เมื่อถึงวันอภิเษกสมรสระหว่างซีฮันและองค์หญิงซินหยานเหล่าขุนนางต่างก็มากันพร้อมหน้าพร้อมตา หลังจบพิธีการต่างๆ ทุกคนก็ต่างกินดื่มกันอย่างรื่นรมย์ซึ่งราชวังก็ไม่ได้มีงานมงคลแบบนี้เกิดขึ้นนานแล้ว
“ทุกท่าน ฟังข้า!”
ฮ่องเต้ยืนขึ้น ทำให้ทุกคนหยุดทุกการกระทำแล้วหันมารับฟังอย่างว่าง่ายและพร้อมเพียง
“งานมงคลที่จะเกิดต่อไปคืองานอภิเษกสมรสระหว่าง องค์รัชทายาทและเข่อซิงลูกสาวแม่ทัพซีซวน ฮ่าๆข้ามีความสุขยิ่งนัก ทุกท่านมา ดื่มๆ”
“ฝ่าางานนี้จะจัดขึ้นเมื่อไหร่หรือพ่ะย่ะค่ะ”
ขุนนางท่านหนึ่งกล่าวถามขึ้น เพราะเหมือนจะได้ยินข่าวคราวมาสักระยะหนึ่งแล้วแต่ก็มีงานอภิเษกสมรถขององค์หญิงซินหยาน เกิดขึ้นก่อนทั้งที่ไม่มีข่าวคราวเลยสักนิด
“อืม...สิบวัน อีกสิบวันข้างหน้า ฮ่าๆข้าทนรอวันนั้นไม่ไหวแล้ว”
ฮ่องเต้พูดอย่างมีความสุข แต่ใบหน้าที่ทุกข์สุดก็คงจะเป็ ใช่! จางิ่และเข่อซิงที่ตอนนี้ต่างมองค้อนใส่กันอย่างไม่มีใครยอมใครผู้หญิงคนนี้สุดท้ายก็เลือกความสบายให้กับตนเองเขาคิดว่าเข่อซิงก็เหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ สุดท้ายก็้าความสุขสบาย ลาภยศเงินทองเหล่าบรรดาสตรีได้ยินต่างก็พากันตื่นใเป็อย่างมาก เพราะเป็ที่รู้อยู่ว่าองค์รัชทายาทมีใบหน้าที่หล่อเหลาก็ต้องเป็ที่หมายปองสำหรับลูกขุนนางอยู่แล้วยังมีขุนนางบางกลุ่มก็เกิดความอิจฉาแม่ทัพซีซวนเพราะไม่ว่าจะเป็คนสนิทกับฮ่องเต้แล้วลูกสาวและลูกชายของเขาก็ต่างเข้ามาเป็บุตรเขยและบุตรสะใภ้ทำให้จากที่มีอำนาจมากอยู่แล้ว ยิ่งเพิ่มพูนเป็เท่าตัว
“ท่านพ่อ ทำไมเป็เข่อซิงถึงไม่เป็ข้า”
ฟางซิน เอ่ยถามขึ้นกับพ่อของตนเสนาบดีหยวนฟางซินบุตรสาวเสนาบดีหยวนนางชอบองค์รัชทายาทมากไม่ต่างจากสตรีคนอื่นแต่นางมีโอกาสได้พูดคุยกับองค์รัชทายาทมากกว่าสตรีคนอื่นเนื่องจากตำแหน่งพ่อของนางนั้นเองนางจึงคิดว่าคนที่ฮ่องเต้เลือกต้องเป็นางแน่ๆ แล้วเหตุใดกลับกลายมาเป็เข่อซิงคนที่ไม่ถูกกันกับองค์รัชทายาทเลยสักนิด ฟางซินกัดปากแน่นด้วยความโมโหมองไปยังเข่อซิงที่ตอนนี้กำลังมองไปยังองค์รัชทายาทและองค์รัชทายาทก็มองมายังเข่อซิงเช่นกันสองคนนี้ไปดีกันตอนไหน เพราะนางเห็นทีไร ก็คือต้องมีปากเสียงกันทุกที เข่อซิงละสายตาจากองค์รัชทายาทด้วยความอึดอัดจึงเดินออกมาจากห้องพระโรง
“คุณหนู ท่านไม่เป็ไรนะเ้าคะ”
ลี่ถัง เห็นสีหน้านายสาวแล้วอดเป็ห่วงไม่ได้
“เ้าว่าข้าจะอยู่กับคนที่เกลียดชังกันได้จริงๆหรือ”
นั้นสิ มันจะอยู่ด้วยกันได้อย่างไร ให้ตายเถอะ นึกภาพไม่ออกเลยจริงๆ
“ข้าต้องคิดหาวิธีอีกในเมื่อจะต้องแต่ง ข้าก็จะแต่ง แต่งได้ก็ต้องหย่าได้จริงมั้ยลี่ถัง”
