บทที่ 16 เปิดโปงคำโกหก
น้าจ้าวรู้ดีว่าเหยียนฮ่าวเป็เด็กดี แต่ในเมื่อแยกบ้านกันแล้ว เื่ของบ้านตัวเองก็ไม่ควรให้เขามาช่วยแบกรับอีก ดังนั้นจึงเอ่ยว่า “เื่น้าสะใภ้ พวกเธอไม่ต้องเข้ามายุ่งหรอก ไม่ว่าป่วยจริงหรือแกล้งป่วย พวกเราก็จะรับผิดชอบเอง”
โจวจินฮวารู้ดีว่าเหยียนฮ่าวเป็คนใจอ่อน ขอแค่เขารู้ว่าเธอป่วย เหยียนฮ่าวต้องยอมแบกรับทุกอย่างเพื่อน้าจ้าวแน่ ตอนนี้เหยียนฮ่าว อย่าหวังว่าจะแยกบ้านไปได้ง่ายๆ!
ตอนนั้นสวี่หรานเดินเข้ามาในบ้านพอดีและพูดขึ้นว่า “น้าสะใภ้ไปตรวจที่โรงพยาบาลไหนมาเหรอคะ? ฉันขอดูใบรับรองแพทย์หน่อยสิ จะได้รู้ว่าเป็โรคอะไร และต่อไปจะได้ระวังเื่การกินอยู่”
โจวจินฮวาขมวดคิ้วแน่น แน่นอนว่าไม่มีใบรับรองแพทย์ เพราะเธอแค่แกล้งป่วยเท่านั้น ดังนั้นจึงตอบว่า “ใบรับรองนั่นฉันเผาไปแล้ว เห็นมันแล้วฉันรู้สึกไม่สบายใจ”
“แล้วไปตรวจที่โรงพยาบาลไหนล่ะคะ” สวี่หรานถามต่อ
“โรงพยาบาลประจำเมืองหลวงหมายเลข 1… ” โจวจินฮวาพูดมั่วขึ้นมาทันที
และตอนนั้นเองที่สวี่หรานพูดว่า “ฉันรู้จักโรงพยาบาลในเมืองดี โรงพยาบาลนั่นมีแต่หมอไม่เก่ง ทั้งยังมักจะวินิจฉัยฉันว่าน้าสะใภ้ลองเปลี่ยนโรงพยาบาล ตรวจใหม่ดีกว่าค่ะ เผื่อว่าโรคของน้าสะใภ้จะไม่ได้ร้ายแรงอย่างที่คิด!”
น้าจ้าวเองก็หวังว่าโจวจินฮวาจะถูกวินิจฉัยโรคผิด จึงเอ่ยถามขึ้นว่า
“โรงพยาบาลสามารถวินิจฉัยผิดได้จริง ๆ เหรอ?”
สวี่หรานพยักหน้า “แน่นอนค่ะ และถ้าโรคของน้าสะใภ้ไม่ได้ร้ายแรง ก็ถือว่าเป็เื่ดีไม่ใช่เหรอคะ”
น้าจ้าวพยักหน้าและพูดกับโจวจินฮวาว่า “ถ้าอย่างนั้นไปตรวจที่โรงพยาบาลอื่นดูอีกทีเถอะ”
"ฉันไม่ไป! ฉันป่วยอยู่นะ!" โจวจินฮวาปฏิเสธเสียงแข็ง ถ้าไปแล้วความแตกขึ้นมาล่ะ!
สวี่หรานตอบกลับทันที "เื่นี้แปลก ๆ แล้วนะคะ คนอื่นไม่อยากให้ตัวเองป่วย แต่ทำไมน้าสะใภ้ถึงอยากให้ตัวเองป่วยนักล่ะ"
น้าจ้าวเองก็สงสัย "นั่นน่ะสิ ถ้าเธอไม่ได้ป่วย แล้วหมอวินิจฉัยผิดพลาดขึ้นมาจะไม่ยุ่งยากไปมากกว่าเดิมเหรอ?"
