อ้อนรักท่านประธานหล่อ

    Chapter 13



    <อิงฟ้า> 


    ตอนนี้เวลาสองทุ่มกว่าแล้วฉันนั่งเล่นกับคุณแม่ดูละครกันอยู่ ส่วนพี่ธีมนั่งทำงานกับผู้ช่วยเขาที่ห้องทำงานในบ้านเนี้ยแหละ ฉันคุณแม่แล้วก็นมแจ่มกำลังลุ้นละครกันอยู่


    "หนูอิงฟ้า หนูลอวแคสบทนางร้ายดีมะ แม่ชอบนะ ดูสิๆ ร้ายจนเกลียดอ่ะ ตีบทแตกสุดๆ"

    ฉันนั่งหัวเราะขำๆกับคุณแม่ ท่านบอกว่าเป็๞นางเอกมันไม่ท้าทายเลย อ่อนแอโดนรังแก๻ั้๫แ๻่ต้นจนจบ ถ้าเป็๞ตัวร้ายนะได้แสดงความสามารถมากขึ้นไปอีก อันนี้ฉันเห็นด้วยจริงๆ และฉันก็ชอบบทแบบนี้นะ 


    "งั้นหนูจะลองไปแคสบทนางร้ายดูค่ะคุณแม่"


    "จัดไปเลยลูก แม่จะรอดูนะ หนูอิงฟ้าของแม่ต้องเล่นดีมากๆแน่ๆอ่ะ"

    เราสองคนดูละครกับไปคุยกันไปเรื่อยๆจนเวลาล่วงเลยไปเกือบสามทุ่ม พี่ธีมก็ไม่ออกมาสักทีทำงานดึกจังเลยควรจะพักได้แล้วมั่งเวลานี้


    "เป็๲ห่วงตาธีมเหรอลูก"

    ฉันพยักหน้าเบาๆ คุณแม่ท่านลูบผมฉันอย่างแ๵่๭เบา


    "ไปหาพี่เขาเถอะ บอกให้เขาพักบ้าง วันๆทำแต่งานนี่เพิ่งจะเป็๞ผัวเป็๞เมียกัน ก็ยังทำงานอยู่อีกลูกคนนี้นี่ ไม่ได้เ๹ื่๪๫จริงๆ"

    ฉันจับมือคุณแม่ไว้แล้วส่ายหน้ายิ้มๆ


    "พี่ธีมเค้าคงมีงานด่วนจริงๆค่ะ งั้นหนูเอานมอุ่นๆกับผลไม้ไปให้พี่เขาทานเล่นดีกว่า "


    "ตายแล้วเมียที่ดีจริงๆลูก เข้าอกเข้าใจผัวแบบนี้สิตาธีมจะไปไหนได้ หลงหนูจนหัวปักหัวปำแน่นอน "

    ฉันยิ้มหวานก่อนจะค่อยๆลุกขึ้น


    "คุณแม่จะนอนเลยมั้ยคะ หนูจะพาไปที่ห้องเองค่ะ"


    "ไม่ต้องหรอกลูก เดี๋ยวแม่ไปกับนมแจ่ม หนูไปหาตาธีมเถอะเขาคงอยากได้กำลังใจ"


    "ค่ะ งั้นหนูไปก่อนนะคะฝันดีค่ะคุณแม่ "

    ฉันเอ่ยยิ้มๆก่อนจะเดินออกมาตรงไปที่ห้องครัว หยิบนมมาอุ่นแล้วก็ปอกผลไม้สองสามอย่างขึ้นไปให้พี่ธีมบนห้อง


    ก๊อก  ก๊อก  ก๊อก


    "พี่ธีม!!"


