ไทก้าค่อยๆ อ่านตำราผกผันอย่างช้าๆ ทีละหน้า ค่อยๆ ทำความเข้าใจจนกระทั่งเวลาผ่านไประยะหนึ่ง แม้ว่าไทก้าจะเข้าใจการทำงานของเตียงรักษาอยู่แล้ว แต่สำหรับอาคมนั้นก็ยากไม่ใช่น้อย เพราะอาคมนั้นหาก้าร่ายออกมาจำเป็ต้องใช้สมาธิเป็อย่างมาก แตกต่างจากเตียงรักษาซึ่งเป็การประกอบและเดินเครื่องด้วยระบบไฟฟ้าจึงจะสามารถสั่งการทำงานได้ เพียงแต่ความซับซ้อนและกลไกการใช้งานนั้นดูไปแล้วก็คล้ายกันในบางส่วนระหว่างอาคมผกผันและเตียงรักษา
ไทก้าอ่านจบและยังพลิกไปดูหลังเล่มอีกด้วยตามประสบการณ์ที่ได้รับมา แต่ว่าหลังเล่มก็ไม่ได้มีคำแนะนำอะไรเหมือนกับตำราธาตุแสง จึงวางตำราลงไว้ข้างๆ
ในตอนนี้ไทก้าก็พอเข้าใจเหตุผลที่เหตุใดผลึกค้นหาถึงได้ให้สิ่งนี้เป็รางวัลกับไทก้า
"ลองดูสักหน่อยแล้วกัน"
ไทก้าที่กำลังจะเข้านอนก็เกิดเปลี่ยนใจขึ้นมาและไทก้านั้นก็มีนิสัยประหลาดอยู่หนึ่งอย่างนั่นก็คือต้องทำการทดลองสิ่งที่คิดได้ขณะนั้นในทันที
ด้วยเหตุนี้ไทก้าจึงนำภาชนะหนึ่งใบใส่น้ำเอาไว้ภายในจนเกือบจะเต็ม วางไว้ที่โต๊ะเล็กๆ ด้านหน้า ก่อนจะหลับตาลงทำสมาธิทำความเข้าใจกับจิตและอาคมให้รวมกันเป็หนึ่ง จากนั้นเพ่งจิตเข้าสู่ธาตุน้ำ
เพียงครู่หนึ่ง...
ปุ๊ๆ ปุ๊ๆ !
เสียงจากน้ำที่แต่เดิมเย็นเพียงเล็กน้อยอยู่นั้น ค่อยๆ ร้อนขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็น้ำเดือนในทันใด!
ฟู่ว์
"เป็ไปตามที่คิดจริงๆ"
นี่ไม่ใช่อาคมผสานระหว่างไฟและน้ำเพื่อให้เกิดเป็น้ำร้อนแต่อย่างใด เพียงแต่ไทก้าได้ใช้แค่ธาตุน้ำ ซึ่งเกิดจากการผกผันของอาคมธาตุน้ำ เปลี่ยนสภาพค่อยๆดูดความเย็นออกมาจากน้ำภายในแก้ว ทำให้น้ำร้อนขึ้นได้!
อาคมผกผันนั้นดูเหมือนว่าจะสามารถใช้ได้กับทุกธาตุไม่เว้นแม้แต่ธาตุเดียว เพียงแต่ต้องรู้ถึงหลักการของธาตุนั้นๆด้วย
ไทก้าเห็นดังนั้นก็ดีใจเป็อย่างมากจึงอยากจะลองธาตุอื่นๆ ดูบ้าง จึงได้ลุกขึ้นเพื่อที่จะไปเปลี่ยนน้ำในแก้วใหม่ แต่แล้ว...สายตาของไทก้าค่อยๆ หลับลงไปเองโดยไม่รู้ตัว และไทก้าเริ่มรู้สึกว่าตัวเองค่อยๆ ล้มลงไป.. โดยไร้ซึ่งเรี่ยวแรง..
