ในขณะที่รัฐภูมิกำลังนอนหลับสนิท อยู่ๆ
ก็มีเสียงเคาะประตูเกิดขึ้น
ปังๆๆๆ!
เขาขยับตัวแล้วเอาหมอนปิดหูแต่เสียงยังคงดังเข้ามา
เสียงเคาะประตูนั้นทำให้รัฐภูมิต้องยอมแพ้
เขาตื่นขึ้นมาจนได้
เขามองไปที่หน้าต่าง
แสงแดดจากดวงอาทิตย์ยามเช้าสาดเข้ามาในห้องของเขาแล้ว
เขาเปลี่ยนทิศทางมีที่ประตูและลุกออกจากเตียง
"ใครครับ? "
เขาสงสัยว่าตอนนี้กี่โมงแล้วเนี่ย?
เขามองไปที่นาฬิกาแขวนผนัง ปรากฏว่า 8
โมงกว่า ดูเหมือนว่าเขาจะทำการบ้านเมื่อคืนหนักไปหน่อย
เนื่องจากเขาแทบไม่รู้จักเพลงฮิตของโลกนี้เลย ต้องศึกษาและทำความเข้าเพิ่มเติม
ความรู้จากเ้าของร่างคนเก่าก็ยังไม่ดีพอ ช่วยเขาได้น้อยมาก
"รีบหน่อย"
มีเสียงผู้ชายดังมาจากอีกฟากของประตู
รัฐภูมิรีบไปอาบน้ำแต่งตัวทันที
เขาคิดถึงรายละเอียดที่เ้าของร่างจำได้
ยิ่งทำให้เขาแปลกใจมาก
เ้าของร่างคนเดิมเป็ศิลปินฝึกหัดของค่าย แต่เขาไม่รู้จักเครื่องดนตรีอะไรเลย
ขนาดเขาเองเป็เพียงเด็กนิติธรรมดา แต่เขาก็ยังเล่นกีตาร์เป็และร้องเพลงได้บ้าง
ในเมื่อเ้าของร่างคนเก่าทำได้แค่นี้
เขาเองก็ต้องฝึกให้หนักแทน
รัฐภูมิ
วางแผนที่จะร้องเพลงของโลกเก่าและบันทึกไว้เก็บไว้ใน SD Card บนมือถือของเอา
และสำรองไฟล์ไว้บนคลาวด์ เขาจะต้องเรียนรู้ทฤษฎีดนตรีและรู้จักโน้ตเพลงให้ได้ก่อน
จากนั้นเขาจะได้รู้ว่าเพลงจากโลกเก่าของเขามีท่วงทำนองแบบไหน
เพราะเมื่อวันที่เขาสัมภาษณ์เขาร้องเพลงโดยที่ไม่มีทำนองดนตรีประกอบ
เพลงที่ดีก็กลายเป็เพลงธรรมดาๆ ไป
เขาไม่อยากเสียใจและคิดมากอีก
เพราะโอกาสไม่ได้มีให้เขาตลอดเวลา แค่เขาจำจังหวะและท่วงทำนองต่างๆ ของโลกเก่า
เขาจะร้องเพลงฮิตเ่าั้ได้อย่างเต็มความสามารถ
ขั้นแรก
ทำเควสการยอมรับให้สำเร็จแล้วรอลุ้นกันว่าเขาจะได้ไอเท็มหรือระบบอะไรเพิ่มเติม
ขั้นที่สอง
จัดแยกหมวดหมู่เพลงและของโลกเก่าและโลกนี้ ตามประเภทนักร้อง: นักร้องชาย, นักร้องหญิง,
ร้องคู่กัน ตามภาษาที่ใช้ร้องเพลง: ไทย , อังกฤษ
, เกาหลี ตามสไตล์เพลงสไตล์ร็อค, ลูกทุ่ง,
ป๊อปและอื่นๆ ที่เขาสามารถร้องได้
จากนั้นเขาจะทำลิสต์เพลงที่เขาคิดว่าเหมาะกับเขา
แล้วเริ่มฝึกเพลงเ่าั้อย่างจริงจัง
แน่นอนว่า รัฐภูมิ
ไม่ได้มีแค่เพลงจากอีกโลก โฆษณา ละคร ภาพยนตร์ หรือหนังสือยอดฮิตจากอีกโลกที่เขาอาจจะนำมาใช้ประโยชน์ได้
ทุกอย่างที่เขาคิดออก เขาบันทึกมันลงไปทั้งหมด
เขากลัวว่าวันหนึ่งเขาอาจจะลืมข้อมูลของโลกเก่าทั้งหมดและกลายเป็ส่วนหนึ่งของโลกนี้อย่างสมบูรณ์
การบันทึกทุกสิ่งที่จำได้ลงไป จะช่วยให้เขาฟื้นความทรงจำได้ตลอด
รัฐภูมิ
มองลงไปที่พื้นที่เก็บข้อมูลในโทรศัพท์มือถือในมือของเขา
โดยคิดว่านี่เป็เพียงการเชื่อมต่อระหว่างตัวเขากับโลกเก่าก่อนหน้านี้