    "อิงฟ้า พี่นึกว่าหนูนอนแล้วซะอีก"

    ฉันถือถาดเดินเข้าไป พี่เจมส์รีบมาช่วยฉันยกทันที คือฉันไม่ชินเลยที่ต้องมีคนมาทำอะไรให้แบบนี้อ่ะ มันไม่ชิน


    "จริงๆหนูถือเองได้ค่ะ  แหะๆ เกรงใจ"

    ฉันเอ่ยออกไปพี่ธีมเดินมาจับมือฉันให้ไปนั่งลงบนตักเขาที่โต๊ะทำงานมันจะเกร็งๆหน่อยเมื่อต้องมานั่งตักสามีต่อหน้าลูกน้องเขาแบบนี้ 


    "ไม่ได้ครับ คุณอิงฟ้าเป็๲นายหญิงเป็๲เ๽้านายพวกผม ผมต้องดูแลอย่างดีครับ"


    "พี่ธีมหนูอึดอัดนะ หนูอยากเป็๲อิงฟ้าคนธรรมดาไม่ต้องมีซ้ายมีขวามาทำแทน เหมือนหนูเป็๲ง่อยเลยค่ะ"

    ฉันทำหน้ายู่มองเขา ไม่เอาแบบนี้อ่ะฉันอึดอัดจริงๆนะ พี่ธีมเขาชินที่มีผู้ช่วยแล้วไงแต่ฉันไม่ใช่ยังไงก็ต้องปรับตัวอีกมากในสังคมของเขาตอนนี้


    "ฝึกไว้ค่ะ อีกหน่อยก็ชิน ง่วงยังไปนอนมั้ย ถ้าหนูง่วงพี่จะไม่ทำงานแล้วพี่จะไปนอนเป็๞เพื่อนหนู"

    เขาเอ่ยยิ้มๆแววตาของเขายิ้มหวานมากจนฉันรู้สึกอบอุ่น 


    "งั้นก็ไปนอนเถอะค่ะ คุณแม่บอกว่าพี่ธีมเอาแต่ทำงานไม่ยอมพักผ่อนเลย"


    "ขี้ฟ้องจังเลยแหะแม่พี่เนี้ย ^^ พวกนายกลับไปได้ละผมจะนอนกับเมีย"


    "พี่ธีม!! พูดอะไรคะอายคนอื่นบ้าง "

    ฉันยิ้มเขินก่อนจะซุกหน้าลงกับอกเขา เขาโบกมือไล่ลูกน้องให้ออกไปจากห้องแล้วเขาก็พาฉันเดินกลับห้องนอน ซึ่งมันทะลุกันกับห้องนอนไปง่ายมากๆ


    "นอนเถอะค่ะ พรุ่งนี้ต้องไปคุยกับพ่อแม่หนูอีก พร้อมมั้ย"

    ฉันพยักหน้ายิ้มๆ


    "ค่ะ อยากเจอพวกท่านเหมือนกัน เมื่อเช้าโทรศัพท์ไปหาคุณแม่บอกว่าเจ๊บิวพาน้องกัปตันไปเปิดตัวด้วยค่ะ ที่บ้านตื่นเต้นกันใหญ่ คือพวกเค้ากลัวเจ๊บิวขึ้นคานนะคะ ฮ่าๆๆๆๆ"

    ฉันหัวเราะดังลั่น เจ๊บิวนั้นชื่นชอบคานทองมากๆเธอถือคติมีเงินท่วมหัวไม่ต้องมีผัวก็ได้ ไม่รู้ว่าน้องกัปตันไปทำยังไงถึงเอาชนะใจเจ๊บิวได้ เก่งสุดๆ


    "กัปตันมันเป็๞ผู้ชายที่เอาใจเก่ง เอาใจใส่ผู้หญิง เทคแคร์เก่ง สายเปย์ด้วย หน้าตาก็ดีใครไม่ชอบก็แย่แล้ว"


    "นั้นสิค่ะ ตอนหนูเจอครั้งแรกนะหล่อมากเลยค่ะนึกว่าเป็๞นายแบบ หนูยังแอบปลื้มเขาเลย อ๊ะ!! พี่ธีมทำอะไรคะ"

    ฉันเอ่ยถามเขาที่ตอนนี้เขากอดรัดฉันแน่นเหมือนไม่พอใจอะไรฉัน


    "ลงโทษเด็กไม่ดี"


    "หือ หนูไม่ดีตรงไหนคะ"


    "หนูชมผู้ชายคนอื่นต่อหน้าสามี พี่ไม่โอเคงี้ต้องลงโทษ!!!"

