หวนคืนสู่ยุทธภพ ข้าคือคนบัญชา

หลังรอดชีวิตจากกับดักในห้องลับ

หลินเหยียนกับซูเหวินฉีกลับมาพร้อมกันอย่างเงียบเชียบ

ไม่มีใครล่วงรู้ว่าทั้งสอง “ร่วมเป็๲ตาย” กันมาในห้วงหนึ่งของเวลา

แต่ข่าวจากชายแดนกลับร้อนแรงขึ้นทุกวัน

แคว้นหลินหวน ที่ซูเหวินฉีสังกัดเริ่มขยับกองทัพ

ทำทีเหมือนส่งม้าเร็วเพื่อมาเยือนอย่างเป็๲มิตร

แต่ในความเป็๞จริง... พวกเขาเตรียม “ทดลองแนวรบ” ทางตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นปัจจุบัน

---

วันหนึ่ง ขณะหลินเหยียนตรวจเอกสารลับ

เขาพบราชโองการลับของจักรพรรดิ

> “หากซูเหวินฉี กลายเป็๞ภัย หรือไม่ภักดี—ให้กำจัดทิ้งทันที”

ในใจเขาเย็นเฉียบ…

ความจริงที่พยายามมองข้ามถูกดึงกลับมาตรงหน้า

เธอคือทูตจากแคว้นศัตรู

และเขาคือคนที่กำลังนำการปฏิรูป “เพื่อเตรียม๼๹๦๱า๬” กับแคว้นนั้น

---

คืนนั้นบนหอชมจันทร์

หลินเหยียนเงียบขรึม ขณะซูเหวินฉีเดินเข้ามาอย่างช้าๆ

สายลมหนาวพัดชุดนางพลิ้วไหว แต่ดวงตาแน่วแน่

> "เ๯้าเงียบไป"

> "เพราะข้าคิดมาก"

> "คิดว่าเราควรรักกันไม่ได้ ใช่ไหม?"

เขาไม่ตอบทันที

แต่เงยหน้ามองพระจันทร์

ก่อนกล่าวช้าๆ ราวกระซิบ

> "ข้ากลัว... ถ้าวันหนึ่งเราต้องยืนอยู่คนละฟากของดาบ"

เธอมองเขานิ่ง—ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้เพียงคืบ

มือเรียวแตะข้อมือของเขาเบาๆ

> "หากวันนั้นมาจริง..."

"...จงรู้ไว้ว่า แม้ข้าจะยืนอยู่ตรงข้ามเ๯้า"

"...แต่หัวใจข้าไม่เคยยอมรับสิ่งใด นอกจากชื่อของเ๽้า"