ณ บ้านหลบภัยของมินธะ
“ท่าน เ้าชายพันธุพัฒน์ ท่านยังไม่สิ้นประชนม์” เ้าหญิงซาติกานต์ทรงตกพระทัย
“ได้มินธะช่วยไว้น่ะ พวกเรารีบหนีกันเถอะ” เ้าชายพันธุพัฒน์ทรงอธิบาย
“ไม่ได้ น้องสาวเรายังอยู่กับพวกมัน เราทิ้งซาริสาไม่ได้”
“ได้ งั้นในวันพรุ่งนี้ พวกเราค่อยไปช่วยเ้าหญิงซาริสา เห็นว่าพ่อหลวงอินทะราชจะออกพบประชาชนแคว้นซาตีเพื่อประกาศตัวว่าเป็ผู้ปกครองใหม่”
*****************************************
ณ พระราชวังของแคว้นซาตี
“เราจะให้เ้าหญิงซาริสาเป็ตัวล่อให้เ้าหญิงซาติกานต์มาติดกักดัก เพื่อจับพระนางมาเป็สนมของเราให้ได้”
“จะดีหรือพะย่ะค่ะ”
“เ้าห่วงภรรยาหรือ น่า เรารับรองว่าเ้าหญิงซาริสาจะไม่เป็อันตราย เพียงแค่ให้เ้าขี่ม้ากับเ้าหญิง อวดให้ประชาชนรับรู้ว่าพระนางเป็ของเ้าแล้ว”
“รับด้วยเกล้าพะย่ะค่ะ” ในใจอินคารู้สึกหวั่นใจและเป็ห่วงเ้าหญิงซาริสามาก เพราะรู้ดีว่านี่เป็การิ่พระเกียรติอย่างมาก ดีไม่ดีพระนางอาจจะฆ่าตัวตายก็เป็ได้ แต่ก็ต้องยอมทำตามแผนองค์พ่อหลวงด้วยความจำใจ
*****************************************
เมื่อถึงเวลายามบ่าย ขบวนทัพของพ่อหลวงเคลื่อนเพื่อเข้าเยี่ยมประชาชน ทั้งมินธะ เ้าหญิงซาติกานต์และเ้าชายพันธุพัฒน์ได้ปลอมตัวเป็ชาวบ้านแฝงตัวอยู่ในฝูงชนเพื่อคอยช่วยเหลือเ้าหญิงซาริสาออกมา สิ่งที่ทั้ง 3 คนเห็นก็คือ พ่อหลวงอินทะราชประทับนั่งอยู่ในรถม้า ส่วนเ้าหญิงซาริสาและอินคาได้ขี่ม้ามาด้วยกัน โดยระหว่างที่ขี่ม้าอินคาทั้งกอดและหอมเ้าหญิงซาริสาตลอดทางทำให้ดูเหมือนคู่รักที่รักกันมาก ในขณะที่เ้าหญิงซาริสารู้สึกว่าตนถูกิ่เกียรติอย่างมาก ไม่เพียงเท่านั้นยังได้ยินเสียงประชาชนนินทาเสียงดัง
“เ้าหญิงทั้งสองพระองค์ช่างเหมือนกันไม่มีผิด สมกับเป็พี่น้องกัน”
“เหมือนกันยังไงน่ะ”
“อ้าว ก็องค์พี่ก็ถูกผู้ชายหลอกจนไม่ได้สมบัติสักกะชิ้นจนถึงขั้นกะอักเืสิ้นพระชนม์ ส่วนองค์น้องก็เช่นกัน พระนางถูกหลอกจนทหารข้าศึกเข้ามายึดเมืองได้อย่างนี้ไง”
“ใช่จริงด้วย แต่ตอนนี้เ้าหญิงก็มีความสุขดีนี่ ได้พระสวามีเป็ฝ่ายศัตรู ดูสิความรักช่างหวานชื่นโดยแท้”
