Condition Love เงื่อนไขลับรุ่นพี่วิศวะ

Chapter 10

อะไรเอ่ยนุ่มกว่าเตียง?

"ตามนี้นะคะน้องกอบัว"

"เอ่อ ค่ะ-O-"

นี่คือสีหน้าของฉันที่อ้าปากหวออยู่กับสิ่งที่ได้ยิน ฉันส่งใบสมัครมาที่ร้านนี้เพราะคิดว่าเป็๲เด็กเสิร์ฟร้านไก่ทอดเกาหลี แต่มันไม่ใช่ แง้งง!

"โคเรียนบาร์ยินดีต้อนรับค่ะ"

และใช่ค่ะ ตอนนี้ฉันอยู่ในชุดพนักงานต้อนรับ สาวสวย หน้าใสๆ ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางที่เข้มขึ้นมาหนึ่งระดับ ผมตรงสลวยถูกแต่งให้เป็๲ลอนๆ

และสวมชุดเดรสรัดรูปแขนกุดสีดำ

มันคือร้านเหล้าสไตล์เกาหลี มีเด็กดริ๊ง มีสาวเชียร์ และฉันเป็๲สาวพนักงานต้อนรับ แง้งง

คำพูดของพี่แกมม่าผุดขึ้นมาในหัวทันที

"แน่ใจนะว่าไม่ได้สมัครผิดไปสมัครเป็๲เด็กดริ๊งรึเชียร์เบียร์อะไรทำนองนี้"

โอมายก๊อดด ฉันชักจะสงสัยแล้วสิว่ารึฉันจะโง่จริงๆ อย่างที่พี่แกมม่าบอก อยากจะร้องไห้จริงๆ

คิดว่าคือร้านไก่ทอด ที่ไหนได้เป็๲บาร์ด้านใน ส่วนไก่ทอดนั้นเขาจัดโปรบุฟเฟ่ต์ป้ายมันเลยใหญ่เป็๲พิเศษ

กรี๊ดออกมาสิกอบัว กรี๊ดดดด ฮืออ ToT

"น้องกอบัว โต๊ะนู้นเขาอยากซื้อดื่มน้อง ไปเปล่า ทิปหนักนะ"

"อะไรคือซื้อดื่มเหรอคะ T_T"

ฉันหันไปทำหน้าเศร้าพร้อมกับสายตาละห้อย

"เอ๊ ยังไงเนี่ยน้อง มาสมัครงานแต่ไม่รู้รายละเอียดเลยรึไง ๻ั้๫แ๻่เมื่อกี้แล้ว มึนๆ นะเราน่ะ"

"..."

"เอาเถอะๆ ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว เอาเป็๞ว่าเดี๋ยวพี่พาไปนั่งที่โต๊ะนั้น นั่งนิ่งๆ ยิ้มสวยๆ แล้วก็อ้อนๆ เท่านั้นก็พอ"

บอกตามตรงว่าไม่อยากทำเลยจริงๆ แต่ตอนนี้ก็ก้าวขาตามรุ่นพี่ที่เป็๲หัวหน้างานตามไปแล้ว

"สวัสดีค่ะคุณคุณลูกค้า อยากจะเชิญน้องคนนี้มานั่งด้วยใช่มั้ยคะ"

พี่ลูกตาล หัวหน้างานดันตัวฉันให้มายืนต่อหน้าผู้ชายแก๊งนี้ ดูท่าแล้วน่าจะเป็๲พวกรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยเดียวกันกับฉันทั้งโต๊ะมีผู้ชายอยู่ประมาณสี่คน

"ครับ"

พี่ผู้ชายหน้าหล่อคนนึงพูดขึ้นแล้วยิ้มให้ฉัน

"ดูแลแขกให้ดีล่ะ ขายดื่มให้ได้เยอะๆ นะรู้มั้ย"

พี่ลูกตาลกระซิบบอกฉันเบาๆ ก่อนจะเดินจากออกไปแล้วทิ้งฉันไว้ตรงนี้ ตื่นเต้นจังเลย ไม่รู้ว่าจะทำได้ดีมั้ยนะ

ฉันค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ลูกค้ามากขึ้น

"..."

"...."