ฟุบ!
ด้วยการใช้อาคมผกผันทำให้ไทก้าหลับไปโดยไม่รู้ตัว
เช้าวันต่อมา
ไทก้าตื่นขึ้นมาก็พบว่าตนนั้นหลับอยู่ที่พื้นข้างเตียงโดยไม่รู้ตัวั้แ่เมื่อคืน ก่อนจะมารู้ตัวอีกทีว่าตนนั้นได้ใช้อาคมผกผันจนทำให้พลังจิตหมดลงกระทันหันจึงได้หลับไปเช่นนี้
"นี่น่าจะเป็เพราะผลข้างเคียงที่เกิดจากการใช้อาคมผกผันละมั้ง ดูเหมือนว่าอาคมนี้จะใช้พลังจิตเยอะน่าดู"
ไทก้าค่อยๆทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนจะลุกไปเปลี่ยนชุด เพื่อปลุกบีไปฝึกร่างกายกันในตอนเช้า
หลังจากวิ่งระยะทางหนึ่งเสร็จ ไทก้าและบีก็มาฝึกขั้นต่อไปที่ลานหน้าที่บ้านพักของพวกเขา
"สี่ร้อยเก้าสิบแปด,สี่ร้อยเก้าสิบเก้า,ห้าร้อย"
"เฮ้อ..ครบซะที เหนื่อยจริงๆ"
เสียงบ่นของบีที่เพิ่งวิดพื้นครบห้าร้อยครั้งอย่างเหนื่อยๆ
"ตอนนี้เริ่มจะชินแล้วใช่มั๊ยล่ะ ฮ่าๆ"ไทก้าพูดพร้อมหัวเราะ
"ชินอะไรเล่า นี่มันวันที่สองเองนะที่ข้าฝึกหนักแบบเ้า เฮ้อ ไม่คิดจะสงสารกันบ้างเล้ย"บียังคงบ่นเช่นเดิม
"พี่ข้าเคยบอกว่า..."แต่ก่อนที่ไทก้าจะพูดจบบีก้อขัดจังหวะขึ้นมาก่อน
"ข้ารู้แล้วเ้าบอกข้าตั้งหลายรอบแล้ว พวกเราไปเตรียมตัวเข้าเรียนกันเถอะ"บีที่ฟังไทก้าพูดตลอดทุกครั้งที่ฝึกร่างกายว่า ร่างกายผู้ฝึกจิตต้องแข็งแกร่งมาก่อนอาคม ก็เริ่มที่จะจำได้แล้ว
"อื้อได้สิ ฮ่าๆ"ไทก้าตอบกลับพร้อมหัวเราะเบาๆ
หลังจากฝึกฝนร่างกายในตอนเช้าเรียบร้อยทั้งสองก็ไปยังห้องเรียนของตัวเอง
ในวันนี้ที่ห้องเรียนของไทก้านั้น ฮานะ ไม่ได้มาเรียน ซึ่งมีความเป็ไปได้สองอย่างคือ เลื่อนขั้นไปแล้ว หรือไม่ก็ไม่มาก็เท่านั้น
อาจารย์ได้เข้ามาทำการสอนตามปกติ ในวันนี้มีการสอนเื่ต่างๆมากมาย ที่ไทก้าได้รู้เพิ่มเติม และยังมีเื่สำคัญที่อาจารย์ทุกชั้นต้องประกาศ
"อีกสี่เดือนจะมีการแข่งขัน 'นวอาคม' ขึ้น เพื่อที่จะคัดเลือกผู้เก่งกาจเข้าไปประลอง ณ ลานประลองอาคมโลกาทวีป ผู้ที่ประลองอาคมและเข้ารอบสิบคนสุดท้ายจะได้รับคัดเลือกให้เข้าแข่งขันอาคม กับอีกเจ็ดสถาบันเพื่อหารุ่นเยาว์ผู้ที่เก่งกาจที่สุดในทวีประดับสี่นี้ และผู้ที่ติดอันดับหนึ่งในสิบทั้งในนววิทยาและลานประลองอาคมโลกาทวีปจะได้รับรางวัลเป็จำนวนมาก แต่ว่าเงื่อนไขการเข้าแข่งขันในปีนี้นั้นการแข่งขันในรอบแรกจำเป็ที่จะต้องรวมกลุ่มสี่คนเพื่อที่จะเข้ารอบคัดเลือกเข้าแข่งขันก่อน และคุณสมบัติผู้มีสิทธ์เข้าแข่งขันได้ อย่างน้อยต้องอยู่ในระดับจิตโลกาขั้นหนึ่งขึ้นไป และอายุต้องไม่เกินสิบแปดปีเท่านั้น"เสียงของอาจารย์ผู้สอบในห้องของไทก้ากล่าวขึ้น
"แล้วก้ออีกอย่าง เพื่อฝึกฝนเหล่าศิษย์ก่อนการแข่งขันที่จะมีขึ้น ทางสถาบันจึงอนุญาตให้ศิษย์ชั้นกลางและชั้นใน ที่มีอายุต่ำกว่าสิบแปดปีและมีระดับพลังั้แ่จิตระดับสี่ขึ้นไปสามารถเข้าไปฝึกฝนในมิติสนธยาได้เป็กรณีพิเศษ เอาหล่ะวันนี้พอเท่านี้ก่อน หากใครมีข้อสงสัยสามารถไปดูที่ป้ายประกาศที่จุดลงทะเบียนหอกลางได้ เลิกเรียนเท่านี้"เมื่ออาจารย์กล่าวจบก็เดินออกไปทันที
ไทก้าที่นั่งฟังอยู่ก็ค่อยๆนึกตาม
"มิติสนธยาหรือ? เหมือนจะเคยได้ยิน อ่าใช่แล้ว ตอนนี้อารีนก็ฝึกในมิติสนธยานี่นา อืม..ข้าควรที่จะเข้าไปฝึกบ้างน่าจะดี ยังไงเป้าหมายของเราก็คือขั้นสมาบัติอยู่แล้ว ไม่สิต้องมากกว่านั้นเพราะข้ายังมีหลายเื่ที่ต้องทำที่นี่ ความแข็งแกร่งจึงเป็สิ่งสำคัญที่สุด"
แม้ว่าไทก้าจะไม่ได้สนใจการแข่งขันสักเท่าใด แต่ว่าไทก้าก็้าแข็งแกร่งขึ้นเพื่อให้เข้าใกล้เป้าหมายมากขึ้น ทั้งหาทางกลับและตามหาท่านพ่ออีกด้วย
ไทก้าออกจากห้องเรียนก้อเดินตรงไปยังทางขึ้นที่จะไปยังชั้นห้า ในวันนี้ไทก้าคิดที่จะไปหาอัลวาเพื่อให้อัลวาพาไปยังหอแพทย์อีกที โดยไทก้าได้บอกกับบีไปในตอนเช้าแล้ว ส่วนบ่ายวันนี้ บีต้องกลับไปที่ตระกูลของเขาเพื่อทำธุระบางอย่างจึงไม่ได้มาเป็เพื่อนไทก้า
ไทก้าเดินผ่านเวรยามขึ้นมาเรื่อยๆ
"ท่านนักอาคม ข้า้าพบศิษย์พี่อัลวาขอรับ"ไทก้ากล่าวกับผู้เฝ้าตำหนักของอาจารย์ใหญ่ แม้ว่าจะเป็เพียงผู้เฝ้าตำหนัก แต่พลังของเขานั้นแข็งแกร่ง จนไทก้ารู้สึกว่าไม่ควรเสียมารยาทแม้แต่น้อย
"เ้ารอสักครู่ ตอนนี้ท่านอัลวากำลังฝึกอาคมอยู่ ข้าให้คนไปตามให้แล้ว"ผู้ดูและประตูตำหนักกล่าว
"ขอบคุณขอรับ"ไทก้าตอบกลับ
