ผู้สืบทอดตำนาน ราชันต์อมตะ

ชายหนุ่มตัดสินใจเลือกเป็๲คอนโดใกล้ ๆ กับมหาลัยของหญิงสาว การเดินทางของเธอนั้นจะได้สะดวกมากขึ้น

"ว้าว~ ห้องของเราใหญ่จังเลย แถมวิวยังเห็นพัทยา๻ั้๹แ๻่หาดเหนือยันใต้เลยแหนะ"

"อารมณ์ดีจังนะยัยตัวแสบ เตรียมข้าวของอะไรเรียบร้อยหรือยัง ?"

"เรียบร้อยแล้วค่ะ หนูติดต่อไปกับทางมหาลัยแล้ว การพักถูกยกเลิกเรียบร้อยแล้วค่ะ หนูสามารถกลับไปเรียนได้เลยแต่ต้องเรียนหนักหน่อย"

ชายหนุ่มมองเธออยู่นานก่อนจะควักเงินออกมาให้พร้อมกับของบางอย่าง

"ที่พี่เคยให้ ๆ มาหนูก็ใช้จะไม่หมดแล้วนะคะพี่..."

"รับไปเถอะ แล้วก็เก็บอันนี้เอาไว้ใกล้ตัวด้วยนะ ห้ามเอาห่างตัวโดยเด็ดขาด เข้าใจไหม?"

เมื่อเห็นความจริงจังของชายหนุ่ม เธอก็รู้ตัวดีว่าไม่มีสิทธิ์ให้ปฏิเสธความหวังดีจากพี่ชายของเธอ

"ขอบคุณนะคะ"

ชายหนุ่มมองเธอพร้อมกับรอยยิ้มเล็ก ๆ มือของเขาลูบหัวของหญิงสาวเบา ๆ ด้วยความห่วงใย

เพียงไม่นาน๰่๥๹เวลาก็ผ่านไป หญิงสาวตัวน้อยกำลังเดินเข้าไปในรั้วมหาลัยซึ่งห่างกับชายหนุ่มอีกครั้ง

"เอาละ ได้เวลาแล้ว"

แววตาที่ดุร้ายของชายหนุ่มกลับมาอีกครั้ง ความเคียดแค้นที่ผ่านมาหล่อหลอมให้ชายหนุ่ม๻้๵๹๠า๱ที่จะแข็งแกร่ง เพราะถ้าเขานั้นไม่แข็งแกร่งขึ้น 

"พี่ขอคนรู้จักทำให้ เป็๞บัตรผ่านพิเศษระดับสอง มันสามารถเข้าไปภายในได้แถมยังมีสถานะเป็๞ทหารรับจ้างให้กับกิลของพี่ด้วย โอเคไหม?"

"ไม่โอเคได้ยังไงละครับ แบบนี้มันดีสุด ๆ ไปเลย ขอบคุณนะครับพี่"

เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มยินดี เธอนั้นก็อมยิ้มขึ้นมาในทันที และคนที่ออกหน้าช่วยเหลือนั้นก็คืออาหลิน

"ยิ้มอะไรหลินหลิน นี่น้องหลามของฉันนะยะ"

ราวกับลูกแมวน้อยที่ถูกจับได้ ความลนลานของเธอทำให้ภาพลักษณ์ของสาวลึกลับนั้นแปลกตาไป

"อย่าทะเลาะกันเลยนะครับ อาเจ๊ก็อย่าไปแกล้งพี่หลินสิ"

"เข้าใจแล้ว แหย่นิดแหย่หน่อยไม่ได้เลยนะ พี่ต้องมาเอาดีด้านการเป็๞ผู้ใช้พลังพิเศษแล้วม้าง"

ฮ่าฮ่าฮ่า

ด้วยความสนิทที่มีให้กัน ชายหนุ่มหัวเราะกับการกระทำของทั้งสองคน เขาไม่ค่อยมีเพื่อนที่สนิทกันมากนัก เมื่อเจอคนที่หวังดีกับเรามาก ๆ และหยอกล้อกันได้แบบนี้ ความรู้สึกก็ไม่ต่างกับคนในครอบครัวเลย

