ตอนที่ 3
ฮ็อบก็อบบลินก็อบบลินที่วิวัฒนาการแล้วมีความแข็งแกร่งกว่าก็อบบลินปกติและยังมีสติปัญญาอีกด้วยโดยพวกมันบางครั้งก็จะพาพวกฝูงก็อบบลินบุกโจมตีหมู่บ้านต่างๆ บางตัวที่มีความฉลาดมากก็จะสร้างกองทัพก็อบบลินขึ้นมาก่อนจะบุกโจมตีเมืองต่างๆ
“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””
ความคมทะลุทะลวง
ซีโร่รีบคว้าดาบที่พื้นขึ้นมาก่อนจะสลักวงจรเวทใส่ด้วยความรวดเร็วแล้วปาออกไปใส่ฮ็อบก็อบบลินตรงหน้า
ฉึก
ดาบเดียว ตาย!
“โทษทีนะน้องแบบว่าพี่ไม่รู้ว่าน้องทำไรได้มั่งเลยต้องขอจัดการทีเดียวจอดก่อน”
ดังที่เขาว่าไว้ความประมาทเป็หนทางไปสู่ความตายยังไงล่ะ
ซีโร่พยักหน้าเป็การเห็นด้วยกับความคิดนี้
“เอาล่ะจัดการหมดแล้ว”
ซีโร่ที่เห็นว่าจัดการพวกก็อบบลินหมดแล้วก็คิดที่จะสำรวจรอบรังก็อบบลินต่อ
“ขอโทษนะครับขอรบกวนด้วยนะครับ อ่ะแต่ว่าฆ่าไปหมดแล้วเนี่ยสิ? งั้นเข้าไปเลยแล้วกัน”
“ขอเข้าไปโดยไม่ได้รับอนุญาตนะคร้าบบบบบบ”
ซีโร่เดินเข้าไปในบ้านก่อนจะเห็นร่างมนุษย์นอนกองอยู่บนพื้น
ผู้หญิง??ทำไมถึง...??
อ่าเป็อย่างงี้นี่เอง
ซีโร่มองไปยังร่างกายของหญิงสาวที่เปลือยเปล่าพร้อมกับน้ำสีขาวขุ่นบนตัวของพวกเธอ
พวกเธอคงโดนพวกนั้นลักพาตัวเพื่อพามาบำเรอกามพวกมันกับสืบพันธุ์สินะ
“หือ?เมื่อเธอกี้ได้พูดอะไรรึเปล่า?”
ซีโร่คุกเข่าลงไปเพื่อจะฟังสิ่งที่หญิงสาวพูด
“ฆะ...ฆ่าฉันที...”
หญิงสาวพูดออกมาด้วยความอ่อนแรงและน้ำเสียงเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
ซีโร่มองไปยังหญิงสาวเงียบก่อนจะมองไปยังแขนขา ของหล่อน
กระดูกข้อต่อแตกละเอียดเลยแหะแบบนี้ไม่ตายก็พิการตลอดชีวิต
“ผมจะตามที่คุณปรารถนาให้”
ถึงยังไงก็ต้องฆ่าพวกเธออยู่ดีจะให้มีใครรู้ถึงตัวตนของเราไม่ได้เด็ดขาด
ไม่งั้นล่ะก็คงเป็เราที่จะต้องตายและอาจจะต้องตายอย่างทรมาณที่สุดก็ได้
.
.
ซีโร่หลังจากลงมือเรียบร้อยเขาก็ออกเดินทางต่อ
เขาร็สึกได้เลยว่าตัวเขานั้นได้เปลี่ยนไปบางทีอาจจะเป็เพราะชิ้นส่วนความโกลาหลก็ได้
ทำให้จิตใจของตัวเขาเปลี่ยนไป
จากคนที่ไม่เคยฆ่าแม้แต่ไก่วันนี้วันเดียวกับฆ่าไปร้อยกว่าชีวิตแล้ว
โชคชะตาช่างเล่นตลกจริงๆ
ความจริงเขาแค่อยากเป็คนธรรมดาใช้ชีวิตอย่างธรรมดาเท่านั้นเอง
.
.
ทางด้านนักเลงหนุ่ม
ตัวเขากำลังสังหารหมู่ หมู่บ้านแห่งนึงอยู่
“ทำไมทำไมถึงต้องสังหารพวกเราด้วย?!”
ชาวบ้านคนนึงมองไปยังชายหนุ่มนักเลงตรงหน้าด้วยความโกรธแค้น
“เหตุผล?ฮ่าๆๆต้องให้เหตุผลกับพวกมึงด้วยหรอว่ะ?? งั้นขอถามหน่อยเวลาที่พวกมึงฆ่าหมูฆ่าปลา หรือบี้มด พวกแกต้องให้เหตุผลพวกมันด้วย??”
“ไอ้สัตว์นรก! ชีวิตของมนุษย์ไม่ใช่ของเล่นนะโว้ยยยยยย”
นักเลงมองไปที่ชาวบ้านที่วิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าเ็า
เหอะสิ่งมีชีวิตที่พรากชีวิตอื่น กลับโกรธที่โดนพรากชีวิตซะเองเนี่ยนะ??
หมับ
“อะไร?”
ชาวบ้านมองไปยังนักเลงที่รับดาบด้วยมือเปล่าด้วยความเหลือเชื่อ
สกิล ร่างจุติแห่งเทพมิโนทอร์
ลดความเสียหายทุกชนิด99%
เอาล่ะถึงเวลาตายของเอ็งแล้ว
นักเลงหนุ่มฉีกยิ้มออกมาก่อนจะบดกะโหลกของคนตรงหน้าไป
กร๊อบ!
เอาล่ะใครเป็คนต่อไป?