ณ บริษัท เอ็มเอ็นกรุป จำกัด
‘กนกพิชญ์ เรืองระวีสกุล’ หรือกิ๊ฟ สตรีในชุดทำงานสีเรียบ ผมรวบตึง สวมแว่นสายตากรอบสีดำหนาเตอะ เดินฉับ ๆมุ่งหน้ามายังโต๊ะหน้าห้องประธานบริษัท ซึ่งมีป้ายบอกตำแหน่ง เลขานุการ
เธอหยุดอยู่ที่หน้าโต๊ะแล้วกวาดสายตามองผ่านแว่นสายตาคล้ายกับกำลังหาอะไรบางอย่างเมื่อไม่เห็นสิ่งที่้า เธอจึงก้าวเข้าไปรื้อค้นเอกสารในชั้นใต้โต๊ะทำงาน
“คุณเลขาครับรบกวนขอกาแฟดำร้อนสักแก้ว”
เสียงทุ้มนั้นทำให้หญิงสาวที่กำลังค้นหาเอกสารหยุดชะงักแล้วตวัดสายตาดุ ๆ มองไปยังต้นเสียง
“ขอโทษนะคะฉันไม่ใช่เลขา และคนอย่างฉันไม่มีทางที่จะเป็เลขารับใช้ใคร”
กิ๊ฟตอบกลับอย่างไม่เป็มิตรพอ ๆกับใบหน้าของหล่อนซึ่งอารมณ์ไม่ค่อยจะดีนัก เพราะเมื่อเช้าเธอเพิ่งจะได้ยินพนักงานฝ่ายบัญชีกำลังซุบซิบนินทาว่าคนที่ตำแหน่งหัวหน้าแผนกบัญชี คือ เทมมี่เลขาสาวสวยหน้าห้องท่านประธานบริษัท แทนที่จะเป็เธอ !
เธอไม่เชื่อว่าประธานบริษัทจะทำกับเธอแบบนี้ ดังนั้นเธอจึงมาค้นหาเอกสารหลักฐานการแต่งตั้งเข้ารับตำแหน่งที่โต๊ะของเทมมี่
ชายหนุ่มเมื่อได้ยินพนักงานบริษัทที่เขามาเจรจาธุรกิจด้วยตอบกลับมาดังนั้นก็หน้าตึงยิ่งขึ้นกว่าเดิม
“ผมไม่คิดว่าบริษัทโฆษณาั์ใหญ่อย่างเอ็มเอ็นกรุปจะมีพนักงานที่ไม่มีจิตใจบริการแบบนี้ด้วย”
คิงกดเสียงต่ำดวงตาสีดำเข้มคมกริบนั้นมองสตรีตรงหน้าอย่างดูแคลนหากว่าเธอเป็พนักงานในบริษัทของเขา เขาคงจะไล่ตะเพิดออกไปนานแล้วและตอนนี้คนที่เขาอยากไล่ออกมากที่สุด คือ ‘วศิน’ เลขาของเขา ที่หายหัวไปั้แ่เดินเข้ามาในบริษัทนี้
คำพูดของเขานั้นทำให้กิ๊ฟตวัดสายตาแข็งกร้าวกลับมามองเขาอีกหน คราวนี้เธอมองเขาอย่างพิจารณาั้แ่หัวจรดปลายเท้า
ดูจากการแต่งกายที่สวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนขึ้นมาครึ่งศอกเช่นนี้แล้วน่าจะเป็ผู้ติดตามผู้บริหารของบริษัทลูกค้าที่มาติดต่อจ้างทำโฆษณาและจากการที่เขาพูดจาไม่รู้เื่และไม่มีทีท่าอ่อนน้อมเช่นนี้ก็คงจะเป็พวกเด็กใหม่ทำงานไม่กี่ปีแน่ๆ
เธอจึงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อสงบสติอารมณ์ แล้วเอ่ยตอบกลับไปว่า
“ขอโทษนะคะบังเอิญว่าการเสิร์ฟน้ำเสิร์ฟกาแฟไม่ใช่หน้าที่ของรองหัวหน้าบัญชีและการเงินอย่างฉัน รบกวนนั่งรอให้เลขาตัวจริง หรือหากคุณรีบ อยากได้กาแฟไปบริการเ้านายคุณเพื่อเอาใจก็เชิญที่ห้องครัวด้านนู้นค่ะ”
กิ๊ฟผายมือเชิญเขาคนนั้นให้รีบๆ ออกไป เธอจะได้ทำธุระของตนต่อ ก่อนที่เทมมี่จะเข้ามาทำงาน
คิงคิ้วกระตุกชั่วขณะที่ถูกเธอเข้าใจผิดคิดว่าเป็ลูกน้องติดตามเ้านาย เื่นี้ต้องโทษเ้าวศินอีกนั่นแหล่ะ ที่ลืมหยิบสูทจากรถลงมาให้เขาเมื่อเขาไล่ให้กลับลงไปเอาสูทที่รถ เลขาคนใหม่ก็หายหัวไปเลยจนถึงตอนนี้
