<อิงฟ้า>
ตอนนี้เวลาสองทุ่มกว่าแล้วฉันนั่งเล่นกับคุณแม่ดูละครกันอยู่ ส่วนพี่ธีมนั่งทำงานกับผู้ช่วยเขาที่ห้องทำงานในบ้านเนี้ยแหละ ฉันคุณแม่แล้วก็นมแจ่มกำลังลุ้นละครกันอยู่
"หนูอิงฟ้า หนูลอวแคสบทนางร้ายดีมะ แม่ชอบนะ ดูสิๆ ร้ายจนเกลียดอ่ะ ตีบทแตกสุดๆ"
ฉันนั่งหัวเราะขำๆกับคุณแม่ ท่านบอกว่าเป็นางเอกมันไม่ท้าทายเลย อ่อนแอโดนรังแกั้แ่ต้นจนจบ ถ้าเป็ตัวร้ายนะได้แสดงความสามารถมากขึ้นไปอีก อันนี้ฉันเห็นด้วยจริงๆ และฉันก็ชอบบทแบบนี้นะ
"งั้นหนูจะลองไปแคสบทนางร้ายดูค่ะคุณแม่"
"จัดไปเลยลูก แม่จะรอดูนะ หนูอิงฟ้าของแม่ต้องเล่นดีมากๆแน่ๆอ่ะ"
เราสองคนดูละครกับไปคุยกันไปเรื่อยๆจนเวลาล่วงเลยไปเกือบสามทุ่ม พี่ธีมก็ไม่ออกมาสักทีทำงานดึกจังเลยควรจะพักได้แล้วมั่งเวลานี้
"เป็ห่วงตาธีมเหรอลูก"
ฉันพยักหน้าเบาๆ คุณแม่ท่านลูบผมฉันอย่างแ่เบา
"ไปหาพี่เขาเถอะ บอกให้เขาพักบ้าง วันๆทำแต่งานนี่เพิ่งจะเป็ผัวเป็เมียกัน ก็ยังทำงานอยู่อีกลูกคนนี้นี่ ไม่ได้เื่จริงๆ"
ฉันจับมือคุณแม่ไว้แล้วส่ายหน้ายิ้มๆ
"พี่ธีมเค้าคงมีงานด่วนจริงๆค่ะ งั้นหนูเอานมอุ่นๆกับผลไม้ไปให้พี่เขาทานเล่นดีกว่า "
"ตายแล้วเมียที่ดีจริงๆลูก เข้าอกเข้าใจผัวแบบนี้สิตาธีมจะไปไหนได้ หลงหนูจนหัวปักหัวปำแน่นอน "
ฉันยิ้มหวานก่อนจะค่อยๆลุกขึ้น
"คุณแม่จะนอนเลยมั้ยคะ หนูจะพาไปที่ห้องเองค่ะ"
"ไม่ต้องหรอกลูก เดี๋ยวแม่ไปกับนมแจ่ม หนูไปหาตาธีมเถอะเขาคงอยากได้กำลังใจ"
"ค่ะ งั้นหนูไปก่อนนะคะฝันดีค่ะคุณแม่ "
ฉันเอ่ยยิ้มๆก่อนจะเดินออกมาตรงไปที่ห้องครัว หยิบนมมาอุ่นแล้วก็ปอกผลไม้สองสามอย่างขึ้นไปให้พี่ธีมบนห้อง
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
"พี่ธีม!!"