สายความทรงจำที่เชื่อมโยงสองโลกเขาจะใช้ประโยชน์จากมันได้แค่ไหนกันนะ
เขาไม่มีเวลามาบ่นอะไรมากมายนัก
เขาต้องรีบหาวิธีหาเงินที่ตัวเขาเองสามารถทำได้
ในยุคสมัยนี้เงินคือสิ่งจำเป็ในชีวิต! ด้วยเงินคุณสามารถซื้อความสบายได้มากมาย
เอาแบบใกล้ตัวเขาสามารถเรียก Grab ให้มารับไปไหนมาได้
แทนการที่ต้องทนเดิน ถึง 20 นาที
ตอนนี้รัฐภูมิฝากความหวังของเขาไว้กับ Nida
Entertainment Co. บริษัทนี้ยังไม่ใช่บริษัทบันเทิงอันดับหนึ่ง
ในค่ายมีศิลปินไม่รวมเด็กฝึกหัด 14 คนซึ่งหมายความว่า
บริษัท Nida Entertainment Co. มีขนาดเล็ก
การแข่งขันในบริษัทจะไม่สูงขนาด บริษัทใหญ่ๆ เขาน่าจะถูกพผลักดันได้ไม่ยาก
นิภาบอกเพียงว่าให้เขามาที่ บริษัท เวลา
10.00 น. ของวันศุกร์ แต่ไม่ได้บอกว่าจะไปบริษัทไหน
เมื่อคืนเขาพยายามโทรหาเธอทางโทรศัพท์ แต่เธอไม่ได้รับสาย
จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่ได้รับสายจากเธอ
รัฐภูมิทำได้แค่ไปดักรอที่ทางเข้าบริษัทของผู้จัดการกวงเท่านั้น
เพราะอย่างไรแล้วท้ายที่สุด นิภา ก็เป็ผู้ช่วยของผู้จัดการกวง
ตอนนี้เมื่อเวลา 09.30
น. ของเช้าวันศุกร์ รัฐภูมิ นั่งยองๆ อยู่ที่ทางเข้าสำนักงานบนชั้น 12
ของผู้จัดการกวง พร้อมกับขนมปังและน้ำเต้าหู้ที่ซื้อมาจากเซเว่น
ผู้จัดการกวงถามเขา
"คุณไม่ไปรอผมที่ชั้นแปดเหรอ? "
เมื่อมองไปที่รัฐภูมิที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขา
ผู้จัดการกวงเดาได้ในใจและเขากล่าวเสริมว่า
"คุณไปที่ชั้นแปดและรอผมที่นั่น"
"ได้ครับ." รัฐภูมิ
ลุกขึ้นทันทีและเดินไปที่ลิฟต์
ผู้จัดการกวงพูดดักเขาเอาไว้
"ไปที่ห้องซ้อมที่ชั้น 8 ห้องที่ 3
"
เขาคิดว่าคนๆ นี้ถ้าเขาไม่เตือน
จะต้องไปยืนรอที่หน้าลิฟชั้น 8 แน่นอน
ผู้จัดการกวงถาม "ว่าแต่คุณจะไม่ถามหรือว่าผมให้คุณไปรอทำไม"
รัฐภูมิตอบกลับผู้จัดการกวง:
"ถ้าผู้จัดการคิดว่าผมควรจะต้องรู้ ผู้จัดการก็คงจะบอกผมเอง
แต่ถ้าผู้จัดการไม่พูดออกมามันแสดงว่า ผมไม่จำเป็ต้องรู้ในตอนนี้
ผมก็ไม่ควรที่จะถาม”
ผู้จัดการกวงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
เขาชอบศิลปินที่เชื่อฟังและไม่ไต่ถามอะไร
เพราะเขาเชื่อว่าการตัดสินใจของเขากับอีกฝ่ายจะต้องมีประสิทธิภาพและเป็ประโยชน์มากที่สุด
รัฐภูมิเปิดประตูห้องซ้อมหมายเลข 3
อริยะและเด็กฝึกอีกคนนั่งอยู่บนพื้นแล้ว ชายคนนั้นชื่อ วรเวช
วรเวช อายุ 21
ปี เขามีความสามารถในการร้องเพลงที่ดีและมีสไตล์
เขาอ้วนเล็กน้อยและอาจจะอายุมากเกินไอดอลทั่วไป
เขารับบทเป็ผู้ดูแลเด็กฝึกหัดมาโดยตลอด ทุกคนยกให้เขาเป็พี่ใหญ่
