ในขณะเดียวกัน เลโอ ที่กำลังเดือดได้ที่ กำลังต่อสู้กับ เกเตอร์ที่ปลดปล่อยพลังที่แท้จริง การต่อสู้ของทั้งสองเป็ไปอย่างดุเดือด มีเสียงการปะทะและะเิดังสนั่น อยู่ตลอด
“ ทำได้แค่นี้เองเหรอ ”
“ ยังหรอกๆน่ะ ”
เลโอใช้ดาบฟัดเกเตอร์ แต่ก็ถูกหยุดได้ด้วยหมัด จากนั้นเกเตอร์ก็เคาน์เตอร์หมัดไปที่ท้องของเลโอและเกิดะเิขึ้น แรงะเิทำให้เลโอปลิ้วกระเด็นไปไกล ราว 20 เมตร จากนั้น เกเตอร์ะโแล้วรวมพลังไปที่หมัดเพื่อโจมตีซ้ำในขณะเลโอไร้การป้องกัน. แต่ด้วยไหวพริบเลโอรีบะโออกมาก่อนโดยทิ้งดาบไว้ ก่อนที่เกเตอร์จะโจมตี การโจมตีในครั้งนี้รุนแรงถึงขั้นดาบของเลโอแตกสลายและเกิดรัศมีะเิในระยะ 50 เมตร แรงะเิทำลายป่าบริเวณรอบๆจนทำให้เกิดลานแจ้งขนาดใหญ่
ในขนาดที่เซล่ากำลังตามไปสมทบกับเลโอนั้น ก็สังเกตแรงะเิจากระยะไกลได้อย่างเช่นเจน
“ ต้องรีบ.....แล้ว ”
เซล่า รีบวิ่งไปอย่างไม่คิดชีวิต
ระหว่างนั้น ซายะที่กำลังวิ่งอยู่ได้หยุดชะงัก
“ แรงะเินี้มันอะไรกัน ทำเอาพื้นดินสั่นะเืได้ถึงขนาดนี้เลย ”
“ นี้แหละคือพลังที่แท้จริงของเกเตอร์ ขนาดฉันเองยังใเลย ”
ซายะรีบหันไปมองที่มาของเสียงนั้น
“ มาั้แ่เมื่อไหร่ ทำไมถึงััอะไรไม่ได้ ”
ซายะคิดในใจ
“ เธอสินะ ที่สามารถล้มเ้าเชอลอนได้ แถมยังไม่มีาแจากเ้านั้น ฝีมือเธอร้ายไม่เบาเลยนะ ”
สปิงเดินออกมา พร้อมกับถือคฑาเวทย์ แต่งตัวเหมือนนักเวทย์ทั่วไป
“ งั้นแกก็เป็พวกเดียวกันกับเ้าพวกนั้น ”
ซายะชักดาบตั้งท่าพร้อมที่จะโจมตี
“ ใช่แล้วละ แต่ว่า ฉันไม่ประมาทเหมือนพวกนั้น หรอกนะ เตรียมใจไว้ชะเถอะ ”
สปิงควงคฑาเวทย์ก่อนที่จะร่ายเวทย์อย่างรวดเร็ว
“ เวทย์น้ำแข็ง ใบมีดน้ำแข็ง ”
สปิงร่ายเวทย์ ที่สร้าง ใบมีดน้ำแข็งเป็จำนวนมาก แล้วจากนั้นก็ใช้โจมตี ซายะ ซายะก็รีบวิ่งหลบการโจมตี โดยการวิ่งอ้อม
“ หนีไม่พ้นหรอก เวทย์ไฟ หอกเปลวเพลิง ”
สปิงร่ายเวทย์ไฟ เป็รูปหอกไฟ จากนั้นก็ใช้ดักโจมตีซายะ ในขณะที่ซายะกำลังจะโดนโจมตีจาก 2 ทิศ ซายะได้ใช้เทคนิค ะโ 360 องศา หลบหอกไฟ ของสปิง ก็ที่จะพุ่งไปชึ้งๆหน้า
“ ยังอ่อนหัด ”
“ หน่อยแน่แก เจอนี้หน่อยเป็ไง เวทย์ดิน หอกศิลา ”
สปิงร่ายเวทย์ ที่สามารถควบคุมพื้นดินให้แข็งเหมือนหิน แล้วโจมตีอีกฝ่ายด้วยรูปแบบหอกหินเป็ระยะสั้นๆ แต่ซายะก็สามารถ หลบการโจมตีได้ทั้งหมด
“ เป็ไปไม่ได้!! ”
สปิงใอย่างสุดขีด
“ หมอบไปชะ!!! เพลงดาบชิโนคัดสึ กระบวนท่ารุกที่ 3 ดาบผ่ามาร ”
............ ซายะพุ่งตัวผ่านสปิงแล้วใช้ดาบคาตานะฟัดไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นซายะก็เก็บดาบเข้าที่อย่างนิ่งๆ ระหว่างนั้นสปิงยืนอยู่ ก็ล้มลง
“ เล่นเอาชะเหนื่อยเลย ”
ซายะนั่งลงด้วยความเหนื่อย ก่อนที่จะรีบวิ่งไปยังบริเวณจุดที่เกิดะเิจากการโจมตีของเกเตอร์
“ รอก่อนนะ เลโอ ”
ในเวลาเดียวกัน เลโอที่กำลังเสียเปรียญกำลังต่อสู้กับเกเตอร์ ด้วย หมัดต่อหมัด แต่เพราะผลของ ปลดขีดจำกัดทางกายภาพ ถึงเลโอจะไม่ได้ใช้ ดาบ แต่ก็สามารถ ใช้วิชาหมัดในการสร้างความเสียหายได้ ถึงจะไม่รุนแรงมากนัก
“ หมดแรงแล้วเหรอไอ้หนู ”
เกเตอร์ใช้หมัดต่อยไปที่ใบหน้าของเลโอ ก่อนที่เลโอจะสวนคืนด้วยหมัด.
