...รุ่นพี่ที่รัก...

"ตื่นแล้วหรอ?" เสียงทักทายของเหยียนซิน ฉันค่อยๆพยุงตัวเองขึ้นมา พร้อมกลับมองหน้าเขาไปพลางๆ ในใจก็สงสัยว่า สิ่งที่ฉันสัมผัสได้นั้น คือเขาหรือเปล่า แต่ฉันก็ยังไม่ถามเดี๋ยวนั้นหรอกน่ะ ปล่อยไปก่อน ความจริงยังไงมันก็เป็นความจริง
แล้วเราก็พากันกลับบ้าน เหยียนซินได้อาสาไปส่งฉันที่บ้าน "เอากระเป๋ามา เดี๋ยวถือให้" แล้วเขาก็ดึงกระเป๋าเป้ไปจากฉัน พร้อมทำหน้ากวนๆใส่ คนอะไรกวนได้กวนดี
ระหว่างทางกลับบ้าน จู่ๆเหยียนซินก็ได้เอ่ยชวนฉันไปเที่ยวกับเขา "โมจิ หลังสอบกลางภาคอาทิตย์หน้า เธอไปดูหนังกับฉันได้ไหม" ฉันหยุดยืนมองหน้าเขาแล้วยิ้มให้ "ได้สิ วันเสาร์น่ะ" ดูท่าทางเขาดีใจมาก บางครั้งเขาก็ทำตัวเหมือนเด็ก บ้างครั้งเขาก็ชอบทำตัวให้หงุดหงิด ฉันมักตามอารมณ์เขาไม่ทันเลย เขาทำให้ฉันนึกถึงพี่ยอร์ซ เพราะเหยียนซินมีนิสัยบางอย่างเหมือนพี่ยอร์ซมาก

ช่วงสอบกลางภาค
เหยียนซินไม่ได้สอบกับฉัน เพราะเขาเป็นแค่นักเรียนแลกเปลี่ยน แต่ด้วยความที่เขาเรียนเก่ง แถมฉลาดกว่าฉัน ฉันจึงขอให้เขาช่วยติวให้ เพื่อที่ฉันอาจจะได้เลื่อนไปอยู่ห้อง A กับเขาบ้าง นี่คือความฝันสูงสุดในตอนนี้ หึหึ
ตั้งแต่สอบกลางภาคที่ผ่านมา ฉันรู้สึกว่าการสอบครั้งนี้ มันดูง่ายกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา หรือเพราะเหยียนซินติวให้ การให้คนที่ฉลาดกว่ามาติวให้นั้น มันดีอย่างนี้นี่เอง พอฉันทำเสร็จ ฉันก็เดินออกมาอย่างภาคภูมิใจ ความเชื่อมั่นใจตัวเองมันมาเต็มร้อย
ฉันเดินยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว แต่แล้วก้มีเสียงของคนๆหนึ่งแซวฉันจากข้างประตู "ยิ้มมากระวังตีนกาน่ะ" ฉันค่อยๆหันไป การที่จะแซวเรื่องตีนกากับผู้หญิงมันคือการเสียมารยาทน่ะ แต่ไม่เป็นใรครั้งนี้อภัยให้ได้ เนื่องจากคนที่แซวไม่ใช่ใครอื่น นั่นคือ ท่านอาจารย์เหยียนซิน อัจฉริยะประจำห้องบ๊วย ฉันยิ้มให้เขาและเอ่ยขอบคุณเขาไม่หยุดเลย ดีใจอะที่ทำข้อสอบได้
แล้วก็ได้ถึงวันที่ประกาศผลคะแนน แต่การที่จะย้ายไปอยู่ห้อง A ได้นั้น เราต้องทำคะแนนให้ได้เกิน 80% เท่านั้น ซึ่งฉันไม่เคยได้เลย เต็มที่ก็แค่ผ่านเท่านั้น และแล้วอาจารย์ก็ได้เดินเข้ามาประกาศคะแนน ฉันตื่นเต้นมาก การรอฟังผลคะแนนการสอบครั้งนี้ เป็นการประกาศที่ทำให้ฉันตื่นเต้นมากกว่าครั้งไหนๆ และผลก็ได้ออกมาแล้วคือ...
"โมจิ ยินดีด้วย อาทิตย์หน้า เธอได้ย้ายไปเรียนที่ตึก A น่ะ"
แล้วอาจารยืประจำชั้นของฉัน ก็ร้องไห้ออกมา พร้อมกับเอ่ยเสริม "ครูไม่เคยคิดว่า จะมีนักเรียนห้องเราได้ย้ายขึ้นไปอยู่ห้องA กับเขา ขอบคุณน่ะโมจิ ที่ทำให้ความฝันครูเป็นจริง" แล้วอาจารย์ก็ได้เดินมากอดฉันที่โต๊ะ
จากนั้นเพื่อนคนอื่นต่างพากับปรบมือแสดงความยินดี ฉันมัวแต่ดีใจกับผลคะแนนทำให้ไม่ได้สังเกตว่า เหยียนซินได้เดินออกจากห้องไปตอนไหนไม่รู้ และอารมณ์ของเขาอาจจะไม่ได้ยินดี หรือดีใจอะไรกับฉันแน่นอน เหยียนซินอาจจะกำลังคิดว่าเขาได้สูญเสียเพื่อนสนิทไป เพราะการที่ฉันย้ายไปอยู่ตึก A ฉันอาจจะได้เจอพี่ยอร์ซกับเลเน่บ่อยขึ้น และฉันอาจจะไม่มีเหยียนซินมาคอยปกป้องเหมือนทุกครั้งแล้วก็ได้
แต่เวลาแบบนี้ ในใจฉันกลับนึกถึงอีกคน ฉันอยากบอกข่าวนี้แก่เขา นั่นคือ พี่ยอร์ซ ผู้ชายที่มีนิสัยเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย และดันเป็นผู้ชายที่ฉันชอบมากจนไม่สามารถถอนตัวออกจากเขาได้เลย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

###...รุ่นพี่...10...###

นิยายแนะนำ

...รุ่นพี่ที่รัก...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

###...รุ่นพี่...10...###

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้