ทั้งฉันและเขาต่างก็เงียบ ผู้ชายทั้งสี่คนในโต๊ะก็เงียบ อะไรกันคะเนี่ย ทำไมเงียบกันไปหมด

"เอ่อ สั่งอาหารเพิ่มมั้ยคะ ร้านนี้ไก่ทอดอร่อยนะคะแหะๆ"

กรี๊ดด ฉันอาย อายเกินกว่าจะทำงานแบบนี้ มันพูดไม่ออก ฮืออ ยิ่งทุกคนรุมจ้องยิ่งอาย ตอนนี้สิ่งที่ฉันทำคือยืนยิ้มหน้าเหือดแห้ง

"หึ แปลกดีนะน้องเนี่ย ร้านเขาให้มาเชียร์เบียร์ ไม่ได้ให้มาเชียร์ขายไก่"

พี่ผู้ชายหน้าหล่อที่เรียกฉันเข้ามายิ้มขึ้นนิดนึง

"แบบนี้คงถูกใจไอ้เซนต์ เฮ้ย ไอ้เซนต์ ไม่สนใจเด็กดริ๊งจริงๆ เหรอมึงอะ"

พี่หน้าหล่อหันไปกระทุ้งแขนกระแทกเข้าที่สีข้างพี่คนหนึ่งที่นั่งนิ่งไม่ได้สนใจยินดียินร้ายอะไรกับการมีตัวตนของฉัน

"ไม่อะ"

เขาพูดนิ่งๆ แล้วทำหน้าเหมือนซังกะตาย

"โถ่มึง ผู้หญิงอะไม่ตายก็หาใหม่ได้ มึงอย่าไปให้ค่ามากเลย ผู้หญิงเลวๆ นอกใจเพื่อนกูได้ลงคอ"

พี่อีกคนที่ออกจะตี๋ท้วมๆ ซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามพี่แว่นพูดขึ้นบ้าง

"อะๆ เอาเป็๞ว่าน้องไปนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆ ไอ้เซนต์นะ เพื่อนพี่ที่หล่อๆ ขาวๆ ใส่แว่นนั่งทำหน้าเหมือนหมาหงอยนั่นน่ะ"

พี่หน้าหล่อที่เรียกฉันมา พูดแล้วชี้ให้ฉันไปนั่งข้างๆ พี่คนนั้นซึ่งเขาไม่ได้สนใจใยดีอะไรฉันสักเท่าไร

"เดี๋ยวหนูยืนดีกว่านะคะ ขืนให้หนูไปร่วมโต๊ะด้วยนี่แย่เลย ไม่มีเงินจะหารค่าอาหารด้วยอะค่ะ"

ฉันพูดอย่างเป็๲กังวล ๻ั้๹แ๻่รอบนั้นแล้วที่แตงโมชวนไปผับแล้วฉันไม่ค่อยอยากจะไปแต่ก็ปฏิเสธไม่ลง โชคดีนะที่แตงโมไม่ได้ให้ออกค่าเหล้าด้วย ไม่งั้นกระเป๋าฟีบแน่ๆ เลยกอบัวเอ๊ย

"บ้าปะเนี่ยน้อง นี่เด็กใหม่เหรอ? รู้ปะเนี่ยว่ามีหน้าที่ต้องทำอะไรบ้าง"

พี่อีกคนที่นั่งตรงข้ามพี่หน้าหล่อเริ่มวีน เขาดูจะโหดๆ ผิวเข้ม แถมยังสักลายอีก แต่หน้าหล่อมากเลยนะ ฮืออ อย่าดุหนู น่ากลัวจังพี่คนนี้

แต่เหมือนว่าการที่พี่คนนั้นวีนฉันมันจะดึงความสนใจจากพี่แว่นซังกะตายนั่นได้ เขาเงยหน้าขึ้นมามองฉันจากที่ตอนแรกไม่สนใจเล่นแต่โทรศัพท์

"ToT"

และนี่คือสีหน้าของฉันที่เบะปากพร้อมจะร้องไห้ออกมาตลอดเวลา

"ไม่เอาน่า ใจเย็นไอ้เซฟ น้องคงมาทำงานใหม่"

พี่ที่เรียกฉันมาบอกให้เพื่อนที่นั่งตรงข้ามใจเย็นๆ

"เฮ้อ น้องมานั่งตรงนี้มา"

พี่แว่นซังกะตายเมื่อเห็นฉันทำหน้าอยากจะร้องไห้ก็เรียกให้ฉันไปนั่งข้างๆ เขา ฉันไม่รอช้ารีบเดินไปนั่งตรงนั้น ขืนยืนอยู่แบบนี้โดนไอ้พี่หน้าโหดดุอีกแน่ๆ

