ไป๋รั่วเสวี่ยกับหลิ่วเย่ว์เหมยออกมาจากช่องมิติทั้งสองเดินจูงมือกันอย่างอารมณ์ดีลงมากินข้าวที่ชั้นล่าง
“เมื่อกี้ทิ้งผมไว้คนเดียวทำตัวมีความลับกันอยู่สองคนแล้วขึ้นไปทำอะไรที่ชั้นบนกันมาล่ะ” ไป๋จิ้งเหวินเอ่ยอย่างไม่พอใจ
“ความลับของพวกเราสองแม่ลูกน่ะคุณเป็ผู้ชายตัวโตๆ ยังอยากจะมามีส่วนร่วมอีกหรือ” หลิ่วเย่ว์เหมยเอ่ยก่อนถลึงตามองไป๋จิ้งเหวิน
“พวกคุณทิ้งผมชัดๆ” ไป๋จิ้งเหวินยิ่งมีสีหน้าไม่ดีเข้าไปใหญ่ เขาอิจฉาเสียแล้ว
“พ่อคะ พวกเราเป็ผู้หญิงพ่อเป็ผู้ชาย มีหลายเื่ที่พูดให้พ่อฟังไม่ได้หรอกค่ะ” ไป๋รั่วเสวี่ยพูด
“ตกลงว่าผมเป็คนนอกผมเป็คนนอกของทั้งสองคนสินะ” ไป๋จิ้งเหวินโกรธจนหน้าแดงสีหน้าไม่ดี มองไป๋รั่วเสวี่ย “ลูกไม่ใช่หวานใจตัวน้อยของพ่อหรอกรึไม่ใช่เสื้อนวมน้อยของพ่อหรอกรึ ไหงกลายเป็ของแม่ลูกคนเดียวเสียแล้วล่ะ”
“พ่อคะ หนูก็ยังเป็หวานใจตัวน้อยเป็เสื้อนวมน้อยของพ่อนั่นละค่ะ เมื่อกี้หนูปรึกษากับแม่เื่เตรียมการสำหรับวันโลกาวินาศก็พ่อไม่เชื่อเื่นี้นี่คะ หนูเลยไม่ได้เรียกพ่อไง” ไป๋รั่วเสวี่ยรีบพูดเอาใจ
“วันโลกาวินาศ ผีเข้าสองคนนี้รึไงกัน”ไป๋จิ้งเหวินได้ยินดังนั้นก็ยิ่งโมโห
“ว่าแต่ทำไมไม่เห็นไป๋หรูอวี้ล่ะ”หลิ่วเย่ว์เหมยเปลี่ยนหัวข้อสนทนา
“เธอมีแฟนแล้วค่ะแม่” ไป๋รั่วเสวี่ยบอกพลางซดน้ำแกง
“มีแฟนแล้วรึ แล้วแฟนของเธอเป็ใครพึ่งได้ไหม ให้เธอพามาบ้านเมื่อไรดี” ไป๋จิ้งเหวินยังคงมีความเป็ห่วงเป็ใยต่อหลานสาวของตนอยู่
หลิ่วเย่ว์เหมยกลอกตาใส่ไป๋จิ้งเหวิน เธอไม่พอใจกับท่าทีกระตือรือร้นของอีกฝ่าย
“แฟนของเธอคือสมาชิกสภานักศึกษา ชื่อหยางหลิ่วค่ะหน้าตาไม่แย่ เรียนได้เกรดก็ดี”
“หยางหลิ่ว ชื่อนี้ฟังดูคุ้นๆเขาไม่ใช่แฟนลูกหรอกหรือ” หลิ่วเย่ว์เหมยนึกขึ้นมาได้
“พวกเราเลิกกันแล้วค่ะ”
“เกิดอะไรขึ้น” ไป๋จิ้งเหวินถาม
“ก็ตอนที่หนูจัดงานวันเกิดที่จวินเหาไงคะปรากฏว่าพวกเขาสองคนนอนด้วยกันค่ะ” ไป๋รั่วเสวี่ยพูดความจริงออกมา
“พวกเขาทำอย่างนั้นได้ยังไงกัน”หลิ่วเย่ว์เหมยวางตะเกียบ พูดพลางจ้องเขม็งตรงไปที่ไป๋จิ้งเหวิน เธอรู้สึกโมโหมากจนต้องเอาความโมโหไปลงที่สามี
ไป๋จิ้งเหวินเกิดอาการกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเขาเองก็รู้สึกไม่ดีเช่นกัน และเมื่อเห็นสายตาของภรรยาที่มองตรงมาราวกับกำลังโทษว่าเป็ความผิดของเขาเขาจึงพูดว่า “คุณมองผมทำไม ผมไม่ได้ให้หรูอวี้แย่งแฟนของลูกสาวสักหน่อย ผมจะให้หรูอวี้แย่งแฟนลูกสาวเราได้ยังไงล่ะ”
“หึ หลานสาวของคุณ หลานสาวผู้แสนดีช่างมีความสามารถเสียจริง” หลิ่วเยาว์เหมยพูดด้วยเสียงเ็า