ชายหนุ่มเดินผละจากไปโดยไม่ได้โต้เถียงกับเธออีกดังนั้น กิ๊ฟจึงเร่งมือหาเอกสารต่อและแล้วเธอก็เจอมันวางอยู่ในชั้นใต้สุดของโต๊ะเก็บเอกสาร
ในเอกสารระบุอย่างชัดเจนว่าเดือนหน้าคนที่จะเข้ารับตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายบัญชี และการเงิน คือ เทมมี่ ไม่ใช่เธอ
“พี่กิ๊ฟ...พี่มาทำอะไรที่โต๊ะเทมมี่หรือคะ”
น้ำเสียงใสซื่อของเ้าของโต๊ะดังขึ้นพร้อมกับเ้าตัวที่เดินควงแขนมากับคุณมาโนชย์ หรือประธานบริษัทเอ็มเอ็นกรุปจำกัด
กิ๊ฟไม่สนใจคำถามของเทมมี่แต่เธอกลับไปถามประธานบริษัทแทนว่า
“ท่านประธานคะ ทำไมคนที่ได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็หัวหน้าฝ่ายบัญชีถึงเป็เทมมี่”
น้ำเสียงของเธอสั่นระริกชูหนังสือแต่งตั้งตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายให้เขาดู เธออยากได้คำอธิบายว่าเหตุใดคนที่ทำงานทุ่มเทจนแทบจะล้มป่วยเช่นเธอทำไมถึงได้การตอบแทนเช่นนี้
มาโนชย์เห็นว่าไม่อาจปิดบังเื่นี้ได้แล้วจึงตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า “เทมมี่เขาเรียนบัญชีมาเหมือนกัน ทำไมจะรับตำแหน่งนี้ไม่ได้”
จากนั้นก็ก้าวเท้าหมายจะเข้าไปในห้องทำงานของตน
กิ๊ฟรีบมาขวางหน้าประธานบริษัทเอาไว้
“แต่ดิฉันทำงานในฝ่ายนี้มาก่อนเทมมี่ทำผลงานให้กับบริษัทตั้งเยอะแยะ แล้วทำไมตำแหน่งหัวหน้าถึงไม่ใช่ดิฉัน”
เธอแทบจะกรีดร้องออกมาด้วยความเสียใจเธอทำงานเป็รองหัวหน้าฝ่ายบัญชีให้กับบริษัทมานานกว่า3 ปี เป็คนแรกของบริษัทที่พัฒนาระบบบัญชีโดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ให้เป็ระบบสากล
ตลอด 3ปีเธอทุ่มเทให้กับการทำงานอย่างเต็มที่ ไม่ลากิจ ลาป่วยแม้สักวันเดียวเมื่อตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายบัญชีว่างลงคนที่ควรจะขึ้นไปนั่งแท่นหัวฝ่ายก็ควรจะเป็เธอ แต่ทำไมกลับเป็เทมมี่ที่เพิ่งจะเข้ามาทำงานในตำแหน่งเลขาท่านประธานได้ไม่ถึงปี !
“คุณเป็ประธานบริษัทหรือไงถึงมาตัดสินใจว่าคนที่ควรจะนั่งตำแหน่งนี้ควรเป็ใคร”
มาโนชย์เสียงเข้มขึ้นพร้อมกับชักสีหน้าด้วยความไม่พอใจเพราะนี่เป็ครั้งแรกที่เขาถูกลูกน้องโต้แย้งอย่างรุนแรงท่ามกลางสายตาพนักงานคนอื่นๆ ที่เริ่มทยอยเข้ามาในบริษัทแล้ว
คำพูดนั้นกระแทกเข้าไปในใจของกิ๊ฟอย่างแรง ใช่สิ ตำแหน่งเธอเป็แค่ลูกน้องเป็แค่ขี้ข้าคนหนึ่งที่ต้องยอมรับชะตากรรมที่หัวหน้าเป็ผู้ชี้นิ้วสั่ง
แต่เธอเองก็มั่นใจในผลงานที่ตนเองทำไปไม่น้อยว่าถ้าไม่มีเธอแผนกบัญชีไม่มีท่าพัฒนามาได้จนถึงจุดนี้
“ถ้าท่านประธานยังยืนที่จะให้เทมมี่เป็หัวหน้าฝ่ายบัญชีดิฉันก็จะขอลาออก”