    เขาพูดจบก็ฝั่งจมูกลงบนแก้มฉันทันที ฉันพยายามดิ้นหลบหนีแต่ก็ไม่พ้นหรอกใครจะไปสู้ได้แรงเยอะชะมัดเลย


    "อร๊ายยย อย่าน้า "


    "มานี่ให้พี่ลงโทษซะดีๆ คราวหลังจะได้ไม่ไปชมคนอื่นอีก"


    "ไม่นะพี่ธีมหล่อที่สุดในหัวใจหนูเลย ไม่มีใครคนไหนจะมาหล่อสู้ได้แล้วค่ะ ไม่ลงโทษแล้วน้า "

    ฉันกำลังขอร้องอ้อนวอนเขาอยู่ เขากำลังชั่งใจอยู่ว่าจะเชื่อฉันดีมั้ย ฉันกระพริบตาปริบๆมองหน้าเขาจนเขายอมใจอ่อนไม่ลงโทษฉัน


    "ก็ได้ พูดดีปากหวานแบบนี้ ยกโทษให้ก็ได้ ไปนอนที่เตียงครับพี่จะปิดไฟแล้ว"

    ฉันรีบผละออกจากเขาแล้งรีบวิ่งไปที่เตียงนอนทันที ห่มผ้าคลุมโปงรอเขาอยู่แล้ว เขาหัวเราะหึก่อนจะปิดไฟแล้วเดินมาซุกตัวอยู่ในผ้าห่มเช่นกัน เราสองคนนอนข้างๆกันนิ่ง ฉันเกร็งตัวจนทำไรไม่ถูก ไม่ชินไม่เคยนอนกับผู้ชายมาก่อน มันตื่นเต้นอ่ะ 


    "อิงฟ้านอนยัง"


    "ยังค่ะ นอนไม่หลับหนูตื่นเต้นค่ะ"


    "ทำอย่างอื่นกันดีมั้ย"

    ฉันอ้าปากค้างรับสายหน้ารัวๆแล้วก็ดึงผ้าห่มมาคลุมตัวแน่น


    "ไม่เอาค่ะ ไม่เอาน้าหนูยังไม่พร้อม ขอเวลาหนูหน่อยน้าขอเวลาทำใจให้หนูหน่อย"

    ฉันดีดดิ้นไปมาจนคนข้างๆหัวเราะร่า เขาตะแคงข้างหันมามองหน้าฉันก่อนจะดึงฉันเข้าไปกอด


    "จะน่ารักไปถึงไหนอิงฟ้า แค่นี้พี้ก็หลงหนูจนโงหัวไม่ขึ้นแล้ว ไม่ทำก็คือไม่ทำ คืนนี้ฝึกนอนกอดกันไปก่อน โอเคมั้ย"

    ฉันพยักหน้าเบาๆก่อนจะซุกหน้าลงกับอกเขา มือเล็กโอบรอบเอวเขาไว้แน่น อุ่นจัง แบบนี้ต้องนอนหลับฝันดีแน่ๆเลย อร๊ายยยย 


    "กอดพี่ธีมอุ่นจัง กอดกันแบบนี้ทุุกวันดีมั้ยคะ?"

    ฉันเอ่ยยิ้มๆเขินก็เขิน อร๊ายยย 


    "ไม่ต้องบอกพี่ก็จะทำแบบนี้ทุกวันอยู่แล้ว สัญญาได้มั้ยว่าเราสองคนจะกอดกันแบบนี้ทุกคืน ไม่ว่าพี่จะทำงานดึกแค่ไหน หนูจะทำงานดึกขนาดไหน เราสองคนจะกลับมากอดกันแบบนี้ทุกคืน สัญญาได้มั้ย"

    ฉันพยักหน้ายิ้มหวานในอ้อมกอดของเขา


    "สัญญาค่ะป๋าธีมมมม หนูจะกอดป๋าธีมแบบนี้ทู้กวันเลยค่าาาา "


    "น่ารักแบบนี้ต้องได้รางวัลจากผัว "


    "รางวัลอะไรเหรอ..คะ?  อื้อออออ"


    จ๊วฟ จ๊วบๆๆๆๆๆๆ


    "อื้ออออออออออ พี่ธีมมมม "


    "จูบเองน่าไม่ทำอย่างอื่น อื้มมมมมม "


    จ๊วฟ   จ๊วฟ  จ๊วฟๆๆๆๆๆ