ทันใดนั้นสวี่หรานก็เอ่ยเย้ยหยันด้วยสีหน้าบึ้งตึง "วันนี้มีคนเห็นน้าสะใภ้ไปที่สหกรณ์ในเมือง ทั้งยังซื้อของกลับมามากมาย ไม่ได้ไปโรงพยาบาล กลับมาก็บอกว่าตัวเองป่วย เื่นี้คงไม่ต้องพูดอะไรแล้วมั้งคะ?"
"เธอไม่ได้ไปโรงพยาบาลเหรอ?" น้าจ้าวถามโจวจินฮวา
โจวจินฮวาเริ่มรู้สึกกระวนกระวายใจ ดังนั้นจึงตอบปัดไปว่า "เธอพูดจาเหลวไหล!"
"ถ้าฉันพูดจาเหลวไหล ฉันจะคุกเข่าขอโทษน้าสะใภ้ แต่น้าสะใภ้ต้องเอาใบวินิจฉัยของหมอมายืนยันเื่นี้!" สวี่หรานพูดด้วยน้ำเสียงเ็า
"แกล้งป่วยแล้วยังจะบังคับให้เหยียนเยว่กับเหยียนชิวลาออก คิดแผนได้แย่มาก ฉันเพิ่งเคยเจอน้าสะใภ้คนเดียวนี่แหละที่ทำแบบนี้!"
น้าจ้าวเห็นโจวจินฮวาแสดงท่าทีอึกอักและหาคำแก้ตัวไม่ได้ ก็รู้ในทันทีว่าสวี่หรานพูดความจริง
"นังเด็กเหลือขอ แกต้องขัดขวางฉันทุกอย่างเลยสินะ วันนี้ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่!" เมื่อโจวจินฮวาเห็นว่าแผนการของตัวเองถูกทำลายก็โมโหจนหน้าเขียว เธอรีบพุ่งตัวเข้าไปหมายจะบีบคอสวี่หราน วันนี้ต้องสั่งสอนผู้หญิงคนนี้ให้หลาบจำ!
ทันใดนั้นเองที่เหยียนฮ่าวรีบเข้ามาปกป้องสวี่หราน แต่เขากลับโดนโจวจินฮวาตบหน้าอย่างแรง สวี่หรานที่เห็นดังนั้นก็โมโห ดังนั้นจึงผลักโจวจินฮวาออกไปอย่างแรง
"ดีจริง ๆ ยังกล้าสู้กลับอีกงั้นเหรอ!? พวกแกสองผัวเมียคิดจะร่วมมือกันรังแกคนใช่ไหม!" โจวจินฮวากำลังจะพุ่งเข้าไปอีกครั้ง แต่ตอนนั้นเองที่เธอโดนน้าจ้าวตบหน้าไปฉาดหนึ่ง
เพียะ!
เสียงตบดังลั่น ทำเอาโจวจินฮวามึนงงไปไม่น้อย
น้าจ้าวรู้สึกผิดในใจ ภรรยาของเขาทำเกินไปจริง ๆ เธอใช้เงินของคนอื่น แล้วยังเอาน้องของเขามารับใช้เหมือนวัวเหมือนม้า ทั้งยังแกล้งป่วยเพื่อบังคับให้เด็ก ๆ ลาออกจากโรงเรียนอีก ถ้าเขายังไม่จัดการอะไร ตายไปก็คงไม่มีหน้าไปเจอพี่สาวและพี่เขยแล้ว!
"โจวจินฮวา ดูสิ่งที่เธอทำสิ! ชีวิตแบบนี้เธอจะทนอยู่ก็อยู่ไป แต่ถ้าทนไม่ได้ก็ไสหัวไปซะ!" น้าจ้าวเอ่ยปากด่า เพราะโจวจินฮวาทำให้ครอบครัวของเขาต้องถูกคนในหมู่บ้านนินทา ดังนั้นแยกทางกันไปเลยดีกว่า เขาทนชีวิตแบบนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว!
1K