“เป็เื่เข้าใจผิดหรือเปล่าเสวี่ยเอ๋อร์”เมื่อไป๋จิ้งเหวินคิดดูแล้ว ก็ยังรู้สึกว่าหลานสาวตัวเองไม่ใช่คนแบบนั้นอยู่ดี
“ไม่ใช่ค่ะ พวกเขาสองคนเป็คู่รักกันมาั้แ่แรกแล้วพอหนูเข้ามหาวิทยาลัย หยางหลิ่วก็ตามตื๊อหนู ตอนนั้นหนูก็ปฏิเสธไปแล้วแต่คุณลูกพี่ลูกน้องยังทำตัวเป็แม่สื่ออยู่ได้ ตอนหลังหนูถึงยอมคบด้วยสุดท้ายคนของสภานักศึกษากลับพูดว่าหนูเป็คนตามตื๊อหยางหลิ่ว แย่งแฟนลูกพี่ลูกน้องตัวเอง”
หลิ่วเย่ว์เหมยกับไป๋จิ้งเหวินยิ่งโมโหกว่าเดิมลูกสาวของพวกเขามีใบหน้างดงามราวกับหยก มีคนตามตื๊อเธอตั้งเท่าไร ยังจำเป็จะต้องไปแย่งแฟนคนอื่นเสียที่ไหนกัน
เมื่อไป๋รั่วเสวี่ยเห็นท่าทางโมโหของพ่อกับแม่แล้วก็แอบรู้สึกสะใจอยู่ลึกๆถ้าเธอทำให้พ่อกับแม่เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของไป๋หรูอวี้จนทั้งสองคนยุติการช่วยเหลืออีกฝ่ายลงได้ต่อจากนี้ไป๋หรูอวี๋จะวางแผนร้ายอะไรกับครอบครัวเธอได้อีก อย่างไรก็ตามไป๋รั่วเสวี่ยรู้สึกผิดเล็กน้อยที่ยกเื่นี้ขึ้นมาพูดในระหว่างที่กำลังกินข้าวจนทำให้พ่อแม่หมดความอยากอาหารลง “พ่อกับแม่อย่าโมโหเลยค่ะโมโหคนอื่นจนกระทบกับสุขภาพของตัวเองจะไม่ดีนะคะ”
“อาเจียงเก็บข้าวของของไป๋หรูอวี้แล้วส่งไปที่มหาวิทยาลัยเสีย” หลิ่วเย่ว์เหมยพูด“ฉันเลี้ยงคนเนรคุณมาแท้ๆ ถึงหลายปีมานี้จะไม่ได้ดีกับหล่อนเท่าที่ดีกับลูกสาวตัวเองแต่ก็เกือบใกล้เคียงล่ะนะ ปกติลูกหลานบ้านคนมีเงินยังมีชีวิตไม่ดีเท่าหล่อนเลย หล่อนกลับมาทำแบบนี้กับลูกสาวลับหลังเราหล่อนคิดว่าตัวเองเป็ใครกัน”
“ไม่เห็นต้องทำขนาดนั้นเลยเย่ว์เหมย”ไป๋จิ่งเหวินจึงไม่อยากจัดการจนน่าเกลียดเกินไป เพราะถึงอย่างไรแล้วไป๋หรูอวี้ก็เป็หลานสาวของตน“เสวี่ยเอ๋อร์ก็ไม่ได้ถูกทำร้ายสักหน่อย จริงไหม”
“แล้วแบบไหนถึงจะเรียกว่าทำร้ายรึไป๋จิ่งเหวินถ้าแบบนี้ยังไม่เรียกว่าทำร้าย คุณจะต้องให้หล่อนเอาชีวิตลูกสาวเราไปก่อนหรือไง ถึงจะเรียกว่าทำร้าย” หลิ่วเย่ว์เหมยลุกขึ้นถลึงตามองสามี
“ไม่ใช่อย่างนั้นเย่ว์เหมยหรูอวี้ก็เป็หลานสาวคุณเหมือนกันนะ เธอทำผิด คุณต้องสั่งสอนเธอสิถึงจะถูก”ไป๋จิ้งเหวินยังอยากจะช่วยไป๋หรูอวี้อีกสักหน่อย
“เน่ามาจากรากแล้วยังจะสอนให้ดีได้ด้วยรึอีกอย่างหล่อนเป็หลานสาวคุณ ฉันไม่รู้สึกว่าตัวเองมีสิทธิ์ไปสั่งสอนหรอก” หลิ่วเย่ว์เหมยไม่ใช่คนที่จะให้ใครมาโน้มน้าวได้ง่ายๆ
“งั้นคุณก็ไม่เห็นจะต้องเอาข้าวของของเธอไปทิ้งเลยหนิ”
“ไป๋จิ้งเหวินฉันจะบอกคุณไว้อย่างนะ เื่ของลูกสาวเราน่ะไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าถูกหลอกหรือถูกทำร้ายหรอกนะเพราะการกระทำใดๆ หรือแม้แต่ใครก็ตามที่มุ่งทำร้ายลูกสาว ล้วนยกโทษหรือให้อภัยไม่ได้ทั้งนั้น”หลิ่วเย่ว์เหมยเอ่ยเสียงด้วยดังก้องเปี่ยมพลัง
