สตรีมเมอร์สาว กินพิชิตอวกาศ [จบ]

ตอนที่ 36 เริ่มเลย มาถ่ายทอดสดกินปลาหมึกกันเถอะ (36)

เมื่อเธอรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อยก็รีบกลับไปที่ค่ายทันที ยังมีเอเลี่ยนปลาหมึกยักษ์ที่ต้องการจะบุกทะลวงเข้าไปด้วย ทหารที่คุ้มกันอยู่ในวงล้อมก็ผลัดกันขึ้นไปแก้ปัญหา ในที่สุดก็ยังไม่มีเอเลี่ยนขนาดใหญ่บุกเข้ามาได้

"เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว หากมีเอเลี่ยนมากกว่านี้ แนวป้องกันอึของเราอาจไม่ได้ผล"

“ฉันไม่รู้ว่าแม่ทัพกับองค์หญิงสามจะกลับมาเร็ว ๆ นี้หรือเปล่า” ชาร์ลมองดูเวลา ยังเหลือเวลาอีกครึ่งชั่วโมง จักรวรรดิได้ส่งข้อความมาเมื่อสักครู่นี้ว่าทางเชื่อมมิติถูกเปิดออกแล้ว ขณะนี้กองทัพกำลังเดินทางมา และคาดว่าจะมาถึงในอีกหนึ่งชั่วโมงครึ่ง

“คุณผู้ช่วย ท่านต้องการให้ผมส่งข้อความถึงแม่ทัพและองค์หญิงสามมั้ยครับ?” ทหารคนหนึ่งถาม

“ตอนนี้ยังไม่จำเป็น พวกเราหลายคนยังพอทนได้อยู่!” ผู้ช่วยชาร์ลก็เหนื่อยหอบเช่นกัน เขาฟาดฟันติดต่อกันเป็นชั่วโมงแล้ว เป็นเวลานานเช่นนี้ พลังดวงดาวของตัวเองก็เกือบจะหมดลงแล้ว!

ทหารระดับล่างที่เหลือหลายคนได้ใช้พลังดวงดาวของพวกเขาจนหมดแล้ว

“เราไม่มีลูกกระสุนปืนใหญ่เหรอ? ใช้ลูกกระสุนปืนใหญ่!”

“แต่ลูกกระสุนปืนใหญ่กำลังจะหมดแล้วครับ!

ถ้ามีลูกกระสุนปืนใหญ่ก็คงใช้ลูกปืนใหญ่ไปแล้ว จะใช้อึไปทำไมกัน?

“เหลืออยู่เท่าไหร่?” ชาร์ลถาม

“น่าจะเพียงพอสำหรับทหารสิบคนเป็นเวลาสิบนาทีครับ”

เมื่อชาร์ลได้ยินดังนั้นก็กัดฟันแน่นมองดูเอเลี่ยนปลาหมึกยักษ์สองสามตัวที่ทะลุแนวป้องกันเข้ามา "ไม่เป็นไร หาทหารสองสามนายติดอาวุธด้วยกระสุนปืนใหญ่ แล้วตามฉันไปโจมตีอีกสองคน!"

หลังจากนั้น เขาก็วิ่งไปที่สนามรบอีกครั้งและต่อสู้ต่อไป

มีทหารระดับ 6 ดาวไม่ถึงสิบสองนายที่สวี่หลิงอวิ๋นพาไปด้วย แต่ทหารสิบนายนี้สามารถสู้พร้อมกันกับเอเลี่ยนปลาหมึกยักษ์ได้เพียงตัวเดียวจึงไม่เพียงพอ

แต่สิ่งนี้ไม่สามารถแก้ไขได้และปลาหมึกยักษ์ก็เยอะขึ้นเรื่อย ๆ

ชาร์ลรู้สึกว่าเขาทนไม่ไหวแล้ว และไม่มีใครยืนหยัดสู้ต่อได้ ดังนั้นเมื่อเขาเห็นว่าหนวดปลาหมึกยักษ์กำลังจะยื่นมาดึงตัวเขาออกไป และเครื่องจักรกลของตัวเองก็กำลังจะถูกทำลาย จู่ ๆ ลูกธนูเลเซอร์ก็ตกลงมาจากฟากฟ้าพุ่งเข้าสังหารเอเลี่ยนปลาหมึกยักษ์ตรงหน้าของเขาอย่างแม่นยำ!

ทันทีที่ชาร์ลหันหน้าไปดู เครื่องจักรกลสีชมพูก็อยู่ไม่ไกล

ไม่ควรเรียกว่าเป็นสีชมพูเพราะเต็มไปด้วยคราบเลือดมากเกินไปแล้ว

คุณสามารถเห็นการต่อสู้ดุเดือดที่เพิ่งผ่านมาจากสิ่งนี้ได้!