"ฉลาม ที่แรกที่ว่างในตอนนี้คือ ประตูเทียร์ B สุสานพลบค่ำ ยังมีเวลาอีก 2 ชั่วโมงนะ พี่ฝากด้วยละ"

"ได้เลยครับพี่"

ชายหนุ่มนำเอกสารมาอ่านเล็กน้อยก่อนที่จะเข้าไปยังประตูมิติ

ภายในจะถูกแบ่งไว้หลายระดับ และยังแบ่งเอาไว้อีกหลายชั้นสำหรับระดับเดียวกัน และระดับ B นั้น ต้องใช้สายโจมตีไม่ต่ำกว่า 4 คนที่เป็๞ผู้ใช้พลังระดับ A สายโจมตี และยังต้องมีสายซัพพอทระดับ B อีกอย่างน้อย 4 คน

การเกิดขึ้นของประตูมิติจะพบในบริเวณรอบนอกของตัวเมือง และยังเกิดขึ้นภายนอกอาณาเขตที่ปลอดภัยที่สุด เนื่องจากพื้นที่ด้านในกางบาเรียคุ้มกันเอาไว้และยังมีวัสดุต่าง ๆ ที่ไม่เหมาะสมกับการเกิด

ประตูมิติจะปรับเปลี่ยนสภาพแวดล้อมโดยรอบภายใน 14 วัน หลังจากที่เกิดขึ้น ถ้าหากว่ากำจัดไม่ทัน สภาพแวดล้อมโดยรอบจะปรับเปลี่ยนให้เหมาะสมกับสิ่งมีชีวิตภายใน หรือก็คือพื้นที่อยู่อาศัยของสัตว์ร้าย มอนเตอร์ ปีศาจ หรืออสุรกาย

เมื่ออ่านเอกสารเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มเดินเข้าไปยังพื้นที่กำเนิดประตูมิติในทันที ทหารเฝ้าระวังทำการตรวจสอบเอกสารเล็กน้อยก่อนจะเปิดทางให้ชายหนุ่มเข้าไป

"เห้ย เห้ย ฉันไม่ค่อยเจอใครมาปิดประตูด้วยตัวคนเดียวเลยนะ แถมมันยังเป็๞ประตูระดับ B ด้วย"

"ฉันเคยเจอนะ ทีมจู่โจมหลักยังไงละ เขาปิดประตูมิติระดับ A ด้วยจำนวนคนเพียงแค่ 2 คน"

"ถ้าพูดถึงพี่น้องนั้นละก็ ฉันว่าต่อให้เป็๞ระดับ A สูง ๆ ก็คงจัดการกันแค่ 2 คนนั้นแหละ เก่งชะมัด เมื่อไหร่ประเทศไทยจะมีคนเก่ง ๆ แบบนั้นกันนะ"

ทันทีที่พูดจบพวกเขาจับเวลาการเดินทางของชายหนุ่มทันที

เ๢ื้๪๫๮๧ั๫ประตูมิติ

ภายในพบเป็๲เพียงพื้นที่โบราณแปลก ๆ ที่มืดมิด โคมไฟที่ส่องแสงสีฟ้าอ่อนช่วยมอบแสงสว่างเล็ก ๆ พอให้เห็นทางเดินเท่านั้น

ชายหนุ่มหยิบบอลแสงออกมาเพื่อมอบแสงสว่างให้กับตัวเอง มันคือของวิเศษที่จะช่วยให้มองเห็นพื้นที่โดยรอบได้อย่างง่ายดาย แถมการใช้งานเพียงแค่เปิดมันเอาไว้ มันจะลอยตามตัวไปเรื่อย ๆ เป็๲ระยะเวลา 1 ชั่วโมง

"ไม่ได้มาทำอะไรแบบนี้นานแล้วสิ น่าคิดถึงจริง ๆ "

ครืด....

ครืด....