ไป๋รั่วเสวี่ยนั่งอยู่ที่โต๊ะรับประทานอาหารมองดูพ่อกับแม่โต้เถียงกันเพื่อปกป้องความสุขของผู้เป็แม่ และเพื่อไม่ให้พ่อที่ยังคงเป็ห่วงหลานสาวรู้สึกเสียใจเธออยากบอกพ่อเหลือเกินว่าเมื่อยุคโลกาวินาศมาถึง หลานสาวที่พ่อสงสาร เห็นใจและรักเหมือนลูกสาวแท้ๆนั้นปฏิบัติต่อเธออย่างไร ถ้าไม่ใช่เพราะความเห็นแก่ตัวของไป๋หรูอวี้มีหรือที่พ่อกับแม่จะต้องตายลงอย่างทารุณ
“แม่คะ ถึงอย่างไรไป๋หรูอวี้ก็เป็หลานสาวของพ่อถ้าแม่ทำกับเธอเกินไป พวกเราจะมีปัญหากับทางคุณปู่คุณย่านะคะแล้วยังมีคุณลุงใหญ่กับป้าสะใภ้อีก” เธอไม่อยากเห็นพ่อแม่หมางเมินกันเพราะเื่ไป๋หรูอวี้แต่ยังไงก็ต้องจัดการเื่นี้อยู่ดีเธอไม่อยากให้เหมือนชาติที่แล้วที่ญาติพวกนี้ทำตัวเป็ปลิงสูบเืจากครอบครัวเธอเจ็บครั้งเดียวดีกว่าเจ็บนาน ยังไงก็ต้องตัดสัมพันธ์กับสกุลไป๋ให้สิ้น
เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา
หลังจากจัดการไป๋หรูอวี้และหยางหลิ่วแล้วไป๋รั่วเสวี่ยก็ไม่สนเื่ของสองคนนั้นอีก ไป๋หรูอวี้ไม่ได้กลับบ้านในวันเสาร์และวันอาทิตย์น่าจะเป็เพราะเธออับอายเกินกว่าจะเจอหน้าไป๋รั่วเสวี่ยไป๋รั่วเสวี่ยดีใจมากเพราะเธอเองก็ไม่อยากเจอหน้าไป๋หรูอวี้เท่าไรนัก หลังจากเข้ามหาลัยวิทยาลัยการเกษตรเธอก็ยุ่งมากเธอซึมซับความรู้อย่างหิวกระหาย เป็ครั้งแรกที่เธอพบว่าตัวเองรักการเรียนขนาดนี้ เธอมีเวลาเพียงหนึ่งปียังจะต้องเรียนรู้อีกมาก เธอต้องแข่งกับเวลาอย่างแท้จริง
“รั่วเสวี่ยแฟนมาหาน่ะแฟนเธอเป็คนมีอารมณ์ขันดีจัง” ฉีเหมยมีสีหน้าเบิกบานดูท่าจะคุยกันถูกคอ
ซึ่งก็ใช่ ถึงตัวหยางหลิ่วจะเฮงซวย แต่ก็มีหน้าตาที่หล่อเหลาแถมยังเป็นักศึกษาดีเด่นแห่งมหาวิทยาลัย B อีกด้วย หากเ้าตัว้าจะดึงดูดความสนใจของหญิงสาวก็ทำได้อย่างง่ายๆเพราะในชาติก่อนไป๋รั่วเสวี่ยเองก็โดนแบบเดียวกันถึงได้ตอบตกลงเป็แฟนกับอีกฝ่ายและถูกอีกฝ่ายปั่นหัวเล่น
“เขาไม่ใช่แฟนฉัน” ไป๋รั่วเสวี่ยเอ่ยเสียงเย็น
“รั่วเสวี่ย ฟังผมอธิบายเื่วันนั้นก่อน”หยางหลิ่วเดินเข้ามาหมายจะคว้ามือเธอ
ไป๋รั่วเสวี่ยถอยหลังไปสองก้าว เธอไม่้าให้ผู้ชายคนนี้แตะต้องตัวเธอ
“เพื่อนนักเรียงหยางช่วยรักษาระยะห่างด้วย”
“รั่วเสวี่ย เราเป็มนุษย์ก็ย่อมต้องทำเื่ผิดพลาดกันบ้างคุณยกโทษให้ผมสักครั้งได้ไหม” หยางหลิ่วยื่นมือมาคว้ามือเธอไว้ราวกับไม่ได้ยินที่ไป๋รั่วเสวี่ยพูด
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่https://www.readawrite.com/a/9ee8f63c050427e101e8f9d6b0d57428
4K