"อะๆ มาๆ สนุกกันดีกว่าเรา" พี่หน้าหล่อพยายามสร้างความครื้นเครงให้กลับมาอีกครั้ง

"น้องไม่ต้องเกร็งนะ พวกพี่คนดี ปกติไม่เรียกเด็กดริ๊งหรอก แต่นี่เพื่อนพี่มันอกหักมาเลยจะดามใจมันหน่อย ยังไงก็จอยๆ สนุกๆ นะไม่ต้องซีเรียส"

พี่หน้าตี๋หุ่นท้วมซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามพี่แว่นซังกะตายพูดขึ้น ฉันเองก็ยิ้มแหยๆ เพราะนี่ก็เป็๲การทำงานแบบนี้ครั้งแรกของฉันเหมือนกัน

พี่หน้าโหดหยิบเหล้าขึ้นมากระดกอย่างไม่สนใจอะไร ส่วนพี่แว่นซังกะตายก็ไม่สนใจอะไรฉัน ยังคงเลื่อนโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วส่องไอจีผู้หญิงคนหนึ่งกับคนรักใหม่

"อ๊ะ นะ นั่นมัน..."

นั่นมันพี่แกมม่า! ในสตรอรี่ไอจีของผู้หญิงคนนั้นลงวิดีโอพี่แกมม่าซึ่งกำลังกระดกแก้วเหล้า เขาน่าจะอยู่ที่ผับร้านไหนสักร้าน

"รู้จักด้วยอ่อ?"

พี่แว่นซังกะตายให้ความสนใจฉันอีกครั้ง

"ค่ะ รู้จักค่ะ พี่แกมม่าเป็๲รุ่นพี่ที่หนูรู้จัก"

ฉันพูดขึ้นมาแล้วมองสตรอรี่นั้น อะไรกันเนี่ย ทำไมฉันต้องรู้สึกไม่พอใจด้วยนะ มันหน่วงๆ ใจอย่างบอกไม่ถูก

ทั้งสองคนนัวเนียถึงเนื้อถึงตัวกันมาก จับมือถือแขน หอมแก้มอีก ทำไมต้องทำแบบนั้นกันด้วยนะ

"ทำให้สองคนนี้เลิกกันได้มั้ย?"

"คะ? พี่แกมม่าโสดอยู่ไม่ใช่เหรอคะ"

"มันไม่ได้จริงจังกับผู้หญิงคนนี้หรอก ไอ้แก๊งสายฟ้าฟาดเนี่ยใครก็รู้กิตติศัพท์ ไอ้คนหนึ่งในกลุ่มก็ทำผู้หญิงบัญชีท้องจนต้องลาออกเลยเนี่ย"

"เอ๋...?"

แก๊งสายฟ้าฟาด? พวกแก๊งของพี่ชายไดอาน่าอะนะ ฉันไม่ค่อยรู้รายละเอียดสักเท่าไรนัก

"น้องก็ระวังไว้เถอะ ไปยุ่งกับพวกมันมากระวังจะเสียใจ"

"มะ ไม่หรอกค่ะ หนูไม่ได้ยุ่งอะไรกับพวกเขา"

ฉันยิ้มแห้งๆ ความเป็๲จริงคือถลำลึกไปแล้วต่างหาก...

"พี่อยากให้ผู้หญิงคนนี้เลิกยุ่ง เลิกคลั่งไคล้ไอ้แกมม่า น้องทำได้มั้ย?"

"ฮ๊า? หนูทำไม่ได้หรอกค่ะ หนูต้องทำยังไงล่ะ"

ฉันเอียงคอเล็กน้อยแล้วอุทานออกมา พูดเป็๞เ๹ื่๪๫ตลก เขาไม่ได้สนใจใยดีอะไรฉันสักนิดขนาดว่าอยู่คอนโดห้องเดียวกัน แถมร่วมเตียงกันอีก

"น้องก็เป็๲ผู้หญิงนี่ น่าจะเข้าหามันได้ไม่ยาก ทำยังไงก็ได้ให้มันเลิกยุ่งกับแฟนพี่"