ไทก้ารออยู่ไม่นาน อัลวาก็เดินออกมา
"ไทก้า มีอะไรงั้นหรือ"อัลวาถามขึ้นเมื่อพบกับไทก้า
"ศิษย์พี่ ข้าจะรบกวนท่านพาข้าไปยังหอแพทย์ได้รึไม่"ไทก้ากล่าว
"หอแพทย์ เ้าเป็อะไรงั้นหรือ?"อัลวาถามขึ้นด้วยความสงสัย
"ข้าไม่ได้เป็อะไร ศิษย์พี่ เพียงแต่ข้า้าไปสมัครเข้าเรียนที่หอแพทย์ก็เท่านั้น"ไทก้าตอบกลับพร้อมยิ้มเบาๆ
"เป็เช่นนี้เองหรือ ได้สิ เ้ารอข้าสักครู่นะ ข้าต้องไปบอกท่านอาจารย์ก่อน"พูดจบอัลวาก็เดินเข้าไปด้านใน
ในความเป็จริงแล้วหากเป็หอรักษานั้นจะมีอยู่ในทุกชั้นของนววิทยาอยู่แล้วยกเว้นเกิดเจ็บป่วยหนักหรือไม่ก็เข้าศึกษาเท่านั้นที่จะต้องไปยังหอแพทย์ ซึ่งอยู่ที่ชั้นสี่ ศิษย์ที่ได้รับอนุญาตให้เข้าออกได้มีเพียง ศิษย์ของหอแพทย์หรือศิษย์ผู้สืบทอดเท่านั้น อัลวานั้นนอกจากจะเป็ศิษย์ฝ่ายในแล้วยังเป็ศิษย์ผู้สืบทอดด้วย แม้ว่าพลังของเขาในตอนนี้จะอยู่เพียงระดับจิตขั้นเก้า แต่อีกเพียงก้าวเดียวเท่านั้นเขาก็จะขึ้นสู่ระดับจิตโลกาแล้ว
ไม่นานอัลวาก็เดินออกมาพร้อมป้ายบางอย่างที่ได้รับจากท่านอาจารย์ใหญ่
ทั้งสองคนเดินลงมาที่ชั้นสี่ และเดินไปเรื่อยๆ ในระหว่างทางก็พูดคุยกันในหลายๆ เื่ อัลวานั้นดูเหมือนจะใเล็กน้อยที่ไทก้ามีความรู้เื่แพทย์ แต่กว่าการสอบเข้าเป็ศิษย์หอแพทย์นั้นไม่ใช่เื่ง่าย แต่ถ้าหากยังไม่ลองก็ยังไม่ทราบได้ พูดคุยมาได้สักพัก ไทก้าก็ถามขึ้น
"ศิษย์พี่ ท่านพอจะรู้เกี่ยวกับมิติสนธยารึไม่"
อัลวาคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนกล่าวออกมาว่า
"มิติสนธยา ข้าเคยเข้าไปแล้วรอบหนึ่ง ที่นั่นเป็พื้นที่มิติซึ่งต่างจากด้านนอกอย่างมาก เมื่อเ้าเข้าไปภายใน น้ำหนักตัวเ้าจะเพิ่มขึ้นหนึ่งเท่าตัว ทั้งยังรู้สึกว่าเวลาในนั้นต่างกับด้านนอกถึงสองเท่า หากเ้าฝึกอยู่ในนั้น สิบวัน เท่ากับเวลาภายนอกเพียง ห้าวันเท่านั้น และภายในยังเป็พื้นที่เหมือนจะเป็อีกโลกหนึ่งเลยก็ว่าได้ มีทั้งูเา ถ้ำต่างๆ ปราสาท ของล้ำค่าให้แสวงโชคมากมาย ทั้งสัตว์อสูรอีกหลายชนิด หากเ้าทำการสังหารสัตว์อสูรที่อาศัยอยู่ในนั้นเ้าก็จะได้แกนธาตุมาใช้ในการสะสมพลังจิตขั้นจิตโลกาอีกด้วย แต่ว่าสัตว์อสูรในนั้น มีทั้งระดับต่ำและแม้แต่ระดับจิตโลกาขั้นสูงก็มี ดังนั้นหากเ้าเข้าไป เ้าต้องระวังด้วย"อัลวาอธิบาย
