หลังจากที่ได้แอบดูเจ๊หงส์บรรเลงบทรักบนเตียงอย่างถึงใจในวันนั้น เจษก็กลับมามองเธอในแบบเดิมไม่ได้อีกเลย
ปกติเขามักจะมองเธอด้วยความรู้สึกหลงใหลแบบคนแอบรัก ชื่นชมในความเป็ผู้หญิงเก่งและมีเสน่ห์ แต่ตอนนี้กลายเป็ว่าเขาคิดหาแต่วิธีที่จะเอาเธอมาขึ้นเตียงแล้วขย่มให้หนำใจให้ได้
ทุกครั้งที่ได้เจอกัน หน้าเจ๊หงส์ที่เต็มไปด้วยความหื่นกระหายเซ็กส์มันจะลอยขึ้นมา เสียงของเธอที่ครางบอกห้ามปล่อยให้นมเธอว่าง ให้ใช้ร่างกายเธอให้คุ้ม มันวนเวียนดังก้องอยู่ในสมอง ไม่เว้นแม้แต่วันนี้ที่เธอนัดเขามาคุยงานที่บ้าน
ขณะที่คุยกันเขาก็เผลอมองริมฝีปาก แล้วคิดไปถึงตอนที่เธอใช้มันโลมเลียท่อนเอ็นด้วยความร่านจนเจ๊ต้องทักเขาให้ได้สติ
"คุณเจษ…… คุณเจษคะ!... ใจลอยไปถึงไหนเอ่ย"
"อะ… เอ่อ ขอโทษครับ เมื่อกี้เจ๊ว่าไงนะครับ ผมคิดอะไรเพลินไปหน่อย"
"หงส์บอกว่า งานพิมพ์รอบนี้สวยดี เลยว่าจะสั่งเพิ่มไปติดที่อีกสาขาค่ะ"
"ยินดีเลยครับ เดี๋ยวผมรีบบอกทีมให้ดูแลงานเจ๊ต่อเลยนะครับ"
"ขอบคุณล่วงหน้าเลยค่ะ…… แล้ว… เมื่อกี้คุณเจษ คิดอะไรคะ… เห็นมองที่หน้าหงส์แล้วใจลอยๆ… คือ.. มีอะไรมาติด หรือแต่งหน้าไม่ดีรึเปล่า"
"เปล่าเลยครับ… คือ… ผมเผลอมองปากเจ๊… แล้ว แอบคิดว่ามันสวยมากเลย" พอเจษรู้ว่าหงส์มีความโหยหาในเซ็กส์สูง เขาก็เริ่มกล้าที่จะแหย่ยั่วเธอมากขึ้น
"ปากเจ๊เหรอ…… คุณเจษ พูดอะไรบ้าๆ มันก็เหมือนของคนอื่นแหละค่ะ" หงส์ทำพูดไปแต่ก็ชอบที่เขาชมเธอต่อหน้า
"ไม่เหมือนสิครับ ที่ผ่านมาผมแทบไม่ได้สังเกตเลย พอวันนี้ได้มามองดูดีๆ แล้ว… ปากเจ๊หงส์… มันน่าจูบมากๆ"
".........คุณเจษ…"
หงส์แปลกใจในท่าทีของเขาวันนี้มาก ปกติเขามักจะสุภาพและดูเป็คนนุ่มนิ่ม ไม่เหมือนผู้ชายคนอื่นๆ ที่เข้ามาหวังจะแทะโลมเธอ แต่วันนี้เหมือนเขาแอบจ้องไปทุกส่วนแล้วคิดอะไรในใจตลอดเวลา ยิ่งเขาดูลึกลับก็ยิ่งทำให้เธอใจสั่นด้วยความอยากรู้
วันนี้เจษดูเปลี่ยนไปจากเดิมมากเลย ทำไมกันนะ สายตาที่มองทำเอาตื่นเต้นไปหมด… นั่น แอบมองปากเราอีกแล้ว… ไม่ได้คิดไปเองแน่ๆ
"ผมว่า… เหมือนมันมีอะไรติดที่ปากเจ๊จริงๆ ด้วยครับ…"
"อ้าว เหรอคะ… เดี๋ยวขอไปส่องกระจก…"
"ไม่ต้องๆ เดี๋ยวผมดูให้… เจ๊ช่วยยยย ค่อยๆ อ้าปาก… ช้าๆ นะครับ… นั่นแหละ แล้วยื่นลิ้นออกมาแตะๆ ที่ปากล่าง… ค้างไว้ครับ ผมขอไปส่องใกล้ๆ"