“ ยังหรอกๆ ”
ต่างฝ่ายต่างใช้พลังเวทย์จนหมด และทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันด้วยมือเปล่าจนแทบหอบ
“ แฮ่กๆ อึดเหมือนกันนี้ไอ้หนู!!!! ”
เกเตอร์ต่อยเลโอจนปลิ้วกระเด็น แต่เลโอก็ลุกขึ้นมาด้วยแรงฮึดในสภาพไร้สติ และ เืไหลย้อยออกมาจากปาก ก่อนที่เลโอจะกำหมัดแน่นจนกลายเป็หมัดสีดำ
“ เคล็ดวิชาลับ หมัดทมิฬ ”
ในระหว่างนั้น เกเตอร์ได้ใช้แขนทั้งสองตั้งท่าป้องกันทันที เหมือนจะรู้ทันว่า เลโอจะโจมตีครั้งสุดท้าย เลโอใช้หมัดของเขาต่อยไปที่แขนของเกเตอร์เต็มๆด้วยความรุนแรงของหมัด ทำให้เกเตอร์โดนชัดปลิ้วไปไกล. จนหมอบราบคาบ เลโอที่ยืนไร้สติอยู่นั้นก็ได้ล้มลงไป หลังจาก การโจมตีครั้งสุดท้าย
ในตอนนั้น เซล่าได้วิ่งมาถึงจุดซายะบอก แต่กลับพบว่า จุดนั้น ต้นไม้ที่อยู่รอบๆหายไปหมดเหลือแต่เศษซากไม้ที่ผุผังกับตอไม้บางส่วน และ ูเาถูกทำลายเล็กน้อยจากแรงะเิ เซล่าได้เดินสำรวจบริเวณรอบๆก่อนที่จะพบเลโอนอนหมดสติ และ สร้อยคอแห่งความหวัง ที่ตกอยู่ตรงหน้าเขา จากนั้น เซล่าก็รีบใช้เวทย์รักษาให้เลโอทันที ก่อนจะ ปฐมพยาบาลเบื้องต้น แล้วเก็บสร้อยคอและลากเลโอออกไปหาจุดที่พ้นสายตา การลากเลโอนั้นเป็ไปด้วยความยากลำบาก นั้นเป็เพราะว่าเซล่าตัวเล็กเกินไปที่จะลากเลโอนั้นเอง. เวลาผ่านไปซักพัก ซายะที่วิ่งมาจากทางแม่น้ำได้มาถึงตรงจุดที่คาดว่า น่าจะเป็ศูนย์กลางะเิในครั้งนั้น แต่เมื่อพอไปถึง ซายะ ก็พบเกเตอร์นอนหมดสติด้วยสภาพค่อนข้างยับเยิน มีาแเต็มตัวไปหมด และแผลใหญ่ตรงแขนของเกเตอร์
“ อัดกันเละชะขนาดนี้เชียว งั้นก็แสดงว่าเลโอต้องาเ็มากแน่ๆ ”
ซายะรีบหาตัวเลโอด้วยความลุกลี้ลุกลน แต่ทว่าไม่พบตัวเลโอในบริเวณ มีแต่ร่องรอยการลากทิ้งไว้
“ ทางนี้สินะ ”
ซายะรีบวิ่งตามรอยลากไปอย่างรวดเร็ว จนพบเซล่าที่กำลังลากตัวเลโออยู่
“ เซล่า รอด้วย ”
“โอ๊ะ....ซายะ.......มาลากเลโอ......ช่วยหน่อย ”
“ แฮก แฮก ทำไมเธอถึงไม่แบกหรือประคองเลโอไปละ เซล่า ”
ซายะวิ่งมาด้วยความเหนื่อยได้มาหยุดชะงักลงต่อหน้าเซล่า
“ เลโอ....ตัวหนัก....เกินไป....ฉันแบกไม่ไหว...อีกอย่าง....ตอนนี้.....เลโอก็.......หมดสติ......ไปแล้ว.....เพราะงั้น....มีแค่วิธีนี้.......วิธีเดียว.....เท่านั้น”
“ แล้วทำไมเธอไม่ใช้เวทย์มนต์ยกไปละ”
“ โอ๊ะ...จริงด้วย ”
โป๊ก!!!
ซายะใช้มือเขกหัวเซล่า
“ เจ็บๆๆๆ....ซายะ......ใจร้ายเกิน.....ไปแล้ว ”
“ ก็แค่ทำให้เธอฉลาดขึ้นเท่านั้นเอง ”
เซล่ามองซายะด้วยสีหน้าคุ่นเคือง
“ มองอะไรอยู่มิทราบ ”
“ เปล่านิ~”
“ถ้างั้น รีบออกไปจากที่นี้ ก่อนที่พวกนั้นจะตามเรามา”
“ รู้แล้ว...น่ะ ”
เซล่าร่ายเวทย์ทำให้เลโอลอยตัวขึ้น ก่อนที่ทั้งสามคนจะเข้าไปในป่า
208