หลังจากที่ทหารเห็นสวี่หลิงอวิ๋น พวกเขาทั้งหมดก็โล่งใจราวกับว่าได้เห็นเสาหลักที่พึ่งพาได้ และจิตวิญญาณของทหารทั้งหมดก็เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังที่ได้รับการเสริมอย่างเต็มที่!

“องค์หญิงสาม! องค์หญิงสามกลับมาแล้ว!”

เสียงแห่งความปีติยินดีดังไปทั่วค่าย!

ชาวเน็ตมองดูวิธีที่สวี่หลิงอวิ๋นใช้เอาชนะใจทหารทุกคนด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน อย่าว่าแต่ทหารเลย แม้แต่เมื่อพวกเขามองไปที่สวี่หลิงอวิ๋นก็ยังรู้สึกว่าการมีเธออยู่ที่นั่น ดูเหมือนจะไม่มีอะไรต้องกังวล!

ดาบเลเซอร์ในมือของสวี่หลิงอวิ๋นสว่างขึ้นอีกครั้ง

หัวใจของชาวเน็ตก็ตื่นเต้นเช่นกัน ดูเหมือนพวกเขาจะไม่ทันคิดว่าทำไมพลังดวงดาวขององค์หญิงสามถึงสามารถฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว!

ทหารทั้งหมดถอยออกจากสนามรบภายในพริบตา และดูเหมือนว่าเอเลี่ยนปลาหมึกยักษ์เหล่านี้ดูเหมือนจะรู้ว่าเครื่องจักรกลสีแดงที่อยู่ตรงหน้าพวกมันคือคู่ต่อสู้ของพวกมัน และพวกมันก็เข้ามาล้อมไว้

สวี่หลิงอวิ๋นรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย แต่ความเหน็ดเหนื่อยแบบนี้กลับทำให้เธอมีสมาธิมากขึ้น และไม่ยอมให้ตัวเองเสียสมาธิเลยแม้แต่น้อย

ด้วยการกวัดแกว่งของดาบเลเซอร์ ปลาหมึกยักษ์เหล่านี้จึงตกลงมาทีละตัว แต่เอเลี่ยนปลาหมึกยักษ์ก็บินขึ้นไปอีก!

สวี่หลิงอวิ๋นไม่ใช่คนที่ชอบการต่อสู้!

เธอหยิบน้ำมันดิบถังใหญ่ออกจากจี้หยกมิติแล้วเทลงบนปลาหมึกยักษ์!

หลังจากราดน้ำมันดิบใส่เอเลี่ยนปลาหมึกยักษ์จนเกือบหมด เธอก็จุดไฟด้วยความพอใจ

“อาเมน!”

ทันทีที่เสียงของเธอหายไป ฉากนี้ก็กลายเป็นทะเลเพลิงทันที!

เอเลี่ยนปลาหมึกยักษ์พากันกรีดร้องด้วยความสิ้นหวัง!

การกรีดร้องผ่านหน้าจอแบบนี้ทำให้ผู้ชมทุกคนรู้สึกหนาวสั่นถึงกระดูกสันหลัง!!

"น่ากลัวเกินไปแล้ว! นี่มันอะไรกันเนี่ย!?" ชาวเน็ตจำนวนมากไม่รู้จักเชื้อเพลิงโบราณนี้ ซึ่งเป็นเชื้อเพลิงประเภทที่พวกเขาใช้เมื่อแรกเกิดเทคโนโลยี

“นี่น่าจะเป็นน้ำมันในตำนานใช่มั้ย?”

“ไม่คิดว่าจะสว่างขนาดนี้!”

.........

ชาร์ลมองแผ่นหลังของเธอเงียบ ๆ และรู้สึกละอายใจเป็นครั้งแรก

เขานำกองทัพและเกือบจะทำให้กองทัพทั้งหมดถูกทำลายล้าง และเมื่อองค์หญิงสามกลับมา มันก็เหมือนกับการพลิกสถานการณ์และการต่อสู้ก็เปลี่ยนไปในทันที!

นี่มันทักษะอะไรกัน!?

สวี่หลิงอวิ๋นไม่รู้ว่าผู้ช่วยคนที่ชอบต่อต้านเธอมาโดยตลอดนั้นได้รู้สึกว่าเป็นหนี้บุญคุณของเธอแล้ว ถ้าหญิงสาวรู้ เธอก็ยังไม่รู้วิธีใช้ประโยชน์จากเขา!

