กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

เมอร์ลินเดินกลับเข้ามาในร้านหลังตรวจสอบดูซากสัตว์อสูรทั้งหมดแล้ว
''เป็นยังไงบ้างท่านเมอร์ลิน''กริมถามออกมาขณะลุ้นอยู่ในใจว่าจะได้เงินซักเท่าไหร่
''จากที่ข้าตรวจสอบดูแล้วกระดูกของแต่ละตัวหักหมดจนแทบจะใช้ไม่ได้ มูลค่าของมันจึงลดลงไปแต่หลังจากที่หักค่าสมุนไพรและค่าแรงไปแล้วข้าให้เจ้า1เหรียญเพชร''หลังจากกริมได้ยินคำนี้ในใจของมันตื่นเต้นมากมันไม่เคยมีเงินมากขนาดนี้อย่าว่าแต่1เหรียญเพชรเลยทั้งชีวิตเงินเก็บ10เหรียญทองมันยังไม่เคยมีไว้ในครอบครองเลยซักครั้ง
''ตกลง''กริมตอบตกลงออกมาขณะยื่นมือสั่นๆของมันออกไปรับเงิน1เหรียญเพชรจากเมอร์ลิน
''ว่าแต่ท่านเมอร์ลินพอจะมีเลือดสัตว์อสูรขายมั้ย''กริมคิดหาทางลัดแทนหากจะให้ไปล่าเองมันคงจะเสียเวลามากเกินไป
''ไม่มีหรอก ถ้าเจ้าอยากได้ต้องไปที่เมืองหลวงเพราะน้อยคนนักที่จะเก็บเลือดสัตว์อสูรไว้แล้วนำพวกมันมาขาย แถมคนส่วนใหญ่มักจะเก็บเฉพาะสายเลือดที่มีระดับสูงมากๆเอาไว้ใช้ลดลองหรือไม่ก็พัฒนาร่างกายของตัวเอง''
''งั้นก็ไม่เป็นไร รอบหน้าข้าจะมาใหม่''กริมเดินกลับด้วยความผิดหวังและก่อนจะกลับไปที่กระท่อมกริมไม่ลืมที่จะเดินไปหาเพื่อนของตัวเอง แต่ก็เป็นอีกครั้งที่มันไม่เจอโรเบิร์ตจากนั้นมันจึงเดินกลับไปที่กระท่อม หลังกลับมากริมก็ทำเหมือนทุกครั้งจากนั้นจึงเข้านอนพอตื่นเช้ากริมก็รีบเข้าป่าไปล่าสัตว์อสูรต่อโดยรอบนี้กริมล่าสัตว์อสูรระดับต่ำไปอีก40ชนิดซึ่งหลังจากนี้กริมต้องล่าสัตว์อสูรที่มีระดังสูงมากๆแทนกริมเดินลึกเข้าไปจนเลยส่วนที่กริมเคยเข้ามาล่าสัตว์อสูร รอบนี้กริมระวังตัวอย่างมากจนในที่สุดกริมก็เดินเข้ามาถึงรอบนอกของพื้นที่ที่สัตว์อสูรระดังสูงกว่าเดิมอาศัยอยู่และห่างออกไปไม่ไกลกริิมมองเห็นหนูตัวเท่าแมว1ตัวมันจึงตรวจสอบพลังของอีกฝ่ายดูก่อนลงมือ[ชื่อ:หนูจักรพรรดิ เผ่าพันธุ์:หนูจักรพรรดิ พลังกาย/เวทย์: 55,000/1,100 สถานะ:แข็งแรง]หลังจากกริมมองโดยรอบแล้วพบว่าไม่มีคนอยู่แถวนี้ มันจึงเรียกปีกธาตุลมออกมากริมหวังจะจัดการหนูจักรพรรดิให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้เพราะพลังกายของอีกฝ่ายมีมากกว่าฟุ่บ! ตูม! กริมหายไปอยู่จุดเดียวกับหนูจักรพรรดิแล้วปล่อยหมัดออกไปทันทีจนเกิดฝุ่นคลุ้งทั่วไปหมดแต่เมื่อฝุ่นจางหายมันกลับพบว่าหนูจักรพรรดิได้หายไปแล้ว ฉัวะ! กริมโดนหนูจักรพรรดิข่วนเข้าที่หลังแผลที่ได้รับมาของกริมไม่ใหญ่มากนักเป็นเพราะร่างกายเทวทูตของกริม หากเป็นคนอื่นโดนเข้าแบบนี้อาจจะตัวขาดเป็น2ซีกไปแล้วก็ได้
