจิดที่มองว่าเราควรจะสร้างอาณาจักรเวทมนตร์และเทคโนโลยีที่ก้าวหน้าต่อไปในอนาคต

ดังนั้นเมื่อคนอย่างยอดเพชร เกล็ดมังกรแดงสำเร็จวิชาต่างๆเอาชนะคนมามากมาย

ก็พร้อมที่จะตัดสินวัดฝีมือกับไอ้เจิดลูกชายกำนันแห่งตำบลแห่งนี้!!!

“พวกเจ้าจะเข้ามากันหมดก็ได้ข้าไม่กลัวหรอก”

ยอดเพชรกล่าวอย่างท้าทาย

ท่าทางจะไม่รู้ว่าแม้แต่แสนตรีเพชรกล้าเจอคนมีวิทยาอาคมแบบเดียวกันสามสิบกว่าคนก็เกินกำลังไปหน่อย