หงส์ทำตามที่เขาบอกด้วยใจตื่นเต้นจนแทบจะะเิ ที่อยู่ดีๆ เขาขอให้ทำอะไรที่มันดูลามกแบบนี้
เธอเงยหน้าอ้าปากแลบปลายลิ้นออกมาเบาๆ ปล่อยให้เขาขยับยื่นหน้าเข้ามาดูใกล้ๆ เจษกวาดสายตามองไปทั่วหน้าของเธอและเผลออ้าปากแลบลิ้นออกมาในท่าเดียวกัน
สองคนมองตากันแล้วต่างก็สลับไปมองที่ปาก เจษขยับหน้าเข้าไปใกล้จนได้ยินเสียงลมหายใจ หงส์รู้สึกร้อนหน้าร้อนตาไปหมดอยากจะโผเข้าจูบเขาซะตรงนี้ เธอเผลอปัดลิ้นไปมาซ้ายขวาช้าๆ อย่างลืมตัว
"เจ๊รู้มั้ยว่าตอนนี้กำลังทำหน้าแบบไหนอยู่…"
เจษกระซิบเบาๆ ให้เธอได้ยินคนเดียว
"แบบไหนคะ…"
"มันดู… เซ็กซี่มากๆ…"
เจษแกล้งขยับหน้าเข้าไปเร็วๆ เหมือนจะโผเข้าจูบ หงส์ถึงกับสะดุ้งตื่น รีบหันหน้าหลบทันที เจษยิ้มแล้วกลับเข้านั่งที่
"ละ… แล้วมีอะไรติดที่ปากหงส์มั้ย"
"ไม่มีครับ"
"เอ้าาา แล้วก็ทำจ้องมองอยู่ซะนานเลย"
"ก็มันน่ามองนี่ครับ… ขอโทษที่แกล้งน้า"
สองคนหัวเราะกันขึ้นมา ทำเอาบรรยากาศทั้งห้องมันดูสดชื่นไปหมด รอยยิ้มและแววตาของหงส์ที่มองเขาเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด เจษรู้ได้ทันทีว่าวิธีของเขาได้ผล
น่ารักจัง… น่ารักอะไรอย่างงี้ อยู่ดีๆ คุณเจษก็เปลี่ยนไป ทำเราใจสั่นไปหมดแล้ว โอ้ยยย ไม่ได้รู้สึกแบบนี้มาั้แ่สาวๆ แล้วมั้ง… ถ้าอ่อยเค้ากลับจะดูแรดเกินไปมั้ยนะ…
"งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ เื่ป้ายสาขาใหม่เดี๋ยวผมรีบดีลให้… ไว้จะมาอีกนะครับ"
"อะ เอ่อ……… ค่ะ" หงส์ยังคิดข้ออ้างที่จะรั้งเค้าไว้ไม่ได้จึงต้องปล่อยให้เค้าลากลับไปก่อน
เจษลุกขึ้นยืนกำลังจะเดินออกจากห้องนั่งเล่น น้องหยกก็เดินเอาน้ำกับขนมเข้ามาเสริฟพอดี
"อ้าวววว ลุงเจษจะกลับแล้วเหรอคะ กำลังจะชวนทานขนมพอดี" เธอเอียงคอยิ้ม
"วันนี้อยู่ต่อไม่ได้แล้วครับ ไว้วันหลังจะกลับมากิน… ใหม่นะ" เจษยิ้มกลับแบบมีความหมายแล้วเดินเปิดประตูบ้านออกไป
น้องหยกแอบหัวเราะชอบใจแล้วเดินไปนั่งลงข้างๆ แม่
"ลุงเจษเป็ไงบ้างคะแม่"
"นี่ บอกหลายทีแล้วนะ เจษเค้าไม่ได้แก่ถึงขนาดที่ต้องไปเรียกเค้าว่าลุง… อย่าเสียมารยาทสิ"
"ช่างเถอะค่า ใครแก่กว่าหนูก็เรียกลุงหมดแหละ ว่าแต่… หนูเห็นลุงเค้าตามจีบแม่ตั้งนาน… ลุงเจษเค้าไม่มีโอกาสเลยเหรอ?"