กิ๊ฟประกาศออกมาอย่างทะนงตัว
มาโนชย์จ้องเธอไปชั่วอึดใจพนักงานทุกคนที่รายล้อมอยู่คล้ายกับกำลังกลั้นหายใจเพื่อรอฟังคำตอบจากประธานบริษัทเช่นกัน
“ถ้าคุณยังมีทิฐิตั้งกำแพงไม่ยอมทำงานร่วมกันกับคนอื่นแบบนี้ ก็เชิญคุณลาออกได้เลย”
ถ้อยคำนั้นราวกับมือที่มองไม่เห็นผุดขึ้นมาจากนรกกระชากดึงเธอเต็มแรงจนกิ๊ฟแทบจะยืนทรงตัวไม่ไหว ในหัวมีเสียงที่ะโก้องว่า – สิ่งที่ฉันทำเพื่อบริษัทที่ผ่านทั้งหมดไม่มีค่าเลยสินะฉันตั้งกำแพงเหรอ ? มีทิฐิเหรอ ?สิ่งที่ฉันทำก็แค่เรียกร้องความเป็ธรรมให้กับตนเองเท่านั้น ! –
“พี่กิ๊ฟ...ใจเย็น ๆ นะคะ เดี๋ยวพี่ค่อยกลับมาคุยกับท่านประธานใหม่ดีไหมคะ”
เทมมี่ใช้น้ำเสียงอ่อนโยนพลางเดินเข้ามาจับแขนกิ๊ฟเพื่อลากอีกฝ่ายให้ออกจากการขวางประตูหน้าห้องของท่านประธาน
“ไม่ต้องมาแสดงละครเธอใช้เต้าไต่จนสมใจเธอแล้วนี่”
กิ๊ฟสะบัดแขนออกจากเทมมี่พร้อมกับตะคอกใส่อีกฝ่าย
คำพูดของเธอนั้นดังพอที่จะทำให้พนักงานทุกคนในห้องได้ยินทั่วถึงกัน แล้วต่างสบตากันเลิ่กลั่กทุกคนต่างก็รู้กันทั้งนั้น ว่าประธานบริษัทในวัยห้าสิบห้าปีกับเลขาสาวสวยแอบกินกันลับๆ แต่ไม่มีใครกล้าประจานเ้านายเหนือหัวซึ่ง ๆ หน้าเช่นนี้
“พี่กิ๊ฟ! พี่กิ๊ฟพูดอะไรออกมาคะ”
เทมมี่บีบน้ำตาน้ำเสียงสั่นเครือคล้ายกับว่าถูกปรักปรำอย่างเหลือร้าย
“ผมไล่คุณออกั้แ่วันนี้!”
มาโนชย์ชี้หน้าลูกน้องหัวแข็งของตนอย่างเดือดดาล
คนถูกไล่ออกเชิญหน้าขึ้นให้น้ำตามันไหลออกมา จากนั้นก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงชัดถ้อยชัดคำว่า
“เ้านายห่วยๆ ที่เห็นเต้าอวบ ๆ ดีกว่าผลงานแบบนี้ ถึงไม่ไล่ออก ฉันก็จะออก !”
สิ้นคำเธอก็ขยำหนังสือแต่งตั้งหัวหน้าฝ่ายบัญชีคนใหม่เป็ก้อนกลม ๆ แล้วปาใส่หน้าเทมมี่
“ว้าย!”
เทมมี่ร้องเสียงหลงด้วยความใ
“ไปเลย! อยากอวดดีนักก็เชิญออกไปเลย อายุเธอก็ไม่น้อยแล้วฉันอยากจะรู้นักว่าจะมีบริษัทไหนรับเธอเข้าทำงาน !”
ประธานบริษัทะโไล่หลังกิ๊ฟอย่างหัวเสีย
กิ๊ฟสาวเท้ารีบเดินออกไปจากที่นั่นเธอไม่อยากให้พวกเขาเห็นว่าเธอร้องไห้
ตุบ !
“โอ๊ย”
คิงร้องขึ้นเมื่อถูกกาแฟร้อน ๆ หกรดเต็มตัว เพราะผู้หญิงคนหนึ่งชนเขาเข้าเต็มแรง – นี่มันวันซวยแห่งชาติรึไง – เขาสบถในใจ
“ขอโทษ”
กิ๊ฟมองเขาแค่แวบเดียวแล้วรีบเดินจากไป
“คุณภูวเดช!”
มาโนชย์มองเห็นผู้ชายโชคร้ายคนนั้นแล้วก็ต้องตกตะลึงเพราะเขาคือ ประธานบริษัทเดอะคิง ลูกค้าสำคัญที่นัดคุยงานกันวันนี้
“ท่านประธานครับ!”
วศินที่เพิ่งขึ้นมาเห็นฉากนั้นเข้าพอดีถึงกับตาถลน รีบวิ่งเข้ามาหานายตน
........................................................................