"ผู้หญิงไม่รักดี นอกใจมึงทั้งๆ ที่มึงดีแสนดีขนาดนี้ กูว่าจบๆ ไปเถอะเซนต์ อย่าไปรื้อความหลังด้วยเลย"

พี่หน้าโหดพูดขึ้น คงจะเป็๲ห่วงเพื่อน แต่ฉันก็เห็นด้วยนะ คนมันไม่รักอะ

"มาๆ ดื่มกันดีกว่า"

พี่หน้าตี๋หุ่นท้วมชวนให้ฉันดื่ม ไม่รู้ว่ากินแล้วจะเมามั้ยนะ วันนั้นก็เมาจนภาพตัดเลย

"ไม่ดื่มหน่อยเหรอ ปกติทำงานแบบนี้น่าจะดื่มเก่งนี่"

พี่เซนต์เมื่อเห็นฉันนั่งนิ่งแทบไม่แตะแก้วเหล้าเลยถามขึ้น

"หนูดื่มไม่เก่งค่ะ เคยดื่มแล้วเมาหัวทิ่มเลย"

ฉันตอบไปแบบขำๆ และนี่ก็คงจะเป็๲วันสุดท้ายที่มาทำงานนี้แล้วล่ะ มันไม่ใช่งานที่ฉันอยากทำนี่นะ

"งั้นเหรอ"

เขาตอบแบบไม่ใส่ใจอะไรแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่ม

"ฮ้าวว ง่วงซะแล้ว"

เสียงผู้ชายคนหนี่งดังขึ้นแล้วเดินโอบไหล่ผู้หญิงคนหนึ่งมา

ฉันหันไปมองก็พบว่า...พี่แกมม่า เขากำลังโอบไหล่ผู้หญิงคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็๞แฟนของพี่เซนต์เดินออกมาจากด้านใน และที่ต้องผ่านโต๊ะนี้ก็เพราะว่าโต๊ะนี้มันใกล้ทางออก

"ริน!"

พี่เซนต์ยืนขึ้นแล้วเรียกชื่อ ผู้หญิงคนนั้นหันหลังมาแล้วทองที่ฉันสลับไปมากับพี่เซนต์ ส่งผลให้พี่แกมม่าหันกลับมามองด้วยเช่นกัน

และเมื่อเขาเห็นหน้าฉันก็ถึงกับขมวดคิ้วมุ่นไปในทันที

"ไงเซนต์ นายเปลี่ยนรสนิยมจากนักศึกษามาเอาสาวนั่งดริ๊งแล้วเหรอ"

"..."

พี่เซนต์ยืนนิ่งเงียบแล้วมองหน้าผู้หญิงคนนั้น พี่หน้าโหดเพื่อนพี่เซนต์ดูท่าจะโกรธแทนเพื่อนเลยพูดขึ้นมา

"ไอ้เซนต์มันรวย จะซื้อผู้หญิงกี่คนมานั่งดริ๊งก็ได้ พอร้านปิดก็พาไปจบที่เตียง จะเลือกสวยแค่ไหนก็ได้นะ ดูอย่างน้องคนนี้สิ สวยมั้ยล่ะ?"

พี่หน้าโหดเหยีดยิ้มออกมา พี่แกมม่ามองหน้าฉันด้วยสายตาที่คาดคั้น เอ่อ...

ผึ่บบ!

"อ๊ะ!"

ฉันต้อง๻๠ใ๽อย่างสุดขีดเมื่อพี่แกมม่าเดินเข้ามาแล้วกระชากข้อมือของฉันให้ยืนขึ้น

"พี่แกม.."

"แกม! ทำอะไรน่ะ! ไปยุ่งกับยัยนั่นทำไม!"

พี่ผู้หญิงที่ชื่อรินดูท่าจะไม่พอใจ ฉันเองก็ทำตัวไม่ถูก มองหน้าพี่แกมสลับไปมากับพี่เซนต์ เขาเป็๞ลูกค้านะ ทำแบบนี้ต่อหน้าเขาไม่ได้สิ ฉันยังทำหน้าที่ตัวเองไม่จบ

"กลับห้อง"

"พี่แกม หนูทำงานอยู่นะคะ..."

ฉันตอบเสียงอ่อน ถึงจะไม่ได้ตั้งใจจะทำงานที่นี่ต่อ แต่ในเมื่อตอนนี้อยู่ในหน้าที่นีเก็ควรทำให้ดี

"บอกให้กลับห้อง!"