"อืมมมมม แต่ก่อนเค้าไม่น่าสนใจเลยนะ… แต่ตอนนี้ ก็เริ่มมีนิดๆ ละมั้ง"
"เหรอๆๆ หนูเชียร์คนนี้ค่ะ! ถ้าแม่ชอบเค้าหนูก็ยินดีเลย"
"จริงเหรอ?... แปลก ทุกทีเห็นหวงแม่จะเป็จะตาย คุณเจษเค้ามีอะไรดีล่ะ"
"หูยยยย เยอะเลยยย เดี๋ยวแม่ก็รู้เอง ฮ่าๆๆๆ"
"ยัยลูกคนนี้ ชอบล้อแม่เล่นอีกละ"
สองคนแม่ลูกนั่งคุยกันสนุกสนาน หยกเริ่มคิดแล้วว่าในเมื่อแม่ก็ไม่ได้รังเกียจเจษ เธอก็จะวางแผนหาทางให้ลุงได้สมหวัง เพราะเมื่อเทียบกับไอ้เมฆแล้ว เจษดูดีกว่าเป็กอง
***************
วันต่อมาสองคนแม่ลูกมาเดินซื้อของในห้าง หยกลากรถเข็นพาแม่เดินไปทั่วเหมือนกำลังมองหาอะไรอยู่
"จะซื้ออะไรอีกเหรอลูก… เห็นเดินวนแถวนี้นานแล้วนะ"
"อีกสักแป๊บนะคะแม่ เหมือนลืมว่าจะต้องซื้ออะไรอีก"
หนอยยย ลุงเจษหายไปไหนเนี่ย อุตส่าห์ส่งไลน์ไปบอกว่าจะพาแม่มาให้เจอกันอีกแท้ๆ
หยกเริ่มหงุดหงิดเมื่อคิดไปว่าเจษอาจจะไม่มาตามแผน แต่พอพวกเธอเดินเลี้ยวเข้าไปอีกล็อคนึงก็เจอกับเขาพอดี
"อ้าว คุณเจษ! มาซื้อของเหรอคะ" หงส์ยิ้มกว้างเมื่อได้เห็นเขา หยกสังเกตเห็นก็รู้ได้ทันทีว่าแม่เริ่มสนใจเขาแล้วจริงๆ
"ครับเจ๊หงส์… บังเอิญจริงๆ ที่ได้เจอที่นี่" เขาเน้นคำพูดหันไปทางน้องหยกที่ยืนกลั้นขำ
"มาครับ เดี๋ยวผมช่วยเข็นรถให้"
"ไม่ต้องๆ ค่ะ หยกจัดการเอง ลุงไปเลือกของกับแม่เลย"
หงส์รู้สึกได้ทันทีว่ายัยลูกสาวกำลังเปิดทางทอดสะพานให้เธอจับคู่กับเจษ ซึ่งเธอก็ไม่ได้รู้สึกรังเกียจอะไร ถึงกับยิ้มแล้วเดินนำหน้าต่อ
เจษที่ยืนรั้งท้ายพอเห็นน้องหยกวันนี้ก็นึกสนุก เดินเข้าไปแอบกระซิบใส่หูเธอเบาๆ
"วันนี้หยกแต่งตัวน่ารักจัง"
"อะไร! ไปชมแม่นู่น"
"ก็สวยกันทั้งคู่ จนไม่รู้ว่าจะควงใครดี"
"บ้า… พอแล้ว ไปเดินข้างหน้าเลย"
เจษเห็นหยกเขินก็พอใจแล้วรีบเดินขึ้นไปคู่กับหงส์ด้านหน้า พวกเขาเลือกดูของกันเหมือนคู่รัก เจษพูดหยอดหงส์เป็พักๆ ทำเธอยิ้มได้ตลอด จนถึงเวลาที่จะกลับก็บังเอิญไปเจอเข้ากับอีกคน…
"เมฆ…" หงส์อุทานใเมื่อเห็นเขาเดินมาหา
"สวัสดีครับเจ๊ สวัสดีครับคุณเจษ ผมมาส่งบิลพอดี บังเอิญจังนะครับ"
ยังไงเจษก็เป็เ้านายของเมียเขาทำให้เมฆดูเกรงใจและให้ความเคารพอยู่
"แล้วนี่ทำไมมาด้วยกันล่ะครับ" เมฆถามมาตรงๆ ขณะที่พูดก็มองหน้าเจ๊หงส์ไปด้วย
เจษที่สังเกตุเห็นว่าหงส์กำลังรู้สึกอึดอัดไม่รู้จะตอบยังไง เขาจึงกำลังจะอ้าปากหาข้อแก้ตัวให้ น้องหยกก็โผล่มาจากด้านหลังแล้วชิงพูดซะก่อน…
"แม่กับลุงเจษตกลงคบกันแล้วค่ะ แฟนกันก็มาเลือกซื้อของด้วยกัน… ไม่ได้เหรอคะ?"
