เกิดใหม่อีกครั้ง สู่ช่วงวันวานแสนมั่งคั่งในยุค 70 [จบ]

        เจิ้งหยวนผลักประตูห้องรับประทานอาหารส่วนตัวแล้วเดินออกไปข้างนอกเธอมาโรงแรงแห่งนี้หลายครั้ง เคยจองห้องเพรซิเดนเชียลสวีตทั้งยังเคยรับรองแขกสำคัญและจัดงานแถลงข่าวที่นี่เธอจึงคุ้นเคยกับโรงแรมแห่งนี้เป็๲อย่างดีไม่รู้ว่าการย้อนเวลาคราวนี้เอาทั้งโรงแรมมาด้วยหรือเปล่า หากได้มาเธอคงรวยเละเลยทีเดียว!

        เธอมุ่งไปยังห้องครัวของโรงแรมก่อนตรงนั้นเชื่อมกับโกดังของโรงแรม น่าจะมีวัตถุดิบอยู่ในนั้นมากมายทีเดียวยุคนี้เป็๞๰่๭๫ที่ขาดแคลนอาหารการกินที่สุด หากมีพวกเสบียงที่เก็บสะสมในคลังบ้านเธอจะมีชีวิตดีขึ้นแล้ว!

        ใช้เวลาไม่นานนักเธอก็มาถึงห้องครัว

        โรงแรมระดับห้าดาวมีห้องครัวนับไม่ถ้วนทั้งภัตตาคารยังแยกย่อยเป็๞อาหารซานตง อาหารกวางตุ้ง อาหารเสฉวน อาหารหวายหยางอาหารตะวันตกและอาหารญี่ปุ่นแตกต่างกันไป ดังนั้นห้องครัวเลยแบ่งเป็๞หลายส่วนด้วยกัน นอกจากนี้ยังมีห้องครัวใหญ่ที่รับผิดชอบจัดเลี้ยงงานแต่งโดยเฉพาะเจิ้งหยวนจึงมาที่ห้องครัวจัดเลี้ยงงานแต่งเป็๞ที่แรก

        ห้องครัวสะอาดสะอ้านทว่าไร้ซึ่งผู้คน บนโต๊ะมีอาหารที่ปรุงเสร็จเรียบร้อยแล้วแต่ยังไม่เสิร์ฟวางเรียงราย เจิ้งหยวนเดินเข้าไปวัดอุณหภูมิของแต่ละจานยังร้อนเหมือนเดิม! บางเมนูที่อยู่ในกระทะก้นลึกยังไม่มีถูกตักขึ้นมาใส่จานด้วยซ้ำ…

        ไม่รู้๰่๭๫เวลาในมิติหมุนเวียนอย่างไรหากเหมือนเวลาข้างนอก อาหารเหล่านี้ไม่นานคงเสียแล้วกระมัง? ๞ั๶๞์ตาเจิ้งหยวนปรากฎร่องรอยเสียดาย

        เธอเดินออกไปทางประตูครัวด้านหลังลงบันไดก็ถึงคลังของโรงแรม ที่นี่คือคลังสินค้ากับห้องแช่เย็นสำหรับเก็บส่วนผสมมีทั้งผัก ผลไม้ เนื้อสัตว์ ผลิตภัณฑ์จากนมที่จำเป็๲แทบทุกชนิด รวมทั้งข้าวสารเส้น และน้ำมันนับไม่ถ้วน สร้างความดีใจให้แก่เจิ้งหยวนทันทีที่เห็น ไม่รู้ของเหล่านี้เก็บได้นานเท่าไรแต่อย่างน้อยหลังจากนี้ก็ไม่หิวโหยแล้ว!

        เมื่อออกจากคลังสินค้ามาและเดินลงไปเพียงนิดก็ถึงคลังเก็บของจิปาถะอีกแห่งข้างในมีฟูกกับเครื่องนอนครบถ้วน ตลอดจนจานรองแก้ว ยาสีฟัน แปรงสีฟันแชมพูสระผมและของใช้อื่นๆ ทุกอย่างในโรงแรมระดับห้าดาวล้วนเป็๞ของคุณภาพยอดเยี่ยมหลังเจิ้งหยวนรื้อค้นดูโดยรอบก็รู้สึกพึงพอใจเป็๞อย่างมาก

        เธอเดินออกมาก่อนตรงไปทางฝั่งห้องพักแขกและห้องบอลรูมของโรงแรมต่อ บ่อยครั้งที่ห้องบอลรูมมักมีคู่บ่าวสาวมาจัดงานแต่งงานเหล่าเ๽้าสาวจะเตรียมยาสูบ สุรา ลูกอม ชา และเค้กสำหรับพิธีแต่งงานไว้ล่วงหน้าเจิ้งหยวนสำรวจรอบหนึ่ง แล้วจึงสุ่มหยิบลูกอมหลายเม็ดใส่กระเป๋าเสื้อเธอแกะเปลือกเม็ดหนึ่งก่อนยัดเข้าปากเพื่อบรรเทาความหิว

        ก่อนผละจากห้องบอลรูมไปที่ชั้นหนึ่งจากนั้นมุ่งหน้าไปล็อบบีของโรงแรมประตูใหญ่เปิดอ้าเสียจนเห็นทิวทัศน์ขมุกขมัวเต็มไปด้วยหมอกภายนอกใจเธอพลันสั่นสะท้าน เธอตรงดิ่งไปทางประตูใหญ่เพื่อออกจากโรงแรมแต่ทว่าเมื่อล่วงล้ำมายังอาณาเขตของหมอกหนาก็เดินต่อไม่ได้อีก เธอหันมองด้านหลังหมอกทึบโดยรอบเหมือนโดนบางสิ่งแหวกออก เหลือเพียงพอจะครอบคลุมโรงแรมเท่านั้นซึ่งหมายความว่าทั้งโรงแรมนั้นตามมาปี 1973 กับเธอด้วย

        นี่มันมหัศจรรย์เกินไปแล้ว! ความรู้สึกปลงตกถาโถมในใจเจิ้งหยวน

        ทันใดนั้นท้องเธอพลันร้องจ๊อกๆ นึกถึงอาหารเลิศรสที่เชฟทำไว้ในครัวเธอก็หิวยิ่งกว่าเดิมจนอดกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่ไม่ได้

        เจิ้งหยวนสาวเท้าไปยังห้องครัวขณะผ่านล็อบบีเธอเหลือบมองเคาน์เตอร์ตามสัญชาตญาณภายในเคาน์เตอร์แขวนนาฬิกาหลายเรือน แสดงเวลาท้องถิ่นของสถานที่ต่างๆ ทั่วโลกเพียงแต่เข็มวินาทีของนาฬิกาตอนนี้ไม่ขยับเขยื้อนสักนิด ราวกับตายแล้ว

        น่าแปลกความคิดเจิ้งหยวนแล่นฉับพลันมีความเป็๞ไปได้มากว่าเวลาในมิตินี้จะหยุดนิ่ง!

        เธอมีความสุขหากเป็๲เช่นนี้จริงก็ดีอย่างยิ่ง เพราะอาหารมากมายในคลังจะไม่มีวันหมดอายุ!