เรื่องราวของพวกเรา (The Story Of Us) ภาคพลอยใส

    พลอยใส 12

            หลังจากที่พวกเธอสองคนจ้องมองตากัน ฟ้าเอาหน้าของเธอเข้าใกล้พลอยใสขึ้นเรื่อย ๆ ทว่าพลอยใสดึงสติกลับมาก่อนแล้วถอยหน้าหนีฟ้าทันที

            “ทำอะไรของเธอน่ะ?” พลอยใสพูด

            ฟ้ายิ้มออกมาก่อนที่จะพูดตอบกลับไปว่า

            “เปล่าค่ะ ก็เห็นพลอยน่ารักดี เค้าเลยอยากดูใกล้ ๆ น่ะ”

            พลอยใสลุกขึ้นแล้วมองมาที่ฟ้าด้วยทีท่าที่ดูล่ก ๆ เล็กน้อย

            “ไปเหอะ เราก็ต้องไปแต่งตัวแล้วเหมือนกัน”

            “ค่ะ ๆ”

            ขณะที่ฟ้าและพลอยใสกำลังออกจากห้อง จู่ ๆ ก็มีประตูเปิดมาจากด้านนอก เมื่อประตูเปิดก็เห็นว่า เรนนี่กับสโนว์อยู่หน้าห้อง พลอยใสเห็นพวกเขาสองคน ก็รีบแทรกตัวเดินออกไปทันที

            “พวกมึงนี่นะ มาทำไมตอนนี้เนี่ย” ฟ้าพูด ทำสีหน้าหงุดหงิดและรีบเดินตามพลอยใสไป

            เรนนี่กับสโนว์ก็ทำหน้างง หันมามองหน้ากันและพูดขึ้น

            “อะไรของมันวะเนี่ย?” เรนนี่พูด

            “กูก็ไม่รู้สิ”

            ระหว่างที่พลอยใสรีบเดินก็มาหยุดอยู่ที่หน้าลิฟต์ ฟ้าเดินตามมาติด ๆ

            “พลอย รอเค้าด้วยสิ?”

            พลอยใสไม่ตอบอะไร แต่ฟ้ามองสายตาที่นิ่งเฉยของเธอ มันทำให้รู้สึกว่าพลอยใสตอนนี้ดูเหมือนจะเขินอยู่

            “พลอย เขินเค้าหรอ?”

            “เขินบ้าอะไรของเธอ”

            “งั้น…รีบเดินมาทำไมล่ะ?”

            “วุ่นวาย”

            และลิฟต์ก็เปิด พลอยใสก็เดินเข้าลิฟต์ไป

            “จะไปมั้ย?” พลอยใสพูด

            “ปะ...ไปสิ”

            ฟ้าพูดจบก็เดินเข้าลิฟต์ไปเช่นกัน ระหว่างที่อยู่ในลิฟต์ ทั้งคู่ไม่ได้พูดอะไรกันต่อจนลงมาถึงชั้น 1 ประตูลิฟต์เปิดออก พลอยใสรีบเดินออกไปทันที ฟ้ายิ้มเล็กน้อยก่อนที่จะเดินตามเธอไป

            เวลาประมาณ 6 โมงเย็นกว่า ๆ ณ หน้าบ้านพลอยใส

            “ขอบคุณครับ คุณลูกค้า” คนขับรถ Taxi พูด

            “ค่ะ” ฟ้าตอบกลับ

            พลอยใสไม่ได้พูดอะไร เธอออกจากรถ Taxi คันนั้นมาแล้วเดินไปเปิดประตูบ้าน ส่วนฟ้าก็ออกจากรถมา มองที่บ้านของพลอยใส

            “บ้านสวยดีนะ” ฟ้าพูด

            “อืม”

            “พลอยอยู่คนเดียวหรอ?”

            “เปล่า เราอยู่กับโรส อลิซ”

            “อยู่ห้องเดียวกันหรอ?”

