ทำไมผมเกิดใหม่แล้วตัวโตขึ้น!(จบ)

    #หาข้อมูล#

    4
    #หาข้อมูล#
    หลังจากผมกลับจากโรงพยาบาล พร้อมกับยาอีกกระบุงใหญ่ๆ อารมณ์แบบให้ยามากินแทนข้าวได้เลยครับ วันนี้ก็เป็นวันที่ 2 แล้วที่ผมเข้ามาในร่างนี้ ยิ่งความทรงจำทั้งหมดผ่านเข้ามาในสมองผม ผมก็ยิ่งรู้สึกว่าร่างนี้กับตัวผมมันเข้ากันได้ดี จะติดอยู่อย่างเดียวก็ตรงที่ว่า ร่างใหม่ของผมมันไม่บอบบางเหมือนเก่า ไม่เป็นไรครับคนเราต้องยอมรับความเป็นจริง อย่างน้อยถ้าพี่ใหญ่รักผมเขาก็ต้องรับผมให้ได้ในร่างนี้ พวกคุณคิดว่ายังไง?
    เมื่อผมกลับมาถึงบ้านผมก็อาบน้ำเตรียมตัวที่จะนอน กว่าผมจะถึงบ้านก็มืดค่ำพอดี ดีนะที่หาอะไรกินเรียบร้อยแล้ว
    เป็นครั้งแรกที่ผมทำตัวไม่ถูกไม่รู้ว่าควรเริ่มจากตรงไหนก่อน อันดับแรกผมคิดว่าควรที่จะเริ่มค้นหาข้อมูลพื้นฐานของโลกที่ผมอยู่ในปัจจุบัน ว่ามันใช่โลกที่ผมเคยอยู่ก่อนหน้านี้รึป่าวหรือเปล่า ตอนที่ผมที่ผมไปโรงพยาบาลผมก็มองสำรวจรอบๆ ผมก็รู้สึกเหมือนเคยพบเห็นหรือผ่านตามาบ้างเวลาไปเที่ยวต่างจังหวัด บางทีผมอาจจะคิดมากไปเอง แต่คนเราก็ต้องวางแผนไว้ก่อนดีกว่าแก้ทีหลังใช่ไหมล่ะครับ ขนาดผมยังมาอยู่ในร่างนี้ได้เลยแล้วทำไมถึงจะไม่มีโลกคู่ขนานล่ะ
    แต่ผมก็หวังว่าการหาข้อมูลมาและค้นพบว่าในครั้งนี้ จะทำให้ผมรู้ว่าโลกใบที่ผมอยู่ในตอนนี้คือโลกที่ผมจากมา สาธุสาธุ ผมคิดว่าถึงขั้นนี้เราก็ต้องพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์กันสักหน่อย
    อันดับแรกเลยผมคิดว่าเราต้องค้นหาข่าวครอบครัวผมก่อน สิ่งที่ผมเจอคือโลกที่ผมอยู่ในตอนนี้คือโลกใบเดิมที่ผมเคยจากมา ที่จริงมันจะเรียกว่าโลกที่เคยจากมาก็ไม่ได้ เพราะมันคือโลกใบเดิมเพิ่มเติมคือร่างใหม่ที่ตัวใหญ่ขึ้น ให้ตายเถอะความบอบบางของผมหายไปไหนผมเสียใจ แงงงงงง
    ผลสรุปในการค้นหาของผมก็คือโลกนี้คือโลกใบเดิม พ่อแม่พี่น้องของผมก็เงินทำธุรกิจเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือใหญ่ขึ้น ข่าวการตายของผมก็ไม่มีอยู่ในคอลัมน์บนอินเทอร์เน็ต เดิมทีแล้วผมเป็นลูกคนสุดท้องในบ้านที่ไม่ค่อยออกงานกับพ่อแม่เท่าไหร่ซึ่งนานๆ ทีผมถึงจะออกที ไม่เป็นที่พูดถึงของคนในวงธุรกิจ ดังนั้นข่าวการเสียชีวิตของผมจึงไม่มีใครรู้อาจจะเป็นเพราะว่าที่บ้านผมปิดบังไว้