เมื่อโอคาซีกลับมา เอเลี่ยนปลาหมึกยักษ์ทั้งหมดที่ปิดล้อมค่ายก็ถูกกวาดล้างจนหมดแล้ว และทหารก็ตามสวี่หลิงอวิ๋นไปขนน้ำมันมาเพื่อป้องกันเอเลี่ยนปลาหมึกยักษ์

โอคาซีมองไปที่สวี่หลิงอวิ๋นที่กำลังยุ่งอยู่ และเดินตามไปช่วยเธออย่างเงียบ ๆ

“ไปพักผ่อนเถอะครับ!” คนอื่นมองไม่เห็น แต่ท่านไม่รู้ตัวหรือ? สวี่หลิงอวิ๋นหมดแรง!

ฝีเท้าของเธอเริ่มจะเหลาะแหละ ไม่แข็งแกร่งเหมือนตอนแรก

สวี่หลิงอวิ๋นเห็นว่าโอคาซีกลับมาแล้วและไม่ต้องทนอีกต่อไป "โอเค ฉันจะปล่อยให้ท่านจัดการ!"

หลังจากที่โอคาซีพยักหน้า เธอก็โล่งใจและผล็อยหลับไปในเครื่องจักรกล

พวกทหารนึกขึ้นได้ว่าเมื่อองค์หญิงสามกลับมา เธอก็คงหมดแรงไปแล้วไม่ใช่เหรอ? เธอต่อสู้กับเอเลี่ยนมาเป็นเวลานานมาก แถมยังกลับมาต่อสู้ต่ออีกจนช่วยพวกเขาออกจากการปิดล้อมได้

ไม่ต้องพูดถึงความรู้สึกผิดอย่างมาก

ชาวเน็ตต่างพูดไม่ออก ในตอนนี้ทุกคนมองดูสนามรบอันเคร่งเครียดนี้อย่างเงียบ ๆ และทุกคนก็กำลังจริงจัง

รอดชีวิต!

นี่คือความเชื่อของทุกคนในปัจจุบัน!

หากเป็นเมื่อก่อน ทุกคนคงไม่มีความมั่นใจเพียงพอ แต่ตอนนี้พวกเขามีแล้ว!

น้ำมันดิบในมือคือความมั่นใจ! พวกเขาขุดคลองกว้าง 10 เมตรนอกค่ายเพื่อเทน้ำมันดิบลงไป ในไม่ช้าก็มีการสร้างคลองน้ำมันดิบในลักษณะนี้

ปลาหมึกยักษ์ตัวใดที่กล้าข้ามมาจะต้องถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน!

เปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำบนดาวที่รกร้างเหมือนกับความหวังในการเอาชีวิตรอดถูกจุดขึ้นบนดาวที่แห้งแล้ง

“อีกครึ่งชั่วโมงกองทัพใหญ่ของเราจะมาถึง!”

โอคาซีพยักหน้า

ดวงตาของเขาหันไปทางเครื่องจักรกลสีชมพู “องค์หญิงสามจะต้องหิวแน่ ๆ เมื่อเธอตื่นขึ้น ผมขอให้พ่อครัวเตรียมอาหารให้ทุกคนล่วงหน้า”

ในครั้งนี้ผู้ช่วยชาร์ลไม่ได้พูดอะไรและวิ่งไปอย่างรวดเร็ว!

ปรากฏว่าพ่อครัวไม่ต้องการให้ชาร์ลมาบอกด้วยซ้ำ เพราะเขาเริ่มทำอาหารแล้ว!

“ผมรู้แล้ว ผมรู้แล้ว! องค์หญิงสามกินเยอะ ผมจะทำอาหารเพิ่มอีกทีหลัง!” พ่อครัวไล่ชาร์ลออกไปทันที!

“ฮึ่ม! แน่นอน ฉันรู้ว่าต้องทำอาหารให้องค์หญิงสาม! ถ้าฉันไม่ทำอาหารให้องค์หญิงสาม แล้วฉันจะทำอาหารให้นายอยู่หรือไง? ! พวกคุณทุกคนต่างก็ยึดติดอยู่กับองค์หญิงสาม มิฉะนั้นตอนนี้ฉันคงกำลังทำอาหารให้ผีอยู่!”

พ่อครัวดีใจมากที่เขายังมีชีวิตอยู่เพื่อทำอาหารต่อได้ และทหารก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นว่าเอเลี่ยนปลาหมึกยักษ์ที่กล้าเข้ามา โดยทั่วไปไม่มีปัญหา!

พวกเขาสามารถรอการมาถึงของกองทัพใหญ่อย่างสงบ