ทุกคนอ้าปากค้างนิ่งไปชั่วขณะ จนหยกต้องแอบเตะขาเจษเบาๆ
"อ๋าาา ใช่ๆๆ ครับ พอดี… หงส์รับรักผมได้สักที เราเลยชวนกันมาาาา มาเดท… แบบบบบ เป็ครอบครัว ฮ่าๆ เดทแบบ น้องหยกก็มาด้วย ฮ่าๆๆ"
เจษแสดงได้แย่ซะจนน้องหยกหลับตาปี๋ กำหมัดอยากจะชกเขาสักที หงส์แอบยิ้มออกมาและเข้าใจในทันทีว่าเธอมีทางออกสำหรับเื่เมฆจนได้
"ใช่ค่ะ… เจ๊รับรักคุณเจษแล้ว และเรากำลังเริ่มคบกันเป็แฟน… ใช่มั้ยคะเจษ"
หงส์หันมามองเจษด้วยสายตาหวานฉ่ำ คำพูดเธอดูจริงใจทุกคำจนเขาทนไม่ไหวดึงเธอเข้ามากอด ทุกคนตะลึงกันหมดโดยเฉพาะน้องหยกที่ทำตาโตยกมือขึ้นมาปิดปาก
หงส์นิ่งในอ้อมกอดเขาสักพักก็กำลังจะผลักตัวออก เจษได้โอกาสซุกจมูกลงหอมแก้มขาวของเธอจนเสียวสะท้าน เธอหันมามองตาหวานเยิ้มของเจษด้วยใจสั่นระรัว
"เอ่อ… งั้น… ผมไม่รบกวนแล้วครับเจ๊… คุณเจษ…" เ้าเมฆพูดหงอยๆ แล้วเดินเลี่ยงออกไปเงียบๆ
พอเมฆเดินลับหายไป หงส์ก็ขยับตัวแล้วทำเขินอายบอกเขา
"คุณเจษคะ… ปล่อยได้แล้วค่ะ"
"ขอผมอยู่แบบนี้อีกแป๊บนึงนะ… ตัวเจ๊หอมจริงๆ"
เขายังคงกอดไหล่เธอไว้ หงส์แอบยิ้มแล้วไม่พูดอะไร เจษได้ใจกำลังว่าจะโฉบลงไปหอมแก้มเธออีกสักรอบก็มีเสียงน้องหยกมาแทรกซะก่อน
"อะแฮ่มมม!!! ปล่อยแม่หยกได้แล้วค่าาา"
ทั้งคู่รีบดีดตัวออกจากกันเหมือนเพิ่งได้สติ หงส์รีบแก้เขินดุลูก
"หยกทำไมถึงพูดล้อเล่นให้เมฆฟังอย่างงั้นล่ะ เดี๋ยวก็เอาไปเล่าต่อจนเข้าใจผิดกันทั้งเมือง"
"แต่แม่ก็เสริมตามน้ำซะเนียนเลยนี่คะ… ใช่มั้ย? ทำไมน้ออออ"
"......ไม่พูดด้วยละ ไปจ่ายเงินกลับบ้านกัน… ไปก่อนนะคะคุณเจษ เื่เมื่อกี้ขอโทษทีนะ ไว้หงส์จะอธิบายทีหลัง"
หงส์โบกมือลายิ้มให้เจษแล้วหันหน้าเดินนำออกไป หยกแอบเดินกลับเข้ามากระซิบบอกกับเขา
"ทำดีมากค่ะลุง… น่าจะใกล้ได้เผด็จศึกแม่หงส์แล้ว เตรียมตัวรับโทรศัพท์หนูดีๆ นะคะ"
52K