    ไหนจะข่าวของพี่ใหญ่ที่ทำการลงทุนในสื่อบันเทิง และข่าวที่พี่ใหญ่ออกมาป่าวประกาศว่ามีคนในดวงใจแล้วนี้ไม่สามารถเปิดเผยได้ เฮ้ย นี่พี่คิดว่าจะหาผมเจอจริงๆ งั้นหรอ คนๆ นี้ ช่างมั่นคงซ่ะเหลือเกิน
    แต่พี่ใหญ่ครับในขณะที่พี่กำลังตามหาผม ผมจะเป็นคนไปหาพี่เอง แต่ตอนนี้รอผมหน่อยนะครับเพราะผมยังทำใจไม่ได้กับร่างใหม่ของผม ผมไม่บอบบางเหมือนเก่าแล้วไม่ตัวเล็กน่ารักเหมือนแต่ก่อน แต่ไม่เป็นไรผมจะทำให้พี่ตกหลุมรักในร่างใหม่ของผมนี่แหละ รอผมก่อนแล้วกันนะครับ ขอเวลาอีกสักนิด ผมจะไม่จากพี่ไปไหนเลย
    ตื๊ด ตื๊ดดดด
    เสียงโทรศัพท์เข้า จากหัวหน้างานสตั้นท์แมน
    แอ๊ะ? ว่าแต่หัวหน้างานสตั๊นท์แมนโทรมาทำไมนะ ผมลืมอะไรไปหรือเปล่า ก่อนอื่นคงต้องรับโทรศัพท์ก่อนสินะ
    “ฮัลโหลสวัสดีครับ ผมดิวครับ”
    “ฮัลโหลดิว นี่พี่ต้นเองนะ”
    “อ๋อครับพี่ต้น มีอะไรหรือเปล่าครับ”
    “แกคงไม่ลืมใช่ไหมว่าอีก 2 วันจะต้องถ่ายภาพยนตร์อีก”
    “เอ่อ….”
    “นี่แกคงลืมไปจริงๆ สินะ”
    “แฮะๆ นิดนึงอ่ะครับพี่ พอดีผมไม่สบายสมองมันก็เลยเบลอๆ หน่อย”
    “ในช่วงนี้ก็พักผ่อนไปก่อน แต่ว่าอีก 2 วันอย่าลืมเตรียมกระเป๋าเดินทางล่ะ”
    “ว่าแต่เราจะไปไหนกันหรอครับพี่ พอดีผมลืมไปแล้วว่าต้องไปถ่ายทำที่ไหน”
    “ไปทำที่กรุงเทพฯ น่ะ เคยไปแล้วใช่ไหม ยังไงก็เดี๋ยวไปเจอกันที่สุวรรณภูมิเลยแล้วกัน”
    “ได้ครับ ว่าแต่มีค่าเดินทางไหมครับหรือว่าผมต้องออกเอง”
    “นี่ๆ เดี๋ยวยังไงพี่จะจองไฟลท์บินไปให้ แล้วก็เอ็งก็เดินทางขึ้นเครื่องมาลงที่สุวรรณภูมิ แต่พี่จะขับรถไปรับแล้วกัน หรือว่ายังไง”
    “เอาแบบนี้แล้วกันครับ พี่ส่งตั๋วที่จองไว้ให้ผมมา แล้วก็พอผมไปถึงที่กรุงเทพฯ แล้วผมจะกลับไปยังหอพักที่ผมเคยซื้อไว้ตอนอยู่กรุงเทพฯ แทนแล้วกันครับ พอดีผมให้เพื่อนผมเช่าน่ะ”
    “แล้วจะเดินทางไปยังไงให้พี่ไปรับหรือว่าจะนั่งรถไฟมา”
    “ไม่เป็นไรครับพอดีผมก็ยังมีรถมอเตอร์ไซค์ไว้ขี่อยู่กรุงเทพฯ ผมขึ้นมาบ่อย”
    “โอเคยังไงก็ถึงแล้วก็โทรมาแล้วกันเดี๋ยวพี่จะนัดหมายสถานที่อีกทีว่าจะนะ”
    “ครับพี่”
    “ส่วนเรื่องเงินค่าจ้างก็เหมือนเดิม แต่คราวนี้อาจจะมีเพิ่มเข้ามาหน่อยตรงที่ว่าบางฉากมันอาจจะทำให้เกิดอุบัติเหตุได้ยังไงก็ระวังระวังแล้วกัน ตอนนี้มีสปอนเซอร์รายใหญ่เข้ามาร่วมลงทุนกับภาพยนตร์เรื่องนี้ดังนั้นเขาเลยเน้นหน่อยในเรื่องของฉากบู๊ ซึ่งมีเองอ่ะดิวที่เก่งที่สุดแล้ว ดังนั้นเรื่องนี้ส่วนมากจะต้องพึ่งเองเข้าใจนะ ถ้ามีอะไรที่ยังรู้สึกว่ามันไม่คุ้มก็บอกพี่มาแล้วกันเดี๋ยวพี่จะไปคุยกับเขาให้”