เขาเริ่มตวาดเสียงดังมากยิ่งขึ้น ฮือ กลับก็กลับ!

"เอ่อ ขอโทษพวกพี่ๆ ด้วยนะคะ หนูคงต้องกลับห้อง"

ฉันหันไปก้มหัวเป็๲การขอโทษให้พวกพี่ผู้ชายทั้งสี่คน ส่วนพี่ผู้หญิงก็แทบจะถลาเข้ามาตบฉัน แต่พี่แกมผลักเธอออก

"แกม!"

"อย่ายุ่งกับผู้หญิงคนนี้"

"มันเป็๞ใคร!? ทำไมแกมต้องสนใจมันด้วย!"

"..."

ไม่มีเสียงตอบรับจากพี่แกม ผู้หญิงคนนั้นเลยพุ่งเป้ามาที่ฉันแทน

"คือหนูเป็๲รุ่นน้องที่รู้จักกันค่ะ"

ฉันตอบออกไปแบบนั้น พี่แกมไม่สนใจพี่รินอีกต่อไป เขาดึงแขนฉันให้ตามออกมาแล้วเปิดประตัวยัดตัวฉันเข้าไปที่นั่งฝั่งข้างคนขับ

"โอ๊ย เจ็บนะคะเนี่ย"

ฉันบ่นแล้วลูบที่ต้นแขนตัวเองเบาๆ เมื่อกี้มันกระแทกขอบประตู

พี่แกมเปิดขึ้นมานั่งเบาะคนขับแล้วขับรถออกมาจากผับแห่งนั้น

เขาเงียบ เงียบมาก

"...."

ไม่มีคำพูดใดๆ ออกมาจากปาก

"พี่แกม เป็๲อะไรไปคะ"

"...."

"ไม่พอใจอะไรหนูรึเปล่า?"

"ไหนบอกไปทำงานพาร์ทไทม์"

น้ำเสียงเรียบนิ่งเอ่ยออกมาท่ามกลางความเงียบ

"ก็ทำงานไงคะ ร้านไก่ทอดเกาหลี"

"ไก่บ้าอะไร นี่มันผับชัดๆ แถมแต่งชุดยังกับ...ผู้หญิงกลางคืน"

"พี่แกม!"

"รึว่ามันไม่จริง"

"มันไม่จริงนะ หนูไม่รู้ว่ามันเป็๞ผับ คิดว่าเป็๞ร้านไก่ทอดเกาหลีจริงๆ ใครจะไปคิดว่าด้านหลังจะเป็๞ผับ ก็ติดเอาไว้หน้าร้านอยู่ว่าบุฟเฟ่ต์ไก่เกาหลี"

ฉันอธิบายยาวเหยียด

"พี่ถามจริงนะ เธอใช้ชีวิตอยู่รอดมาจนถึงอายุสิบเก้าปีได้ไง?"

นี่เขาหลอกด่าฉันรึเปล่านะ

"ก็ใช้แบบนี้แหละค่ะ ก็โตมาได้ หาตังเรียนมหาลัยได้"

ได้ทุนด้วยบวกกับใช้แรงกายทำงานด้วย ฉันลาออกจากงานเก่าเพราะเพื่อนร่วมงานไม่ชอบหน้า อุตส่าห์ดีใจได้งานที่ร้านไก่เกาหลี ใครจะไปคิดล่ะว่ามันคือผับ

"เธอรู้มั้ย ว่าทำตัวแบบนี้มันกำลังยั่วให้พี่โมโห"

"ยั่ว? บ้าเหรอคะ ใครจะไปยั่วโมโหพี่"

"แล้วที่ไปนั่งกับผู้ชายทำหน้าอ้อนๆ แถมยังเอานมถูแขนมันอีกนี่คือยังไง? เราเป็๞เฟรนด์วิทเบเนฟิตกันอยู่ไม่ใช่เหรอ เธอไม่มีสิทธิ์ไปยุ่งกับคนอื่น"

"พี่เองก็ไปกับผู้หญิงคนนั้นเหมือนกันแหละ! แล้วหนูก็ไม่ได้เอานมไปถูใครด้วย น่าเกลียด!"

พูดออกมาได้ยังไง ฉันนั่งอยู่นิ่งๆ แถมมีระยะห่างด้วยซ้ำ

"แล้วจะไปทำอีกมั้ยงานนั้น?"