            “อืม”

            “อย่างงี้เค้าก็หึงแย่เลยสิ”

            “เพ้อเจ้อ รีบเข้าไปได้แล้ว”

            ฟ้าแอบขำเล็กน้อยก่อนที่จะเดินเข้าบ้านไป พลอยใสเดินไปเปิดไฟก่อนที่จะพูดกับฟ้า

            “งั้น เธอนั่งเล่นไปก่อนนะ เราขอไปอาบน้ำก่อน”

            “ค่ะ”

            หลังจากพลอยใสพูดจบ ตัวของเธอก็เดินเข้าห้องของเธอไป ทิ้งให้ฟ้าอยู่ในห้องโถงคนเดียว ระหว่างที่รอพลอยใสอาบน้ำแต่งตัว ฟ้าเดินไปที่ห้องนั่งเล่นเห็นรูปพลอยใสตอน ม.ต้น เป็๲ใบหน้าที่เธอคุ้นเคยเป็๲อย่างมาก และเป็๲รูปเดียวที่เธอยิ้มสดใส เพราะรูปอื่นเป็๲รูปของพลอยใส โรส อลิซ ตอน ม.ปลาย ทุกรูปนั้นพลอยใสไม่ยิ้มเลย เธอจึงแปลกใจเป็๲อย่างมากว่าเกิดอะไรขึ้นตอน ม.ปลาย ฟ้าจึงหันมองรอบ ๆ บ้านต่อไป เธอเดินเข้าไปตรงทีวี แอบเปิดเก๊ะตรงชั้นวางทีวีจอใหญ่ เห็นรูปหนึ่งถูกฉีกออก อีกส่วนหนึ่งหายและที่ยังเหลือไว้อยู่คือพลอยใสตอนยังเด็ก ๆ อายุราว ๆ 5-6 ขวบ

            ฟ้าหยิบรูปนั้นขึ้นมามองดูใกล้ ๆ เห็นมือที่พลอยใสจับ เป็๞มือของผู้หญิงคนหนึ่ง ฟ้าจึงคิดว่าเป็๞แม่ของเธอ เห็นแบบนั้นแล้วจึงวางรูปลงและเดินมองดูบรรยากาศในบ้านต่อจนไปสะดุดเห็นห้องที่ประตูเป็๞สีดำดูหนา ๆ จึงเปิดประตูเข้าไปดู ฟ้าก็ต้อง๻๷ใ๯เพราะห้องนี้คือห้องสตูดิโอที่เธอฝันไว้ว่าสักวันหนึ่งเธอจะมีห้องแบบนี้ให้ได้ เธอเดินเข้าห้องไป มองไปรอบ ๆ เห็นว่าในห้องนี้มีกล้องตั้งอยู่ ทำให้เธอสงสัยเป็๞อย่างมาก จึงเดินออกจากห้องสตูดิโอมาที่ห้องนั่งเล่น เธอนั่งลงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาไถ TIKTOK ดูซีรีส์สั้น

            เวลาผ่านไปประมาณ 1 ชั่วโมง พลอยใสก็ออกจากห้องมา ฟ้าหันมามองทำให้เธอต้องอึ้งเป็๲อย่างมาก เพราะลุคของพลอยใสในวันนี้เป็๲ลุคที่แปลกใหม่คือ เสื้อ Street สไตล์ Workwear สีดำ เสื้อในแบบสปอร์ตบราสีดำ กระโปรงทรงเอสีดำ เครื่องประดับเดิมกับรองเท้าคู่ที่เธอใส่อยู่ประจำ พลอยใสเดินเข้ามาใกล้ฟ้าที่กำลังอึ้งอยู่

            “จะไปได้หรือยัง?” พลอยใสถาม

            “ค…ค…ค่ะ”

            ทั้งคู่จึงลุกแล้วเดินออกจากบ้านไป

            เวลาเกือบ 2 ทุ่ม ณ หน้าโรงแรมแห่งหนึ่ง

            หลังจากที่พลอยใสและฟ้านั่ง Taxi มาจนถึงโรงแรม พวกเธอทั้งคู่ลงจากรถมาอยู่ที่หน้าโรงแรม พลอยใสมองนาฬิกาก็เห็นว่าเวลา 1 ทุ่มกว่า ๆ แล้ว จึงหยิบโทรศัพท์โทรหาโรส

            (คุยโทรศัพท์)

            “ว่าไงมึง”

            “ไอโรส มึงอยู่ไหน? กูถึงหน้าโรงแรมแล้วนะ”

            “กูอยู่ในงานแล้ว โต๊ะเดียวกับเรนนี่”

            “เออ ๆ”

            ส่วนทางด้านฟ้าก็แชตไปหาเรนนี่

            (ข้อความ) ฟ้า : “มึง อยู่ไหน?”