"อ๋อ มิน่าเล่าหากฝึกที่นั่นการพัฒนาก็จะรวดเร็วขึ้นด้วย แล้วศิษย์ไม่เข้าไปฝึกอีกครั้งหรือ?"ไทก้าถามขึ้น
"ในครั้งนี้ ข้าก็จะเข้าไปฝึกเพื่อเตรียมเข้าแข่งขันด้วย เพียงแต่ว่า เมื่อเราเข้าไปภายในมิติแล้วจะถูกส่งไปยังสถานที่ๆ แตกต่างกันคนละที่ ต่อให้เข้าไปตามติดกันก็ตาม"อัลวากล่าว
ทั้งสองคนพูดคุยและเดินมาเรื่อยๆ จนกระทั่งถึง หอแห่งหนึ่ง ที่นี่เป็หอที่มีพื้นที่โดยรอบกว้างพอควร ด้านหน้าหอมีผู้คนเดินเข้าออกอยู่บ้าง แต่เมื่อคนอื่นๆ เห็นอัลวาก็ทำการทักทาย และยังมีคนทำความเคารพอยู่บ้าง การเป็ศิษย์ผู้สืบทอดนั้นไม่ใช่ตำแหน่งที่ธรรมดา โดยศิษย์ผู้สืบทอดนั้นมีด้วยกันเก้าคน ซึ่งไม่ได้อยู่ที่ลำดับการแข่งขัน แต่อยู่ที่ความสามารถและการพัฒนาด้วย
อัลวาพาไทก้าเดินมายังภายในหอแพทย์และไปยังโต๊ะของผู้าุโท่านหนึ่ง
"อัลวา เ้ามาทำอะไรงั้นเหรอ" ผู้าุโท่านหนึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะและดูเหมือนจะรู้จักศิษย์พี่อัลวา
"สวัสดีขอรับ ผู้าุโอิกโน่ ข้าพาศิษย์น้องของข้ามาเพื่อทดสอบเป็ศิษย์ของหอแพทย์ขอรับ"
"อืม.."ผู้าุโอิกโน่พยักหน้ารับพร้อมหันมองไปยังไทก้าครู่หนึ่ง
"สวัสดีขอรับ ท่านผู้าุโอิกโน่ กระผมโฟล์ก ไทก้าขอรับ"ไทก้าทำการคำนับก่อนจะกล่าวออกไป
"อืม..เ้า้าเข้าเป็ศิษย์ของหอแพทย์อย่างนั้นหรือ แต่ว่าการทดสอบนั้นจะต้องทำตามขั้นตอนปกติถึงจะเข้าเป็ศิษย์ของหอแพทย์ได้"ผู้าุโอิกโน่กล่าว
"ข้าเข้าใจแล้วขอรับ หากข้า้าทดสอบต้องทำอย่างไรบ้างขอรับ"ไทก้าตอบกลับ แม้ว่าไทก้าจะมีความรู้เื่แพทย์เป็ทุกเดิมอยู่แล้ว แต่การศึกษาเพิ่มเติมก็เป็สิ่งที่สำคัญ เพราะการรักษาของที่นี่กับที่ไทก้าจากมาย่อมแตกต่างกัน หากเป็เฉพาะร่างกายไทก้ามันใจว่าเขาย่อมรักษาได้ แต่ถ้าเป็การรักษาจิตล่ะ เื่นั้นไทก้ายังไม่มีความรู้สักเท่าใดนัก จึงจำเป็ต้องเข้าศึกษาที่หอแพทย์ซะก่อน