    “ได้ครับพี่ ไม่มีปัญหาครับยังไงเดี๋ยวผมถึง แล้วผมจะโทรหา”
    “Ok แล้วเจอกัน”
    “ครับ”
    อย่างที่ทุกคนเห็นในช่วงข้างต้นเมื่อกี้แหละครับผม ว่าร่างใหม่ของผมเนี่ยก็ทำงานจนรวยใช้เล่น จากความทรงจำของผมแล้วเนี่ยการทำสตั๊นท์แมนก็มีเงินเข้ามาเยอะอยู่แล้ว ไหนจะเพจวาดภาพคาแรคเตอร์ของเขาอีกรวม ทั้งหุ้นที่ร่างเก่าเล่นแต่ความทรงจำของผมทำให้ผมรู้ว่าทางนี้ก็ขึ้นลงกรุงเทพฯ บ่อยมากเพราะว่ามีถ่ายทำบ่อย
    แถมยังเรียนจบจาก มหาวิทยาลัยเดียวกันกับผม โอ้โหนี่มันพรหมลิขิตกันชัดๆ นี่สินะที่เรียกว่าพรหมลิขิตนำพา ร่างเก่ามีเพื่อนชื่อว่าไอ้แมนมันเป็นคนต่างจังหวัด ดังนั้นเมื่อมันเรียนจบแล้วเนี่ยมันเลยทำงานอยู่ที่ตัวเมืองแต่ว่าที่พักก็แพงเหลือเกินผมเลยให้มันเช่าห้องผมอยู่โดยแค่ให้มันจ่ายแค่ค่าน้ำค่าไฟแล้วก็ค่าจิปาถะ บางอย่างที่มันทำพังหรือว่าอะไรก็ตามดังนั้นมันต้องซ่อมเองและให้มันดูแลรถบิ๊กไบค์ของผมอีกคันด้วย
    ก็คือหลังนี้มีรถด้วยกันทั้งหมด 2 คันมีคันที่อยู่กรุงเทพฯ 1 คันแล้วก็ที่อยู่ต่างจังหวัดที่ผมอยู่ตอนนี้อีก 1 คัน มันดีตรงที่ว่าอย่างน้อยเพื่อนของผมก็ดูแลรถของผมเป็นอย่างดีออกไปขับบ้างเพื่อไม่ให้เครื่องมันพังไปซะก่อน มันก็ไม่ได้เป็นปัญหาอะไรหรอกครับ เพราะว่าทางนี้ของผมก็ขึ้นกรุงเทพฯ บ่อยจะตาย เขาก็เอารถไปออกทริปกับไอ้แมน มีไอ้แมนขับคันที่กรุงเทพฯ แล้วผมก็ขับคันที่อยู่ต่างจังหวัด
    ตอนนี้ผมเริ่มชินกับร่างใหม่ของผมแล้ว ความรู้สึกที่เหมือนผมอยู่ในร่างนี้ตั้งแต่เกิด ตอนนี้ผมรู้สึกบางอย่างมันก็เกิดขึ้นมาเพื่อเรา ทุกอย่างที่เป็นอดีตไปแล้วเราอาจจะเก็บมันไว้เป็นความทรงจำแต่ปัจจุบันคือสิ่งที่เราต้องเผชิญ ดังนั้นต่อไปนี้ผมจะเรียกตัวเองว่าดิว ไม่ว่าจะปัจจุบันหรืออดีตคนตรงนี้ก็คือผมที่ชื่อว่าดิวครับ แต่ก่อนอื่น ตอนนี้ผมหิวแล้วอ่ะ ขอตัวไปหาอะไรกินก่อนนอนนะครับ สวัสดี__________________________#ทูบีคอนตินิวครับ#เขียนสดต่อวันขอรับ จะมีคำผิดเยอะหน่อย เพราะยังไม่ได้เข้ามาแก้ ผิดพลาดประการใดขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย

    #ขอกำลังให้นักเขียนแค่เม้นมาคนละเม้นก็พอครับ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านน้า