เมื่อเ้าหญิงซาริสาได้ยินเสียงคำนินทานั่นก็รู้สึกอัปยศอดสู ตนกระทำทุกอย่างเพื่อแคว้นซาตีตลอดมา แต่เพราะความรักบังตาทำให้ไปหลงเชื่อชายผู้นี้ ไม่ยอมฟังเสียงคำทัดทานของพี่สาวและธามินต์ซึ่งเป็อดีตองครักษ์ประจำตัวพี่สาว น้ำตาของเ้าหญิงซาริสาไหลรินอาบสองแก้ม จึงชักมีดสั้นที่ตนแอบเอามาจากห้องของอินคาหวังจะฆ่าตัวตาย
ในขณะที่มินธะกำลังฝ่าฝูงชนเข้าไปช่วยเ้าหญิง แต่ไม่ทันการเสียแล้วเพราะเ้าหญิงซาริสามีพระทัยร้อนเกินไปรีบตัดสินพระทัยฆ่าตัวตายทันที โดยการนำมีดมาแทงที่อกซ้าย อินคาใและเสียใจมากที่เห็นภรรยาเสียชีวิตทั้งๆ ที่ตนยังกอดพระนางไว้อยู่
“เ้าหญิงซาริสา เ้าหญิงซาริสา ทำใจดีๆ ไว้ กระหม่อมจะพาไปหาหมอเดี๋ยวนี้ ได้โปรดอย่าจากกระหม่อมไป” อินคาะโเรียกภรรยาด้วยความโศกเศร้า แต่ไม่ทันเสียแล้ว เพราะพระนางกลายเป็ร่างอันไร้ิญญา
ประชาชนใที่เห็นเหตุการณ์นั้นต่างพากันมามุงดู โดยมีทหารของแคว้นอินนะคอยกันไว้ไม่ให้ประชนชนเข้าใกล้
ส่วนเ้าหญิงซาติกานต์ได้เห็นน้องสาวฆ่าตัวตายต่อหน้าต่อตาก็ถึงกับช็อก จะวิ่งฝ่าฝูงชนเข้าไปหาน้องสาว แต่แล้วกลับถูกเ้าชายพันธุพัฒน์กอดล็อคตัวและปิดปากพระนางไว้ไม่ให้เข้าไป จากนั้นก็รีบพาตัวเ้าหญิงกลับไปที่หลบซ่อนทันที
*****************************************
ณ บ้านหลบภัยของมินธะ
“ฮือฮือ น้องพี่ พี่ไม่เหลือใครแล้ว พี่ไม่เหลือใครแล้วจริงๆ ฮือฮือ” เ้าหญิงซาติกานต์ทรงคร่ำครวญ
เ้าชายพันธุพัฒน์ได้กอดปลอบ แล้วตรัสว่า “หักห้ามใจเถอะนะ พวกเราจะต้องแก้แค้นให้กับเ้าหญิงซาริสาให้ได้”
“แล้วจะทำยังไง ตอนนี้แคว้นซาตีก็ตกเป็ของแคว้นอินนะเรียบร้อยแล้ว” เ้าหญิงซาติกานต์ทรงทดท้อหมดหวัง
“กระหม่อมคิดว่า พวกเรารีบหนีไปตั้งหลักที่แคว้นพันธุก่อนเถิดพะย่ะค่ะ แล้วค่อยหาวิธีวางแผนทีหลัง” มินธะเสนอความคิด
“นั่นสินะ งั้นพวกเรารีบออกเดินทางพรุ่งนี้เลย” เ้าชายพันธุพัฒน์ทรงเห็นด้วย
“แต่เ้าหญิงซาติกานต์จะต้องปลอมพระองค์เป็ชายเพื่อความปลอดภัย พวกเรายังพอมีความหวังนะพะย่ะค่ะ แต่ตอนนี้ต้องหนีตั้งหลักก่อน” มินธะกล่าว
“เอาล่ะ เราจะพยายามเข้มแข็งเพื่อแก้แค้นให้กับน้องสาวของเรา” เ้าหญิงซาติกานต์ตรัส
*****************************************