เข่อซิงยิ้มออกมาเล็กน้อย เหมือนในใจจะคิดอะไรได้บางอย่าง
“คุณหนู เอาอีกแล้วนะเ้าค่ะอย่าเสี่ยงอีกเลย”
ลี่ถังนางกลัวว่านายของตนจะทำอะไรแผลงๆ อีก ก็รีบห้ามปราม
“เ้าคอยดูข้าจะต้องคืนอิสรภาพให้กับตัวเองให้ได้”
เข่อซิงยิ้มอย่างมั่นใจในความคิดของตนข้าคงจะไม่อยู่กับเ้าจนแก่เฒ่าหรอกนะ เ้าคนอวดดี นางยิ้มอย่างผู้ชนะระหว่างเดินกลับเข่อซิงก็ได้พบกับอ๋องลู่เสียน น้องชายคนเล็กของฮ่องเต้
“หม่อมฉันเข่อซิงถวายบังคมท่านอ๋องลู่เพคะ”
เข่อซิงรีบทำความเคารพย่อตัวตามธรรมเนียมพร้อมกับก้มหน้าเล็กน้อย
“เ้าจะกลับแล้วรึ”
อ๋องลู่เอ่ยถามขึ้นพร้อมกับมองใบหน้าของหญิงสาวด้วยความเศร้าที่มิอาจปิดได้ทำไมข้าไม่ทูลขอฝ่าาก่อนที่ฝ่าาจะประกาศราชโองการนะ ทั้งที่ข้าชอบเ้าเข่อซิงอ๋องลู่พรำบอกกล่าวโทษตัวเองในใจอย่างเ็ป
“จะกลับแล้วเพคะ”
เข่อซิงตอนสั้นๆ พร้อมก้มหน้า
“เดินเล่นเป็เพื่อนข้าสักหน่อยได้หรือไม่”
อ๋องลู่ชอบเข่อซิงมานานแล้วการกระทำที่ผ่านมานางก็ไม่ได้โง่จนดูไม่ออกว่าอ๋องลู่คิดเช่นไร
“ได้เพคะ”
เข่อซิงตอบรับอย่างว่าง่าย พร้อมกับเดินไปกับอ๋องลู่เสียน
“ข้าคงตัดสินใจช้าไปสินะ”
อ๋องลู่เสียนเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มที่ั์ตาเศร้ายิ่งนักเมื่อรู้ว่าคนที่ตนชอบจะต้องแต่งงานกับหลานของตนเอง
“เอ้ะ!“
เข่อชิงเมื่อได้ยินก็ใเล็กน้อย แต่ไม่ใช่ว่าจะไม่เข้าใจความหมาย
“ท่านอ๋อง อย่าล้อเข่อชิงเล่นเลยเพคะฮ่าๆ”
เข่อชิงทำหัวเราะกลบเกลือน ระหว่างที่อ๋องลู่เสียนเดินเล่นมากับเข่อชิงองค์รัชทายาทก็ผ่านมาเห็นตอนที่เข่อชิงหัวเราะพอดี
“องค์รัชทายาท มาเดินเล่นด้วยรึ”
อ๋องลู่เสียนเมื่อเห็นก็เอ่ยถาม
“หม่อมฉันแค่ผ่านมาเชิญท่านอาตามสบายเลยพ่ะย่ะค่ะ”
เขาเอ่ยขึ้นพร้อมกับมองตาขวางไปที่เข่อชิง เข่อชิงเมื่อเห็นองค์รัชทายาทมองด้วยสายตาแบบนั้นก็มองกลับแบบเดียวกัน อ๋องลู่เสียนเมื่อเห็นก็รีบชวนเข่อซิงเดินจากไป
“ทั้งที่เ้าสองคนไม่ลงลอยกันทำไมฮ่องเต้ถึงเลือกเ้ามาเป็คู่กันได้นะข้าสงสัยจริงๆ”
นั้นสิสองคนนั้นเหมาะกันก็จริงอยู่ทางด้านความเก่งฉลาด แต่นิสัยใจคอไม่เหมาะกันเลยสักนิดข้าน่าจะไปทูลขอเข่อซิงก่อนที่ฮ่องเต้จะตัดสินใจ อ๋องลู่เสียนเจ็บใจตัวเองช้าไปแค่ก้าวเดียวแท้ๆ
“หม่อนฉันก็คิดเช่นพระองค์เพคะไม่น่าจะไปกันรอด ฮ่าๆ”
ขนาดทุกคนยังดูออก ทำไมฮ่องเต้ดูไม่ออกข้าละเหนื่อยใจ จากนั้นเข่อซิงก็ขอกลับจวนก่อนเนื่องจากจะค่ำแล้วเมื่อรู้ว่าไม่อาจเปลี่ยนเื่นี้ได้ ข้าคงต้องทำใจสินะ เข่อซิงข้าชอบเ้า ชอบเ้าจริงๆ ต่อจากนี้ข้าจะยังเข้าใกล้เ้าคุยกับเ้าได้แบบเดิมอีกหรือไม่ อ๋องลู่เสียนมองเข่อซิงที่เดินจากไปจนลับสายตา
15K