"ไม่ทำแล้วค่ะ หนูเข้าใจผิดจริงๆ ไม่ได้ตั้งใจจะไปทำงานนั้นสักหน่อย"

"เธอทำให้พี่โกรธมากนะ"

"อ้าว โกรธเ๹ื่๪๫อะไรคะ แล้วหนูต้องทำยังไงให้พี่หายโกรธ"

จู่ๆ มาโกรธฉันเฉยเลย อย่าบอกนะจะขับไล่ไสส่งฉันออกจากคอนโด ฮืออ ฉันไม่มีที่พึ่งพิงอื่นแล้วนะ

"ต้องง้อยังไงให้หายโกรธล่ะ?"

"ง้อแบบไหนล่ะคะ หนูก็ไม่เคยมีแฟน"

ชีวิตนี้แทบจะไม่เคยสุงสิงกับผู้ชายเลย

เขาจอดรถลงที่ข้างทางแล้วยื่นหน้ามาทางฉัน

"อุ๊บบ"

ปากหนาประกบเข้าหาริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อของฉันเบาๆ

"อื้อ"

ลิ้นร้อนแทรกสอดเข้ามาในอุ้งปากหอมหวาน ฉันประสานส่งลิ้นเข้าไปเพื่อแลก๼ั๬๶ั๼ความหวานละมุนนั้น

มือหนายกขึ้นลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างขาวนวลในชุดเดรสสีดำรัดรูปแขนกุด

"บอกพี่สิว่าจะไม่ยุ่งกับผู้ชายคนอื่นอีก?"

"อะ อื้อ แฮ่กๆ"

เขาถอนริมฝีปากร้อนนั้นออกไป ส่วนฉันถึงกับหายใจหอบถี่ มันเหนื่อยจนเหมือนจะขาดอากาศหายใจ

"หนูจะไม่ยุ่งกับผู้ชายคนไหนอีกค่ะ"

"จะมีแค่พี่คนเดียวใช่มั้ย?"

เขาถามแล้วยื่นมือขึ้นมาใช้หลังมือลูบแก้มนวลขาวสีแดงระเรื่อของฉันไปมา

"ค่ะ...หนูจะมีแค่พี่คนเดียว"

ตึกตัด ตึกตัก ตึกตัก

เสียงหัวใจของฉันสั่นระรัวเหมือนจะ๱ะเ๤ิ๪ออกมา มันไม่เคยเป็๲แบบนี้มาก่อนเลยจริงๆ

"ห้ามลืมเงื่อนไขของเรา ห้ามมีคนอื่นนะเข้าใจมั้ย"

"แล้วพี่มีได้เหรอคะ?"

เมื่อนึกถึงหน้าผู้หญิงคนนั้นฉันก็เสียใจขึ้นมายังไงไม่รู้

"พี่ไม่ได้มีคนอื่น แค่ไปกินเหล้ากับเพื่อน"

"แน่ใจนะคะ?"

"อืม"

เขาตอบเสียงเรียบแต่ไม่มองหน้าฉัน

"หนูเชื่อพี่ค่ะ"

ฉันยิ้มแล้วลูบเข้าที่หลังมือของเขาเบาๆ ฉันควรเชื่อใจสิ ถ้าเรารักใครก็ต้องเชื่อใจ

เอ๊ะ นี่เรารักพี่แกมเหรอ บ้าๆ คิดอะไรเนี่ยกอบัวฮืออ คิดเองเขินเอง ไม่ใช่หรอกๆๆ

"กลับห้องกันนะคะ คิดถึงเตียงนอนนุ่มๆ แล้ว"

ฉันยิ้มให้เขา ยืนทำงานรอลูกค้าตั้งนานวันนี้ เท้าเจ็บไปหมด

"มีอย่างอื่นที่นุ่มกว่าเตียงนะ แล้วพี่ก็ติดมากด้วย"

"อะไรเหรอคะ?"

อะไรกันจะนุ่มกว่าเตียงราคาแพงที่คอนโด

"นมเธอไง"

"บะ บ้า! -///-"

"หึ กลับกันเถอะ คืนนี้เรามีเ๱ื่๵๹ต้องทำกัน:) "

***********

พี่แกมหนึ่งวันล้านอารมณ์จริงจริ๊ง ยัยหนูกอบัวก็ปรับอารมณ์ตามเร็วเกิ๊นน ไรท์ล่ะปวดหัว