''แน่จริงก็อย่าหลบสิ''กริมพูดออกมาด้วยความโมโห แต่นั่นกลับทำให้อีกฝ่ายหยุดเคลื่อนที่แล้วเยาะเย้ยมันแทน
''จิ๊ด จิ๊ด จิ๊ด''หนูจักรพรรดิร้องออกมาเหมือนพยายามจะสื่ออะไรบางอย่าง จากนั้นมันจึงชูกงเล็บขึ้นแล้วกวักไปมาท้าทายกริม
''เจ้าท้าทายข้า?''กริมค่อยๆตั้งสติ หลังจากนั้นจึงใช้ย่างก้าวยมทูตเข้าร่วมกับการเคลื่อนไหวเพื่อเข้าไปโจมตีอีกฝ่าย ตูม! อีกครั้งที่กริมพลาดเป้าแล้วโดนหนูจักรพรรดิโจมตีเข้าที่จุดเดิม
''อึ่ก''กริมเริ่มมีอาการเจ็บปวดมากขึ้น หากโดนโจมตีเข้าไปในจุดเดิมซ้ำๆคงไม่ดีแน่กริมเรียกอาณาเขตหมื่นดาบออกมาทันที จากนั้นจึงควบคุมดาบ100เล่มเข้าโจมตีหนูจักรพรรดิทุกทิศทางฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!เองก็หลบได้หมดโดยไม่ได้ใช้ความพยายามมากนัก กริมเห็นแบบนั้นจึงยิ้มขึ้นก่อนจะใช้กำปั้นทุบไปที่พื้นจนฝุ่นคลุ้งขึ้นมากริมทำแบบนี้ไปรอบๆ จากนั้นจึงกลับมายืนอยู่ในที่โล่งส่วนดาบยังคงไล่ฟันหนูจักรพรรดิอย่างไม่ลดละเพราะกริมในตอนนี้ใช้ประสาทสัมผัสในการควบคุมดาบหนูจักรพรรดิถูกไล่ต้อนเข้ามาหากริมเรื่อยๆ จนในที่สุดมันก็ออกมาเจอกริมที่กำลังง้างหมัดยืนยิ้มอยู่ตูม! กร๊อบ! หมัดเดียวกระดูกส่วนหัวของหนูจักรพรรดิแตกละเอียด
''ฟู่ว ลำบากมาก หากข้ามีอาวุทหรือวิชาต่อสู้ก็คงจะดีสินะ''กริมก้มลงเก็บของทั้งหมดจากนั้นจึงจากไปโดยกริมหาที่เงียบๆและปลอดภัยเพื่อดูดซับแกนอสูรเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตัวเองกริมนำแกนอสูรออกมาวางกองรวมกันไว้ข้างหน้า ก่อนจะใช้มือไปแตะมันนี่เป็นการดูดซับพร้อมกันทั้งหมดด้วยสายเลือดของกริมเรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหาของมันเวลาผ่านไป1วันกริมถึงดูดซับและย่อยพลังจากแกนอสูรได้ทั้งหมด จากนั้นจึงได้ลองตรวจสอบพลังดู[ชื่อ:กริม เผ่าพันธุ์:เทวทูต พลังกาย/เวทย์: 69,999/450,000 สถานะ:แข็งแรง]
''พลังเวทย์ไม่เพิ่มขึ้นเลยแฮะ แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนยังไงซะเราก็มีเวทย์แค่บทเดียวแถมยังใช้ได้ไม่ดีอีก''กริมค่อยๆลุกขึ้นจากนั้นจึงเดินออกไปหาเหยื่อตัวใหม่อีกครั้งโดยกริมจะใช้แผนเดิมทุกครั้งที่สู้ สร้างฝุ่นขึ้นมา ใช้ดาบไล่ต้อนอีกฝ่ายให้เข้ามาหาตนเองจากนั้นก็จบแต่ถ้าหากตัวไหนชักช้าเกินไปกริมก็เข้าไปจัดการเองได้เลยอีก1วันผ่านไปกริมเก็บเลือดสัตว์อสูรได้อีก26ชนิดขาดอีกแค่1ชนิดเท่านั้นทุกอย่างก็จะจบแต่เมื่อลองหาสัตว์อสูรเท่าไหร่ก็หาไม่พบ กริมจึงพักโดยการหาที่เพื่อดูดซับแกนอสูรอีกครั้งและก็เหมือนเดิมมีเพียงพละกำลังที่เพิ่มขึ้นมาอยู่ที่86,500จุด