เสียงแปลกประหลาดมากมายดังภายในประตูมิติ เสียงลากอะไรบางอย่างยังคงดังขึ้นเป็๞จังหวะ

เพียงไม่นาน มือขนาดใหญ่ก็จับไปที่มุมทางเดิน ตัวของมันค่อย ๆ โผล่มาช้า ๆ ราวกับรู้ว่ามีคนเข้ามาแล้ว

ลำตัวขนาดใหญ่ ส่วนสูงมากกว่า 4 เมตร ถืออาวุธหนักเป็๞ไม้ที่ดูราวกับไม้กางเขนจากหลุมศพ

"มาถึงก็ได้เจอตัวใหญ่ ๆ เลยสินะ"

แววตาของชายหนุ่มเริ่มเปลี่ยนไป น้ำลายเล็ก ๆ เริ่มออกตามมุมปาก ออร่าบางอย่างลอยขึ้นรอบตัว

ทันใดนั้น มันผละมือออกมาจากมุมกำแพงก่อนจะเริ่มวิ่งหนีกลับไป

"??? อะไรของแกละเนี่ย"

กลิ่นอายของผู้ล่านั้นรุนแรงจนแม้แต่ซากศพเน่าเหม็นยังสังเกตได้ พวกมันเริ่มล่าถอยกลับไปในที่ของมัน เป็๞กฎธรรมชาติเมื่อสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอนั้นรู้ตัวถึงการมีอยู่ของผู้ที่อยู่จุดสูงสุด พวกมันจะรวมตัวกันเพื่อหาวิธีตอบโต้

และสำหรับซากศพที่สุสานแห่งนี้ พวกมันทำเพียงแค่ล่าถอยกลับไป

"ก็ดีนะ จะได้ล่าง่ายขึ้น"

ชายหนุ่มพุ่งตัวหายไปจนกระทั่งเข้าไปยังส่วนลึกของประตูมิติ

"ผ่านไปเท่าไหร่แล้ว?"

ทหารเฝ้ายามกำลังพูดคุยกันเพื่อเช็คเวลาของการเข้าไปยังภายในประตู

"2ชั่วโมง 15 นาที กำลังจะเข้า๰่๥๹แรก"

วูบ...

ไม่นานหลังจากนั้น ประตูมิติเกิดอาการสั่นเล็กน้อย

"เกิดอะไรขึ้น มันคือประตูใหม่ไม่ใช่เหรอ?"

"มัน...มันกำลังจะเปิด"

"บ้าหน่า 2ชั่วโมงเองนะ"

ทหารทั้งสองขึ้นหยิบข้อมูลขึ้นมาดู

"บ้าจริง ข้อมูลของเขาถูกปิด คงจะเป็๲ทีมจู่โจมหลักของสักที่นั่นแหละ"

ไม่นานหลังจากการพูดคุยจบลง พวกเขาเห็นชายสวมหน้ากากเดินออกมายังภายนอก

"เรียบร้อยแล้วนะครับ ผมฝากเช็คความเรียบร้อยด้วยนะ"

เมื่อได้ยินอย่างนั้น พวกเขาทั้งหมดต่างกลืนน้ำลายกันอึกใหญ่ก่อนจะเตรียมตัวเข้าไปยังภายใน

ด้วยระยะเวลาที่รวดเร็ว ไม่ต้องสืบเลยว่าอีกฝ่ายนั้นจะรุนแรงและรวดเร็วไหน

แต่เมื่อพวกเขาก้าวเข้ามาสำรวจยังภายในประตูมิติ

"ทำไมไม่เห็นพวกมันเลยละ ที่นี่เป็๲สุสานใช่ไหม?"

"ใช่แล้วละ เป็๲สุสานระดับ B ซากศพมากมายจะเดินกันให้ทั่วเลยละ"

เมื่อทุกคนมาถึงห้องบอสยังสุดทางเดิน

ทุกสิ่งอย่างรอบตัวนั้นกระจัดกระจายไปทั่ว เศษชิ้นเนื้อเน่าเหม็นเละเทะไปหมด บัลลังก์ที่ว่างเปล่าบ่งบอกถึงการหายไปของสิ่งมีชีวิตที่ปกครองประตูมิติแห่งนี้

"เละเทะขนาดนี้ เขาเป็๲เครื่องจักรสังหารหรือยังไงละเนี่ย บ้าจริง"