            (ข้อความ) เรนนี่ : “กูกับสโนว์อยู่ในงานแล้ว มึงอยู่ไหนแล้วล่ะ?”

            (ข้อความ) ฟ้า : “กูอยู่หน้าโรงแรมกับพลอย”

            (ข้อความ) เรนนี่ : “เออ งั้นพวกมึงก็มาด้วยกันเลยดิ กูอยู่โต๊ะเดียวกันกับพวกโรส”

            หลังจากที่พลอยใสคุยกับโรสเสร็จก็วางสาย ส่วนฟ้าก็เก็บโทรศัพท์และหันมาหาพลอยใส ส่วนเธอก็หันมามองฟ้าเช่นกันก่อนจะเอ่ยพูดไปว่า

            “ปะ”

            “ค่ะ”

            แล้วทั้งคู่ก็เดินเข้างานด้วยกัน พลอยใสเปิดประตูเข้ามาบรรยากาศในงานเลี้ยงนั้นดูดีมาก ห้องกว้าง แสงสีสวยงามเหมาะกับงานเลี้ยงสังสรรค์และผู้คนในคณะเยอะมาก กะด้วยสายตาคร่าว ๆ ประมาณ 90-100 คน หลังจากที่เปิดประตูมาผู้คนก็ต่างมองพวกเธอ แต่ด้วยความที่พลอยใสเป็๞คนที่ไม่ชอบให้ใครมามองมากนักจึงรีบเดินตามหาโรสทันที ส่วนฟ้าที่เดินคู่กับเธอมาก็จับมือของพลอยใสแล้วเดินไปด้วยกัน โดยครั้งนี้พลอยใสไม่ได้ปัดมือของเธอออก แต่กลับจับมือของฟ้าแน่นขึ้นด้วยความหวาดกลัวสายตาผู้คนที่เยอะขนาดนี้

            “พลอย เป็๲อะไรหรือเปล่าคะ?” ฟ้าถาม

            “ไม่ค่อยชอบเลย คนมองเต็มไปหมด”

            “ก็พลอยสวยนี่ คนมองก็ธรรมดาแล้วปะ”

            “ไปเรื่อยนะเราอะ แล้วพวกไอ้โรสอยู่ไหนเนี่ย?”

            ฟ้ากวาดสายตามองไปรอบ ๆ ก็เห็นเรนนี่จึงชี้ไปตรงที่เรนนี่นั่งอยู่แล้วพูดว่า

            “ตรงนั้นไง พลอยปะ”

            “อืม”

            แล้วทั้งคู่ก็เดินไปด้วยกัน ระหว่างที่เดินผู้คนที่มองก็กระซิบกันซะส่วนใหญ่ ฟ้าได้ยินเสียงกระซิบที่ต่างชื่นชมว่าพลอยใสแต่งตัวเท่ หน้าตาสวย น่ารัก รวมไปถึงเสียงกระซิบที่บอกว่าคนที่เดินมาด้วยกันเป็๞แฟนกันหรือเปล่าอะไรทำนองนั้น ฟ้าจึงยิ้มออกมาเล็กน้อยด้วยความดีใจ

            พลอยใสกับฟ้าเดินมาถึงโต๊ะแล้ว โรสกับอลิซมองพวกเธอทั้งสองคนเดินมาเหมือนคู่รัก เธอทั้งคู่จึงมองหน้ากันก่อนที่จะหันมองไปที่มือของทั้งคู่ พลอยใสเห็นพวกเธอมองแบบนั้นจึงรีบดึงมือออกทันทีและนั่งลงข้าง ๆ โรส ส่วนฟ้าก็นั่งลงใกล้ ๆ เรนนี่ จู่ ๆ ก็มีรุ่นพี่ผู้ชายขึ้นมาบนเวทีพูดผ่านไมค์

            “สวัสดีครับ ผมชื่อวิน อยู่ปี 2 เป็๞เ๯้าของโรงแรมนี้และก็เป็๞รุ่นพี่ของพวกคุณด้วย ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะครับ”

     

            จบตอนที่ 15