แต่เหนือสิ่งอื่นใดหน้าของเขาคล้าย แดน วรเวชเป็อย่างมาก ซึ่งโลกนี้ยังไม่มีวง D2B
และนายวรเวช คนนี้ก็เด็กจนเกินไป
การที่พวกเขาสามคนถูกเรียกมามีความเป็ไปได้เดียวคือพวกเขาผ่านเข้ารอบ
และดูเหมือนสองคนที่เหลือจะรู้อยู่แล้ว
นี้คือข่าวดีที่นิภาพูดถึงซินะ
ทั้งสองคนที่นั่งอยู่ก่อนแล้วเห็นว่ารัฐภูมิกำลังยิ้มอย่างมีความสุข
อริยะเป็คนมีความสามารถด้านการเต้น
และรัฐภูมิไม่สามารถทำได้ดีเท่าอริยะ การจับกลุ่มกับอริยะจะช่วยให้เขาเรียนรู้การเต้นจากชายคนนี้ได้
ส่วนวรเวชเขาร้องเพลงได้เป็อย่างดี
พลังเสียงของนั้นแข็งแกร่งที่สุดในจำนวนเด็กฝึกทั้งหมด
ไม่ว่าใครก็ยากที่จะแย่งตำแหน่งนักร้องหลังจากวรเวชได้
รัฐภูมิรู้ดีว่าสมาชิกทั้งสองคน
มีจุดเด่นคนละแบบ และเขาที่ไม่เก่งด้านอะไรเลยอาจเป็จุดอ่อนได้
อริยะรีบเรียกให้เขาเข้าไปนั่งในกลุ่ม
อริยะบอกว่าพวกเราถูกเลือกให้ไปออกรายการ
" Artist Trainee " และพวกเราจะต้องโด่งดังมาก
รัฐภูมิแสดงสีหน้าประหลาดออกมาทันทีที่ได้ยิน
"ถ้าเราไม่โด่งดัง เราจะทำยังไงกันดี? "
อริยะล็อกคอรัฐภูมิพร้อมกับพูดดุออกไป:
"ปากเสีย, อย่าพูดแบบนั้นซิ! "
รัฐภูมิ กล่าวโดยไม่รู้ตัวว่า:
"ถ้าเป็อย่างนั้น ผมก็จะกลับไปดูแลห้องเช่าของที่บ้าน"
ทันใดนั้นเสียงประตูห้องซ้อมที่ 3
ก็เปิดออก หลังจากทุกคนเห็นคนที่เดินเข้ามา วัยรุ่นทั้งสามก็ลุกขึ้นยืน:
"สวัสดีครับ ผู้จัดการ"
ผู้จัดการตอบกลับมาอย่างช้าๆ
และพูดเล็กน้อย: "สวัสดีตอนสาย, เอาล่ะผมจะเข้าเื่เลยนะ
ขอแสดงความยินดีกับพวกคุณทั้งสามคน
พวกคุณจะเข้าร่วมกลุ่มเพื่อเข้าร่วมในรายการปั้นศิลปิน"
เมื่อได้ยินคำประกาศของผู้จัดการรัฐภูมิที่เตรียมพร้อมอยู่แล้วก็ยังคงตื่นเต้นมาก
รู้สึกว่าทุกเซลล์ในร่างกายกำลังเต้นแรง ท้ายที่สุดเป้าหมายเล็ก ๆ
แรกหลังจากมายังโลกนี้ก็สำเร็จ - เข้าสู่กลุ่มสมาชิกสามคน และได้ร่วมรายการ" Artist
Trainee
เมื่อมองไปที่กลุ่มวัยรุ่นที่กำลังเชียร์
ผู้จัดการก็แสดงรอยยิ้มที่จริงใจออกมา
"ภารกิจยอมรับขั้นที่สองเสร็จสมบูรณ์"
รัฐภูมิรับของขวัญอย่างรวดเร็วในรอบนี้
หน้าตาอินเตอร์เฟสของระบบเปิดขึ้นเป็ครั้งแรก
รัฐภูมิพยายามไม่แสดงหน้าตาตื่นตระหนก
ข้อมูลรายละเอียดต่างๆ ของตัวเขาเองปรากฎขึ้น
นายรัฐภูมิ ระดับศิลปินฝึกหัด ขั้นที่ 5
(เต็ม 10)
ทักษะการแสดง 2
ทักษะร้องเพลง 3
ทักษะการเต้น 2
ทักษะการเล่นเครื่องดนตรี 1
ไอเท็มแบบกดใช้
ไอเท็มขวดเสน่ห์ 2
ที่ตัวของเขาเพิ่งได้
ไอเท็มเพิ่มระดับความสามารถได้ 1
ขั้นชั่วคราว
อริยะที่นั่งอยู่ด้านข้างรู้สึกได้ถึงหน้าตาแตกตื่นของรัฐภูมิ
อย่างชัดเจน ถึงเขาจะพยายามแกล้งไม่แตกตื่นก็เถอะ หมอนี้ช่างอ่อนต่อโลกจริงๆ
แค่รู้ว่าผ่านก็สติแตกไปแล้ว