"อิงฟ้า พี่นึกว่าหนูนอนแล้วซะอีก"
ฉันถือถาดเดินเข้าไป พี่เจมส์รีบมาช่วยฉันยกทันที คือฉันไม่ชินเลยที่ต้องมีคนมาทำอะไรให้แบบนี้อ่ะ มันไม่ชิน
"จริงๆหนูถือเองได้ค่ะ แหะๆ เกรงใจ"
ฉันเอ่ยออกไปพี่ธีมเดินมาจับมือฉันให้ไปนั่งลงบนตักเขาที่โต๊ะทำงานมันจะเกร็งๆหน่อยเมื่อต้องมานั่งตักสามีต่อหน้าลูกน้องเขาแบบนี้
"ไม่ได้ครับ คุณอิงฟ้าเป็นายหญิงเป็เ้านายพวกผม ผมต้องดูแลอย่างดีครับ"
"พี่ธีมหนูอึดอัดนะ หนูอยากเป็อิงฟ้าคนธรรมดาไม่ต้องมีซ้ายมีขวามาทำแทน เหมือนหนูเป็ง่อยเลยค่ะ"
ฉันทำหน้ายู่มองเขา ไม่เอาแบบนี้อ่ะฉันอึดอัดจริงๆนะ พี่ธีมเขาชินที่มีผู้ช่วยแล้วไงแต่ฉันไม่ใช่ยังไงก็ต้องปรับตัวอีกมากในสังคมของเขาตอนนี้
"ฝึกไว้ค่ะ อีกหน่อยก็ชิน ง่วงยังไปนอนมั้ย ถ้าหนูง่วงพี่จะไม่ทำงานแล้วพี่จะไปนอนเป็เพื่อนหนู"
เขาเอ่ยยิ้มๆแววตาของเขายิ้มหวานมากจนฉันรู้สึกอบอุ่น
"งั้นก็ไปนอนเถอะค่ะ คุณแม่บอกว่าพี่ธีมเอาแต่ทำงานไม่ยอมพักผ่อนเลย"
"ขี้ฟ้องจังเลยแหะแม่พี่เนี้ย ^^ พวกนายกลับไปได้ละผมจะนอนกับเมีย"
"พี่ธีม!! พูดอะไรคะอายคนอื่นบ้าง "
ฉันยิ้มเขินก่อนจะซุกหน้าลงกับอกเขา เขาโบกมือไล่ลูกน้องให้ออกไปจากห้องแล้วเขาก็พาฉันเดินกลับห้องนอน ซึ่งมันทะลุกันกับห้องนอนไปง่ายมากๆ
"นอนเถอะค่ะ พรุ่งนี้ต้องไปคุยกับพ่อแม่หนูอีก พร้อมมั้ย"
ฉันพยักหน้ายิ้มๆ
"ค่ะ อยากเจอพวกท่านเหมือนกัน เมื่อเช้าโทรศัพท์ไปหาคุณแม่บอกว่าเจ๊บิวพาน้องกัปตันไปเปิดตัวด้วยค่ะ ที่บ้านตื่นเต้นกันใหญ่ คือพวกเค้ากลัวเจ๊บิวขึ้นคานนะคะ ฮ่าๆๆๆๆ"
ฉันหัวเราะดังลั่น เจ๊บิวนั้นชื่นชอบคานทองมากๆเธอถือคติมีเงินท่วมหัวไม่ต้องมีผัวก็ได้ ไม่รู้ว่าน้องกัปตันไปทำยังไงถึงเอาชนะใจเจ๊บิวได้ เก่งสุดๆ
"กัปตันมันเป็ผู้ชายที่เอาใจเก่ง เอาใจใส่ผู้หญิง เทคแคร์เก่ง สายเปย์ด้วย หน้าตาก็ดีใครไม่ชอบก็แย่แล้ว"
"นั้นสิค่ะ ตอนหนูเจอครั้งแรกนะหล่อมากเลยค่ะนึกว่าเป็นายแบบ หนูยังแอบปลื้มเขาเลย อ๊ะ!! พี่ธีมทำอะไรคะ"
ฉันเอ่ยถามเขาที่ตอนนี้เขากอดรัดฉันแน่นเหมือนไม่พอใจอะไรฉัน
"ลงโทษเด็กไม่ดี"
"หือ หนูไม่ดีตรงไหนคะ"
"หนูชมผู้ชายคนอื่นต่อหน้าสามี พี่ไม่โอเคงี้ต้องลงโทษ!!!"