''ฮ่า''กริมพ่นลมหายใจออกมาทางปากก่อนจะใช้มือจับไปที่ต้นไม้ใกล้ๆ ตูม! ต้นไม้หักจนปลิวหายไปด้วยแรงกายของกริมในตอนนี้แต่จิ้มเบาๆไปที่เหล็กเหล็กยังต้องทะลุแล้วต้นไม้จะไปเหลืออะไร
''นี่...ข้าต้องควบคุมแรงตัวเองให้ได้''กริมเริ่มหวาดกลัวกับพละกำลังขอองตนเองที่เพิ่มขึ้นมาเพราะมันเพิ่มขึ้นรวดเร็วเกินไปกริมจึงไม่คุ้นชินและควบคุมไม่ได้ หากปล่อยไว้แบบนี้แย่แน่กริมใช้เวลากว่าครึ่งวันกว่าจะพอควบคุมแรงอันมหาศาลของมันได้จากนั้นกริมจึงเดินเข้าไปในป่าอีกครั้ง ครั้งนี้มันต้องหาสัตว์อสูรอีก1ชนิดที่เหลือให้ได้จนกริมเจอเข้ากับถ้ำขนาดใหญ่ มันใหญ่มากใหญ่จนมังกร2ตัวสามารถเข้าไปอยู่ได้แบบสบายๆกริมค่อยๆเดินเข้าไปในถ้ำทั้งๆที่ด้านในมืดสนิทแต่กริมก็สามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน
'แกว๊ก''เสียงร้องดังออกมาจากส่วนในสุดของถ้ำ เสียงนั้นทรงพลังมากมันแทบจะพัดกริมลอยออกไปนอกถ้ำเลยด้วยซ้ำ
''ไสหัวออกไปซะเจ้ามนุษย์ หากไม่ข้าจะเผาเจ้าทิ้งซะ''บางสื่งที่อยู่ในถ้ำพูดออกมา กริมถึงกับตกใจเพราะมีเพียงสัตว์ศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่สามารถพูดได้ หงส์เพลิง มังกร เสือขาว เต่าดำ ส่วนที่เหลือสามารถทำได้สูงสุดแค่คุยผ่านจิตใจเท่านั้น
''เดี๋ยวก่อนข้าไม่ใช่มนุษย์ข้าคือเทวทูต ข้ามีเรื่องจะรวบกวนท่านนิดหน่อย''กริมพูดและเดินเข้าไปเรื่อยๆจนเห็นหงส์เพลิงที่มีไฟสีฟ้าลุกท่วมอยู่กริมจึงตรวจสอบพลังของอีกฝ่ายดู[ชื่อ:??? เผ่าพันธุ์:หงส์เพลิง/สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ พลังกาย/เวทย์: ???/??? สถานะ:ใกล้ตาย]หลังตรวจสอบกริมได้แต่กลืนน้ำลายดังเอื้อก หากระบบไม่สามารถตรวจสอบได้ไม่ใช่ว่าหงษ์ตัวนี้มีพลังมากเกินไป?หรือไม่พลังของกริมก็ยังน้อยเกินไปจึงทำให้ระบบที่ว่าแสดงผลออกมาไม่เต็มที่
''แสดงหลักฐานของเจ้าออกมา แต่ถ้าหากเจ้าเป็นพวก2ปีกและ4ปีกข้าจะเผาเจ้าไม่ให้เหลือซาก''กริมนำปีกทั้ง6ของมันออกมา นั่นสร้างความตกตะลึงให้หงส์เพลิงตัวนั้นมาก
''ขออภัยที่ข้าล่างเกินท่าน6ปีก''หงส์เพลิงรีบก้มหัวลงอย่างรวดเร็วเหมือนมันทำผิดต่อเจ้านายของมัน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่9:หงส์เพลิง

นิยายแนะนำ

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่9:หงส์เพลิง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้