เขาพูดจบก็ฝั่งจมูกลงบนแก้มฉันทันที ฉันพยายามดิ้นหลบหนีแต่ก็ไม่พ้นหรอกใครจะไปสู้ได้แรงเยอะชะมัดเลย
"อร๊ายยย อย่าน้า "
"มานี่ให้พี่ลงโทษซะดีๆ คราวหลังจะได้ไม่ไปชมคนอื่นอีก"
"ไม่นะพี่ธีมหล่อที่สุดในหัวใจหนูเลย ไม่มีใครคนไหนจะมาหล่อสู้ได้แล้วค่ะ ไม่ลงโทษแล้วน้า "
ฉันกำลังขอร้องอ้อนวอนเขาอยู่ เขากำลังชั่งใจอยู่ว่าจะเชื่อฉันดีมั้ย ฉันกระพริบตาปริบๆมองหน้าเขาจนเขายอมใจอ่อนไม่ลงโทษฉัน
"ก็ได้ พูดดีปากหวานแบบนี้ ยกโทษให้ก็ได้ ไปนอนที่เตียงครับพี่จะปิดไฟแล้ว"
ฉันรีบผละออกจากเขาแล้งรีบวิ่งไปที่เตียงนอนทันที ห่มผ้าคลุมโปงรอเขาอยู่แล้ว เขาหัวเราะหึก่อนจะปิดไฟแล้วเดินมาซุกตัวอยู่ในผ้าห่มเช่นกัน เราสองคนนอนข้างๆกันนิ่ง ฉันเกร็งตัวจนทำไรไม่ถูก ไม่ชินไม่เคยนอนกับผู้ชายมาก่อน มันตื่นเต้นอ่ะ
"อิงฟ้านอนยัง"
"ยังค่ะ นอนไม่หลับหนูตื่นเต้นค่ะ"
"ทำอย่างอื่นกันดีมั้ย"
ฉันอ้าปากค้างรับสายหน้ารัวๆแล้วก็ดึงผ้าห่มมาคลุมตัวแน่น
"ไม่เอาค่ะ ไม่เอาน้าหนูยังไม่พร้อม ขอเวลาหนูหน่อยน้าขอเวลาทำใจให้หนูหน่อย"
ฉันดีดดิ้นไปมาจนคนข้างๆหัวเราะร่า เขาตะแคงข้างหันมามองหน้าฉันก่อนจะดึงฉันเข้าไปกอด
"จะน่ารักไปถึงไหนอิงฟ้า แค่นี้พี้ก็หลงหนูจนโงหัวไม่ขึ้นแล้ว ไม่ทำก็คือไม่ทำ คืนนี้ฝึกนอนกอดกันไปก่อน โอเคมั้ย"
ฉันพยักหน้าเบาๆก่อนจะซุกหน้าลงกับอกเขา มือเล็กโอบรอบเอวเขาไว้แน่น อุ่นจัง แบบนี้ต้องนอนหลับฝันดีแน่ๆเลย อร๊ายยยย
"กอดพี่ธีมอุ่นจัง กอดกันแบบนี้ทุุกวันดีมั้ยคะ?"
ฉันเอ่ยยิ้มๆเขินก็เขิน อร๊ายยย
"ไม่ต้องบอกพี่ก็จะทำแบบนี้ทุกวันอยู่แล้ว สัญญาได้มั้ยว่าเราสองคนจะกอดกันแบบนี้ทุกคืน ไม่ว่าพี่จะทำงานดึกแค่ไหน หนูจะทำงานดึกขนาดไหน เราสองคนจะกลับมากอดกันแบบนี้ทุกคืน สัญญาได้มั้ย"
ฉันพยักหน้ายิ้มหวานในอ้อมกอดของเขา
"สัญญาค่ะป๋าธีมมมม หนูจะกอดป๋าธีมแบบนี้ทู้กวันเลยค่าาาา "
"น่ารักแบบนี้ต้องได้รางวัลจากผัว "
"รางวัลอะไรเหรอ..คะ? อื้อออออ"
จ๊วฟ จ๊วบๆๆๆๆๆๆ
"อื้ออออออออออ พี่ธีมมมม "
"จูบเองน่าไม่ทำอย่างอื่น อื้มมมมมม "
จ๊วฟ จ๊วฟ จ๊วฟๆๆๆๆๆ